Adhyaya 43
पुलस्त्य ऋषिः राजानं प्रति उपदिशति—सिद्धैः प्रतिष्ठापितं, “सत्सिद्धिदं” सिद्धलिङ्गं नाम पवित्रं लिङ्गं गच्छेत्। तस्य दर्शनपूजनादिना सर्वपातकानां नाशः कथ्यते। तस्य समीपे परमपवित्रजलयुक्तं कुण्डं निर्दिश्यते। तत्र स्नानमात्रेण ब्रह्महत्यादिदोषविशेषस्यापि विमोचनं भवतीति श्रूयते। अथ तत्र स्नायमानस्य यत्कामं मनसि चिन्तयति तत्सर्वं सिद्ध्यतीति स्थलमहिमा सार्वत्रिकीक्रियते, अन्ते च देहान्ते परां गतिं प्राप्नोतीति फलश्रुतिः। उपसंहारे स्कन्दपुराणे प्रभासखण्डे, अर्बुदखण्डान्तर्गतं “सिद्धेश्वरमाहात्म्यम्” इत्यध्यायशीर्षकं च निर्दिश्यते, यत् परम्परासूचनार्थं कोलोफनरूपेण स्थितम्।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ सिद्धलिंगं सुसिद्धिदम् । सिद्धैस्तु स्थापितं लिंगं सर्वपातकनाशनम्
पुलस्त्य उवाच—ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ सिद्धलिङ्गं सुसिद्धिदम्। सिद्धैस्तु स्थापितं लिङ्गं सर्वपातकनाशनम्॥
Verse 2
तत्रास्ति शोभनं कुण्डं सुनिर्मलजलान्वितम् । तत्र स्नातो नरः सम्यङ्मुच्यते ब्रह्महत्यया
तत्र शोभनं कुण्डं परमविशुद्धजलसम्पन्नम् अस्ति। तत्र सम्यक् स्नातो नरः ब्रह्महत्यापापादपि विमुच्यते॥
Verse 3
यंयं काममभिध्यायंस्तत्र स्नाति नरो नृप । अवश्यं तमवाप्नोति निष्ठांते च परां गतिम्
हे नृप! यं यं कामम् अभिध्यायन् नरस्तत्र स्नाति, स अवश्यं तमेव प्राप्नोति; अन्ते च परां गतिं निष्ठां प्राप्नोति॥
Verse 43
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे सिद्धेश्वरमहिमवर्णनंनाम त्रयश्चत्वारिंशोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे ‘सिद्धेश्वरमहिमवर्णनम्’ नाम त्रयश्चत्वारिंशोऽध्यायः समाप्तः॥