Adhyaya 47

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । महाकालस्य माहात्म्यं विस्तरेण महामते । अस्माकं सूतज ब्रूहि सर्वं वेत्ति यतो भवान्

ऋषय ऊचुः— हे महामते, महाकालस्य माहात्म्यं विस्तरेण अस्मान् ब्रूहि; हे सूतज, यतः भवान् सर्वं वेत्ति, तस्मात् सर्वं निवेदय।

Verse 2

सूत उवाच । आसीत्पूर्वं महीपाल इक्ष्वाकुकुलनन्दनः । रुद्रसेन इति ख्यातः सर्वशत्रुनिषूदनः

सूत उवाच— पूर्वं इक्ष्वाकुकुलनन्दनः महीपालः आसीत्; रुद्रसेन इति ख्यातः स सर्वशत्रुनिषूदनः।

Verse 3

समुद्र इव गांभीर्ये सौम्यत्वे शशिसंनिभः । वीर्ये यथा सहस्राक्षो रूपे कन्दर्पसन्निभः

स गांभीर्ये समुद्र इव, सौम्यत्वे शशिसंनिभः; वीर्ये सहस्राक्ष इव, रूपे कन्दर्पसन्निभः।

Verse 4

तस्य कांतीति विख्याता पुरी सर्वगुणान्विता । राजधान्यभवच्छ्रेष्ठा प्रोच्चप्राकारतोरणा

तस्य पुरी ‘कान्ती’ इति विख्याता सर्वगुणान्विता; सा राजधान्यां श्रेष्ठा बभूव, प्रोच्चप्राकारतोरणा।

Verse 5

तथैवासीत्प्रिया तस्य भार्या परमसंमता । ख्याता पद्मवतीनाम रूपौदार्य गुणान्विता

तथैव तस्य परमसंमता प्रिया भार्या आसीत्। सा पद्मवतीति ख्याता, रूपौदार्यगुणान्विता॥

Verse 6

स तया सहितो राजा वैशाख्या दिवसे सदा । समभ्येति निजस्थानात्सैन्येनाल्पेन संवृतः

स राजा तया सह वैशाख्यां दिवसे सदा। निजस्थानात् प्रस्थितः, अल्पसैन्येन संवृतः॥

Verse 7

चमत्कारपुरे क्षेत्रे पीठे तत्र द्विजोत्तमाः । महाकालस्य देवस्य पुरतो रात्रिजागरम् । करोति श्रद्धया युक्तः सभार्यः स महीपतिः

चमत्कारपुरे क्षेत्रे पीठे तत्र द्विजोत्तमाः। महाकालदेवस्य पुरतो रात्रिजागरम्, सभार्यः स महीपतिः श्रद्धया करोति॥

Verse 8

उपवासपरो भूत्वा ध्यायमानो महेश्वरम् । गीतवाद्येन हृद्येन नृत्येन द्विजसत्तमाः । धर्माख्यानेन विप्राणां वेदाध्ययनविस्तरैः

उपवासपरो भूत्वा ध्यायमानो महेश्वरम्। गीतवाद्यैः हृद्यैः नृत्यैश्च, द्विजसत्तमाः। धर्माख्यानैर्विप्राणां वेदाध्ययनविस्तरैः॥

Verse 9

ततः प्रातः समुत्थाय स्नात्वा धौतांबरः शुचिः । ददौ दानानि विप्रेभ्यस्तपस्विभ्यो विशेषतः

ततः प्रातः समुत्थाय स्नात्वा धौताम्बरः शुचिः। ददौ दानानि विप्रेभ्यस्तपस्विभ्यो विशेषतः॥

Verse 10

दीनांधकृपणेभ्यश्च तथान्येभ्यः सहस्रशः । वर्षेवर्षे सदैवं स समभ्येत्य महीपतिः । वैशाख्यां जागरं तस्य देवस्य पुरतोऽकरोत्

