स्वशरीरमालभेत् अनेन मंत्रेण । ओंखखोल्काय नमः । सप्तवारानुच्चार्य स्थातव्यम् । तेन शुद्धिरुपसंजायते देहस्यार्चार्हता भवति । पश्चादासनस्थं देवं सवितारं मंडलमध्ये द्वादशात्मकं सुरादिभिः संपूज्यमानं ध्यात्वा पूर्वोक्तमर्घपात्रं शिरसि कृत्वा भूमौ जानुनी निपात्य सूर्याभिमुखस्तद्गतमनाभूत्वार्घमंत्रमुदाहरेत् । तदुच्यते सूर्यवक्त्राद्विनिर्गतमिति
svaśarīramālabhet anena maṃtreṇa | oṃkhakholkāya namaḥ | saptavārānuccārya sthātavyam | tena śuddhirupasaṃjāyate dehasyārcārhatā bhavati | paścādāsanasthaṃ devaṃ savitāraṃ maṃḍalamadhye dvādaśātmakaṃ surādibhiḥ saṃpūjyamānaṃ dhyātvā pūrvoktamarghapātraṃ śirasi kṛtvā bhūmau jānunī nipātya sūryābhimukhastadgatamanābhūtvārghamaṃtramudāharet | taducyate sūryavaktrādvinirgatamiti
अनेन मन्त्रेण स्वशरीरमालभेत—“ॐ खखोल्काय नमः” इति। सप्तवारम् उच्चार्य स्थिरो भवेत्; तेन देहस्य शुद्धिरुपजायते, अर्चार्हता च भवति। अनन्तरं मण्डलमध्ये आसनस्थं द्वादशात्मकं देवं सवितारं सुरादिभिः संपूज्यमानं ध्यात्वा, पूर्वोक्तमर्घपात्रं शिरसि कृत्वा भूमौ जानुनी निपात्य सूर्याभिमुखो तद्गतमनाः सन् अर्घ्यमन्त्रं ब्रूयात्; स सूर्यवक्त्राद्विनिर्गतमिति कथ्यते॥
Nārada
Scene: A devotee at sunrise, body anointed while softly repeating a mantra; a mandala on the ground with Savitṛ visualized enthroned within it, twelvefold radiance; the devotee lifts the copper ārghya vessel to the crown of the head, kneels, and offers facing the Sun.
Inner and outer purity, dhyāna, and mantra together make the offering a direct act of communion with Sūrya.
No specific site is named; the passage teaches a standardized worship sequence (vidhi) for Sūrya.
Recite a purification mantra seven times, meditate on twelvefold Savitṛ, kneel facing the Sun, hold the arghya vessel reverently, and recite the arghya-mantra.