Adhyaya 126

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शांडिल्येश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मणः पश्चिमे भागे धनुषां षोडशांतरे

ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि शाण्डिल्येश्वरमुत्तमम्। ब्रह्मणः पश्चिमे भागे धनुषां षोडशान्तरे॥

Verse 2

महाप्रभावं लिङ्गं तद्दर्शनात्पापनाशनम्

महाप्रभावं लिङ्गं तत् दर्शनात् पापनाशनम्॥

Verse 3

शांडिल्योनाम ब्रह्मर्षिः सारथिर्ब्रह्मणः स्मृतः । तपस्वी स महातेजा ज्ञाननिष्ठो जितेन्द्रियः

शाण्डिल्यो नाम ब्रह्मर्षिः सारथिर्ब्रह्मणः स्मृतः। तपस्वी स महातेजा ज्ञाननिष्ठो जितेन्द्रियः॥

Verse 4

स प्रभासं समासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सोमेशादुत्तरे स्थितम्

स प्रभासं समासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम्। प्रतिष्ठाप्य महालिङ्गं सोमेशादुत्तरे स्थितम्॥

Verse 5

स स्वयं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये । ततोऽभिलषितं प्राप्य कृतकृत्यो बभूव ह

स स्वयं प्रिये दिव्याब्दानां शतं तल्लिङ्गं पूजयामास। ततः स्वाभिलषितं प्राप्य कृतकृत्योऽभवत्।

Verse 6

नन्दीश्वरप्रसादेन अणिमादिगुणैर्युतः । तं दृष्ट्वा तु नरः सद्यो विपापः संप्रजायते

नन्दीश्वरप्रसादेन अणिमादिगुणैर्युतं तत्। तं दृष्ट्वा नरः सद्य एव विपापः संप्रजायते।

Verse 7

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्धक्ये यौवनेऽपि वा । अज्ञानाज्ज्ञानतो वाऽपि यः करोति नरः प्रिये । तत्सर्वं नाशमायाति शांडिल्येश्वरदर्शनात्

बाल्ये यौवने वार्धक्ये वा यत्पापं नरः करोति। अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि तत्सर्वं शाण्डिल्येश्वरदर्शनान्नश्यति प्रिये।

Verse 126

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये शाण्डिल्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शाण्डिल्येश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम षड्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।