दीनान्धकृपणेभ्यश्च तथान्येभ्यः सहस्रशः ददौ। एवं वर्षे वर्षे स महीपतिः समागत्य वैशाखमासे तस्य देवस्य पुरतो जागरं चकार॥

Verse 11

यथायथा स भूपालः कुरुते रात्रिजागरम् । महाकालाग्रतस्तस्य तथा वृद्धिः प्रजायते

यथायथा स भूपालो महाकालस्याग्रतः रात्रिजागरं करोति। तथातथा तस्य समृद्धिर्वर्धते, तदग्रे कृतत्वात्॥

Verse 12

शत्रवो विलयं यांति लक्ष्मीर्वृद्धिं प्रगच्छति । एकदा स समायातस्तत्र यावन्महीपतिः

शत्रवो विलयं यान्ति, लक्ष्मीश्च वृद्धिं प्रगच्छति। एकदा स महीपतिस्तत्र समायातः॥

Verse 13

तत्रैव दिवसे तावन्महाकालस्य चाग्रतः । अपश्यद्ब्राह्मणश्रेष्ठान्नानादिग्भ्यः समागतान्

तत्रैव दिवसे तावन्महाकालस्य चाग्रतः। अपश्यद्ब्राह्मणश्रेष्ठान् नानादिग्भ्यः समागतान्॥

Verse 14

वेदाध्ययनसंपन्नान्व्रतनिष्ठापरायणान् । एके तत्र कथाश्चक्रुः सुपुण्या ब्राह्मणोत्तमाः

वेदाध्ययनसम्पन्नान् व्रतनिष्ठापरायणान्। एके तत्र कथाः चक्रुः सुपुण्या ब्राह्मणोत्तमाः॥

Verse 15

राजर्षीणां पुराणानां देवर्षीणां तथा परे । तीर्थानां च तथा चान्ये ब्रह्मर्षीणां तथा परे । यज्ञानां सागराणां च द्वीपानां च मनोहराः

केचिद् राजर्षीणां पुराणानां च कथाः प्रचक्रुः, केचिद् देवर्षीणां महिमानम् अवदन्। केचिद् तीर्थानां, केचिद् ब्रह्मर्षीणां च तथा परे; यज्ञानां सागराणां च द्वीपानां च मनोहराः प्रसङ्गाः समभवन्।

Verse 16

अथ तान्पृथिवीपालः स प्रणम्य यथाक्रमम् । उपविष्टः सभामध्ये तैः सर्वैश्चाभिनंदितः

अथ स पृथिवीपालः तान् यथाक्रमं प्रणम्य, सभामध्ये उपविष्टः; तैः सर्वैः सादरम् अभिनन्दितश्च।

Verse 17

कस्मिंश्चिदथ संप्राप्ते कथांते ते मुनीश्वराः । पप्रच्छुर्भूमिपालं तु कौतूहलसमन्विताः

अथ कस्मिंश्चित् कथान्ते संप्राप्ते, ते मुनीश्वराः कौतूहलसमन्विताः भूभृतं पप्रच्छुः।

Verse 18

वैशाखीदिवसे राजंस्त्वं सदाभ्येत्य दूरतः । वर्षेवर्षेऽस्य देवस्य पुरतो रात्रिजागरम्

“वैशाखीदिवसे राजन्, त्वं सदाभ्येत्य दूरतः; वर्षे वर्षेऽस्य देवस्य पुरतो रात्रिजागरं करोषि।”

Verse 19

प्रकरोषि प्रयत्नेन त्यक्त्वान्याः सकलाः क्रियाः । स्नानदानादिका याश्च निर्दिष्टाः शास्त्रचिंतकैः

“प्रयत्नेन तत् प्रकरोषि, त्यक्त्वा अन्याः सकलाः क्रियाः; स्नानदानादिकाः याश्च शास्त्रचिन्तकैः निर्दिष्टाः।”

Verse 20

न ते यदि रहस्यं स्यात्तदाऽशेषं प्रकीर्तय । नूनं त्वं वेत्सि तत्सर्वं यत्फलं रात्रिजागरे

यदि ते न रहस्यं स्यात्, तर्ह्यशेषं प्रकीर्तय। नूनं त्वं सम्यग्वेत्सि रात्रिजागरफलोदयं॥

Verse 22

अहमासं वणिग्जात्या पुरा वै वैदिशे पुरे । निर्धनो बंधुभिर्मुक्तः परिभूतः पदेपदे

पुरा वैदिशनगरे वणिग्जात्योऽहमासम्। निर्धनो बन्धुभिर्मुक्तः पदेपदे परिभूतवान्॥

Verse 23

कस्यचित्त्वथ कालस्य भगवान्पाकशासनः । वैदिशे नाकरोद्वृष्टिं सप्त वर्षाणि पंच च

अथ कस्यचित्कालस्य भगवान् पाकशासनः। वैदिशे सप्तवर्षाणि पञ्च च नाकरोद्वृष्टिम्॥

Verse 24

ततो वृष्टिनिरोधेन सर्वे लोकाः क्षुधार्द्दिताः । अन्नाभावान्मृताः केचित्केचिद्देशांतरे गताः

वृष्टिनिरोधात् सर्वे लोकाः क्षुधार्दिताः। अन्नाभावात् केचिन्मृताः केचिद्देशान्तरं गताः॥

Verse 25

ततोऽहं स्वां समादाय पत्नीं क्षुत्क्षामगात्रिकाम् । अश्रुपूर्णमुखीं दीनां प्रस्खलन्तीं पदेपदे

ततोऽहं स्वां पत्नीं समादाय क्षुत्क्षामगात्रिकाम्। अश्रुपूर्णमुखीं दीनां पदेपदे प्रस्खलन्तीम्॥

Verse 26

सौराष्ट्रं मनसि ध्यात्वा प्रस्थितस्तदनन्तरम् । सुभिक्षं लोकतः श्रुत्वा जीवनाय द्विजोत्तमाः

सौराष्ट्रं मनसि निधाय तदनन्तरमेव प्रस्थितोऽहम् । लोकतोऽस्य सुभिक्षं श्रुत्वा जीवनार्थं, हे द्विजोत्तमाः ॥

Verse 27

क्रमेण गच्छमानोऽथ भिक्षान्नकृतभोजनः । आनर्तविषयं प्राप्तश्चमत्कारपुरांतिके

क्रमेण गच्छन्नहं भिक्षान्नकृतभोजनः । आनर्तविषयं प्राप्तश्चमत्कारपुरान्तिके ॥

Verse 28

तत्र रम्यं मया दृष्टं पद्मिनीखण्डमंडितम् । सरः स्वच्छोदकापूर्णं जलपक्षिभिरावृतम्

तत्र रम्यं मया दृष्टं पद्मिनीखण्डमण्डितम् । सरः स्वच्छोदकापूर्णं जलपक्षिभिरावृतम् ॥

Verse 29

ततोऽहं तत्समासाद्य स्नातः शीतेन वारिणा । क्षुधार्तश्च तृषार्तश्च श्रमार्तश्च विशेषतः

ततोऽहं तत्समासाद्य स्नातः शीतेन वारिणा । क्षुधार्तस्तृषार्तश्च श्रमार्तश्च विशेषतः ॥

Verse 30

अथाहं भार्यया प्रोक्तो गृहाणेश जलाशयात् । जलजानि क्रयार्थाय येन स्यादद्य भोजनम्

अथाहं भार्यया प्रोक्तो—गृहाणेश जलाशयात् । जलजानि क्रयार्थाय येन स्यादद्य भोजनम् ॥

