
अध्यायेऽस्मिन् द्वारकामाहात्म्ये स्कन्दपुराणस्य उपसंहाररूपा फलश्रुतिः प्रतिपाद्यते। सूतः प्रथमं स्कन्दादारभ्य भृग्वङ्गिरस्च्यवनऋचीकादिपरम्परया अधिकृतप्रवचनक्रमं निवेदयन् परम्परां प्रमाणभूतां स्थापयति। ततः श्रवणपठनयोः फलानि—पापनाशः, आयुष्यवृद्धिः, वर्णाश्रमधर्मे सौख्यं, पुत्रधनकलत्रसिद्धिः, बान्धवसमागमः, तथा श्लोकपादमात्रश्रवणेनापि शुभगतिप्राप्तिरिति—विस्तरेण कथ्यन्ते। अनन्तरं नीतिशिक्षापरं वचनम्—पाठकस्य पूजनं ब्रह्मविष्णुरुद्रपूजनतुल्यम्; गुरोः एकाक्षरप्रदानमपि अप्रतिकार्यमिति, तस्मै दानमानसत्कारभोजनादिभिः श्रद्धया सेवनीय इति। उपसंहारे व्यासवर्णिते प्रसङ्गे ऋषयः सूतं सृष्टिप्रतिसृष्टिवंशमन्वन्तरलोकविन्यासादिपुराणविषयान् सम्यक् निरूपितवानिति प्रशंसन्ति, वस्त्राभरणैः सम्मानयन्ति, आशीर्भिः अनुगृह्य स्वस्वकर्मानुष्ठानाय निवर्तन्ते; एवं ग्रन्थसमाप्तिः कृतज्ञता-शिक्षा-यज्ञपरम्परासंरक्षणेन दृढीभवति।
Verse 1
सूत उवाच । एतत्पुराणमखिलं पुरा स्कन्देन भाषितम् । भृगवे ब्रह्मपुत्राय तस्माल्लेभे तथांऽगिराः
सूत उवाच—एतत् पुराणमखिलं पुरा स्कन्देन भृगवे ब्रह्मपुत्राय भाषितम्; तस्मात् तथैवाङ्गिराः लेभे।
Verse 2
ततश्च च्यवनः प्राप ऋचीकश्च ततो मुनिः । एवं परंपरा प्राप्तं सर्वेषु भुवनेष्वपि
ततः च्यवनः प्राप, ततो मुनिरृचीकश्च; एवं परम्परया प्राप्तमिदं सर्वेषु भुवनेष्वपि।
Verse 3
स्कान्दं पुराणमेतच्च कुमारेण पुरोद्धृतम् । यः शृणोति सतां मध्ये नरः पापाद्विमुच्यते
स्कान्दं पुराणमेतच्च कुमारेण पुरोद्धृतम्। यः शृणोति सतां मध्ये नरः पापाद्विमुच्यते॥
Verse 4
इदं पुराणमायुष्यं चतुर्वर्णसुखप्रदम् । निर्मितं षण्मुखेनेह नियतं सुमहात्मना
इदं पुराणमायुष्यं चतुर्वर्णसुखप्रदम्। निर्मितं षण्मुखेनेह नियतं सुमहात्मना॥
Verse 5
एवमेतत्समाख्यातमाख्यानं भद्रमस्तु वः
एवमेतत्समाख्यातमाख्यानं भद्रमस्तु वः॥
Verse 6
मण्डितं सप्तभिः खण्डैः स्कान्दं यः शृणुयान्नरः । न तस्य पुण्यसंख्यानं कर्तुं शक्येत केनचित्
मण्डितं सप्तभिः खण्डैः स्कान्दं यः शृणुयान्नरः। न तस्य पुण्यसंख्यानं कर्तुं शक्येत केनचित्॥
Verse 7
य इदं धर्ममाहात्म्यं ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदक्षरसंख्यया
य इदं धर्ममाहात्म्यं ब्राह्मणाय प्रयच्छति। स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदक्षरसंख्यया॥
Verse 8
यथा हि वर्षतो धारा यथा वा दिवि तारकाः । गंगायां सिकता यद्वत्तद्वत्संख्या न विद्यते
