
अध्यायः १०८ आरभ्यते यत्र ऋषयः कुतूहलात् तथा व्यवहार्य-सूच्यर्थं पूर्वोक्तान् ‘अष्टषष्टि’ क्षेत्र-तीर्थान् नामतः पुनरुक्तुं सूतं याचन्ते। सूतः कैलासे शिवपार्वत्योः पूर्वसंवादं आधारं कृत्वा तत्त्वं निवेदयति—कलियुगे सर्वत्राधर्मप्राबल्यात् तीर्थानि पातालं प्रति लीयन्त इति श्रुत्वा, पावनत्वस्य स्वरूपं कथं ज्ञेयम् इति प्रश्नः प्रवर्तते। ततः शिवः ‘तीर्थ’शब्दस्य व्यापकं लक्षणं ददाति—माता पिता, सत्सङ्गः, धर्मचिन्तनम्, यम-नियमाः, पुण्यकथाश्रवण-स्मरणादयश्च तीर्थत्वेन निर्दिश्यन्ते। दर्शन-स्मरण-स्नानमात्रेणापि महापातकादीनां शुद्धिः स्यात् इति सिद्धान्तं प्रतिपाद्यते; किन्तु स्नानं भक्त्या, एकाग्रचित्तेन, महेश्वरपूजापरायणतया कर्तव्यमिति विशेषतः उपदिश्यते। अन्ते भारतव्यापिनां प्रमुखतीर्थ-क्षेत्राणां नामावलिः संक्षेपेण प्रदर्श्यते, यत् परं ‘पृथक् विस्तरेण’ निरूपणस्य आधारभूतं भवति।
Verse 1
ऋषय ऊचुः । अष्टषष्टिप्रमाणानि यानि क्षेत्राणि सूतज । त्वयोक्तानि च तान्येव नामतो नः प्रकीर्तय
ऋषय ऊचुः— सूतज, अष्टषष्टिप्रमाणानि यानि क्षेत्राणि त्वया उक्तानि, तान्येव नः नामतः स्पष्टं प्रकीर्तय।
Verse 2
तथान्यानि च तीर्थानि यानि संति धरातले । तानि कीर्तय कार्त्स्न्येन परं कौतूहलं हि नः
तथैव धरातले यानि अन्यानि तीर्थानि सन्ति, तानि कार्त्स्न्येन कीर्तय; नः परं कौतूहलं हि।
Verse 3
सूत उवाच । यानि प्रोक्तानि तीर्थानि भवद्भिर्द्विजसत्तमाः । अष्टषष्टिप्रमाणानि तथा क्षेत्राणि भूतले
सूत उवाच— द्विजसत्तमाः, भवद्भिः यानि तीर्थानि प्रोक्तानि, तथा भूतले अष्टषष्टिप्रमाणानि क्षेत्राणि च…
Verse 4
तानि सर्वाणि भीतानि प्रविष्टानि रसातलम् । तीर्थानि मुनिशार्दूलाः पापे ह्यत्र कलौ युगे
तानि सर्वाणि तीर्थानि भीतानि रसातलं प्रविष्टानि; मुनिशार्दूलाः, कलियुगेऽत्र पापस्य प्राबल्यात्।
Verse 5
एतदेव पुरा पृष्टः पार्वत्या परमेश्वरः । यद्भवद्भिरहं पृष्टस्तीर्थयात्राकृते द्विजाः
एतदेव पुरा पार्वत्या परमेश्वरः पृष्टः; यद्भवद्भिरिदानीं मया पृष्टं तीर्थयात्राकृते, द्विजाः।
Verse 6
कैलासशिखरासीनः पुरा देवो महेश्वरः । सर्वैर्गणगणैः सार्धमुपविष्टो वरासने
कैलासशिखरासीनः पुरा देवो महेश्वरः; सर्वैर्गणगणैः सार्धं वरासने समुपविष्टः।
Verse 7
प्रणाम करणार्थाय ह्यागतेष्वमरेषु च । गतेषु तेषु विप्रेंद्रा सर्वेषु त्रिदिवालयम् । अर्धासनगता देवी वाक्यमेतदुवाच ह
प्रणामकरणार्थाय आगतेष्वमरेषु, तेषु सर्वेषु त्रिदिवालयं गतेषु; विप्रेन्द्राः, देवी अर्धासनगता वाक्यमेतदुवाच।
Verse 8