Verse 32

ततो मया गृहीतानि पद्मानि द्विजसत्तमाः । विक्रयार्थं प्रभूतानि वाच्छमानेन भोजनम्

ततो मया द्विजसत्तमाः प्रभूतानि पद्मानि गृहीतानि, विक्रयार्थं भोजनलाभं वाञ्छता।

Verse 33

चमत्कारपुरं प्राप्य ततोऽहं द्विजसत्तमाः । भ्रांतस्त्रिकेषु सर्वेषु चत्वरेषु गृहेषु च

चमत्कारपुरं प्राप्य ततोऽहं द्विजसत्तमाः, त्रिकेषु सर्वेषु चत्वरेषु गृहेषु च भ्रान्तोऽभवम्।

Verse 34

न कश्चित्प्रतिगृह्णाति तानि पद्मानि मानवः । मम भाग्यवशाल्लोको जातः क्रयपराङ्मुखः

न कश्चिन्मानवः तानि पद्मानि प्रतिगृह्णाति; मम भाग्यवशाल्लोको जातः क्रयपराङ्मुखः।

Verse 35

अथ क्षुत्क्षामकण्ठस्य श्रांतस्य मम भास्करः । अस्ताचलमनुप्राप्तः संध्याकालस्ततोऽभवत्

अथ क्षुत्क्षामकण्ठस्य श्रान्तस्य मम भास्करः अस्ताचलमनुप्राप्तः, ततः संध्याकालोऽभवत्।

Verse 36

ततो वैराग्यमापन्नः सुप्तोऽहं भग्नमंदिरे । तानि पद्मानि भूपृष्ठे निधाय सह भार्यया

ततो वैराग्यमापन्नोऽहं भग्नमन्दिरे सुप्तः; तानि पद्मानि भूपृष्ठे निधाय सह भार्यया।

Verse 37

अथार्धरात्रे संप्राप्ते श्रुतो गीतध्वनिर्मया । ततश्च चिंतितं चित्ते जागरोऽयमसंशयम्

अथार्धरात्रिसमये गीतध्वनिः श्रुतो मया। ततश्चित्ते मया चिन्तितं—अयं जागरोऽसंशयम्॥

Verse 38

तस्माद्गच्छामि चेत्कश्चित्पद्मान्येतानि मे नरः । मूल्येन प्रतिगृह्णाति भोजनं जायते ततः

तस्माद्गच्छामि; यदि कश्चिन्नरो मे पद्मान्येतानि मूल्येन प्रतिगृह्णाति, ततो भोजनं लभ्यते॥

Verse 39

एवं विनिश्चयं कृत्वा पद्मान्यादाय सत्वरम् । सभार्यः प्रस्थितस्तत्र यत्र गीतस्य निःस्वनः

एवं विनिश्चयं कृत्वा पद्मान्यादाय सत्वरम्। सभार्यः प्रस्थितोऽहं तत्र यत्र गीतस्य निःस्वनः॥

Verse 40

ततश्चायतने तस्मिन्प्राप्तोऽहं मुनिपुंगवाः । अपश्यं देवदेवेशं महाकालं प्रपूजितम् । अग्रस्थितैर्द्विजश्रेष्ठैर्जपगीतपरायणैः

ततोऽहं तस्मिन्नायतने प्राप्तो, हे मुनिपुङ्गव। अपश्यं देवदेवेशं महाकालं प्रपूजितम्, अग्रस्थितैर्द्विजश्रेष्ठैर्जपगीतपरायणैः॥

Verse 41

एके नृत्यं प्रकुर्वंति गीतमन्ये जपं परे । अन्ये होमं द्विजश्रेष्ठा धर्माख्यानमथापरे

एके नृत्यं प्रकुर्वन्ति, गीतमन्ये, जपं परे। अन्ये होमं द्विजश्रेष्ठा, धर्माख्यानमथापरे॥

