Adhyaya 9

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठाः सप्तकुण्डान्सुविश्रुतान् । सर्वपापप्रशमनानृद्धिबुद्धिविवर्द्धनान्

प्रह्लाद उवाच—ततो गच्छेद् द्विजश्रेष्ठाः सप्त कुण्डान् सुविश्रुतान्, सर्वपापप्रशमनान् ऋद्धिबुद्धिविवर्द्धनान्।

Verse 2

आराधितः स च यदा हरिराविर्बभूव ह । संस्तूयमानो मुनिभिर्लक्ष्म्या सह जगत्पतिः

आराधिते तदा हरौ साक्षादाविर्बभूव सः । मुनिभिः संस्तूयमानो लक्ष्म्या सह जगत्पतिः ॥

Verse 3

अर्हणं च तदा चक्रुर्हरये सुरगङ्गया । वामपार्श्वे स्थितां पद्मामभिषेक्तुं समुद्यताम्

तदा सुरगङ्गया तोयेन हरयेऽर्हणमाचरन् । वामपार्श्वस्थितां पद्मामभिषेक्तुं समुद्यताम् ॥

Verse 4

सनकाद्या ब्रह्मसुताः सप्तैते मनसा द्विजाः । पृथक्पृथग्घ्रदान्कृत्वा सिषिचुः सागरोद्भवाम्

सनकाद्या ब्रह्मसुताः सप्तैते मानसा द्विजाः । पृथक्पृथग्घ्रदान्कृत्वा सिषिचुः सागरोद्भवाम् ॥

Verse 5

ततो लक्ष्मीह्रदाः प्रोक्ता देव्या नात्रैव संज्ञिताः । प्राप्ते तु द्वापरस्यांते रुक्मिणीसंश्रयेण तु

ततो लक्ष्मीह्रदा इत्येते प्रोक्ता देव्या नात्रान्यसंज्ञया । द्वापरान्ते तु सम्प्राप्ते रुक्मिणीसंश्रयेण तु ॥

Verse 6

रुक्मिणीह्रदमित्येवं कलौ ख्यातिं गताः पुनः । भृगुणा सेवितं यस्माद्भृगुतीर्थमिति स्मृतम्

रुक्मिणीह्रद इत्येवं कलौ ख्यातिं गताः पुनः । भृगुणा सेवितं यस्माद्भृगुतीर्थमिति स्मृतम् ॥

Verse 7

तस्मिन्गत्वा महाभागाः प्रक्षाल्य चरणौ मृदा । आचम्य च कुशान्गृह्य प्राङ्मुखो नियतः शुचिः

तत्र गत्वा महाभागाः मृदा जलैश्च चरणौ प्रक्षाल्य, आचम्य, कुशान् गृहीत्वा, प्राङ्मुखाः नियताः शुचयः कर्म प्रवर्तयेरन्।

Verse 8

संपूर्णं चार्घ्यमादाय फलपुष्पाक्षतादिभिः । रजतं च शिरे कृत्वा मन्त्रमेतमुदीरयेत्

फलपुष्पाक्षतादिभिः सहितं संपूर्णम् अर्घ्यमादाय, रजतं शिरसि कृत्वा, मन्त्रमेतम् उदीरयेत्।

Verse 9

भक्त्या चार्घ्यं प्रदास्यामि ह्रदे रुक्मिणिसंज्ञिते । सर्वपापविनाशाय रुक्मिण्याः प्रीणनाय च

रुक्मिणिसंज्ञिते ह्रदे भक्त्या अर्घ्यं प्रदास्यामि; सर्वपापविनाशाय रुक्मिण्याः प्रीणनाय च।

Verse 10

स्नानं कुर्य्यात्ततो विप्राः कृत्वा शिरसि तारकम् । देवान्मनुप्यान्सन्तर्प्य पितॄनथ विशेषतः

ततः विप्राः स्नानं कुर्युः; शिरसि तारकं कृत्वा, देवान् मनुष्यांश्च सन्तर्प्य, ततः विशेषतः पितॄन् सन्तर्पयेत्।

Verse 11

श्राद्धं ततः प्रकुर्वीत विप्रानाहूय भक्तितः । दक्षिणां च ततो दद्याद्रजतं रुक्ममेव च

ततः श्राद्धं प्रकुर्वीत, विप्रान् भक्त्या आहूय; ततः दक्षिणां दद्यात्—रजतं रुक्ममेव च।

Verse 12

विशेषतः प्रदेयानि फलानि रसवन्ति च । दम्पत्योर्भोजनं दद्यान्मिष्टान्नेन द्विजोत्तमाः

विशेषतः रसवन्ति मधुराणि फलानि प्रदेयानि; द्विजोत्तमैः दम्पत्योः मिष्टान्नैः प्रियभोज्यैश्च भोजनं दातव्यम्।

Verse 13

विप्रपत्न्यस्तु संपूज्याः स्त्रियश्चान्याः स्वशक्तितः । कञ्चुकै रक्तवस्त्रैश्च रुक्मिणी प्रीयतामिति

विप्रपत्न्यः सम्यक् संपूज्याः, अन्याः स्त्रियश्च स्वशक्तितः; कञ्चुकैः रक्तवस्त्रैश्च दत्त्वा—“रुक्मिणी प्रीयताम्” इति प्रार्थयेत्।

Verse 14

एवं कृते द्विजश्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति विष्णुलोकं स गच्छति

एवं कृते द्विजश्रेष्ठाः, नरः कृतकृत्यो भवति; सर्वान् कामान् अवाप्नोति, स विष्णुलोकं गच्छति।

Verse 15

वसते च सदा गेहे लक्ष्मीस्तस्य न संशयः । आरोग्यं मनसस्तुष्टिर्न चोद्वेगः कदाचन

तस्य गेहे लक्ष्मीः सदा वसति, न संशयः; आरोग्यं मनसः तुष्टिः, न चोद्वेगः कदाचन।

Verse 16

पितॄणामक्षया तृप्तिः प्रजा भवति निश्चला । हीनसत्त्वो नैव भवेद्दीर्घायुश्च भवेन्नरः

पितॄणामक्षया तृप्तिः स्यात्, प्रजा निश्चला भवति; हीनसत्त्वो न भवेत्, नरश्च दीर्घायुः भवति।

Verse 17

आढ्यो भवति सर्वत्र यः स्नातो रुक्मिणी ह्रदे । न लक्ष्म्या मुच्यते विप्रा नालक्ष्म्या व्रियते नरः

यः रुक्मिणीह्रदे स्नातः स सर्वत्र समृद्धिमान् भवति। हे विप्राः, स लक्ष्म्या न कदाचन वियुज्यते, न च तम् अलक्ष्मीः कदाचन बाधते।

Verse 18

न वैरं कलहस्तस्य यः स्नातो रुक्मिणीह्रदे । गमनागमनं न स्यात्संसारभ्रमणं तथा

यः रुक्मिणीह्रदे स्नातः तस्य न वैरं न कलहः। तस्य गमनागमनं न स्यात्, तथा संसारे भ्रमणं न भवति।

Verse 19

दुःखशोकौ कुतस्तस्य यः स्नातो रुक्मिणीह्रदे । सर्वपापविनिर्मुक्तो महाभयविवर्जितः

यः रुक्मिणीह्रदे स्नातः तस्य दुःखशोकौ कुतः स्याताम्? स सर्वपापविनिर्मुक्तः महाभयविवर्जितश्च भवति।

Verse 20

सर्वान्कामानिह प्राप्य याति विष्णुपदं नरः

इह सर्वान् कामान् प्राप्य नरः विष्णोः परमं पदं याति।