Adhyaya 75

Verse 1

। सूत उवाच । पुरा कल्पे भगवता एतत्क्षेत्रमनुत्तमम् । रुद्रेण ब्रह्मणे दत्तं तुष्टेन द्विजसत्तमाः

सूत उवाच—पुरा कल्पे, द्विजसत्तमाः, भगवता रुद्रेण तुष्टेन ब्रह्मणेऽनुत्तममेतत्क्षेत्रं दत्तम्।

Verse 2

यदा तु स्थापितं लिंगं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । देवैः प्रीतेन रुद्रेण प्रदत्तं ब्रह्मणे पुनः

यदा हाटकेश्वरसंज्ञितं लिङ्गं स्थापितं तदा देवैः प्रीतेन रुद्रेण तत् पुनर्ब्रह्मणे प्रदत्तम्।

Verse 3

एतत्क्षेत्रं तदा दत्तं शंभुना षण्मुखस्य ह । रक्षणार्थं हि विप्राणां कलिकालादिदोषतः

तदा शम्भुना षण्मुखायैतत्क्षेत्रं दत्तं हि—कलिकालादिदोषतो विप्राणां रक्षणार्थम्।

Verse 4

ब्रह्मणा प्रार्थितेनेदं स्वयमादिममुत्तमम् । पित्रादिष्टस्तु गांगेयस्तत्र वासमथाकरोत्

ब्रह्मणा प्रार्थितेनेदं स्वयमादिममुत्तमं क्षेत्रं प्रादुर्भूतम्; पित्रादिष्टस्तु गाङ्गेयस्तत्र वासमथाकरोत्।

Verse 5

कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यः कुर्यात्स्वामिदर्शनम् । सप्तजन्म भवेद्विप्रो धनाढ्यो वेदपारगः

कार्तिकमासे कृत्तिकायोगे यः स्वामिदर्शनं करोति, स सप्तजन्मसु विप्रः स्यात् धनाढ्यः वेदपारगश्च।

Verse 6

महासेनस्य देवस्य प्रासादं सुमनोहरम् । उच्चैः स्थितं सर्वलोके पातुकाममिवांबरम्

महासेनदेवस्य सुमनोहरः प्रासादः उच्चैः स्थितः, सर्वलोकं पातुकाम इवाम्बरवत्।

Verse 7

तच्छ्रुत्वा विबुधाः सर्वे कौतुकादेत्य सत्वरम् । वीक्षांचक्रुस्ततो गत्वा दृष्ट्वा मेध्यतमं पुरम्

तदाकर्ण्य सर्वे विबुधाः कौतुकात् सत्वरमेत्य, तत्र गत्वा मेध्यतमं पुरं दृष्ट्वा सम्यग्वीक्षां चक्रुः।

Verse 8

प्रासादस्योत्तरे देशे प्राच्ये देशे तथा द्विजाः । यज्ञक्रियासमारंभांश्चकुर्विप्रैर्यथोदितान्

प्रासादस्योत्तरे प्राच्ये च देशे द्विजाः, विप्रैः यथोदितान् यज्ञक्रियासमारम्भान् चक्रुः।

Verse 9

इष्ट्वा च विबुधाः सर्वे दत्त्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् । जग्मुस्त्रिविष्टपं हृष्टा लब्ध्वा तत्स्थानजं फलम्

इष्ट्वा सर्वे विबुधाः तेभ्यः दक्षिणां दत्त्वा, तत्स्थानजं फलं लब्ध्वा हृष्टाः त्रिविष्टपं जग्मुः।

Verse 10

ततस्तु देवयजनंनाम तस्य बभूव ह । यदन्यत्र शतं कृत्वा क्रतूनां फलमाप्नुयात् । तदत्रैकेन लभते क्रतुना दक्षिणावता

ततः स देवयजनं नाम्ना प्रसिद्धोऽभवत्। यदन्यत्र शतक्रतुकृत्येन फलं लभ्यते, तदत्र दक्षिणासहितेनैकेनैव क्रतुना लभ्यते।