Adhyaya 15

Verse 1

अगस्तिरुवाच । शृणु पत्नि महाभागे लोपामुद्रे सधर्मिणि । कथा विष्णुगणाभ्यां च कथितां शिवशर्मणे

अगस्तिरुवाच । शृणु पत्नि महाभागे लोपामुद्रे सधर्मिणि । कथा विष्णुगणाभ्यां च कथितां शिवशर्मणे ॥

Verse 2

शिवशर्मोवाच । अहो गणौ विचित्रेयं श्रुता चांद्रमसी कथा । उडुलोककथां ख्यातं विष्वगाख्यानकोविदौ

शिवशर्मोवाच । अहो गणौ विचित्रेयं श्रुता चान्द्रमसी कथा । उडुलोककथां ख्यातं विश्वगाख्यानकोविदौ ॥

Verse 4

गणावूचतुः । पुरा सिसृक्षतः सृष्टिं स्रष्टुरंगुष्ठपृष्ठतः । दक्षः प्रजाविनिर्माणे दक्षो जातः प्रजापतिः । षष्टिर्दुहितरस्तस्य तपोलावण्यभूषणाः । सर्वलावण्यरोहिण्यो रोहिणीप्रमुखाः शुभाः

गणाः ऊचतुः—पुरा स्रष्टा सृष्टिं सिसृक्षन् स्वाङ्गुष्ठपृष्ठतः दक्षं प्रादुर्भावयामास; स दक्षः प्रजाविनिर्माणे दक्षो जातः प्रजापतिः। तस्य षष्टिर्दुहितरः शुभाः, तपोलावण्यभूषणाः, सर्वलावण्यसमृद्धाः, रोहिणीप्रमुखाः।

Verse 5

ताभिस्तप्त्वा तपस्तीव्रं प्राप्य वैश्वेश्वरीं पुरीम् । आराधितो महादेवः सोमः सोमविभूपणः

ताभिः तीव्रं तपः तप्त्वा वैश्वेश्वरीं पुरीं प्राप्य, तत्र महादेवः सम्यगाराधितः; सोमोऽपि सोमविभूषणः प्रसादितः।

Verse 6

यदा तुष्टोयमीशानो दातुं वरमथाययौ । उवाच च प्रसन्नात्मा याचध्वं वरमुत्तमम्

यदा स ईशानो तुष्टः सन् वरं दातुमग्रे समाययौ, तदा प्रसन्नात्मा उवाच—“याचध्वं वरमुत्तमम्।”

Verse 7

शंभोर्वाक्यमथाकर्ण्य ऊचुस्ताश्च कुमारिकाः । यदि देयो वरोऽस्माकं वरयोग्याः स्म शंकर

शंभोर्वाक्यं श्रुत्वा ताः कुमारिकाः ऊचुः—“शंकर, यदि अस्माकं वरो देयः, वयं वरयोग्याः स्मः।”

Verse 8

भवतोपि महादेव भवतापहरो हि यः । रूपेण भवता तुल्यः स नो भर्ता भवत्विति

“महादेव, भवतोऽपि यः भवतापहरः, रूपेण भवता तुल्यः—स एव नः भर्ता भवतु; स नो नाथो भवत्विति।”

Verse 9

लिंगं संस्थाप्य सुमहन्नक्षत्रेश्वर संज्ञितम् । वारणायास्तटे रम्ये संगमेश्वरसन्निधौ

वारणातटे रम्ये संगमेश्वरसन्निधौ । नक्षत्रेश्वरसंज्ञितं सुमहल्लिङ्गं संस्थापयामासुः ॥

Verse 10

दिव्यं वर्ष सहस्रं तु पुरुषायितसंज्ञितम् । तपस्तप्तं महत्ताभिः पुरुषैरपि दुष्करम्

दिव्यं वर्षसहस्रं तु ‘पुरुषायित’संज्ञितम् । महत्ताभिः पुरुषैः तपस्तप्तं दुष्करं परम् ॥

Verse 11

ततस्तुष्टो हि विश्वेशो व्यतरद्वरमुत्तमम् । सर्वासामेकपत्नीनामकत्रे स्थिरचेतसाम्

ततः तुष्टो हि विश्वेशो व्यतरद्वरमुत्तमम् । सर्वासामेकपत्नीनामकत्र स्थिरचेतसाम् ॥

Verse 12

श्री विश्वेश्वर उवाच । न क्षांतं हि तपोत्युग्रमेतदन्याभिरीदृशम् । पुराऽबलाभिस्तस्माद्वो नाम नक्षत्रमत्र वै

श्रीविश्वेश्वर उवाच । न क्षान्तं हि तपोऽत्युग्रमेतदन्याभिरीदृशम् । पुराऽबलाभिस्तस्माद्वो नाम नक्षत्रमत्र वै ॥

Verse 13

पुरुषायितसंज्ञेन तप्तं यत्तपसाधुना । भवतीभिस्ततः पुंस्त्वमिच्छया वो भविष्यति

‘पुरुषायित’संज्ञेन तप्तं यत्तपसा शुभम् । भवतीभिस्ततः पुंस्त्वमिच्छया वो भविष्यति ॥

Verse 14

ज्योतिश्चक्रे समस्तेऽस्मिन्नग्रगण्या भविष्यथ । मेषादीनां च राशीनां योनयो यूयमुत्तमाः

अस्मिन् समस्ते ज्योतिश्चक्रे यूयम् अग्रगण्या भविष्यथ; मेषादिराशीनां च योनयः श्रेष्ठाः यूयमेव, येभ्यः ते प्रादुर्भवन्ति।

