
अध्यायेऽस्मिन् बहुदिवसीययज्ञे विघ्नः कथ्यते। कश्चिद् बालतपस्वी ब्रह्मचारी (बटुः) क्रीडया निरविषं जलसर्पं यज्ञसभायां क्षिपति; तेन ऋत्विजां भयसम्भ्रमौ जातौ। स सर्पो होतारं वा मुख्यं कर्मकर्तारं परितो वेष्टयति, भयम् अधिकं भवति; ततः क्रोधात् शापो निःसृतः, बटुः सर्पत्वेन पीड्यते—यज्ञमर्यादाभङ्गस्य अनपेक्षितकर्मफलस्य च पुराणन्यायः प्रदर्श्यते। पीडितः स भृगुमुपसर्पति; भृगुः (च्यवनस्य प्रसङ्गं स्पष्टयन्) दयया वदति—सर्पोऽयं निरविषः, दण्डोऽपि अतिशयित इति। तदा ब्रह्मा समागत्य घटनां दैवविधानरूपेण पुनर्व्याख्याय, बटोरिदं सर्परूपं भूमौ नवमनागवंशस्य बीजं भविष्यति इति नियच्छति; मन्त्रौषधविद्योपजीविनां प्रति ते नागा अनपकारिणो भविष्यन्ति इति च। हाटकेश्वरक्षेत्रे रम्यं जलस्रोतः निर्दिश्य ‘नागतार्थ’ इति नाम्ना प्रतिष्ठाप्यते। श्रावणकृष्णपक्षे पञ्चम्यां (भाद्रपदेऽपि उल्लेखः) तत्र स्नानपूजयोः विधानं, सर्पभयापहारः, विषपीडितानां शान्तिः, दरिद्रदुःखक्षयः, सन्तानलाभश्च फलत्वेन श्रूयते। वासुकि-तक्षक-पुण्डरीक-शेष-कालियादीनां महोरगाणां समागमः वर्ण्यते; ब्रह्मा यज्ञरक्षणकार्यं तेषां नियोज्य, नागतीर्थे कालान्तरपूजनं स्थापयति। श्रवण-पठन-लेखन-धारणादिभिः माहात्म्यस्य रक्षणशक्तिः, यत्र ग्रन्थो निहितः तत्रापि अभयप्रदत्वं च फलश्रुत्या प्रतिपाद्यते।
Verse 1
सूत उवाच । द्वितीये दिवसे प्राप्ते यज्ञकर्मसमुद्भवे । द्वादश्यामभवत्तत्र शृणुध्वं तद्द्विजोत्तमाः । वृत्तान्तं सर्वदेवानां महाविस्मयकारकम्
सूत उवाच— द्वितीये दिवसे प्राप्ते यज्ञकर्मसमुद्भवे, तत्र द्वादशी अभवत्; शृणुध्वं हे द्विजोत्तमाः, सर्वदेवानां महाविस्मयकारकं वृत्तान्तम्।
Verse 2
मखकर्मणि प्रारब्ध ऋत्विग्भिर्वेदपारगैः । जलसर्पं समादाय बटुः कश्चित्सुनर्मकृत्
यज्ञकर्मणि प्रवृत्ते ऋत्विग्भिर्वेदपारगैः । कश्चिद्बटुः सुनर्मकृत् जलसर्पं समाददे ॥
Verse 3
प्रविश्याथ सदस्तत्र तं सर्पं ब्राह्मणान्तिके । चिक्षेप प्रहसंश्चैव सर्वदुःखभयंकरम्
सदस्तत्र प्रविश्याथ ब्राह्मणान्तिके स तम् । प्रहसन् सर्पमाक्षिप्य सर्वदुःखभयंकरम् ॥
Verse 4
ततस्तु डुण्डुभस्तूर्णं भ्रममाण इतस्ततः । विप्राणां सदसिस्थानां सक्तानां यज्ञकर्मणि
ततः स डुण्डुभस्तूर्णं भ्रमन् सर्वत्र धावति । सदसिस्थितविप्राणां यज्ञकर्मणि सक्तानाम् ॥
Verse 5
अहो होतुः स्थिते प्रैषे दीर्घसत्रसमुद्भवे । स सर्पो वेष्टयामास तस्य गात्रं समंततः
