Adhyaya 137
अस्मिन्नध्याये ईश्वरानुमोदितया वाण्या पवित्रक्षेत्रस्य प्रमुखः क्षेत्रपालः कंकालभैरवः निर्दिश्यते। भैरवेण स एव क्षेत्ररक्षणार्थं नियुक्तः, विकृतचित्तानां प्राणिनां दुष्टसंकल्पान् निग्रहीतुं प्रतिकर्तुं च समर्थ इति कथ्यते। श्रावणमासे शुक्लपञ्चम्यां तथा आश्विनमासे शुक्लाष्टम्यां तस्य भक्त्या पूजनकालौ निर्दिष्टौ। बलिदानं पुष्पार्पणं च क्रमेण कृत्वा यः क्षेत्रे वसन् पूजयति, तस्य सर्वकार्येषु निर्विघ्नता भवति, स च क्षेत्रपालः स्वपुत्रवत् परिरक्षां करोतीति फलश्रुतिः।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्क्षेत्रपालमनुत्तमम् । कंकालभैरवंनाम भैरवेण नियोजितम् । तस्य क्षेत्रस्य रक्षार्थं प्राणिनां दुष्टचेतसाम्
ईश्वर उवाच—तत्रैव स्थितं क्षेत्रपालमनुत्तमं पश्येत्। कंकालभैरव इति नाम्ना स भैरवेण नियोजितः, तस्य क्षेत्रस्य रक्षार्थं दुष्टचेतसां प्राणिनां निवारणाय च।
Verse 2
श्रावणे शुक्लपञ्चम्यामष्टम्यामाश्विनस्य च । यस्तं पूजयते भक्त्या बलिपुष्पादिभिः क्रमात्
श्रावणे शुक्लपञ्चम्यां तथा आश्विनस्याष्टम्यामपि यः। स तं भक्त्या पूजयति, बलिपुष्पादिभिः क्रमात् समर्पयन्।
Verse 3
तस्य क्षेत्रे निवसतः पुष्करस्य महात्मनः । निर्विघ्नकारी भवति तथा रक्षति पुत्रवत्
तस्य क्षेत्रे निवसतः महात्मनः पुष्करस्य सः। निर्विघ्नकारी भवति, तथा पुत्रवत् रक्षति च।
Verse 137
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कंकालभैरवक्षेत्रपालमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां, सप्तमे प्रभासखण्डे, प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये, ‘कंकालभैरवक्षेत्रपालमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम सप्तत्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।