
पुलस्त्यः राजश्रावकं प्रति उपदिशति—प्रसिद्धं पापनाशनं मणिकर्णिका-तीर्थं गच्छेत्। पर्वतगुहायां वालखिल्य-मुनिभिः रम्यः कुण्डः कृतः। तत्र सूर्यग्रहण-मध्याह्ने तृषार्ता किरात-योषित् मणिकर्णिका कृष्णा भीमा च जलं प्रविशति; मुनिसमीपे सा दिव्यरूपा, देवैरपि दुर्लभा, तीर्थप्रभावात् निर्गता। तस्याः पतिः शिशोः क्रन्दनात् व्याकुलः तां अन्वेष्टुं आगतः। स्नानाय प्रेरितः स शिशुना सह जलं प्रविशति; ग्रहणमोक्षे पुनर्विकृतदेहः सञ्जातः, शोकात् तस्मिन्नेव जले म्रियते। पतिव्रता मणिकर्णिका चितां प्रवेष्टुं निश्चिनोति; मुनयः पृच्छन्ति—दिव्यरूपलाभेऽपि कुतः पापविकृतपतिमनुगच्छसि? सा पतिव्रतधर्मं प्रतिपादयति—स्त्रियाः पतिः त्रिलोकेऽपि एक एव शरणं, सौन्दर्ये, दारिद्र्ये, हीनतायां वा; शिशुं मुनिभ्यः समर्पयति। करुणया मुनयः पतिं पुनर्जीवयन्ति, शुभलक्षणैः योग्यरूपं ददति; दिव्यविमानं आगत्य दम्पती पुत्रेण सह स्वर्गं यान्ति। वरं लब्ध्वा मणिकर्णिका याचते—अत्र महालिङ्गं मम नाम्ना प्रसिद्धं भवतु; मुनयः तीर्थस्य ‘मणिकर्णिका’ इति कीर्तिं स्थिरीकुर्वन्ति। अन्ते फलश्रुतिः—सूर्यग्रहणे स्नानदानयोः फलं कुरुक्षेत्रसमं; एकाग्रस्नानेन इष्टसिद्धिः; अतः यत्नेन स्नात्वा यथाशक्ति दत्त्वा देव-ऋषि-पितृभ्यः तर्पणादि कुर्यात्।
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ तीर्थं पापप्रणाशनम् । मणिकर्णिकसंज्ञं तु सर्वलोकेषु विश्रुतम्
पुलस्त्य उवाच—ततः, नृपश्रेष्ठ, पापप्रणाशनं तीर्थं गच्छेत्। मणिकर्णिकासंज्ञं तत् सर्वलोकेषु विश्रुतम्।
Verse 2
यत्र सिद्धिं गता राजन्वालखिल्या महर्षयः । तैस्तत्र निर्मितं कुण्डं सुरम्यं गिरि गह्वरे
यत्र, राजन्, वालखिल्या महर्षयः सिद्धिं गताः। तैः गिरिगह्वरे तत्र सुरम्यं कुण्डं निर्मितम्।
Verse 3
तेषां तत्रोपविष्टानां मुनीनां भावितात्मनाम् । महाश्चर्यमभूत्तत्र तत्त्वं शृणु नराधिप
तेषां तत्रोपविष्टानां भावितात्मनां मुनीनां महदाश्चर्यं तत्राभवत्। तस्य तत्त्वं शृणु, नराधिप।
Verse 4
किरातवनिता काचिन्नाम्ना च मणिकर्णिका । अतिकृष्णा विरूपाक्षी कराला भीषणाकृतिः
किरातवनिता काचिन्नाम्ना मणिकर्णिका । अतिश्यामवर्णा विरूपाक्षी कृशाङ्गी कराला भीषणाकृतिश्चासीत् ॥
Verse 5
तृषार्त्ता तत्र संप्राप्ता मध्यंदिनगते रवौ । ग्रस्ते च राहुणा सूर्ये प्रविष्टा सलिले तु सा
तृषार्ता सा तत्र संप्राप्ता मध्यंदिनगते रवौ । राहुणा ग्रस्ते सूर्ये च सा तु सलिले प्रविष्टवती ॥
Verse 6
एतस्मिन्नेव काले तु दिव्यरूपवपुर्धरा । मुनीनां पश्यतां चैव विनिष्क्रांता सुमध्यमा
एतस्मिन्नेव काले तु दिव्यरूपवपुर्धरा । मुनीनां पश्यतां चैव विनिष्क्रान्ता सुमध्यमा ॥
Verse 7
अथ तस्याः पतिः प्राप्तस्तदन्वेषणतत्परः । पप्रच्छ तां वरारोहां पत्न्या दुःखेन दुःखितः
अथ तस्याः पतिः प्राप्तस्तदन्वेषणतत्परः । पत्न्या दुःखेन दुःखितः पप्रच्छ तां वरारोहाम् ॥
Verse 8