अहो होतुः स्थिते प्रैषे दीर्घसत्रसमुद्भवे । स सर्पो वेष्टयामास तस्य गात्रं समन्ततः ॥
Verse 6
न चचाल निजस्थानात्प्रायश्चित्तविभीषया । नोवाच वचनं सोऽत्र चयनन्यस्तलोचनः
न चचाल निजस्थानात् प्रायश्चित्तविभीषया । नोवाच वचनं तत्र चयनन्यस्तलोचनः ॥
Verse 7
हाहाकारो महाञ्जज्ञे एतस्मिन्नंतरे द्विजाः । तस्मिन्सदसि विप्राणां विषा ढ्याहिप्रशंकया
एतस्मिन्नन्तरे द्विजेषु महाहाहाकारोऽभवत्। तस्मिन् विप्रसदसि विषाढ्याहिप्रशङ्कया ब्राह्मणाः सन्त्रस्ताः।
Verse 9
हाहाकारो महानासीत्तं दृष्ट्वा सर्पवेष्टितम् । तस्य पुत्रो विनीतात्मा मैत्रावरुणकर्मणि
तं सर्पवेष्टितं दृष्ट्वा महान् हाहाकारोऽभवत्। तस्य पुत्रो विनीतात्मा मैत्रावरुणकर्मणि निरतः आसीत्।
Verse 10
यस्मात्पाप त्वया सर्पः क्षिप्तः सदसि दुर्मते । तस्माद्भव द्रुतं सर्पो मम वाक्यादसंशयम्
यस्मात् पाप दुर्मते त्वया सदसि सर्पः क्षिप्तः। तस्मात् मम वाक्यादसंशयं द्रुतं सर्पो भव।
Verse 11
बटुरुवाच । हास्येन जलसर्पोऽयं मया मुक्तोऽत्र लीलया । न ते तातं समुद्दिश्य तत्किं मां शपसि द्विज
बटुरुवाच—हास्येन मया अत्र जलसर्पोऽयं लीलया मुक्तः। न ते तातं समुद्दिश्य; तत्किं मां शपसि द्विज?
Verse 12
एतस्मिन्नंतरे मुक्त्वा तस्य गात्रं स पन्नगः । जगामान्यत्र तस्यापि सर्पत्वं समपद्यत
एतस्मिन्नन्तरे स पन्नगः तस्य गात्रं मुक्त्वा अन्यत्र जगाम। स चापि सर्पत्वं समपद्यत।
Verse 13
सोऽपि सर्पत्वमापन्नः सनातनसुतो बटुः । दुःखशोकसमापन्नो ब्राह्मणैः परिवेष्टितः
सोऽपि सनातनसुतो बटुः सर्पत्वमापन्नः, दुःखशोकसमाक्रान्तो ब्राह्मणैः परिवेष्टितोऽभवत्।
Verse 14
अथ गत्वा भृगुं सोऽपि बाष्पव्याकुललोचनः । प्रोवाच गद्गदं वाक्यं प्रणिपत्य पुरःसरः
अथ स बाष्पव्याकुललोचनः भृगुं गत्वा, पुरःसरः प्रणिपत्य गद्गदं वाक्यं प्रोवाच।
Verse 15
सनातनसुतश्चास्मि पौत्रस्तु परमेष्ठिनः । शप्तस्तव सुतेनास्मि च्यवनेन महात्मना
अहं सनातनसुतः, परमेष्ठिनः पौत्रश्च; तव महात्मनः सुतेन च्यवनेन शप्तोऽस्मि।
Verse 16
निर्दोषो ब्राह्मणश्रेष्ठ तस्माच्छापात्प्ररक्ष माम् । तच्छ्रुत्वा च्यवनं प्राह कृपाविष्टो भृगुः स्वयम्
अहं निर्दोषः, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ; तस्मात् शापात् मां प्ररक्ष। इति श्रुत्वा भृगुः कृपाविष्टः स्वयमेव च्यवनं प्राह।
Verse 17
