स्वरणैरास्तृता दर्भैर्द्व्यंगुलोत्सेधिता मही । गंगायां सिकता धारा वर्षतो दिवि तारकाः
svaraṇairāstṛtā darbhairdvyaṃgulotsedhitā mahī | gaṃgāyāṃ sikatā dhārā varṣato divi tārakāḥ
स्वर्णवर्णैर्दर्भैः आस्तृता, द्व्यङ्गुलोत्सेधिता च मही बभूव। गङ्गायां सिकताधारा प्रवहति स्म, दिवि च तारकाः वर्षन्ति स्म॥
Nārada
Purāṇas often use wondrous imagery to signal extraordinary merit and auspiciousness surrounding dharmic rule and sacred settings.
Gaṅgā is explicitly mentioned; the verse also evokes a broader sacred landscape of abundance.
None directly; the verse is descriptive, employing marvel-imagery rather than prescribing a rite.