Adhyaya 160

Verse 1

सूत उवाच । अन्यस्मिन्नहनि प्राप्ते रहस्युक्तः स भार्यया । रात्रौ प्रसुप्तः पार्श्वे च पादौ संस्पृश्य तत्क्षणात्

सूत उवाच—अन्यस्मिन्नहनि प्राप्ते स भार्यया रहसि उक्तः; रात्रौ प्रसुप्तः पार्श्वे तस्य पादौ संस्पृश्य तत्क्षणात्।

Verse 2

त्वं तावन्मम भर्त्तासि यावज्जीवमसंशयम् । तद्वदस्व विभोऽस्माकं त्वदर्थं स मयोज्झितः

त्वं तावन्मम भर्तासि यावज्जीवमसंशयम्। अतः प्रभो ब्रूहि नः कार्यं; त्वदर्थं स मयोज्झितः॥

Verse 3

इन्द्रजालमिदं किं ते किं वा मंत्रप्रसाधनम् । देवानां वा प्रसादोऽयं यत्त्वं चैतादृशः स्थितः

इन्द्रजालमिदं किं ते, किं वा मन्त्रप्रसाधनम्। देवानां वा प्रसादोऽयं, यत्त्वं चैतादृशः स्थितः॥

Verse 4

मया त्वं हि तदा ज्ञातः प्रथमेऽपि दिने स्थिते । यदा संभूषिता वस्त्रैस्तथा वस्तुविभूषणैः

मया त्वं हि तदा ज्ञातः प्रथमेऽपि दिने स्थिते। यदा संभूषितो वस्त्रैस्तथा वस्तुविभूषणैः॥

Verse 5

यद्यहं तव वार्तां च सर्वां कपटसंभवाम् । कथयामि द्वितीयस्य तत्ते पादौ स्पृशाम्यहम्

यद्यहं तव वार्तां च सर्वां कपटसमुद्भवाम्। कथयामि द्वितीयस्य, तत्ते पादौ स्पृशाम्यहम्॥

Verse 6

सूत उवाच । एवमुक्तो विहस्योच्चैः स तदा ब्राह्मणोत्तमाः । तामालिंग्य ततः प्राह वचनं मधुराक्षरम्

सूत उवाच। एवमुक्तो विहस्योच्चैः स तदा ब्राह्मणोत्तमः। तामालिङ्ग्य ततः प्राह वचनं मधुराक्षरम्॥

Verse 7

साधु प्रिये त्वया ज्ञातं सर्वं मम विचेष्टितम् । अहं स विप्रः सुभगे मणिभद्रेण यः पुरा

साधु प्रिये, त्वया मम सर्वं विचेष्टितं ज्ञातम्। सुभगे, अहं स एव विप्रः, यः पुरा मणिभद्रेण (तथा) कृतः।

Verse 8

विडंबितो मुखं पश्यंस्त्वदीयं चंद्रसन्निभम् । चमत्कारपुरं गत्वा मया चाराधितो रविः । तेन तुष्टेन मे दत्तं तद्रूपं ज्ञानमेव च

विडम्बितोऽहं त्वदीयं चन्द्रसन्निभं मुखं पश्यन्। चमत्कारपुरं गत्वा मया रविराराधितः। तेन तुष्टेन मे दत्तं तद्रूपं ज्ञानमेव च।

Verse 9

माहिकोवाच । त्वदीयदर्शनेनाहं कामदेववशं गता

माहिकोवाच— त्वदीयदर्शनेनाहं कामदेववशं गता।

Verse 10

तस्मादाराधयिष्यामि तं गत्वा दिननायकम् । येन ते तादृशं भूयः प्रतुष्टो विदधाति सः

तस्मादहं गत्वा दिननायकं तमाराधयिष्यामि। येन सः प्रतुष्टो भूयस्ते तादृशं रूपं विदधाति।

Verse 11

किं मे चैतेन रूपेण तारुण्येनापि च प्रभो । यत्ते तथाविधं रूपं संभजामि दिवानिशम्

किं मे चैतेन रूपेण तारुण्येनापि च प्रभो। यत्ते तथाविधं रूपं दिवानिशं न संभजामि॥

Verse 12

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा गुटिकां पुष्प समादाय मुखान्ततः । दधार तादृशं रूपं यादृग्दृष्टं पुरा तया

सूत उवाच—तच्छ्रुत्वा स पुष्पसदृशीं गुटिकां मुखान्तरे समादाय दधार; ततः सा पूर्वं यया दृष्टा तादृशमेव रूपं स धारयामास।

Verse 13

ततः सा हर्षिता माही पुलकेन समन्विता । तमालिंग्याभजद्गाढं वाक्यमेतदुवाच ह

ततः सा माही हर्षिता पुलकसमन्विता तं गाढमालिङ्ग्य समाश्लिष्य वाक्यमेतदुवाच ह।

Verse 14

अद्य मे सफलं जन्म यौवनं रूपमेव च । यत्त्वं हृद्वांछितः कांतः प्रलब्धो मदनोपमः

अद्य मे सफलं जन्म यौवनं रूपमेव च; यत्त्वं हृद्वाञ्छितः कान्तः प्रलब्धो मदनोपमः।

Verse 15

एतावंति दिनान्येव न मया कामजं सुखम् । अपि स्वल्पतरं लब्धं कथंचिद्वृद्धसेवया

एतावद्दिनानि मया कामजं सुखं न लब्धम्, अपि स्वल्पतरमपि; कथञ्चिद्वृद्धसेवया एव।

Verse 16

भजस्व स्वेच्छया विप्र दासी तेऽहं व्यवस्थिता

भजस्व स्वेच्छया विप्र; दासी तेऽहं व्यवस्थिता।

Verse 17

पुष्प उवाच । प्रविशामि किमंगेषु भवन्तीं किं मिलाम्यहम् । प्रिये चिरेण लब्धासि न जाने कर वाणि किम्

