Adhyaya 102

Verse 1

ततो गच्छेन्महादेवि देवीं कंटकशोधिनीम् । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धनुर्द्वितयसंस्थिताम्

ततः परं महादेवि कण्टकशोधिनीं देवीं गच्छेत्। तस्यैव क्षेत्रस्योत्तरदिग्भागे धनुर्द्वितयमात्रे सा संस्थिता॥

Verse 2

महिषघ्नीं महाकायां ब्रह्मदेवर्षिपूजिताम् । पुरा ये कल्मषोपेता दानवा देवकंटकाः

सा महಿಷಘ्नी महाकಾಯाऽऽ ब्रಹ್ಮदेवರ್ಷिपೂಜिता। पुरा कल्मषोपेता दानवा देवकण्टकाः ये, तान् सा निहन्ति शमयति च॥

Verse 3

युगेयुगे शोधयेत्तांस्तेन कंटकशोधिनी । आश्वयुक्छुक्लपक्षे तु नवम्यां तामथार्चयेत्

युगे युगे सा तान् कण्टकान् शोधयति निवारयति च; तस्मात् कण्टकशोधिनीति ख्याता। आश्वयुजशुक्लपक्षे नवम्यां तां भक्त्या समर्चयेत्॥

Verse 4

पशुपुष्पोपहारैश्च दीपधूपैस्तथोत्तमैः । तस्याऽरयो न जायंते यावद्वर्षं वरानने

पशुपुष्पोपहारैश्च दीपधूपैस्तथोत्तमैः तां समर्चयेत्। वरानने, तस्य भक्तस्यारयो न जायन्ते यावद्वर्षम्॥

Verse 5

यस्तां पश्यति सद्भक्त्या भूताया नित्यमेव वा तं पुत्रमिव कल्याणी संरक्षति न संशयः

यस्तां सद्भक्त्या पश्यति, भूतायां नित्यं वा, तं कल्याणी पुत्रमिव संरक्षति—न संशयः॥

Verse 6

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । देवि कंटकशोधिन्याः श्रुतं रक्षाकरं परम्

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम्। देवि कण्टकशोधिन्याः श्रवणं परमं रक्षाकरं भवति॥