Adhyaya 68

Verse 1

। सूत उवाच । अथ ते शबरा यत्नाद्रक्तं तद्धैहयोद्भवम् । तत्र निन्युः स्थिता यत्र गर्ता सा पितृसंभवा

सूतोऽवाच—अथ ते शबराः प्रयत्नेन हैहयवंशसमुद्भवं रक्तं तद् आदाय, यत्र पितृसम्बद्धा गर्ता स्थिताऽभूत् तत्र निन्युः।

Verse 2

भार्गवोऽपि च तं हत्वा रक्तमादाय कृत्स्नशः । ततः संप्रेषयामास यत्र गर्ताऽथ पैतृकी

भार्गवोऽपि तं हत्वा कृत्स्नं रक्तं समादाय, ततः यत्र पैतृकी गर्ता स्थिताऽभूत् तत्र संप्रेषयामास।

Verse 3

न स बालं न वृद्धं च परित्यजति भार्गवः । यौवनस्थं विशेषेण गर्भस्थं वाथ क्षत्रियम्

भार्गवो न बालं न वृद्धं परित्यजति; विशेषतः यौवनस्थं क्षत्रियं न जहाति, गर्भस्थं चापि न।

Verse 4

स्वयं जघान भूपान्स तेषां पार्श्वे तथा परान् । विध्वंसाययति क्रुद्धः सैनिकैश्च समन्ततः

स स्वयं भूपान् जघान, तेषां पार्श्वे स्थितान् अपरान् अपि; क्रुद्धः समन्ततः सैनिकैः सह विध्वंसं चकार।

Verse 5

तथैवासृक्प्रगृह्णाति गृह्णापयति चादरात् । तेषां पार्श्वैस्ततस्तूर्णं प्रेषयामास तत्र च

तथैव स आसृक् प्रगृह्णाति, आदरात् गृह्णापयति च; ततः तेषां पार्श्वस्थैः तूर्णं तत्रापि प्रेषयामास।

Verse 6

एवं निःक्षत्रियां कृत्वा कृत्स्नां पृथ्वीं भृगद्वहः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे जगाम तदनन्तरम्

एवं निःक्षत्रियां कृत्वा कृत्स्नां पृथ्वीं भृगुद्वहः । तदनन्तरं हाटकेश्वरजं क्षेत्रं जगाम सः ॥

Verse 7

ततस्तै रुधिरैः स्नात्वा समादाय तिलान्बहून् । अपसव्यं समाधाय प्रचक्रे पितृतर्पणम्

ततस्तै रुधिरैः स्नात्वा समादाय तिलान्बहून् । अपसव्यं समाधाय प्रचक्रे पितृतर्पणम् ॥

Verse 8

प्रत्यक्षं सर्वविप्राणां तथान्येषां तपस्विनाम् । प्रतिज्ञां पूरयित्वाऽथ विशोकः स बभूव ह

प्रत्यक्षं सर्वविप्राणां तथान्येषां तपस्विनाम् । प्रतिज्ञां पूरयित्वाऽथ विशोकः स बभूव ह ॥

Verse 9

ततो निःक्षत्रिये लोके कृत्वा हयमखं च सः । प्रायच्छत्सकलामुर्वीं ब्राह्मणेभ्यश्च दक्षिणाम्

ततो निःक्षत्रिये लोके कृत्वा हयमखं च सः । प्रायच्छत्सकलामुर्वीं ब्राह्मणेभ्यश्च दक्षिणाम् ॥

Verse 10

अथ लब्धवरा विप्रास्तमूचुर्भृगुसत्तमम् । नास्मद्भूमौ त्वया स्थेयमेको राजा यतः स्मृतः

अथ लब्धवरा विप्रास्तमूचुर्भृगुसत्तमम् । नास्मद्भूमौ त्वया स्थेयमेको राजा यतः स्मृतः ॥

Verse 14

तस्मात्त्वं देहि मे स्थानं कृत्वाऽपसरणं स्वयम् । न हि दत्त्वा ग्रही ष्यामि विप्रेभ्यो मेदिनीं पुनः

तस्मात्त्वं मे स्थानं प्रदेहि, स्वयमेवापसरणं कुरु। विप्रेभ्यो मेदिनीं एकवारं दत्त्वा पुनर्नाहं भूमिं ग्रहीष्यामि॥

Verse 15

न करोष्यथवा वाक्यं ममाद्य त्वं नदीपते । स्थलरूपं करिष्यामि वह्न्यस्त्रपरिशोषितम्

यदि त्वमद्य मम वाक्यं न करोषि, हे नदीपते, तर्हि वह्न्यस्त्रेण परिशोषितं त्वां स्थलरूपं करिष्यामि॥

Verse 16

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा समुद्रो भयसंकुलः । अपसारं ततश्चक्रे यावत्तस्याभिवांछितम्

सूत उवाच। तस्य तद्वचनं श्रुत्वा समुद्रो भयसंकुलः। अपसारं ततश्चक्रे यावत्तस्याभिवाञ्छितम्॥