Adhyaya 148

Verse 1

। सूत उवाच । एवं तं निःस्पृहं ज्ञात्वा गृहं प्रति निजात्मजम् । पिंगला दुःखसंयुक्ता व्यासमेतदुवाच ह

सूत उवाच—एवं निजात्मजं निःस्पृहं ज्ञात्वा गृहं प्रति अनावर्तिनम्। पिङ्गला दुःखसंयुक्ता व्यासमिदं वचनमब्रवीत्॥

Verse 2

अहं तपश्चरिष्यामि पुत्रार्थं द्विजसत्तम । अनुज्ञां देहि मे येन तोषयामि महेश्वरम् । पुत्रो येन भवेन्मह्यं वंशवृद्धिकरः परः

अहं पुत्रार्थं तपश्चरिष्यामि, द्विजसत्तम। मेऽनुज्ञां देहि, येन महेश्वरं तोषयामि; तस्य प्रसादात् मम वंशवृद्धिकरः श्रेष्ठः पुत्रो भवेत्।

Verse 3

एवं सा निश्चयं कृत्वा लब्ध्वानुज्ञां मुनेस्ततः । क्षेत्रमेतत्समासाद्य तपस्तेपे पतिव्रता

एवं सा निश्चयं कृत्वा, मुनेस्ततः अनुज्ञां लब्ध्वा। एतत्क्षेत्रं समासाद्य सा पतिव्रता तपस्तेपे।

Verse 4

संस्थाप्य शंकरं देवं तदग्रे निर्मलोदकम् । कृत्वा वापीं सुविस्तीर्णां स्नानात्पातकनाशनीम्

शंकरं देवं संस्थाप्य, तदग्रे निर्मलोदकं न्यधात्। स्नानात् पातकनाशनीं सुविस्तीर्णां वापीं चकार।

Verse 5

ततस्तस्या गतस्तुष्टिं भगवांस्त्रिपुरांतकः । वरदोऽस्मीति तां प्राह प्रहृष्टेनांतरात्मना

ततः सा तुष्टिं गताऽस्यां भगवांस्त्रिपुरान्तकः। प्रहृष्टेनान्तरात्मना तां प्राह—वरदोऽस्मीति।

Verse 6

श्रीमहादेव उवाच । परितुष्टोऽस्मि ते भद्रे वरं वरय सुव्रते । यः स्थितो हृदये नित्यं नादेयं विद्यते मम

श्रीमहादेव उवाच—भद्रे, अहं ते परितुष्टोऽस्मि; सुव्रते, वरं वरय। यः नित्यं मम हृदये स्थितः, तस्मै मम नादेयं किञ्चिदपि न विद्यते।

Verse 7

वटिकोवाच । सुतं देहि सुरश्रेष्ठ मम वंशविवर्धनम् । चित्ताह्लादकरं नित्यं सुशीलं विनयान्वितम्

वटिकोवाच—सुरश्रेष्ठ, मम वंशविवर्धनं सुतं देहि; नित्यं चित्ताह्लादकरं, सुशीलं विनयान्वितं च।

Verse 8

श्रीमहादेव उवाच । भविष्यति न संदेहस्तव पुत्रः सुशोभने । यादृक्त्वया महाभागे प्रार्थितस्तद्विशेषतः

श्रीमहादेव उवाच—सुशोभने, न संशयः; तव पुत्रो भविष्यति, यथा त्वया महाभागे विशेषतः प्रार्थितः।

Verse 9

अन्यापि मानुषी याऽत्र वाप्यां स्नात्वा समाहिता । पञ्चम्यां वत्सरं यावच्छुक्लपक्षे ह्युपस्थिते । पूजयिष्यति मल्लिंगं यच्चाद्य स्थापितं त्वया

अन्यापि मानुषी याऽत्र वाप्यां स्नात्वा समाहिता। पञ्चम्यां शुक्लपक्षे वत्सरं यावत् उपस्थिते। पूजयिष्यति मल्लिङ्गं यच्चाद्य स्थापितं त्वया॥

Verse 10

साथ लप्स्यति सत्पुत्रं दत्त्वा फलमनुत्तमम् । या च दौर्भाग्यसंयुक्ता तृतीयादिवसेऽत्र वै

सा तदा लप्स्यति सत्पुत्रं दत्त्वा फलमनुत्तमम्। या च दौर्भाग्यसंयुक्ता तृतीयादिवसेऽत्र वै॥

Verse 11

स्नात्वाऽत्र सलिले पश्चान्मल्लिंगं पूजयिष्यति । सा सौभाग्य समोपेता वर्षांते च भविष्यति

स्नात्वाऽत्र सलिले पश्चान्मल्लिङ्गं पूजयिष्यति। सा सौभाग्यसमोपेता वर्षान्ते च भविष्यति॥

Verse 12

यः पुनः पुरुषश्चात्र स्नात्वा मां पूजयिष्यति । सकामो लप्स्यते कामान्विकामो मोक्षमेव च

यः पुनः पुरुषोऽत्र स्नात्वा मां पूजयिष्यति, स सकामः स्वकामाान् प्राप्नुयात्; विकामस्तु केवलं मोक्षमेव लभते।

Verse 13

एवमुक्त्वा महादेवस्ततश्चादर्शनं गतः । साऽपि लेभे सुतं व्यासात्कपिंजलमिति श्रुतम्

एवमुक्त्वा महादेवस्ततोऽदर्शनं गतः। सा च व्यासात् सुतं लेभे, कपीञ्जल इति श्रुतम्।

Verse 14

यादृक्तेन पुरा प्रोक्तो देवदेवेन शूलिना । येनैव स्थापिता चात्र देवी केलीवरी पुरा । सर्वसिद्धिप्रदा लोके तत्र याऽराधिता पुरा

यादृक् तेन पुरा प्रोक्तं देवदेवेन शूलिना, येनैवात्र पुरा देवी केलीवरी स्थापिता। सा च तत्र पुराऽराधिता लोके सर्वसिद्धिप्रदा स्मृता।