Adhyaya 61
अस्मिन्नध्याये पुलस्त्यऋषिः राजानं प्रति गङ्गाधरनाम्नः परमपुण्यस्य तीर्थस्य माहात्म्यं निरूपयति। तत् तीर्थं सुपुण्यं विमलोदकयुक्तं च कथ्यते, यत्र देवस्य शैवप्रादुर्भावेन क्षेत्रस्य पावनता प्रतिष्ठिता। हरिः/शिवः अचलेश्वररूपेण प्रादुर्भूय दिवः पतन्तीं गङ्गां धारयामास; तेन तस्याः धारणकृपया लोकः पवित्रतां प्राप। अष्टम्यां समाहितमानसः स्नानं कर्तव्यमिति विधिः, तस्य फलम्—देवैर्दुरापं परमं पदं प्राप्यते इति—उक्तम्।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । गंगाधरं ततो गच्छेत्सुपुण्यं विमलोदकम् । येन गंगा धृता राजन्निपतन्ती नभस्तलात्
पुलस्त्य उवाच—ततो गङ्गाधरं गच्छेत् सुपुण्यं विमलोदकम्। येन गङ्गा धृता राजन् निपतन्ती नभस्तलात्॥
Verse 2
आहूता देव देवेन ह्यचलेश्वररूपिणा । हरेण रभसा राजन्यत्पुरा कथितं तव
आहूता देवदेवेन ह्यचलेश्वररूपिणा। हरेण रभसा राजन् यत्पुरा कथितं तव॥
Verse 3
तत्र यः कुरुते स्नानमष्टम्यां च समाहितः । स गच्छेत्परमं स्थानं देवै रपि सुदुर्लभम्
तत्र यः कुरुते स्नानमष्टम्यां च समाहितः। स गच्छेत् परमं स्थानं देवैरपि सुदुर्लभम्॥
Verse 61
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयऽर्बुदखण्डे गंगाधरतीर्थमाहात्म्य वर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयऽर्बुदखण्डे गङ्गाधरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामैकषष्टितमोऽध्यायः॥