Adhyaya 27
पुलस्त्यः राजश्रवणकर्तारं प्रति वदति—त्वं प्रख्यातं चक्रतीर्थं गच्छ। तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं पुरावृत्तेन प्रतिष्ठाप्यते—पूर्वं प्रभुविष्णुः दानवान् युद्धे निहत्य तत्रैव स्वचक्रं विससर्ज। ततः स स्वच्छे सुन्निर्झरे स्नानं कृत्वा जलानि शुद्धीचकार; तस्य भगवतः संस्पर्शादेव अस्य तीर्थस्य विशेषा मेध्यता जाता इति व्याख्यायते। अथ विधिः—हरिशयनबोधनकालेषु यः अत्र श्राद्धं करोति, तस्य पितरः आकल्पं यावत् तृप्तिं लभन्ते। अन्ते कोलोफोनेन अस्य अध्यायस्य परिचयः क्रियते—प्रभासखण्डे स्कन्दमहापुराणे अर्बुदखण्डस्य सप्तविंशतितमोऽध्यायः इति।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ चक्रतीर्थमनुत्तमम् । यत्र चक्रं पुरा मुक्तं विष्णुना प्रभविष्णुना
पुलस्त्य उवाच—ततो गच्छेत् नृपश्रेष्ठ चक्रतीर्थमनुत्तमम्, यत्र चक्रं पुरा मुक्तं विष्णुना प्रभविष्णुना।
Verse 2
निहत्य दानवान्संख्ये कृत्वा स्नानं सुनिर्झरे । विष्णुः प्राक्षालयत्तोयं तेन तन्मेध्यतां गतम्
दानवान् संख्ये निहत्य विष्णुः सुनिर्झरे स्नानं कृत्वा तत्र तोयेन प्राक्षालयत्; तेन तत् तोयं मेध्यतां गतम्।
Verse 3
तत्र श्राद्धं तु यः कुर्याच्छयने बोधने हरेः । आकल्पं पितरस्तस्य तृप्तिं यांति नराधिप
तत्र हरेः शयने बोधने च यः श्राद्धं सम्यक् करोति, तस्य पितरः आकल्पं तृप्तिं यान्ति, नराधिप।
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे चक्रतीर्थप्रभाववर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां, सप्तमे प्रभासखण्डे, तृतीयेऽर्बुदखण्डे, ‘चक्रतीर्थप्रभाववर्णनम्’ नाम सप्तविंशोऽध्यायः समाप्तः।