
सूत उवाच—तुलाराशौ सूर्यस्थितिकाले पूर्वं लिङ्गप्रादुर्भावसम्बद्धं पुण्यक्षेत्रं रजोधूलिधातुभिः पूरितं संवृतं चाभवत्। लिङ्गानां तिरोभावेन तस्य क्षेत्रस्य क्षेमं पुनरिव जातं, अन्येषां लोकानामपि क्षेमहेतुरिवाभवत्, यतो दृश्यचिह्नानि नष्टानीवाभवन्। अन्यस्मिन् युगपर्याये शाल्वदेशात् बृहदश्वो नाम राजा आगत्य, प्रासादरहितं विस्तीर्णं देशं दृष्ट्वा निर्माणाय मनसि चकार। स बहून् शिल्पिनः समाहूय गभीरं खनन-शोधनं आज्ञापयामास। खन्यमाने भूमौ बहूनि चतुर्मुखलिङ्गानि प्रादुरभवन्; तेषां तेजसा भूमेः परिपूर्णतां दृष्ट्वा राजा सह शिल्पिभिः सद्य एव मृत्युमुपागमत्। ततः प्रभृति हाटकेश्वरक्षेत्रे तस्मिन् तीर्थे कश्चन मर्त्यः प्रासादं न निर्माति, न च सरः कूपं वा, भयात्; एवं निषेधः पावनभय-स्मृतिरूपेण कथायां प्रतिष्ठितः।
Verse 1
सूत उवाच । अथ प्राप्ते दिनाधीशे तुलायां द्विजसत्तमाः । प्रेता लिंगोद्भवां भूमिं पूरयामासुरेव हि
सूत उवाच। अथ प्राप्ते दिनाधीशे तुलायां द्विजसत्तमाः। प्रेताः लिङ्गोद्भवां भूमिं पूरयामासुरेव हि॥
Verse 2
यत्किंचित्तत्र संस्थं तु आद्यतीर्थं सुरालयम् । तत्सर्वं व्यन्तरैस्तैश्च पांसुभिः परिपूरितम्
यत्किञ्चित्तत्र संस्थं तदाद्यं तीर्थं सुरालयं च; तत्सर्वं तैर्व्यन्तरैः पांसुभिश्च समन्तात् परिपूरितं निरुद्धं चाभवत्।
Verse 3
ततः क्षेमं समुत्पन्नं क्षेत्रे तत्र द्विजोत्तमाः । अन्येषामपि लोकानां लिंगैस्तैर्लुप्तिमागतैः
ततः, हे द्विजोत्तमाः, तत्र क्षेत्रे क्षेमं समुत्पन्नम्; अन्येषु तु लोकेषु तैर्लिङ्गैर्दर्शनात् लुप्तैः शोकाभासोऽपि समजायत।
Verse 4
कस्यचित्त्वथ कालस्य बृहदश्वो महीपतिः । शाल्वदेशात्समायातः कस्मिश्चिद्युगपर्यये
अथ कस्यचित्कालस्य व्यतीते, बृहदश्वो महीपतिः शाल्वदेशात् कस्मिंश्चिद्युगपर्यये समायातः।
Verse 5
स दृष्ट्वा विपुलां भूमिं प्रासादैः परिवर्जिताम् । प्रासादार्थं मतिं चक्रे तत्र क्षेत्रे द्विजोत्तमाः
स विपुलां भूमिं प्रासादैः परिवर्जितां दृष्ट्वा, हे द्विजोत्तमाः, तत्र क्षेत्रे प्रासादार्थं मतिं चक्रे।
Verse 6
शिल्पिनश्च समाहूयानेकांस्तत्र सहस्रशः । शोधयामास तां भूमिमधस्ताद्बहुविस्तृताम्
शिल्पिनोऽनेकान् सहस्रशः समाहूय, तां बहुविस्तृतामधस्ताद्भूमिं शोधयामास।
Verse 7
भूमौ निखन्यमानायां ततो लिंगानि भूरिशः । चतुर्वक्त्राणि तान्येव यांति दृष्टेश्च गोचरम्
भूमौ निखन्यमानायां तदा लिङ्गानि भूरिशः प्रादुरभवन्; तान्येव चतुर्वक्त्राणि लिङ्गानि दृष्टेः गोचरं ययुः।
Verse 8
ततः स पार्थिवस्तैश्च लिंगैर्दृष्ट्वा वृतां भुवम् । तत्क्षणान्मृत्युमापन्नः शिल्पिभिश्च समन्वितः
ततः स पार्थिवः तैः लिङ्गैः सर्वतः वृतां भुवं दृष्ट्वा, तत्क्षणादेव शिल्पिभिः सह मृत्युमाप।
Verse 9
ततःप्रभृति नो तत्र कश्चिन्मर्त्यो महीतले । प्रासादं कुरुते भीत्या तडागं कूपमेव च
ततःप्रभृति तत्र महीतले भीत्या कश्चिन्मर्त्यः प्रासादं न करोति; न तडागं न कूपमेव च निर्माति।
Verse 105
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये राक्षसलिंगच्छेदनंनाम पञ्चोत्तरशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये ‘राक्षसलिङ्गच्छेदनम्’ नाम पञ्चोत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः।