Adhyaya 125

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महालिंगं महादेवि सुरप्रियम् । रावणेश्वरवायव्ये धनुषां त्रिंशकेऽन्तरे

ईश्वर उवाच—ततो महादेवि सुरप्रियं महालिङ्गं गच्छेत्; रावणेश्वरस्य वायव्ये धनुषां त्रिंशकान्तरे स्थितम्।

Verse 2

स्थितं कामप्रदं लिंगं सर्वपातकनाशनम् । पौलोमीश्वरनामाढचं पौलोम्या संप्रतिष्ठितम्

तत्र स्थितं कामप्रदं लिङ्गं सर्वपातकनाशनम्; पौलोमीश्वर इति नाम्ना ख्यातं पौलोम्या सम्यक् प्रतिष्ठितम्।

Verse 3

तारकेण यदा ध्वस्तास्त्रिदशाः संगरे स्थिताः । त्रैलोक्यं विहृतं सर्वं स्वयमिन्द्रत्वमागतः

तारकेण यदा संगरे त्रिदशाः ध्वस्ताः, त्रैलोक्यं च सर्वं विहृतम्; स एव स्वयम् इन्द्रत्वम् आगतः।

Verse 4

तदा शक्रः सुदुःखार्तो भयोद्विग्नो ननाश वै । तदा तद्भार्यया देवि इन्द्राण्या शोककर्षया

तदा शक्रः सुदुःखार्तो भयोद्विग्नो ननाश वै; तदा देवि तद्भार्यया इन्द्राण्या शोककर्षया (कृतम्)।

Verse 5

इन्द्रस्य जयमिच्छन्त्या शंभुराराधितस्तया । ततस्तुष्टो महादेवस्तामुवाच शुभेक्षणाम्

इन्द्रस्य जयमभिलषन्त्या सा शम्भुमाराधयामास। तया तुष्टो महादेवः शुभेक्षणां तामिदं वचः प्रोवाच॥

Verse 6

भगवानुवाच । उत्पत्स्यति सुतोऽस्माकं षण्मुखस्तु महाबलः । तारकं दैत्यराजानं स चैनं घातयिष्यति

भगवानुवाच— अस्माकं सुतः षण्मुखो महाबलः उत्पत्स्यति। स दैत्यराजं तारकं निहनिष्यति॥

Verse 7

गच्छ त्वं विज्वरा भूत्वा शृणु भूयो वचश्च मे

त्वं विज्वरा भूत्वा गच्छ; भूयोऽपि मे वचनं शृणु॥

Verse 8

अत्र स्थितमिदं लिंगं योऽस्माकं पूजयिष्यति । स नूनं मे गणो भूत्वा मत्सकाशमुपेष्यति

अत्र संस्थितमिदं लिङ्गं योऽस्माकं पूजयिष्यति। स नूनं मे गणो भूत्वा मत्सकाशमुपेष्यति॥

Verse 9

एवमुक्ता गता साध्वी देवराड्यत्र संस्थितः । सर्वद्दुःखविनिर्मुक्ता सर्वदैत्यभयोज्झिता

एवमुक्ता सा साध्वी गता; देवराडत्र संस्थितः। सर्वदुःखविनिर्मुक्तः सर्वदैत्यभयोज्झितः॥

Verse 125

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पौलोमोश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘पौलोमोश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ इति नाम पञ्चविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।