देव्युवाच । देवदेव महादेव गंगाक्षालितशेखर । वद मे तीर्थमाहात्म्यं यद्यहं वल्लभा तव
देव्युवाच—देवदेव महादेव गङ्गाक्षालितशेखर; वद मे तीर्थमाहात्म्यं, यदि अहं वल्लभा तव।
Verse 9
तिस्रः कोट्योऽर्धकोटी च तीर्थानामिह भूतले । संख्यया नामतो देव मह्यं कीर्तय सांप्रतम्
भूतलेऽस्मिन् तीर्थानां तिस्रः कोट्योऽर्धकोटी च सन्ति। देव, संख्यया नामतोऽपि मह्यं सांप्रतम् कीर्तय॥
Verse 10
यानि तीर्थान्यनेकानि क्षेत्राणि चैव मे प्रभो । तानि कीर्तय देवेश सुगम्यं चैव देहिनाम् । कीर्तनाच्च समग्राणां तीर्थानां लभ्यते फलम्
प्रभो, मम यानि तीर्थान्यनेकानि क्षेत्राणि च, तानि देवेश कीर्तय; देहिनां सुगम्यानि भवन्तु। समग्रतीर्थकीर्तनात् तेषां सर्वेषां फलं लभ्यते॥
Verse 11
ईश्वर उवाच । तीर्थशब्दो वरारोहे धर्मकृत्येषु वर्तते । धर्मस्थानेषु सर्वेषु तत्त्वं शृणु समाहिता
ईश्वर उवाच—वरारोहे, तीर्थशब्दो धर्मकृत्येषु वर्तते। सर्वेषु धर्मस्थानेषु तस्य तत्त्वं समाहिता शृणु॥
Verse 12
माता तीर्थं पिता तीर्थं तीर्थ साधुसमागमः । धर्मानुचिंतनं चैव तथैव नियमो यमः
माता तीर्थं पिता तीर्थं तीर्थं साधुसमागमः। धर्मानुचिन्तनं चैव तथा नियमो यमः॥
Verse 13
पुण्याः कथा वरारोहे देवर्षीणां कृतास्तथा । आश्रयाः सन्मुनींद्राणां देवानां च तथा प्रिये
पुण्याः कथा वरारोहे देवर्षीणां कृतास्तथा। आश्रयाः सन्मुनीन्द्राणां देवानां च तथा प्रिये॥
Verse 14
भूमिभागाः पवित्राः स्युः कीर्त्यते तीर्थमित्युत । तेषां संदर्शनादेव स्मरणाच्चावगाहनात् । मुच्यंते जन्तवः पापैरपि जन्मशतोद्भवैः
भूमेः केचन भागाः पवित्रा एव; ते ‘तीर्थ’ इति कीर्त्यन्ते। तेषां दर्शनमात्रेण स्मरणेन च तत्रावगाहनेन च जन्तवो जन्मशतोद्भवैः पापैरपि मुच्यन्ते।
Verse 15
तथा पातकिनो ये च ये च विश्वासघातकाः । तेऽपि सर्वे तथा मुक्तास्तेषां चैवावगाहनात्
तथा ये पातकिनो ये च विश्वासघातकाः, तेऽपि सर्वे तेषु तीर्थेष्ववगाहनात् मुक्ताः स्युः।
Verse 16
एवं पापानि संयांति नाशं सर्वांगसुन्दरि । अपि ब्रह्मवधात्पापं यद्भवेदिह देहिनाम् । तच्चापि तीर्थसंसर्गात्प्रलयं यात्यसंशयम्
एवं पापानि नाशं यान्ति, सर्वाङ्गसुन्दरि। इह देहिनां ब्रह्मवधात् यत् पापं भवेत्, तदपि तीर्थसंसर्गात् निःसन्देहं प्रलयं याति।
Verse 17
ममापि करसंलग्नं कपालं ब्रह्मणः पुरा । पतितं तीर्थसंसर्गात्तेषां चैवावगाहनात्
ममापि पुरा करसंलग्नं ब्रह्मणः कपालं तीर्थसंसर्गात् तेषां चावगाहनात् पतितं।
Verse 18
एवं सर्वेषु तीर्थेषु तथा ह्यायतनेषु च । स्नातव्यं भक्तियुक्तेन चेतसा नान्यगामिना