मम भार्यात्र संप्राप्ता यदि दृष्टा सुमध्यमे । शीघ्रं वद वरारोहे बालकोऽयं तदुद्भवः
मम भार्या अत्र संप्राप्ता यदि दृष्टा सुमध्यमे । शीघ्रं वद वरारोहे बालकोऽयं तदुद्भवः ॥
Verse 9
तृषार्त्तश्च क्षुधाविष्टो रुदते च मुहुर्मुहुः । दृष्टा चेत्कथ्यतां सुभ्रूर्विनाऽयं तां मरिष्यति
स तृष्णया पीडितः क्षुधया चाभिभूतः पुनः पुनः करुणं रुदति। यदि त्वया सा दृष्टा, हे सुभ्रू, तर्हि कथ्यताम्—तया विना अयं नूनं मरिष्यति।
Verse 10
स्त्र्युवाच । साऽहं ते दयिता कान्त तीर्थस्यास्य प्रभावतः । दिव्यरूपमिदं प्राप्ता देवैरपि सुदुर्लभम्
स्त्री उवाच—कान्त, अहं ते दयिता; अस्य तीर्थस्य प्रभावतः दिव्यं रूपमिदं प्राप्तास्मि, यद्देवैरपि सुदुर्लभम्।
Verse 11
त्वं चापि सलिले ह्यस्मिन्कुरु स्नानं त्वरान्वितः । प्राप्स्यसि त्वं परं रूपं यथा प्राप्तं मयाऽनघ
त्वमपि अस्मिन् सलिले त्वरया स्नानं कुरु। अनघ, त्वमपि मया यथा प्राप्तं तथा परं रूपं प्राप्स्यसि।
Verse 12
अथासौ सह पुत्रेण प्रविष्टस्तत्र निर्झरे । विमुक्ते भास्करे राजन्विरूपश्चाभवत्पुनः
अथ स पुत्रेण सह तस्मिन् निर्झरे प्रविवेश। भास्करप्रभावे निवृत्ते, हे राजन्, स पुनर्विरूपोऽभवत्।
Verse 13
दुःखेन मृत्युमापन्नस्तस्मिन्नेव जलाशये । अथ सा भर्तृशोकाच्च मरणे कृतनिश्चया
स दुःखाकुलः तस्मिन्नेव जलाशये मृत्युमापन्नः। अथ सा भर्तृशोकात् मरणे कृतनिश्चया बभूव।
Verse 14
चितिं कृत्वा समं तेन ज्वालयामास पावकम् । अथ ते मुनयो दृष्ट्वा तथाशीलां शुभांगनाम्
तस्य चितिसमां चितिं कृत्वा सा पावकं ज्वालयामास। अथ ते मुनयस्तां तथाशीलां शुभाङ्गनां दृष्ट्वा साशङ्कं समालोकयन्॥
Verse 15
कृपया परयाविष्टास्तामूचुर्विस्मयान्विताः । सर्वे तस्याश्च संदृष्ट्वा साहसं च नृपोत्तम
ते कृपया परयाविष्टा विस्मयान्विताश्च तामूचुः। सर्वे तस्याः साहसं संदृष्ट्वा, नृपोत्तम, मनसा व्यथिताः॥
Verse 16
ऋषय ऊचुः । दिव्यरूपं त्वया प्राप्तं देवैरपि सुदुर्लभम् । कस्मादेनं सुपाप्मानमनुगच्छसि भामिनि
ऋषय ऊचुः—दिव्यरूपं त्वया प्राप्तं देवैरपि सुदुर्लभम्। कस्मादेनं महापाप्मानमनुगच्छसि भामिनि॥
Verse 17
स्त्र्युवाच । पतिव्रताहं विप्रेन्द्राः सदा भर्तृपरायणा । किं रूपेण करिष्यामि विना पत्या निजेन च
स्त्र्युवाच—पतिव्रताहं विप्रेन्द्राः सदा भर्तृपरायणा। किं रूपेण करिष्यामि विना पत्या निजेन च॥
Verse 18
विरूपो वा सुरूपो वा दरिद्रो वा धनाधिपः । स्त्रीणामेकः पतिर्भर्त्ता गतिर्नान्या जगत्त्रये
विरूपो वा सुरूपो वा दरिद्रो वा धनाधिपः। स्त्रीणामेकः पतिर्भर्ता गतिर्नान्या जगत्त्रये॥
Verse 19
बालकोऽयं मुनिश्रेष्ठा भवच्छरणमागतः । अहं कान्तेन संयुक्ता प्रविशामि हुताशनम्
अयं बालको मुनिश्रेष्ठाः भवत्पादशरणमागतः। अहं तु कान्तेन सह संयुक्ता हुताशनं प्रवेक्ष्यामि॥
Verse 20
पुलस्त्य उवाच । अथ ते मुनयः सर्वे ज्ञात्वा तस्याः सुनिश्चयम् । कृपया परयाविष्टाः संवीक्ष्य च परस्परम्