Verse 42

ततः कश्चिन्मया पृष्टः क्रियते जागरोऽत्र किम् । क एते जागरासक्ता लोकाः कीर्तय मे द्रुतम्

ततः कश्चिदहं पृष्टवान्—अत्र किमर्थं जागरो विधीयते? के चैतज्जागरासक्ता लोकाः? शीघ्रं मे कीर्तय।

Verse 43

तेनोक्तमेष देवस्य महाकालस्य जागरः । क्रियते ब्राह्मणैर्भक्त्या उपवासपरायणैः

तेनोक्तम्—एष देवस्य महाकालस्य जागरः; ब्राह्मणैर्भक्त्या, उपवासपरायणैः, क्रियते।

Verse 44

अद्य पुण्यतिथिर्नाम वैशाखी पुण्यदा परा । यस्यामस्य पुरो भक्त्या नरः कुर्यात्प्रजागरम् । महाकालस्य देवस्य सौख्यं प्राप्नोत्यसंशयम्

अद्य वैशाखी नाम पुण्यतिथिः परा पुण्यदा। अस्यां तिथौ यो नरः अस्य पुरो भक्त्या प्रजागरं कुर्यात्, स महाकालदेवस्य प्रसादं सौख्यं च निःसन्देहं प्राप्नोति।

Verse 45

संति पद्मानि मे यच्छ मूल्यमादाय भद्रक । भोजनार्थमहं दद्मि कलधौतपलत्रयम्

मम पद्मानि सन्ति; तानि मे देहि, भद्रक। मूल्यमादाय; भोजनार्थं तुभ्यं कलधौतपलत्रयं दास्यामि।

Verse 46

ततोऽवधारितं चित्ते मया ब्राह्मणसत्तमाः । पूजयामि महाकालं पद्मैरेतैः सुरेश्वरम्

ततो मया चित्तेऽवधारितम्—हे ब्राह्मणसत्तमाः, एतैः पद्मैः सुरेश्वरं महाकालं पूजयामि।

Verse 47

न मया सुकृतं किंचिदन्यदेहांतरे कृतम् । नियतं तेन संभूत इत्थंभूतोऽस्मि दुर्गतः

न मया पूर्वदेहेषु किञ्चित् सुकृतमाचरितम्। तेनैव नियतं जातोऽहं, इदानीं दुर्गतिं गतः॥

Verse 48

परं क्षुत्क्षामकंठेयं भार्या मे प्रियवादिनी । अन्नाभावान्न संदेहः प्रातर्यास्यति संक्षयम्

अथापि मे प्रियभाषिणी भार्या क्षुत्क्षामकण्ठा। अन्नाभावान्न संशयः प्रातःकाले क्षयं यास्यति॥

Verse 49

एवं चिंतयमानस्य मम सा दयिता ततः । प्रोवाच मधुरं वाक्यं विनयावनता स्थिता

एवं मया चिन्तयतः सा दयिता तदा। विनयावनता भूत्वा मधुरं वाक्यमब्रवीत्॥

Verse 50

मा नाथ कुरु पद्मानां विक्रयं धनलोभतः । कुरुष्व च हितं वाक्यं यत्ते वक्ष्यामि सांप्रतम्

मा नाथ धनलोभेन पद्मानां विक्रयं कुरु। यत्तेऽहं वक्ष्यामि हितं तत् शृणु सांप्रतम्॥

Verse 51

उपवासो बलाज्जातः सस्याभावादसंशयम् । अस्माकं जागरं चापि भविष्यति बुभुक्षया

सस्याभावादसंशयमुपवासो बलादभवत्। बुभुक्षया च नः रात्रौ जागरंऽपि भविष्यति॥

Verse 52

तत्रोभाभ्यां कृतं स्नानं दिवा सरसि शोभने । घर्मार्त्ताभ्यां श्रमार्त्ताभ्यां कृतदेवार्चनं तथा

