
अस्मिन्नध्याये पुलस्त्यऋषिः राजानं प्रति गुहेश्वरनाम्नः परमपुण्यतीर्थस्य माहात्म्यं कथयति। गुहामध्ये स्थितं शिवलिङ्गं “गुहेश्वरम्” इति प्रसिद्धं, पूर्वं सिद्धैः सम्यगर्चितं च, इति तस्य प्रामाण्यं निरूप्यते। अत्र फलश्रुतिः स्पष्टा—यः मनुष्यः काञ्चित् कामनां मनसि निधाय तत्र गत्वा देवमर्चयति, स तां तामिष्टसिद्धिं प्राप्नोति; यः पुनर्निष्कामभावेन भक्त्या पूजयति, स मोक्षमार्गं प्राप्नोतीति। इति स्कन्दमहापुराणे प्रभासखण्डे (अर्बुदखण्डे) षट्पञ्चाशत्तमोऽध्यायः।
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ गुहेश्वरमनुत्तमम् । गुहामध्ये गतं लिंगं सिद्धैः संपूजितं पुरा
पुलस्त्य उवाच । ततः नृपश्रेष्ठ, अनुत्तमं गुहेश्वरं गच्छेत् । गुहामध्ये स्थितं लिङ्गं यत् सिद्धैः पुरा संपूजितम् ॥
Verse 2
यंयं काममभिध्याय संपूजयति मानवः । तंतं स लभते राजन्निष्कामो मोक्षमाप्नुयात्
यं यं काममभिध्याय गुहेश्वरं संपूजयति मानवः । तं तं फलमवाप्नोति राजन्; निष्कामः पूजकः मोक्षमाप्नुयात् ॥
Verse 56
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे गुहेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशत्तमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे ‘गुहेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम षट्पञ्चाशत्तमोऽध्यायः समाप्तः ॥