Adhyaya 8

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ भद्रकर्णं महाह्रदम् । त्रिनेत्राभाः शिला यत्र दृश्यंतेऽद्यापि भूरिशः

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ भद्रकर्णं महाह्रदम् । त्रिनेत्राभाः शिला यत्र दृश्यन्तेऽद्यापि भूरिशः ॥

Verse 2

तस्यैव पश्चिमे भागे लिंगमस्ति पिनाकिनः । यं दृष्ट्वा मानवस्तत्र त्रिनेत्रसदृशो भवेत्

तस्यैव पश्चिमे भागे लिङ्गमस्ति पिनाकिनः । यं दृष्ट्वा मानवस्तत्र त्रिनेत्रसदृशो भवेत् ॥

Verse 3

भद्रकर्णगणोनाम पुरासीच्छिववल्लभः । तेनात्र स्थापितं लिंगं ह्रदश्चैव विनिर्मितः

भद्रकर्णगणो नाम पुरासीच्छिववल्लभः । तेनात्र स्थापितं लिङ्गं ह्रदश्चैव विनिर्मितः ॥

Verse 4

केनचित्त्वथ कालेन संग्रामे दानवैः सह । युयुधे पुरतः शंभोर्नानागणसमन्वितः

केनचित्त्वथ कालेन सङ्ग्रामे दानवैः सह । युयुधे पुरतः शम्भोर्नानागणसमन्वितः ॥

Verse 5

नष्टे स्कंदे हते सैन्ये वीरभद्रे पराजिते । गतास्ते भयसंत्रस्ता महाकाले विनिर्जिते

नष्टे स्कन्दे हते सैन्ये वीरभद्रे पराजिते । महाकाले विनिर्जिते ते भयसन्त्रस्ताः पलायिताः ॥

Verse 6

बलवान्नमुचिर्नाम दानवो बलवत्तरः । खड्गचर्मधरः शीघ्रं महेश्वरमुपाद्रवत्

बलवान् नमुचिर्नाम दानवो बलवत्तरः । खड्गचर्मधरः शीघ्रं महेश्वरमुपाद्रवत् ॥

Verse 7

भद्रकर्णस्तु तं दृष्ट्वा दानवं तदनंतरम् । पतंतं संमुखस्तस्य तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्

भद्रकर्णस्तु तं दृष्ट्वा दानवं तदनन्तरम् । पतन्तं संमुखस्तस्य तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥

Verse 8

छित्त्वाऽसिमसिना तस्य चर्म चापि महाबलः । स्तनयोरंतरे दैत्यं कोपाविष्टोऽहनन्नृप

छित्त्वाऽसिमसिना तस्य चर्म चापि महाबलः । स्तनयोरन्तरे दैत्यं कोपाविष्टोऽहनन्नृप ॥

Verse 10

अथासौ निहतस्तेन प्रविश्य विपुलं तमः । निपपात महीपृष्ठे वायुभग्न इव द्रुमः । वधं प्राप्तस्तु दैत्योऽसौ नत्वा हरमसौ स्थितः । सत्ये स्थितं च तं दृष्ट्वा ततस्तुष्टो महेश्वरः

अथासौ निहतस्तेन प्रविश्य विपुलं तमः । निपपात महीपृष्ठे वायुभग्न इव द्रुमः । वधं प्राप्तस्तु दैत्योऽसौ नत्वा हरमसौ स्थितः । सत्ये स्थितं च तं दृष्ट्वा ततस्तुष्टो महेश्वरः ॥

Verse 11

श्रीभगवानुवाच । तव वीर्येण संतुष्टो धर्मेण च विशेषतः । वरं वरय भद्रं ते नित्यं यो हृदये स्थितः

श्रीभगवानुवाच—तव वीर्येण संतुष्टोऽहं धर्मेण च विशेषतः। वरं वरय भद्रं ते, योऽहं नित्यं हृदये स्थितः॥

Verse 12

भद्रकर्णं उवाच । यन्मया स्थापितं लिंगमर्बुदे सुरसत्तम । अत्रास्तु तव सांनिध्यं ह्रदेऽस्मिंश्च स्थिरो भव

भद्रकर्ण उवाच—यन्मया स्थापितं लिङ्गमर्बुदे सुरसत्तम। अत्रास्तु तव सान्निध्यं, ह्रदेऽस्मिंश्च स्थिरो भव॥

Verse 13

श्रीभगवानुवाच । माघमासे चतुर्द्दश्यां कृष्णपक्षे सदा मम । सांनिध्यं च विशेषेण ह्रदे लिंगे भविष्यति

श्रीभगवानुवाच—माघमासे चतुर्दश्यां कृष्णपक्षे सदा मम। सान्निध्यं च विशेषेण ह्रदे लिङ्गे भविष्यति॥

Verse 14

भद्रकर्णह्रदे स्नात्वा त्रिनेत्रं यः समाहितः । द्रक्ष्यते स तु मे स्थानं शाश्वतं यास्यति धुवम्

भद्रकर्णह्रदे स्नात्वा त्रिनेत्रं यः समाहितः। द्रक्ष्यते स तु मे स्थानं शाश्वतं यास्यति ध्रुवम्॥

Verse 15

तस्मात्सर्वत्र यत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत् । पूजयित्वा च तल्लिंगं शिवलोकं स गच्छति

तस्मात्सर्वत्र यत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत्। पूजयित्वा च तल्लिङ्गं शिवलोकं स गच्छति॥