तत्र तौ दिवा शोभने सरसि स्नानं कृतवन्तौ; घर्मश्रमान्वितावपि देवस्यार्चनं तथैव कृतवन्तौ।

Verse 53

तस्माद्देवं महाकालं पूजयामोऽधुना वयम् । पद्मैरेतैः परं श्रेय आवयोर्येन जायते

तस्मादधुना वयं महाकालं देवं पूजयामः; एतैः पद्मैः समर्पितैः आवयोः परमं श्रेयः स्यात्।

Verse 54

राजोवाच । उभाभ्यामथ हृष्टाभ्यां पूजितोऽयं महेश्वरः । तैः पद्मैः सत्त्वमास्थाय कृत्वा पूजां द्विजोत्तमाः

राजोवाच—ततः हृष्टाभ्यां ताभ्यां महेश्वरोऽयं पूजितः; तैः पद्मैः सत्त्वमास्थाय द्विजोत्तमाः पूजां कृतवन्तौ।

Verse 55

क्षुत्पीडया समायाता नैव निद्रा कथंचन । स्वल्पापि मंदिरे चात्र स्थितयोर्हरसन्निधौ

क्षुत्पीडया समायातयोः आवयोः निद्रा कथंचन नाभवत्; अत्र मंदिरे हरसन्निधौ स्थितयोः स्वल्पापि न।

Verse 56

ततः प्रभातसमये प्रोद्गते रविमंडले । मृतोऽहं क्षुधयाविष्टः स्थानेऽत्रैव द्विजोत्तमाः

ततः प्रभाते रविमण्डले प्रोद्गते क्षुधयाविष्टोऽहं अत्रैव स्थाने मृतः, द्विजोत्तमाः।

Verse 57

अथ सा दयिता मह्यं तदादाय कलेवरम् । हर्षेण महताविष्टा प्रविष्टा हव्यवाहनम्

अथ सा मम दयिता तद् मम कलेवरम् आदाय महता हर्षेणाविष्टा हव्यवाहनं प्रविवेश।

Verse 58

तत्प्रभावादहं जातः कांतीनाथो महीपतिः । दशार्णाधिपतेः कन्या सापि जातिस्मरा सती

तत्प्रभावादहं कांतीनाथो नाम महीपतिरभवं; सा च दशार्णाधिपतेः कन्या जाता, जातिस्मरा सती।

Verse 59

ततः स्वयंवरं प्राप्ता मां विज्ञाय निजं पतिम् । मयापि सैव विज्ञाय पूर्वपत्नी समाहृता

ततः सा स्वयंवरं प्राप्ता मां निजं पतिं विज्ञाय वव्रे; मयापि तां पूर्वपत्नीं विज्ञाय स्वभार्यां समाहृता।

Verse 60

एतस्मात्कारणादस्य महाकालस्य जागरम् । वर्षेवर्षे च वैशाख्यां करोमि द्विजसत्तमाः

एतस्मात् कारणाद् द्विजसत्तमाः, अहं वैशाखमासे वर्षे वर्षे महाकालस्य जागरं करोमि।

Verse 61

अनया प्रियया सार्धं पुष्पधूपानुलेपनैः । पूजयित्वा महाकालं सत्यमेतन्मयोदितम्

अनया प्रियया सार्धं पुष्पधूपानुलेपनैर्महाकालं पूजयित्वा, सत्यमेतन्मयोदितम्।

Verse 62

कृतो विप्रा मया त्वेष स तदा रात्रिजागरः । यथाप्येतत्फलं जातं देवस्यास्य प्रभावतः

विप्राः, मया तदा स एव रात्रिजागरः कृतः; एवं चैतत्फलं जातं—अस्यैव देवस्य प्रभावतः।