पुलस्त्य उवाच—अथ ते सर्वे मुनयः तस्याः सुनिश्चयं ज्ञात्वा परया कृपयाविष्टाः परस्परं संवीक्ष्य समभाषन्त॥
Verse 21
ततो जीवापयामासुस्तत्पतिं ते मुनीश्वराः । सद्रूपेण समायुक्तं दिव्य लक्षणलक्षितम्
ततः ते मुनीश्वराः तस्याः पतिं जीवापयामासुः। सद्रूपेण समायुक्तं दिव्यलक्षणलक्षितं शुभलक्षणसमन्वितम्॥
Verse 22
एतस्मिन्नेव कालं तु विमानं मनसेप्सितम् । देवकन्यासमाकीर्णं सद्यस्तत्र समागतम्
एतस्मिन्नेव काले मनसेप्सितं विमानं देवकन्यासमाकीर्णं सद्यस्तत्र समुपस्थितम्॥
Verse 23
अथ तौ दंपती तेषां मुनीनां भावितात्मनाम् । पुरतः प्रणिपत्याथ प्रस्थितौ त्रिदिवं प्रति
अथ तौ दम्पती भावितात्मनाम् तेषां मुनीनां पुरतः प्रणिपत्य, ततः त्रिदिवं प्रति प्रस्थितौ॥
Verse 24
अथ तैर्मुनिभिः प्रोक्ता सा नारी मणिकर्णिका । वरं वरय कल्याणि सर्वे तुष्टा वयं तव
अथ तैर्मुनिभिः प्रोक्ता सा नारी मणिकर्णिका । वरं वरय कल्याणि सर्वे तुष्टा वयं तव
Verse 25
पतिव्रतत्वेन तुष्टाः सत्येन च विशेषतः । नास्माकं दर्शनं व्यर्थं जायते च कथंचन
पतिव्रतत्वेन तुष्टाः सत्येन च विशेषतः । नास्माकं दर्शनं व्यर्थं जायते च कथंचन
Verse 26
मणिकर्णिकोवाच । यदि मां मुनयस्तुष्टाः प्रयच्छथ वरं मुदा । यदत्रास्ति महालिंगं मन्नाम्ना तद्भविष्यति
मणिकर्णिकोवाच । यदि मां मुनयस्तुष्टाः प्रयच्छथ वरं मुदा । यदत्रास्ति महालिंगं मन्नाम्ना तद्भविष्यति
Verse 27
एतदेव ममाभीष्टं नान्यदस्ति प्रयोजनम् । सर्वेषां च प्रसादेन स्वर्गं गच्छामि सांप्रतम्
एतदेव ममाभीष्टं नान्यदस्ति प्रयोजनम् । सर्वेषां च प्रसादेन स्वर्गं गच्छामि सांप्रतम्
Verse 28
ऋषय ऊचुः । एवं भवतु ते ख्यातिस्तीर्थलिंगे वरानने । तव नामान्वितं जातं तीर्थं वै मणिकर्णिका
ऋषय ऊचुः । एवं भवतु ते ख्यातिस्तीर्थलिंगे वरानने । तव नामान्वितं जातं तीर्थं वै मणिकर्णिका
Verse 29
पुलस्त्य उवाच । भर्त्रा सह दिवं प्राप्ता पुत्रेणैव समन्विता । वालखिल्यास्तपोनिष्ठा विशेषात्तत्र संस्थिताः
पुलस्त्य उवाच—सा भर्त्रा सह दिवं प्राप्ता, पुत्रेणापि समन्विता; तपोनिष्ठा वालखिल्यैः सह तत्र विशेषेण संस्थिता।
Verse 30
तत्र सूर्यग्रहे प्राप्ते स्नानदानादिकाः क्रियाः । यः करोति फलं तस्य कुरुक्षेत्र समं भवेत्
तत्र सूर्यग्रहणे प्राप्ते स्नानदानादिकाः क्रियाः यः करोति, तस्य फलं कुरुक्षेत्रसमं भवेत्।
Verse 31
यं यं काममभिध्याय स्नानं तत्र करोति यः । तं तं प्राप्नोति राजेन्द्र सम्यग्ध्यानसमन्वितः
यं यं काममभिध्याय यः तत्र स्नानं करोति, स सम्यग्ध्यानसमन्वितः राजेन्द्र तं तं प्राप्नोति।
Verse 32
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत् । तीर्थे दानं यथाशक्त्या देवर्षिपितृतर्पणम्
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नानं समाचरेत्; तीर्थे च यथाशक्त्या दानं कुर्यात्, देवर्षिपितॄणां तर्पणं च।