अयुक्तं विहितं तात यच्छप्तोऽयं बटुस्त्वया । न मां धर्षयितुं शक्तो विषाढ्योऽपि भुजंगमः
भृगुरुवाच—तात, अयुक्तं कृतं यदयं बटुः त्वया शप्तः; विषाढ्योऽपि भुजंगमोऽपि मां धर्षयितुं न शक्तः।
Verse 19
किं पुनर्जलसर्पोऽयं निर्विषो रज्जुसंनिभः । न मामुद्दिश्य निर्मुक्तः सर्पोऽनेन द्विजन्मना । शापमोक्षं कुरुष्वास्य तस्माच्छीघ्रं द्विजन्मनः
किं पुनर्जलसर्पोऽयं निर्विषो रज्जुसंनिभः कर्तुं शक्नोति किञ्चन। न मामुद्दिश्य निर्मुक्तः सर्पोऽनेन द्विजन्मना; तस्मादस्य शापमोक्षं कुरुष्व, हे द्विज, शीघ्रम्॥
Verse 20
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य स्वयमेव पितामहः । तत्रायातः स्थितो यत्र स पौत्रः सर्परूपधृक्
तस्य वचनं श्रुत्वा स्वयमेव पितामहः। तत्रायातः स्थितो यत्र स पौत्रः सर्परूपधृक्॥
Verse 21
प्रोवाच न विषादस्ते पुत्र कार्यः कथंचन । यत्सर्पत्वमनुप्राप्तः शृणुष्वात्र वचो मम
प्रोवाच—न विषादस्ते पुत्र कार्यः कथंचन। यत्सर्पत्वमनुप्राप्तः शृणुष्वात्र वचो मम॥
Verse 22
पुरा संस्रष्टुकामोऽहं नागानां नवमं कुलम् । तद्भविष्यति त्वत्पार्श्वात्समर्यादं धरातले
पुरा संस्रष्टुकामोऽहं नागानां नवमं कुलम्। तद्भविष्यति त्वत्पार्श्वात्समर्यादं धरातले॥
Verse 23
मन्त्रौषधियुजां पुंसां न पीडामाचरिष्यति । संप्राप्स्यति परां पूजां समस्ते जगतीतले
मन्त्रौषधियुजां पुंसां न पीडामाचरिष्यति। संप्राप्स्यति परां पूजां समस्ते जगतीतले॥
Verse 24
अत्राऽस्ति सुशुभं तोयं हाटकेश्वरसंज्ञिते । क्षेत्रे तत्र समावासः पुत्र कार्यस्त्वया सदा
अत्र हाटकेश्वरसंज्ञिते क्षेत्रे सुशुभं पवित्रं तोयं विद्यते। तत्र त्वया, पुत्र, सदा समावासः कर्तव्यः॥
Verse 25
तत्रस्थस्य तपस्थस्य नागः कर्कोटको निजम् । तव दास्यति सत्कन्यां ततः सृष्टिर्भविष्यति
तत्र स्थितस्य तपसि रतस्य तुभ्यं नागः कर्कोटको निजां सत्कन्यां दास्यति। ततो वंशसृष्टिर्भविष्यति॥
Verse 26
नवमस्य कुलस्यात्र समर्यादस्य भूतले । श्रावणे कृष्णपक्षे तु संप्राप्ते पंचमीदिने
अत्र भूतले समर्यादस्य नवमस्य कुलस्य श्रावणे कृष्णपक्षे संप्राप्ते पञ्चमीदिने नियतकालः समागमिष्यति॥
Verse 27
संप्राप्स्यति परां पूजां पृथिव्यां नवमं कुलम् । अद्यप्रभृति तत्तोयं नागतीर्थमिति स्मृतम्
पृथिव्यां नवमं कुलं परां पूजां संप्राप्स्यति। अद्यप्रभृति तत्तोयं ‘नागतीर्थम्’ इति स्मृतम्॥
Verse 28