यथा वर्षतो धाराः, यथा दिवि तारकाः, यथा गङ्गायां सिकताः—एतेषां गणना न शक्या; तथैव तस्य पुण्यस्य संख्या न विद्यते।
Verse 9
यो नरः शृणुयाद्भक्त्या दिनानि च कियन्ति वै । सर्वार्थसिद्धो भवति य एतत्पठते नरः
यो नरः भक्त्या एतत् शृणुयात् यावद्दिनानि शक्नोति, स सर्वार्थसिद्धिं लभते; यश्च एतत् पठति, सापि सर्वप्रयोजनसिद्धो भवति।
Verse 10
पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी लभते धनम् । लभते पतिकामा या पतिं कन्या मनोरमम्
पुत्रार्थी पुत्रान् लभते, धनार्थी धनं लभते; या कन्या पतिकामा, सा मनोरमं पतिं लभते।
Verse 11
समागमं लभन्ते च बान्धवाश्च प्रवासिभिः । स्कान्दं पुराणं श्रुत्वा तु पुमानाप्नोति वाञ्छितम्
प्रवासिभिः सह बान्धवाः पुनः समागमं लभन्ते; स्कान्दं पुराणं श्रुत्वा तु पुमान् वाञ्छितं प्राप्नोति।
Verse 12
शृण्वतः पठतश्चैव सर्वकामप्रदं नृणाम्
शृण्वतां पठतां चैव नृणां सर्वकामप्रदं भवति।
Verse 13
पुण्यं श्रुत्वा पुराणं वै दीर्घमायुश्च विन्दति । महीं विजयते राजा शत्रूंश्चाप्यधितिष्ठति
पुण्यं पुराणमेतच्छ्रुत्वा नरो दीर्घमायुः समश्नुते। राजा च महीं जयति, शत्रूंश्च वश्यान् करोत्यधितिष्ठति॥
Verse 14
वेदविच्च भविद्विप्रः क्षत्रियो राज्यमाप्नुयात् । धनं धान्यं तथा वैश्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात्
वेदवित् स्याद् द्विजो विप्रः, क्षत्रियो राज्यमाप्नुयात्। वैश्यो धनं धान्यसमृद्धिं, शूद्रः सुखमवाप्नुयात्॥
Verse 15
अध्यायमेकं शृणुयाच्छ्लोकं श्लोकार्धमेव वा । यः श्लोकपादं शृणुयाद्विष्णुलोकं स गच्छति
अध्यायमेकं शृणुयाद् वा श्लोकं श्लोकार्धमेव वा। यः श्लोकपादमपि शृणुयात् स विष्णुलोकं गच्छति॥
Verse 16
श्रुत्वा पुराणमेतद्धि वाचकं यस्तु पूजयेत् । तेन ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव प्रपूजितः
श्रुत्वा पुराणमेतद्धि वाचकं यस्तु पूजयेत्। तेन ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव प्रपूजितः॥
Verse 17
एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्यां नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्
एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत्। पृथिव्यां नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्॥
Verse 18
अतः संपूजनीयस्तु व्यासः शास्त्रोपदेशकः । गोभू हिरण्यवस्त्राद्यैर्भोजनैः सार्वकामिकैः
अतः शास्त्रोपदेशकः व्यासः सम्यक् संपूजनीयः। गो-भूमि-हिरण्य-वस्त्रादिभिः तथा सर्वकामप्रदभोजनैश्च सत्कर्तव्यः॥
