Adhyaya 49

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । रामतीर्थं ततो गच्छेत्पुण्यमृषिनिषेवितम् । तत्र स्नातस्य मर्त्त्यस्य जायते पापसंक्षयः

पुलस्त्य उवाच—ततो रामतीर्थं गच्छेत् पुण्यमृषिनिषेवितम्। तत्र स्नातस्य मर्त्यस्य पापानां संक्षयो जायते॥

Verse 2

पितॄणां च परा तुष्टिर्यावदाभूतसंप्लवम् । पुरासीद्भार्गवो रामः सर्वशस्त्रभृतां वरः

पितॄणां च परा तुष्टिर्यावदाभूतसंप्लवम्। पुरासीद्भार्गवो रामः सर्वशस्त्रभृतां वरः॥

Verse 3

तेन पूर्वं तपस्तप्तं शत्रूणामिच्छता क्षयम् । ततः पाशुपतं नाम तस्यास्त्रं परमं ददौ

तेन पूर्वं तपस्तप्तं शत्रूणामिच्छता क्षयम्। ततः पाशुपतं नाम तस्यास्त्रं परमं ददौ॥

Verse 4

तपस्तुष्टो महादेवो गते वर्षशतत्रये । अब्रवीद्वरदोऽस्मीति स वव्रे शत्रुसंक्षयम्

तपस्तुष्टो महादेवो गते वर्षशतत्रये। अब्रवीद्वरदोऽस्मीति स वव्रे शत्रुसंक्षयम्॥

Verse 5

ततः पाशुपतं नाम तस्यास्त्रं परमं ददौ । स्मरणेनापि शत्रूणां यस्य संजायते क्षयः

ततः स तस्मै पाशुपतं नाम परमं दिव्यमस्त्रं ददौ। यस्य केवलस्मरणेनापि शत्रूणां नाशः संजायते॥

Verse 6

अब्रवीद्वचनं चापि प्रहस्य वृषभध्वजः । जामदग्न्य महाबाहो शृणु मे परमं वचः

प्रहस्य वृषभध्वजः पुनर्वचनमब्रवीत्। ‘जामदग्न्य महाबाहो शृणु मे परमं वचः’॥

Verse 7

अस्त्रेणानेन युक्तस्त्वमजेयः सर्वदेहिनाम् । भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादाद्भृगूद्वह

‘अनेनास्त्रेण युक्तस्त्वं सर्वदेहिनामजेयः भविष्यसि। न संशयोऽत्र, मत्प्रसादाद्भृगूद्वह’॥

Verse 8

एतज्जलाशयं पुण्यं त्रैलोक्ये सचराचरे । रामतीर्थमिति ख्यातं मत्प्रसादाद्भविष्यति

‘एतज्जलाशयं पुण्यं त्रैलोक्ये सचराचरे। रामतीर्थमिति ख्यातं मत्प्रसादाद्भविष्यति’॥

Verse 9

येऽत्र श्राद्धं करिष्यंति पौर्णमास्यां समाहिताः । संप्राप्ते कार्त्तिके मासि कृत्तिकायोगसंयुते

‘येऽत्र पौर्णमास्यां समाहिताः श्राद्धं करिष्यन्ति, कार्त्तिकमासे संप्राप्ते कृत्तिकायोगसंयुते…’॥

Verse 10

पितृमेधफलं तेषामशेषं च भविष्यति । तथा शत्रुक्षयो राजन्वासः स्वर्गेषु चाक्षयः

तेषां पितृमेधकर्मणां फलमशेषं अव्ययं च भविष्यति; तथा, राजन्, शत्रूणां क्षयः स्यात्, स्वर्गलोकेषु चाक्षयः वासः।

Verse 11

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्त्वा महादेवस्ततश्चादर्शनं गतः । रामोऽप्यसूदयत्क्षत्रं पितृदुःखेन दुःखितः

पुलस्त्य उवाच—एवमुक्त्वा महादेवस्ततः अदर्शनं गतः। रामोऽपि पितृदुःखेन दुःखितः क्षत्रं नाशयामास।

Verse 12

त्रिःसप्त तर्पयामास पितॄंस्तत्र प्रहर्षितः । जमदग्नौ मृते तेन प्रतिज्ञातं महात्मना

तत्र प्रहर्षितः सन् त्रिःसप्तकृत्वः पितॄन् तर्पयामास। जमदग्नौ हते तेन महात्मना प्रतिज्ञातं यत् तत्।

Verse 13

दृष्ट्वा मातुः क्षतान्यंगे त्रिःसप्त मनुजाधिप । शस्त्रजातानि विप्राणां समाजे समुपस्थिते

मातुः अङ्गे क्षतानि दृष्ट्वा, मनुजाधिप, त्रिःसप्तं निश्चिच्छेद; विप्राणां समाजे समुपस्थिते शस्त्रजातानि समाहृतानि सज्जीकृतानि च।

Verse 14

पिता मे निहतो यस्मात्क्षत्रियैस्तापसो द्विजः । अयुध्यमान एवाथ तस्मात्कृत्वा त्रिसप्त वै

यतः क्षत्रियैः अयुध्यमान एव तपस्वी द्विजः पिता मे निहतः, तस्मात् अहं त्रिःसप्तं वै करिष्यामि।

Verse 15

क्षत्त्रहीनामहं पृथ्वीं प्रदास्ये सलिलं पितुः । तत्सर्वं तस्य संजातं तीर्थमाहात्म्यतो नृप

क्षत्रियविहीनां पृथ्वीं करिष्यामि, पितुः सलिलं प्रदास्यामि। नृप, तत्सर्वं तस्य तीर्थस्य माहात्म्येनैव सिद्धिमगात्।

Verse 16

तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन श्राद्धं तत्र समाचरेत् । क्षत्रियश्च विशेषेण य इच्छेच्छत्रुसंक्षयम्

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत्। विशेषतः क्षत्रियो यः शत्रुसंक्षयं इच्छेत्, स तत्रैव तत् कुर्यात्।

Verse 49

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे रामतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनपंचाशत्तमोऽध्यायः

इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे ‘रामतीर्थमाहात्म्यवर्णनम्’ नामैकोनपञ्चाशत्तमोऽध्यायः समाप्तः।