
अस्मिन्नध्याये हाटकेश्वरक्षेत्रे शिवगङ्गायाः माहात्म्यं तथा तीर्थस्य विधि-न्यायोपदेशश्च वर्ण्यते। प्रथमं देवचतुष्टयस्य प्रतिष्ठापनानन्तरं शिवलिङ्गसमीपे त्रिपथगामिनी गङ्गा विधिवत् स्थाप्यते। भीष्मः प्रमाणभूतः कथयति—यः तत्र स्नात्वा तं (कथाप्रवक्तारं) पश्यति स पापैः प्रमुच्यते शिवलोकं च गच्छति; किन्तु तस्मिन्नेव तीर्थे मिथ्याशपथः कृतः शीघ्रं यमलोकं नयति, यतः तीर्थं सत्यासत्ययोः फलमधिकं करोति। ततः दृष्टान्तः—शूद्रजन्मा पौण्ड्रकनाम युवकः क्रीडया मित्रस्य पुस्तकमपहरति, ततः निह्नोति, भागीरथ्यां स्नात्वा शपथं च करोति। तस्य शास्त्रचौर्येण दुष्टवाक्येन च शीघ्रं कुष्ठादिरोगः, जनपरित्यागः, देहवैकल्यं च जायते। अन्ते उपदिश्यते—हास्येनापि, लघुत्वेनापि, विशेषतः पवित्रसाक्षिणां पुरतः, शपथो न कर्तव्यः; तीर्थयात्रायां वाक्संयमः सदाचारश्च परमं धर्मः।
Verse 1
। सूत उवाच । एवं संस्थाप्य गांगेयः पुण्यं देवचतुष्टयम् । ततः संस्थापयामास गंगां त्रिपथगामिनीम्
सूत उवाच—एवं संस्थाप्य गांगेयः पुण्यं देवचतुष्टयम्, ततः त्रिपथगामिनीं गङ्गां संस्थापयामास।
Verse 2
कूपिकायां महाभाग शिवलिंगस्य पूर्वतः । ततः प्रोवाच तान्हृष्टः संपूज्य द्विजसत्तमान्
कूपिकायां महाभाग शिवलिङ्गस्य पूर्वतः स्थित्वा ततः हृष्टः सन् द्विजसत्तमान् सम्यक् संपूज्य तान् प्रति प्रोवाच।
Verse 3
अस्यां यः पुरुषः स्नानं कृत्वा मां वीक्षयिष्यति । सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोकं प्रयास्यति
अस्यां यः पुरुषः स्नानं कृत्वा मां पश्चाद् वीक्षयिष्यति, स सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोकं प्रयास्यति।
Verse 4
करिष्यति तथा यस्तु शपथं चात्र मानवः । असत्यं यास्यति क्षिप्रं स यमस्य गृहं प्रति
यस्तु मानवोऽत्र शपथं कृत्वा पुनर् असत्यं वदति, स क्षिप्रं यमस्य गृहं प्रति यास्यति।
Verse 5
एवमुक्त्वा महाभागो भीष्मः कुरुपितामहः । जगाम स्वपुरं तस्माद्धर्षेण महता वृतः
एवमुक्त्वा महाभागो भीष्मः कुरुपितामहः, तस्मात् स्थानात् महता हर्षेण वृतः स्वपुरं जगाम।
Verse 6
सूत उवाच । तत्रासीच्छूद्रसंभूतः पौंड्रकोनाम नामतः । बालभावे समं मित्रैः स क्रीडति दिवानिशम्
सूत उवाच—तत्र शूद्रसम्भूतः पौण्ड्रको नाम नामतः आसीत्; स बालभावे मित्रैः समं दिवानिशं क्रीडति स्म।
Verse 7
हास्यभावाच्च मित्रस्य पुस्तकं तेन चोरितम् । मित्रैः पृष्टः पौण्ड्रकः स प्राह नैव मया हृतम्
हास्यभावेन मित्रस्य पुस्तकं तेन चोरितम्। मित्रैः पृष्टः पौण्ड्रकः प्राह—“नैव मया हृतं तत्”॥
Verse 8
पुस्तकं चैव युष्माकं चिन्तनीयं सदैव तत् । भवद्भिर्यत्नमास्थाय दृश्यतां क्वापि पुस्तकम्
“पुस्तकं चैव युष्माकं चिन्तनीयं सदैव तत्। भवद्भिर्यत्नमास्थाय दृश्यतां क्वापि पुस्तकम्”॥
Verse 9
कृताश्च शपथास्तत्र स्नात्वा भागीरथीजले । अदुष्टचेतसा तेन दत्तं तत्पुस्तकं हृतम्
तत्र भागीरथीजले स्नात्वा शपथाः कृताः। अदुष्टचेतसा तेन हृतं पुस्तकं दत्तवत् समर्पितम्॥
Verse 10
पुनश्च रुचिरं हास्यं कृत्वा तेन समं बहु । अथासावभवत्कुष्ठी तत्क्षणादेव गर्हितः
पुनश्च तेन सह रुचिरं हास्यं बहु कृत्वा। अथासौ तत्क्षणादेव कुष्ठी अभवत् गर्हितः॥
Verse 11
स त्यक्तो बांधवैः सर्वैः कलत्रैरपि वल्लभैः । ततो वैराग्यमापन्नो भृगुपातं पपात सः
स त्यक्तो बान्धवैः सर्वैः कलत्रैरपि वल्लभैः। ततो वैराग्यमापन्नो भृगुपातं पपात सः॥
Verse 12
जातश्च तत्प्रभावेन कुष्ठेन परिवर्जितः । शास्त्रचौर्यकृताद्दोषान्मूकरूपः स हास्यकृत्
तत्प्रभावेन स जातः कुष्ठरोगात् परिमुक्तः। शास्त्रचौर्यकृतदोषात् स हास्यकृन्मूकरूपोऽभवत्॥
Verse 13
न कार्यः शपथस्तस्मात्तस्याग्रेऽपि लघुर्द्विजाः । अपि हास्योपचारेण आत्मनः सुखमिच्छता
तस्मात् द्विजाः, तस्याग्रेऽपि लघुं शपथं न कार्यम्। आत्मसुखमिच्छता हास्योपचारेणापि तद्विषये विरमेत्॥
Verse 58
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शिवगंगामाहात्म्यवर्णनंनाम अष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शिवगङ्गामाहात्म्यवर्णनंनाम अष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः॥