Verse 63

अधुना श्रद्धया युक्तो यथोक्तविधिना ततः । यत्करोमि न जानामि किं मे संयच्छते फलम्

अधुना श्रद्धायुक्तो यथोक्तविधिना ततः करोमि; किंतु न जानामि मे किं फलं संयच्छते।

Verse 64

एतद्वः सर्वमाख्यातं मया सत्यं द्विजोत्तमाः । येन सत्येन तेनैष महाकालः प्रसीदतु

एतद्वः सर्वमाख्यातं मया सत्यं द्विजोत्तमाः; येन सत्येन तेनैष महाकालः प्रसीदतु।

Verse 65

सूत उवाच । एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । प्रचक्रुर्जपतेस्तस्य साधुवादाननेकशः

सूत उवाच—एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः; तस्य जपतेः राज्ञः साधुवादाननेकशः प्रचक्रुः।

Verse 66

ब्राह्मणा ऊचुः । सत्यमुक्तं महीपाल त्वयैतदखिलं वचः । महाकालप्रसादेन न किंचिद्दुर्लभं भुवि

ब्राह्मणा ऊचुः—सत्यमुक्तं महीपाल त्वयैतदखिलं वचः; महाकालप्रसादेन न किंचिद्दुर्लभं भुवि।

Verse 67

तस्माद्विशेषतः सर्वे वर्षेवर्षे वयं नृप । करिष्यामोऽस्य देवस्य श्रद्धया रात्रिजागरम्

तस्माद् नृप विशेषतः सर्वे वयं वर्षे-वर्षे श्रद्धया अस्य देवस्य रात्रिजागरं करिष्यामः।

Verse 68

ततः स पार्थिवस्ते च सर्व एव द्विजातयः । प्रचक्रुर्जागरं तस्य महाकालस्य संनिधौ

ततः स पार्थिवः ते च सर्वे एव द्विजातयः महाकालस्य संनिधौ तस्य जागरं प्रचक्रुः।

Verse 69

विशेषाद्धर्षसंयुक्ता विविधैर्गीतवादनैः । धर्माख्यानैश्च नृत्यैश्च वेदोच्चारैः पृथग्विधैः । तदारभ्य नृपाः सर्वे प्रचक्रुर्विस्मयान्विताः

विशेषाद् हर्षसंयुक्ताः विविधैर्गीतवादनैः धर्माख्यानैश्च नृत्यैश्च वेदोच्चारैः पृथग्विधैः। तदारभ्य नृपाः सर्वे विस्मयान्विताः जागरं प्रचक्रुः।

Verse 70

ततः प्रभाते विमले समुत्थाय स भूपतिः । पूजयित्वा महाकालं तांश्च सर्वान्द्विजोत्तमान् । अनुज्ञाप्य ययौ हृष्टः ससैन्यः स्वपुरं प्रति

ततः विमले प्रभाते समुत्थाय स भूपतिः महाकालं पूजयित्वा तांश्च सर्वान् द्विजोत्तमान् सम्मान्य। अनुज्ञाप्य हृष्टः ससैन्यः स्वपुरं प्रति ययौ।

Verse 71

ततः कालेन संप्राप्य देहान्तं स महीपतिः । संप्राप्तः परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

ततः कालेन देहान्तं संप्राप्य स महीपतिः जरामरणवर्जितं परमं स्थानं संप्राप्तः।

Verse 72

एतद्वः सर्वमाख्यातं महाकालसमुद्भवम् । माहात्म्यं ब्राह्मण श्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

एतद्वः सर्वमाख्यातं महाकालसमुद्भवं माहात्म्यं, ब्राह्मणश्रेष्ठाः, सर्वपातकनाशनम्।

Verse 210

राजोवाच । रहस्यं परमं चैव यत्पृष्टोऽहं द्विजोत्तमाः । युष्माभिः कीर्तयिष्यामि तथाप्यखिलमेव हि

राजोवाच—रहस्यं परमं चैव यत्पृष्टोऽहं द्विजोत्तमाः; युष्माभिः कीर्तयिष्यामि, तथाप्यखिलमेव हि।