Verse 19
य एवं भक्तियुक्तस्तु श्रुत्वा शास्त्रमनुत्तमम् । पूजयेदुपदेष्टारं स शैवं पदमाप्नुयात्
यः कश्चिद् भक्तियुक्तः श्रुत्वा शास्त्रमनुत्तमम्। उपदेष्टारं पूजयेत् स शैवं पदमाप्नुयात्॥
Verse 20
पुराणश्र वणादेव अनेकभवसंचितम् । पापं प्रशममायाति सर्वतीर्थफलं लभेत्
पुराणश्रवणादेव बहुजन्मसमार्जितम्। पापं प्रशममायाति सर्वतीर्थफलं लभेत्॥
Verse 21
अमृतेनोदरस्थेन म्रियन्ते सर्वदेवताः । कण्ठस्थितविषेणापि यो जीवति स पातु वः
अमृतेन उदरस्थेन म्रियन्ते सर्वदेवताः। कण्ठस्थितविषेणापि यो जीवति स पातु वः॥
Verse 22
व्यास उवाच । इत्युक्त्वोपरते सूते शौनकादि महर्षयः । संपूज्य विधिवत्सूतं प्रशस्याथाभ्यनन्दयन्
व्यास उवाच। इत्युक्त्वा उपरते सूते शौनकाद्या महर्षयः। विधिवत् सूतं संपूज्य प्रशस्याथाभ्यनन्दयन्॥
Verse 23
ऋषय ऊचुः । कथितो भवता सर्गः प्रतिसर्गस्तथैव च । वंशानुवंशचरितं पुराणानामनुक्रमः
ऋषय ऊचुः—भवता सर्गः प्रतिसर्गश्च तथा वंशानुवंशचरितं पुराणानामनुक्रमश्च सम्यगुक्तम्।
Verse 24
मन्वन्तरप्रमाणं च ब्रह्माण्डस्य च विस्तरः । ज्योतिश्चक्रस्वरूपं च यथावदनुवर्णितम्
मन्वन्तरप्रमाणं च ब्रह्माण्डस्य विस्तरः। ज्योतिश्चक्रस्वरूपं च यथावदनुवर्णितं भवता।
Verse 25
धन्याः स्म कृतकृत्याः स्म वयं तव मुखाम्बुजात् । स्कान्दं महापुराण हि श्रुत्वा सूतातिहर्षिताः
धन्याः स्म कृतकृत्याः स्म वयं तव मुखाम्बुजात्। स्कान्दं महापुराणं श्रुत्वा, हे सूत, अतिहर्षिताः।
Verse 26
वयं महर्षयो विप्राः प्रदद्मोऽद्य तवाऽशिषः । व्यासशिष्य महाप्राज्ञ चिरं जीव सुखी भव
वयं महर्षयो विप्राः प्रदद्मोऽद्य तवाशिषः। व्यासशिष्य महाप्राज्ञ, चिरं जीव सुखी भव।
Verse 27
इति दत्त्वाऽशिषस्तस्मै दत्त्वा वासोविभूषणम् । विसृज्य लोमशं सूतं यज्ञकर्माण्यथाचरन्
इति तस्मै आशिषो दत्त्वा वासोविभूषणं च दत्त्वा, लोमशं सूतं विसृज्य ते यज्ञकर्माण्यथाचरन्।
Verse 44
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये स्कन्दमहापुराणश्रवणपठनपुस्तकप्रदानपौराणिकव्यासपूजनमाहात्म्यवर्णनपूर्वकं समस्तस्कान्दमहा पुराणग्रन्थसमाप्त्युपसंहारसूतसत्कारवृत्तान्तवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये—स्कन्दमहापुराणस्य श्रवणपठनमहिमा, तद्ग्रन्थदानं, पौराणिकव्यासपूजनं च वर्णयित्वा, समस्तस्कान्दपुराणग्रन्थसमाप्त्युपसंहारः तथा सूतसत्कारवृत्तान्तवर्णनं नाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः समाप्तः।