Adhyaya 58
अस्मिन्नध्याये पुलस्त्यऋषिः राजानं प्रति उपदेशरूपेण धर्मतत्त्वं निरूपयति। प्रभासखण्डे स्थितं “उमामाहेश्वर” इति तीर्थं परमपुण्यप्रदं, सर्वतीर्थेषु श्रेष्ठं च इति वर्ण्यते। तस्य तीर्थस्य प्रतिष्ठा धुन्धुमारनाम्ना भक्तेन कृता इति कथ्यते, यत्र भक्त्या एव देशः पावनतां प्राप्नोति इति भावः प्रकाश्यते। यात्रिकः तत्र गत्वा उमामाहेश्वरौ दिव्यदाम्पत्यरूपेण भक्त्या पूजयेत् इति संक्षिप्तो विधिः प्रदीयते। फलश्रुतौ स्पष्टं—एवं पूजकः सप्तजन्मपर्यन्तं दौर्भाग्यं न प्राप्नोति, शुभक्षेमसमृद्धिं च लभते इति।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । उमामाहेश्वरं गच्छेत्ततो राजन्सुपुण्यदम् । स्थापितं भक्तियुक्तेन धुन्धुमारेण यत्पुरा
पुलस्त्य उवाच—ततः, हे राजन्, सुमहापुण्यप्रदं उमामाहेश्वरं गच्छेत्; यत् पुरा भक्तियुक्तेन धुन्धुमारेण स्थापितम्।
Verse 2
दांपत्यं पूजयेद्भक्त्या यस्तत्र मनुजाधिप । सप्त जन्मांतराण्येव न स दौर्भाग्यमाप्नुयात
हे मनुजाधिप! यः तत्र भक्त्या दिव्यदाम्पत्यं पूजयति, स सप्त जन्मान्तराण्येव दौर्भाग्यं नाप्नुयात्।
Verse 58
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्ड उमामाहेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां, सप्तमे प्रभासखण्डे, तृतीयेऽर्बुदखण्डे, ‘उमामाहेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम अष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः समाप्तः।