ख्यातिं यास्यति भूपृष्ठे सर्वपातकनाशनम् । येऽत्र स्नानं करिष्यंति संप्राप्ते पंचमीदिने
भूपृष्ठे सर्वपातकनाशनं ख्यातिं यास्यति। येऽत्र पञ्चमीदिने संप्राप्ते स्नानं करिष्यन्ति ते पावनफलम् आप्स्यन्ति॥
Verse 29
न तेषां वत्सरंयावद्भविष्यत्यहिजं भयम् । विषार्द्दितस्तु यो मर्त्यस्तत्र स्नानं करिष्यति
तेषां वत्सरपर्यन्तं न भविष्यत्यहिजं भयम्। विषपीडितोऽपि यो मर्त्यस्तत्र स्नानं करिष्यति…
Verse 31
करिष्यति तथा स्नानं फलहस्ता प्रभक्तितः । भविष्यति च सा शीघ्रं वंध्याऽपि च सुपुत्रिणी
फलहस्ता प्रभक्त्या सा तथा स्नानं करिष्यति। सा च शीघ्रं भविष्यति वन्ध्याऽପि सुपुत्रिणी॥
Verse 32
सूत उवाच । एवं प्रवदतस्तस्य ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । अन्ये नागाः समायातास्तत्र यज्ञे निमंत्रिताः
सूत उवाच। एवं प्रवदतस्तस्य ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः। अन्ये नागाः समायातास्तत्र यज्ञे निमन्त्रिताः॥
Verse 33
वासुकिस्तक्षकश्चैव पुण्डरीकः कृशोदरः । कम्बलाश्वतरौ नागौ शेषः कालिय एव च
वासुकिस्तक्षकश्चैव पुण्डरीकः कृशोदरः। कम्बलाश्वतरौ नागौ शेषः कालिय एव च॥
Verse 34
ते प्रणम्य वचः प्रोचुः प्रोच्चैर्देवं पितामहम् । तवादेशाद्वयं प्राप्ता यज्ञेऽत्र प्रपितामह
ते प्रणम्य वचः प्रोचुः प्रोच्चैर्देवं पितामहम्। तवादेशाद्वयं प्राप्ता यज्ञेऽत्र प्रपितामह॥
Verse 35
साहाय्यार्थं तदादेशो दीयतां प्रपितामह । येन कुर्मो वयं शीघ्रं नागराज्ये ह्यधिष्ठिताः
साहाय्यार्थं तदादेशो दीयतां प्रपितामह । येन वयं शीघ्रं कर्तव्यं कुर्याम, नागराज्येऽधिष्ठिताः सन्तः ॥
Verse 36
ब्रह्मोवाच साहाय्यमेतदस्माकं भवदीयं महोरगाः । गत्वानेन समं शीघ्रं नागराजेन तिष्ठत
ब्रह्मोवाच—साहाय्यमेतदस्माकं भवदीयं महोरगाः । गत्वानेन समं शीघ्रं नागराजेन तिष्ठत ॥
Verse 37
नागतीर्थे ततः स्थेयं सर्वैस्तत्र समास्थितैः
ततः सर्वैस्तत्र समास्थितैर्नागतीर्थे स्थेयं यथाविधि ॥
Verse 38
यः कश्चिन्मम यज्ञेऽत्र दुष्टभावं समाश्रितः । समागच्छति विघ्नाय रक्षणीयः स सत्वरम्
यः कश्चिन्मम यज्ञेऽत्र दुष्टभावं समाश्रितः । विघ्नाय समागच्छति स सत्वरं रक्षणीयः ॥
Verse 39
राक्षसो वा पिशाचो वा भूतो वा मानुषोऽपि वा । एतत्कृत्यतमं नागा मम यज्ञस्य रक्षणम्
राक्षसो वा पिशाचो वा भूतो वा मानुषोऽपि वा । मम यज्ञस्य रक्षणं नागा एतत्कृत्यतमं हि वः ॥
