
सूतो वदति—पश्चिमदिशि पवित्रप्रदेशे मृगतीर्थं नाम परमं तीर्थं विद्यते। यः कश्चित् श्रद्धया चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां प्रातःसूर्योदयकाले तत्र स्नाति, स महापापभारयुक्तोऽपि पशुयोनिं न प्राप्नोति; तीर्थस्नानात् शुद्धिः परमोन्नतिश्च जायते। ऋषयः तस्योत्पत्तिं विशेषफलञ्च पप्रच्छुः। सूतोऽनुवर्णयति—महावने व्याधैर्मृगसमूहः पीडितः; बाणविद्धाः भयाकुला मृगाः गभीरं जलाशयं प्रविविशुः। तस्य जलस्य प्रभावात् ते मनुष्यत्वं प्रापुः, स्नानमात्रेणैव बाह्यलक्षणेषु सौष्ठवमपि प्रादुरभवत्। ततः कारणकथनम्—पूर्वोक्तलिङ्गभेदोद्भवसम्बद्धं तज्जलं धूल्या आच्छन्नं, दैवाज्ञया वल्मीकच्छिद्रेण पुनः प्रादुरभूत्, शनैः तस्मिन् देशे व्यक्तिमगात्। अपरं दृष्टान्तं वदति—त्रिशङ्कुरपि हीनावस्थायां स्थितः तत्र स्नात्वा दिव्यरूपं पुनरवाप्तवान्। अत एव व्याधा मृगाश्च तत्र स्नात्वा पापमलात् प्रमुच्यन्ते, श्रेष्ठां गतिं च प्राप्नुवन्ति—इति कालविशेषेण कर्मणा च तीर्थमहिम्नः प्रतिपादनम्।
Verse 2
। सूत उवाच । तस्यैव पश्चिमे भागे मृगतीर्थमनुत्तमम् । अस्ति पुण्यतमं ख्यातं समस्ते धरणीतले । तत्र ये मानवास्तीर्थे सम्यक्छ्रद्धासमन्विताः । चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां स्नानं कुर्वंतिभास्करे
सूत उवाच—तस्यैव पश्चिमे भागे मृगतीर्थमनुत्तमम्। अस्ति पुण्यतमं ख्यातं समस्ते धरणीतले॥ तत्र ये मानवास्तीर्थे सम्यक्श्रद्धासमन्विताः। चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां भास्करोदये स्नानं कुर्वन्ति, ते महत्पुण्यं लभन्ते॥
Verse 3
मध्ये स्थिते न ते यांति तिर्यग्योनौ कथंचन । अपि पापसमोपेता दोषैः सर्वैः समन्विताः
तस्य मध्ये स्थिताः केचिन्न ते यान्ति कथञ्चन। तिर्यग्योनौ—अपि पापसमोपेता दोषैः सर्वैः समन्विताः॥
Verse 4
कृतघ्ना नास्तिकाश्चौरा मर्यादाभेदकास्तथा । स्नाता ये तत्र सत्तीर्थे ते यांति परमां गतिम् । विमानवरमारूढाः स्तूयमानाश्च किंनरैः
कृतघ्ना नास्तिकाश्चौरा मर्यादाभेदकास्तथा। स्नाता ये तत्र सत्तीर्थे ते यान्ति परमां गतिम्॥ विमानवरमारूढाः स्तूयमानाश्च किंनरैः॥
Verse 5
ऋषय ऊचुः । मृगतीर्थं कथं तत्र संजातं सूतनंदन । किं प्रभावं समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः
ऋषय ऊचुः—हे सूतनन्दन, तत्र मृगतीर्थं कथं संजातम्? अस्य प्रभावं नः सम्यगाचक्ष्व; परं कौतूहलं हि नः।
Verse 6
सूत उवाच । पूर्वं तत्र महारण्ये नानामृगगणावृते । नानाविहंगसंघुष्टे नानावृक्षसमाकुले
सूत उवाच—पूर्वं तत्र महारण्ये नानामृगगणावृते, नानाविहङ्गसंघुष्टे, नानावृक्षसमाकुले च।
Verse 7
समायाता महारौद्रा लुब्ध काश्चापपाणयः । कृष्णांगा भ्रममाणास्ते यमदूता इवाऽपरे
ततः समायाता महारौद्रा लुब्धकाः काश्चिद् आपपाणयः; कृष्णाङ्गा भ्रममाणास्ते यमदूताः इवापरे।
Verse 8
एतस्मिन्नंतरे दृष्टं मृगयूथं तरोरधः । उपविष्टं सुविश्रब्धं तैस्तदा द्विज सत्तमाः
