Adhyaya 46
अस्मिन्नध्याये पुलस्त्यः श्रोतारं क्रमशः पवित्रदेशविशेषं प्रति नयति—“ततः व्यासेश्वरं गच्छेत्” इति विधिना व्यासेन प्रतिष्ठापितं व्यासतीर्थं व्यासेश्वरदेवालयं च दर्शयति। अत्र दर्शनमेव परिवर्तनशीलं ज्ञानसाधनं प्रतिपाद्यते; तस्य देवतास्थानस्य दर्शनात् मेधा, मतिः, शुचिता च जायन्ते इति महिमा वर्ण्यते। अन्ते कोलोफोनेन अस्य ग्रन्थस्य स्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसहस्रश्लोकात्मकत्वं, सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे च स्थितिः, तथा च “व्यासतीर्थमाहात्म्यवर्णनम्” नाम षट्चत्वारिंशत्तमोऽध्याय इति निर्देशः कृतः; एतेन पाठ-उद्धरण-निबन्धनार्थं प्रमाणाङ्कनं सुस्पष्टं भवति।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो व्यासेश्वरं गच्छेद्व्यासेन स्थापितं हि यत् । तं दृष्ट्वा जायते मर्त्यो मेधावी मतिमाञ्छुचिः । सप्तजन्मांतराण्येव व्यासस्य वचनं यथा
पुलस्त्य उवाच । ततः व्यासेश्वरं गच्छेत् व्यासेन स्थापितं हि यत् । तं दृष्ट्वा जायते मर्त्यो मेधावी मतिमान् शुचिः । सप्तजन्मान्तराण्येव व्यासस्य वचनं यथा॥
Verse 46
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे व्यासतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे “व्यासतीर्थमाहात्म्यवर्णनम्” इति नाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः समाप्तः।