Adhyaya 124
अस्मिन्नध्याये शिवदेव्योः संवादरूपेण पश्चिमदिशि स्थितं गौरीदेव्याः सौभाग्यप्रदं तीर्थं निर्दिश्यते। तत्र देवी ‘सौभाग्येश्वरी’ इति ख्याता, स्थानं च रावणसम्बन्धेन ‘रावणेश’ इति प्रसिद्धं, ‘पञ्चधनुषां समूहः’ इति देशसूचकनाम्ना च निरूप्यते। ततः कारणकथारूपेण अरुन्धतीदेवी तत्र सौभाग्यकामना-प्रेरिता गौरीपूजापरायणा घोरं तपः कृत्वा देव्याः प्रभावात् परमसिद्धिं प्राप्तवती इति वर्ण्यते। माघशुक्लतृतीयायां विशेषः कालो निर्दिष्टः। श्रद्धया तां देवीं योऽर्चयति स सर्वजन्मसु अपि सौभाग्यं प्राप्नोतीति फलश्रुतिः; इदं प्राभासखण्डे प्राभासक्षेत्रमाहात्म्ये सौभाग्येश्वरीमाहात्म्यवर्णनं नाम चतुर्विंशत्यधिकशततमोऽध्यायः।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गौरीं सौभाग्यदायिनीम् । पश्चिमे रावणेशस्य धनुषां पञ्चके स्थिताम्
ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि गौरीं सौभाग्यदायिनीम्। पश्चिमे रावणेशस्य धनुषां पञ्चके स्थिताम्॥
Verse 2
यत्रातप्यत्तपो घोरं स्वयं देवी ह्यरुंधती । सौभाग्यं कांक्षमाणा सा गौरीपूजापरायणा
यत्रातप्यत्तपो घोरं स्वयं देवी ह्यरुंधती। सौभाग्यं कांक्षमाणा सा गौरीपूजापरायणा॥
Verse 3
संप्राप्ता परमां सिद्धिं तस्या देव्याः प्रभावतः । तृतीयायां शुक्लपक्षे माघे मासि वरानने
संप्राप्ता परमां सिद्धिं तस्या देव्याः प्रभावतः। तृतीयायां शुक्लपक्षे माघे मासि वरानने॥
Verse 4
यस्तां पूजयते भक्त्या स सौभाग्यमवाप्नुयात् । अन्यजन्मनि देवेशि नात्र कार्या विचारणा
यस्तां पूजयते भक्त्या स सौभाग्यमवाप्नुयात्। अन्यजन्मनि देवेशि नात्र कार्या विचारणा॥
Verse 124
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सौभाग्येश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विशत्युत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये “सौभाग्येश्वरीमाहात्म्यवर्णनम्” इति नाम चतुर्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।