
अस्मिन्नध्याये पुलस्त्यः नृपश्रेष्ठं प्रति संक्षेपेणोपदेशं करोति। स जगति विख्यातं, महापापहरं परमं लिङ्गं दर्शयति—यत् ऋषिणा उद्दालकेन प्रतिष्ठापितं, उद्दालकेश्वरनाम्ना प्रसिद्धम्। तस्य लिङ्गस्य स्पर्शनं दर्शनं च पुण्यप्रदं, विशेषतः पूजनं परमफलदं कथ्यते। ये तं देवदेवं शङ्करं तत्र भक्त्या समर्चयन्ति, ते सर्वरोगविनिर्मुक्ता भवन्ति, गार्हस्थ्यं प्राप्नुवन्ति, सर्वपापविमुक्ताः शिवलोके महीयन्ते। इति प्रभासखण्डे (अर्बुदखण्डे) द्विचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः।
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ लिंगं पापहरं परम् । उद्दालकेन मुनिना स्थापितं लोकविश्रुतम्
पुलस्त्य उवाच—ततः, हे नृपश्रेष्ठ, पापहरं परमं लिङ्गं गच्छेत्; यदुद्दालकेन मुनिना स्थापितं लोकविश्रुतम्।
Verse 2
तस्मिन्स्पृष्टेऽथ वा दृष्टे पूजिते च विशेषतः । सर्वरोग विनिर्मुक्तो गार्हस्थ्यं प्राप्नुयान्नरः
तस्मिन् स्पृष्टेऽथ वा दृष्टे पूजिते च विशेषतः। सर्वरोगविनिर्मुक्तो गार्हस्थ्यं प्राप्नुयान्नरः॥
Verse 3
सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते
सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते।
Verse 42
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्ड उद्दालकेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे उद्दालकेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम द्विचत्वारिंशोऽध्यायः समाप्तः।