पुष्प उवाच—किमहं तवाङ्गेषु प्रविशामि, उत त्वया सहैक्यं गच्छामि? प्रिये, चिरेण लब्धासि; न जानामि किं करवाणि।

Verse 19

अथ रात्र्यां व्यतीतायामुदिते सूर्यमण्डले । वक्त्रे तां गुटिकां कृत्वा स पुष्पस्तादृशोऽभवत्

अथ रात्र्यां व्यतीतायाम् उदिते सूर्यमण्डले, तां गुटिकां कृत्वा वक्त्रे निधाय, स पुष्पस्तादृशोऽभवत्।

Verse 20

एवं तस्य स्थितस्यात्र महान्कालो व्यजायत । पुत्राः पौत्रास्तथा जाताः कन्यकाश्च तथैव च

एवं तस्यात्र स्थितस्य महान्कालो व्यतीतः; पुत्राः पौत्राश्च जाताः, कन्यकाश्च तथैव च।

Verse 21

स वृद्धत्वं यदा प्राप्तो जराविप्लवतां गतः । तदा स चिन्तयामास मया पापं महत्कृतम्

स यदा वृद्धत्वं प्राप्तो जराविप्लवतां गतः, तदा स चिन्तयामास—मया महत् पापं कृतम्।

Verse 22

मणिभद्रो वराकोऽसौ मिथ्याचारेण घातितः । तस्य भार्या हृता चैव प्रसूतिं च नियोजिता

मणिभद्रो वराकोऽसौ मिथ्याचारेण घातितः; तस्य भार्या हृता चैव, प्रसूतौ च नियोजिता।

Verse 23

हाटकेश्वरजं क्षेत्रं तस्माद्गत्वा करोम्य हम् । पुरश्चरणसंज्ञं च येन शुद्धिः प्रजायते

अतः हाटकेश्वरजं पवित्रं क्षेत्रं गत्वाहं पुरश्चरणसंज्ञं विधिं करिष्यामि, येन शुद्धिः प्रजायते।

Verse 24

एवं स निश्चयं कृत्वा पुष्पश्चित्ते निजे तदा । असंख्यं वित्तमादाय चमत्कारपुरंगतः

एवं स निश्चयं कृत्वा पुष्पः स्वचित्ते तदा, असंख्यं वित्तमादाय चमत्कारपुरं गतः।

Verse 25

पुत्रेभ्योऽपि यथासंख्यं दत्त्वा चैव पृथक्पृथक् । प्रासादं कारयामास तस्य सूर्यस्य शोभनम्

पुत्रेभ्यः यथासंख्यं पृथक्पृथक् दत्त्वा, तस्य सूर्यदेवस्य शोभनं प्रासादं कारयामास।

Verse 26

यस्मिन्सिद्धिं गतः सोऽत्र याज्ञवल्क्यप्रतिष्ठिते । ततो मध्यममाहूय प्रणिपत्याभिवाद्य च । सोऽब्रवीद्ब्राह्मणानां मे चातुश्चरणमानय

याज्ञवल्क्यप्रतिष्ठितेऽस्मिन् स्थाने यत्र स सिद्धिं गतः, ततो मध्यममाहूय प्रणिपत्याभिवाद्य च, सोऽब्रवीत्— ‘मे ब्राह्मणानां चातुश्चरणं समूहमानय’।

Verse 27

येनाहमग्रतो भूत्वा प्रायश्चित्तं विशुद्धये । पुरश्चरणसंज्ञं तु प्रार्थयामि यथाविधि

येनाहम् अग्रतो भूत्वा विशुद्धये प्रायश्चित्तं करिष्यामि, तद् यथाविधि पुरश्चरणसंज्ञं विधिं प्रार्थये।

Verse 160

इति स्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे हाट केश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्पस्य पापक्षालनार्थं हाटकेश्वरक्षेत्रगमनपुरश्चरणार्थब्राह्मणामन्त्रणवर्णनंनाम षष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः

इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्पस्य पापक्षालनार्थं हाटकेश्वरक्षेत्रगमनपुरश्चरणार्थं ब्राह्मणामन्त्रणवर्णनं नाम षष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः समाप्तः।

Verse 198

एवमुक्त्वा ततस्तौ च मैथुनाय कृतक्षणौ । प्रवृत्तौ ब्राह्मणश्रेष्ठाः कामदेववशंगतौ

एवमुक्त्वा ततस्तौ च मैथुनाय कृतक्षणौ । प्रवृत्तौ ब्राह्मणश्रेष्ठाः कामदेववशंगतौ ॥