Verse 40
तथा यूयमपि प्राप्ते मासि भाद्रपदे तथा । पंचम्यां कृष्णपक्षस्य तत्र पूजामवाप्स्यथ
तथैव यूयमपि भाद्रपदमासे प्राप्ते कृष्णपक्षस्य पंचम्यां तत्र पूजां प्राप्स्यथ।
Verse 41
सूत उवाच । बाढमित्येव ते प्रोच्य प्रणिपत्य पितामहम् । सनातनसुतोपेता नागतीर्थं समाश्रिताः
सूत उवाच— ‘बाढम्’ इत्येव ते प्रोच्य पितामहं प्रणिपत्य, सनातनसुतोपेताः नागतीर्थं समाश्रिताः।
Verse 42
ततःप्रभृति तत्तीर्थं नागतीर्थ मिति स्मृतम् । कामप्रदं च भक्तानां नराणां स्नानकारिणाम्
ततःप्रभृति तत्तीर्थं ‘नागतीर्थम्’ इति स्मृतम्; स्नानकारिणां भक्तानां नराणां कामप्रदं चाभवत्।
Verse 43
यस्तत्र कुरुते स्नानं सकृद्भक्त्या समन्वितः । नान्वयेऽपि भयं तस्य जाय ते सर्पसंभवम्
यस्तत्र सकृदपि भक्त्या समन्वितः स्नानं करोति, तस्य नान्वयेऽपि सर्पसंभवं भयं जायते।
Verse 44
तत्र यच्छति मिष्टान्नं द्विजानां सज्जनैः सह । पूजयित्वा तु नागेंद्रान्सनातनपुरःसरान्
तत्र सज्जनैः सह द्विजानां मिष्टान्नं दद्यात्; ततः सनातनपुरःसरान् नागेन्द्रान् पूजयेत्।
Verse 45
सप्तजन्मांतरं यावन्न स दौःस्थ्यमवाप्नुयात् । भूतप्रेतपिशाचानां शाकिनीनां विशेषतः । न च्छिद्रं न च रोगाश्च नाधयो न रिपोर्भयम्
सप्तजन्मान्तरं यावत् स न दौःस्थ्यमवाप्नुयात्। विशेषतो भूतप्रेतपिशाचशाकिन्यादिभिः न पीड्यते। न च्छिद्रं न च रोगा नाधयो न रिपोर्भयम्॥
Verse 46
यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या वाच्यमानं द्विजोत्तमाः । सोऽपि संवत्सरं यावत्पन्नगैर्न च पीड्यते
यश्चैतत् भक्त्या शृणुयात् वाच्यमानं द्विजोत्तमाः। सोऽपि संवत्सरं यावत् पन्नगैर्न च पीड्यते॥
Verse 47
सर्पदष्टस्य यस्यैतत्पुरतः पठ्यते भृशम् । नागतीर्थस्य माहात्म्यं काल दष्टोऽपि जीवति
सर्पदष्टस्य यस्यैतत् पुरतः पठ्यते भृशम्। नागतीर्थस्य माहात्म्यं कालदष्टोऽपि जीवति॥
Verse 48
पुस्तके लिखितं चैतन्नागतीर्थसमुद्भवम् । माहात्म्यं तिष्ठते यत्र न सर्पस्तत्र तिष्ठति
पुस्तके लिखितं चैतत् नागतीर्थसमुद्भवम्। माहात्म्यं तिष्ठते यत्र न सर्पस्तत्र तिष्ठति॥
Verse 183
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये नागतीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये ‘नागतीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम त्र्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः॥