Adhyaya 110

Verse 1

श्रीदेव्युवाच । नैतेष्वपि सुरश्रेष्ठ सर्वेषु भुवि मानवाः । अपि दीर्घायुषो भूत्वा स्नातुं शक्ताः कथंचन

श्रीदेव्युवाच—सुरश्रेष्ठ, नैतेष्वपि सर्वेषु भुवि मानवाः; अपि दीर्घायुषो भूत्वा स्नातुं शक्ताः कथंचन।

Verse 2

एतेषामपि साराणि मम तीर्थानि कीर्तय । येषु स्नातो नरः सम्यक्सर्वेषां लभते फलम्

एतेषामपि साराणि मम तीर्थानि कीर्तय; येषु स्नातो नरः सम्यक् सर्वेषां लभते फलम्।

Verse 3

ईश्वर उवाच । एतेषां मध्यतो देवि तीर्थाष्टकमनुत्तमम् । अस्ति स्नातैर्नरैस्तत्र सर्वेषां लभ्यते फलम्

ईश्वर उवाच—देवि, एतेषां मध्ये तीर्थाष्टकमनुत्तमं विद्यते; तत्र स्नातैर्नरैः सर्वतीर्थफलमवाप्यते।

Verse 4

नैमिषं चैव केदारं पुष्करं कृमिजांगलम् । वाराणसी कुरुक्षेत्रं प्रभासं हाटकेश्वरम्

नैमिषं चैव केदारं पुष्करं कृमिजाङ्गलम् । वाराणसी कुरुक्षेत्रं प्रभासं हाटकेश्वरम् ॥

Verse 5

अष्टास्वेतेषु यः स्नातः सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । स स्नातः सर्वतीर्थेषु सत्यमेतन्मयोदितम्

अष्टास्वेतेषु यः स्नातः सम्यक्श्रद्धासमन्वितः । स स्नातः सर्वतीर्थेषु सत्यमेतन्मयोदितम् ॥

Verse 6

श्रीदेव्युवाच । कलिकाले महादेव भविष्यति कथंचन । स्नानं तस्मान्मम ब्रूहि यत्सारं तीर्थमेव हि

श्रीदेव्युवाच—कलिकाले महादेव कथं भवति किञ्चन? तस्मात् स्नानं च मे ब्रूहि यत्सारं तीर्थमेव हि।

Verse 7

अष्टानामपि चैतेषां देवदेव त्रिलोचन । यद्यहं वल्लभा भक्ता तथा चित्तानुवर्तिनी

अष्टानामपि चैतेषां देवदेव त्रिलोचन । यदि अहं वल्लभा भक्ता तथा चित्तानुवर्तिनी ॥

Verse 8

ईश्वर उवाच । अष्टानामपि देवेशि क्षेत्राणामस्ति चोत्तमम् । एतेषामपि तत्क्षेत्रं हाटकेश्वरसंज्ञितम्

ईश्वर उवाच—देवेशि, अष्टानामपि क्षेत्राणां मध्ये एकं परमं क्षेत्रमस्ति; तेषामपि तत्क्षेत्रं ‘हाटकेश्वर’ इति संज्ञितम्।

Verse 9

यत्र सर्वाणि क्षेत्राणि संस्थितानि ममाज्ञया । तथान्यानि च तीर्थानि कलिकालेऽपि संस्थिते

यत्र ममाज्ञया सर्वाणि क्षेत्राणि संस्थितानि; तथैवान्यानि च तीर्थानि कलिकालेऽपि स्थिरतया संस्थितानि।

Verse 10

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्क्षेत्रं सेव्यमेव हि । मानुषैर्मोक्षमिच्छद्भिः सत्यमेतन्म योदितम्

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन तत्क्षेत्रं सेव्यमेव; मोक्षमिच्छद्भिर्मानुषैः—सत्यमेतन्मया उदितम्।

Verse 11

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातमष्टषष्टिसमुद्भवम् । समुच्चयं द्विजश्रेष्ठा नामदेवसमन्वितम्

सूत उवाच—द्विजश्रेष्ठाः, अष्टषष्टिसमुद्भवं एतत्सर्वं सम्यगाख्यातं मया; नामदेवसमन्वितं समुच्चयमिदम्।

Verse 13

यश्चैतत्पठते भक्त्या ह्यष्टषष्टिसमुद्भवम् । स्नानजं लभते पुण्यं शृण्वानः श्रद्धयान्वितः

यश्चैतत् भक्त्या पठति ह्यष्टषष्टिसमुद्भवम्, स स्नानजं पुण्यं लभते; श्रद्धयान्वितः शृण्वानोऽपि तत्फलं प्राप्नोति।

Verse 110

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्य ऽष्टषष्टितीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरशततमोऽध्यायः

इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽष्टषष्टितीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम दशोत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।