एतस्मिन्नन्तरे तरोरधः मृगयूथं दृष्टम्; तैस्तदा, हे द्विजसत्तमाः, सुविश्रब्धम् उपविष्टम्।
Verse 9
अथ तांल्लुब्धकान्दृष्ट्वा दूरतोऽपि भयातुराः । पलायनपराः सर्वे मृगा जग्मुर्द्रुतं ततः
अथ तान् लुब्धकान् दूरतोऽपि दृष्ट्वा भयातुराः सर्वे मृगाः पलायनपराः सन्तो द्रुतं ततः जग्मुः।
Verse 10
अथ ते सन्निधौ दृष्ट्वा गंभीरं सलिलाशयम् । प्रविष्टा हरिणाः सर्वे भयार्ताः शरपीडिताः
अथ ते सन्निधौ दृष्ट्वा गम्भीरं सलिलाशयम् । प्रविविशुर्हरिणाः सर्वे भयार्ताः शरपीडिताः ॥
Verse 11
ततस्तत्सलिलस्यांतस्ते मृगाः सर्व एव हि । मानुषत्वमनुप्राप्तास्तत्प्रभावा द्द्विजोत्तमाः
ततस्तत्सलिलस्यान्तस्ते मृगाः सर्व एव हि । मानुषत्वमनुप्राप्तास्तत्प्रभावाद्द्विजोत्तमाः ॥
Verse 12
अथ तान्मानुषीभूतान्पप्रच्छुर्लुब्धका मृगान् । मृगयूथं समायातं मार्गेणानेन सांप्रतम् । केन मार्गेण निर्यातं तस्माद्वदत मा चिरम्
अथ तान्मानुषीभूतान्पप्रच्छुर्लुब्धका मृगान् । मृगयूथं समायातं मार्गेणानेन सांप्रतम् । केन मार्गेण निर्यातं तस्माद्वदत मा चिरम् ॥
Verse 13
मानुषा ऊचुः । वयं ते हरिणाः सर्वे मानुषत्वं सुदुर्लभम् । तीर्थस्याऽस्य प्रभावेन प्राप्ताः सत्यं न संशयः
मानुषा ऊचुः । वयं ते हरिणाः सर्वे मानुषत्वं सुदुर्लभम् । तीर्थस्यास्य प्रभावेन प्राप्ताः सत्यं न संशयः ॥
Verse 15
स्नानमात्रात्ततः सर्वे दिव्यमाल्यानुलेपनाः । दिव्यगात्रधरा सर्वे संजाताः पार्थिवोत्तमाः
स्नानमात्रात्ततः सर्वे दिव्यमाल्यानुलेपनाः । दिव्यगात्रधरा सर्वे संजाताः पार्थिवोत्तमाः ॥
Verse 16
ऋषय ऊचुः । अत्याश्चर्यमिदं सूत यत्त्वया परिकीर्तितम् । स्नानमात्रेण ते प्राप्ता लुब्धकास्तादृशं वपुः
ऋषय ऊचुः—अत्यद्भुतमिदं सूत, यत्त्वया सम्यक् प्रकीर्तितम्; स्नानमात्रेणैव ते लुब्धकाः तादृशं दिव्यं वपुः प्राप्तवन्तः।
Verse 17
तथा मानुष्यमापन्ना मृगास्तोयावगाहनात् । तत्कथं मेदिनीपृष्ठे तत्तीर्थं संबभूव ह
तथा तोयावगाहनात् मृगाः मानुष्यमापन्नाः; तत्कथं मेदिनीपृष्ठे तत्तीर्थं संबभूव ह?
Verse 18
सूत उवाच । लिंगभेदोद्भवं तोयं यत्पुरा वः प्रकीर्तितम् । आच्छन्नं पांसुभिः कृत्स्नं वायुना शक्रशासनात्
सूत उवाच—लिङ्गभेदोद्भवं तोयं यत्पुरा वः प्रकीर्तितम्; तत् शक्रशासनात् वायुना पांसुभिः कृत्स्नम् आच्छन्नं बभूव।
Verse 19
वल्मीकरंध्रमासाद्य तन्निष्क्रांतं पुनर्द्विजाः । कालेन महता तत्र प्रदेशे स्वल्पमेव हि
वल्मीकरन्ध्रमासाद्य तत् पुनर्निष्क्रान्तं द्विजाः; कालेन महता तत्र प्रदेशे स्वल्पमेवाभवत्।
Verse 20
यत्र स्नातः पुरा सद्यस्त्रिशंकुः पृथिवीपतिः । दिव्यं वपुः पुनः प्राप्त श्चंडालत्वेन संस्थितः
यत्र पुरा त्रिशङ्कुः पृथिवीपतिः स्नातः, सद्यः चण्डालत्वेन संस्थितोऽपि पुनर्दिव्यं वपुः प्राप्तवान्।
Verse 21
एतस्मात्कारणात्तत्र स्नाताः सारंगलुब्धकाः । सर्वे पापविनिर्मुक्ताः संप्राप्ताः परमं वपुः
एतस्मात्कारणात् तत्र स्नाताः सारङ्गलुब्धकाः। सर्वे पापविनिर्मुक्ताः संप्राप्ताः परमं वपुः॥