कामकटंकटोवाच । मुच्यतां शीघ्रमेवासौ किमर्थं वा विलंबसे । कदाचिद्देवसंगत्या समयो मेऽभिपूर्यते
kāmakaṭaṃkaṭovāca | mucyatāṃ śīghramevāsau kimarthaṃ vā vilaṃbase | kadāciddevasaṃgatyā samayo me'bhipūryate
कामकटंकट उवाच—असौ शीघ्रमेव मुच्यताम्; किमर्थं विलम्बसे? कदाचिद् देवसङ्गत्या मम समयोऽभिपूर्यते।
Kāmakaṭaṃkaṭa
Scene: Kāmakaṭaṃkaṭa orders the visitor released immediately, questioning delay, and reflects that perhaps divine coincidence is fulfilling his destined hour; a decisive command with a contemplative undertone.
It points to destiny (daiva) shaping encounters; human plans unfold within a larger providential timing.
None is mentioned.
None.