एवं सर्वेषु तीर्थेषु तथा ह्यायतनेषु च भक्तियुक्तेन चेतसा नान्यगामिना स्नातव्यं।
Verse 19
यत्र स्नातैर्नरैः सम्यक्सर्वेषां लभ्यते फलम् । ममाश्रयं विशालाक्षि सर्वपातकनाशनम् । कामदं च तथा नॄणां नारीणां च विशेषतः
यत्र सम्यक् स्नातैर्नरैः सर्वेषां फलमवाप्यते। तन्ममाश्रयं विशालाक्षि सर्वपातकनाशनम्॥ नॄणां कामदं चैव नारीणां च विशेषतः॥
Verse 20
एतद्गुह्यतमं देवि मम नित्यव्यवस्थितम् । न कस्याऽपि मयाख्यातं देवेंद्रस्यापि पृच्छतः
एतद्गुह्यतमं देवि मम नित्यव्यवस्थितम्। न कस्यापि मयाख्यातं देवेन्द्रस्यापि पृच्छतः॥
Verse 21
वाल्लभ्यात्तव मे भद्रे कथितं वै वरानने । अष्टषष्टिः प्रगम्यानि भक्त्या तीर्थानि मानवैः
वाल्लभ्यात्तव मे भद्रे कथितं वै वरानने। अष्टषष्टिः प्रगम्यानि भक्त्या तीर्थानि मानवैः॥
Verse 22
ममाश्रयाणि तान्येव सर्वपापहराणि च । कामदानि वरारोहे मत्प्रभावादसंशयम्
ममाश्रयाणि तान्येव सर्वपापहराणि च। कामदानि वरारोहे मत्प्रभावादसंशयम्॥
Verse 23
यं यं कामं समाधाय तत्र तीर्थे पुमान्यदि । कृत्वा स्नानं ततो देवमर्चयेच्च महेश्वरम्
यं यं कामं समाधाय तत्र तीर्थे पुमान्यदि। कृत्वा स्नानं ततो देवमर्चयेच्च महेश्वरम्॥ स तं काममवाप्नोति यथाभिलषितं ध्रुवम्॥
Verse 24
सुकृतं मनसि ध्यात्वा यैर्नरैः पूजितो हरिः । आस्तां तेषां वरारोहे दर्शनं स्पर्शनं तथा । स्मरणादपि मुच्यंते नराः पापैः पुराकृतैः
ये नराः मनसि सुकृतं ध्यात्वा हरिं पूजयन्ति, वरारोहे, तेषां दर्शनस्पर्शनयोः किम्? स्मरणादपि पुराकृतपापैः नराः प्रमुच्यन्ते।
Verse 25
एते शक्रादयो देवास्तेषु तीर्थेषु सुन्दरि । मां पूज्य त्रिदिवं प्राप्तास्तथान्ये नारदादयः
सुन्दरि, एते शक्रादयो देवाः तेषु तीर्थेषु मां पूज्य त्रिदिवं प्राप्ताः; तथैव नारदादयः अन्येऽपि।
Verse 26
तान्यहं ते प्रवक्ष्यामि विस्तरेण पृथक्पृथक् । नामतः शृणु देवेशि समाहितमनाः स्थिता
तानि अहं ते विस्तरेण पृथक्-पृथक् प्रवक्ष्यामि। देवेशि, समाहितमनाः स्थिता नामतः शृणु।
Verse 27
वाराणसी प्रयागं च नैमिषं चापरं तथा । गयाशिरः सुपुण्यं च पवित्रं कुरुजांगलम्
वाराणसीं प्रयागं च नैमिषं चापरं तथा। गयाशिरः सुपुण्यं च पवित्रं कुरुजाङ्गलम्॥
Verse 28
प्रभासं पुष्करं चैव विश्वेश्वरमथापरम । अट्टहासं महेन्द्रं च तथैवोज्जयनी च या
प्रभासं पुष्करं चैव विश्वेश्वरमथापरम्। अट्टहासं महेन्द्रं च तथैवोज्जयनी च या॥
Verse 29
मरुकोटिः शंकुकर्णं गोकर्णं क्षेत्रमुत्तमम् । रुद्रकोटिः स्थलेशं च हर्षितं वृषभध्वजम्
मरुकोटिः शंकुकर्णं गोकर्णं क्षेत्रमुत्तमम् । रुद्रकोटिः स्थलेशं च हर्षितं वृषभध्वजम् ॥
Verse 30
केदारं च तथा क्षेत्रं क्षेत्रं मध्यमकेश्वरम् । सहस्राक्षं तथा क्षेत्रं तथान्यत्कार्तिकेश्वरम्
केदारं च तथा क्षेत्रं क्षेत्रं मध्यमकेश्वरम् । सहस्राक्षं तथा क्षेत्रं तथान्यत्कार्तिकेश्वरम् ॥
Verse 31
तथैव वस्त्रमार्गं च तथा कनखलं स्मृतम् । भद्रकर्णं च विख्यातं दण्डकाख्यं तथैव च
तथैव वस्त्रमार्गं च तथा कनखलं स्मृतम् । भद्रकर्णं च विख्यातं दण्डकाख्यं तथैव च ॥
Verse 32
त्रिदण्डाख्यं तथा क्षेत्रं तथैव कृमिजांगलम् । एकाम्रं च तथा क्षेत्रं क्षेत्रं छागलकं तथा
त्रिदण्डाख्यं तथा क्षेत्रं तथैव कृमिजांगलम् । एकाम्रं च तथा क्षेत्रं क्षेत्रं छागलकं तथा ॥
Verse 33
कालिंजरं च देवेशि तथान्यन्मण्डलेश्वरम् । काश्मीरं मरुकेशं च हरिश्चंद्रं सुशोभनम्
कालिंजरं च देवेशि तथान्यन्मण्डलेश्वरम् । काश्मीरं मरुकेशं च हरिश्चंद्रं सुशोभनम् ॥
Verse 34
पुरश्चंद्रं च वामेशं कुकुटेश्वरमेव च । भस्मगात्रमथोकारं त्रिसंध्या विरजा तथा
तत्र पुरश्चन्द्रं वामेशं कुकुटेश्वरमेव च । भस्मगात्रमथोकारं त्रिसन्ध्या विरजा तथा ॥
Verse 35
अर्केश्वरं च नेपालं दुष्कर्णं करवीरकम् । जागेश्वरं तथा देवि श्रीशैलं पर्वतोत्तमम्
अर्केश्वरं च नेपालं दुष्कर्णं करवीरकम् । जागेश्वरं तथा देवि श्रीशैलं पर्वतोत्तमम् ॥
Verse 36
अयोध्या चैव पातालं तथा कारोहणं महत् । देविका च नदी पुण्या भैरवं पूर्वसागरः
अयोध्या चैव पातालं तथा कारोहणं महत् । देविका च नदी पुण्या भैरवं पूर्वसागरः ॥
Verse 37
सप्तगोदावरीतीर्थं तथैव समुदाहृतम् । निर्मलेशं तथान्यच्च कर्णिकारं सुशोभनम्
सप्तगोदावरीतीर्थं तथैव समुदाहृतम् । निर्मलेशं तथान्यच्च कर्णिकारं सुशोभनम् ॥
Verse 38
कैलासं जाह्नवीतीरं जललिंगं च वाडवम् । बदरीतीर्थवर्यं च कोटितीर्थं तथैव च
कैलासं जाह्नवीतीरं जललिङ्गं च वाडवम् । बदरीतीर्थवर्यं च कोटितीर्थं तथैव च ॥
Verse 39
विंध्याचलो हेमकूटं गन्धमादनमेव च । लिंगेश्वरं तथा क्षेत्रं लंकाद्वारं तथैव च
विंध्याचलः हेमकूटः गन्धमादन एव च । तथा लिङ्गेश्वरं क्षेत्रं लङ्काद्वारं तथैव च ॥
Verse 40
नलेश्वरं तु मध्येशं केदारं रुद्रजालकम् । सुवर्णाख्यं च वामोरु तथान्यत्षष्टिकापथम्
नलेश्वरं तु मध्येशं केदारं रुद्रजालकम् । सुवर्णाख्यं च वामोरु तथान्यत् षष्ठिकापथम् ॥
Verse 108
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेशवरक्षेत्रमाहात्म्ये ऽष्टषष्टितीर्थवर्णनंनामाष्टोत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये ‘अष्टषष्टितीर्थवर्णन’नामाष्टोत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः ॥