Verse 15

ओषधीनां सुधायाश्च ब्राह्मणानां च यः पतिः । पतिमत्यो भवत्योपि तेन पत्या शुभाननाः

ओषधीनां सुधायाश्च ब्राह्मणानां च यः पतिः, तेनैव शुभपत्या यूयमपि शुभाननाः पतिमत्यो भविष्यथ।

Verse 16

भवतीनामिदं लिंगं नक्षत्रेश्वर संज्ञितम् । पूजयित्वा नरो गंता भवतीलोकमुत्तमम्

भवतीनामिदं लिङ्गं ‘नक्षत्रेश्वर’ इति संज्ञितम्; एतत् पूजयित्वा नरो भवतीलोकमुत्तमं प्राप्नुयात्।

Verse 17

उपरिष्टान्मृगांकस्य लोको वस्तु भविष्यति । सर्वासां तारकाणां च मध्ये मान्या भविष्यथ

मृगाङ्कस्योपरिष्टात् भवतीनां लोको वासः भविष्यति; सर्वासां तारकाणां मध्ये यूयम् मान्या भविष्यथ।

Verse 18

नक्षत्रपूजका ये च नक्षत्रव्रतचारिणः । ते वो लोके वसिष्यंति नक्षत्र सदृशप्रभाः

ये नक्षत्रपूजकाः नक्षत्रव्रतचारिणश्च, ते वः लोके वसिष्यन्ति, नक्षत्रसदृशप्रभाः।

Verse 19

नक्षत्रग्रहराशीनां बाधास्तेषां कदाचन । न भविष्यंति ये काश्यां नक्षत्रेश्वरवीक्षकाः

ये काश्यां नक्षत्रेश्वरं पश्यन्ति तस्य शरणं यान्ति च, तेषां नक्षत्रग्रह-राशिजन्या बाधा कदाचन न भवति।

Verse 20

अगस्त्य उवाच । अतिथित्वमवाप नेत्रयोर्बुधलोकः शिवशर्मणस्त्वथ । गणयोर्भगणस्य संकथां कथयित्रो रिति विष्णुचेतसोः

अगस्त्य उवाच—ततः शिवशर्मा बुधलोकं प्राप्तः सन् तौ गणौ अतिथित्वेन प्रत्यग्रहीत्; तयोश्च विष्णुनिष्ठचित्तयोः स भगणकथां शुश्राव।

Verse 21

शिवशर्मोवाच । कस्य लोकोयमतुलो ब्रूतं श्रीभगवद्गणौ । पीयूषभानोरिव मे मनः प्रीणयतेतराम्

शिवशर्मोवाच—हे श्रीभगवद्गणौ, अयं अतुलो लोकः कस्येति ब्रूतम्। पीयूषचन्द्र इव मे मनः अत्यन्तं प्रीणयति।

Verse 22

गणावूचतुः । शिवशर्मञ्छृणु कथामेतां पापापहारिणीम् । स्वर्गमार्गविनोदाय तापत्रयविनाशिनीम्

गणावूचतुः—शिवशर्मन्, एतां पापापहारिणीं कथां शृणु; या स्वर्गमार्गे विनोदकरी, तापत्रयविनाशिनी च।

Verse 23

योसौ पूर्वं महाकांतिरावाभ्यां परिवर्णितः । साम्राज्यपदमापन्नो द्विजराजस्तवाग्रतः

यः स पूर्वं महाकान्तिरावाभ्यां परिवर्णितः, स साम्राज्यपदमापन्नः; द्विजराजः स तवाग्रतः स्थितः।

Verse 24

दक्षिणा राजसूयस्य येन त्रिभुवनं कृता । तपस्तताप योत्युग्रं पद्मानां दशतीर्दश

येन राजसूययज्ञस्य दक्षिणा त्रिभुवनव्यापिनी कृता; स च योऽत्युग्रं तपः तप्तवान्—पद्मानां दशतीर्दश, अर्थात् अपरिमितकालपर्यन्तम्।

Verse 25

अत्रिनेत्रसमुद्भूतः पौत्रो वै द्रुहिणस्य यः । नाथः सर्वौषधीनां च ज्योतिषां पतिरेव च

अत्रेर्नेत्रसमुद्भूतो यः, द्रुहिणस्य (ब्रह्मणः) पौत्रो वै; स सर्वौषधीनां नाथो ज्योतिषां पतिरपि च।

Verse 26

निर्मलानां कलानां च शेवधिर्यश्च गीयते । उद्यन्परोपतापं यः स्वकरैर्गलहस्तयेत्

निर्मलानां कलानां शेवधिरिति यश्च गीयते; उद्यन् स स्वकरैः परोपतापं गलहस्तयति, अर्थात् तापं निवारयति।

Verse 27

मुदंकुमुदिनीनांयस्तनोति जगता सह । दिग्वधू चारु शृंगारदर्शनादर्शमंडलः

यः कुमुदिनीनां जगता सह मुदं तनोति; यस्यादर्शमण्डलं दिग्वधूनां चारुशृङ्गारदर्शनाय भवति।

Verse 28

किमन्यैर्गुणसंभारैरतोपि न समं विधोः । निजोत्तमांगे सर्वज्ञः कलां यस्यावतंसयेत्

किमन्यैर्गुणसंभारैः—विधोः समं न किञ्चन। सर्वज्ञः शिवो निजोत्तमाङ्गे यस्य कलामेवावतंसयति।

Verse 29

बृहस्पतेस्स वै भार्यामैश्वर्यमदमोहितः । पुरोहितस्यापिगुरोर्भ्रातुरांगिरसस्य वै

ऐश्वर्यमदेन मोहितः सः बृहस्पतेः पुरोहितस्य गुरोः, भ्रातुरपि आङ्गिरसस्य, भार्यां जहार।

Verse 30

जहार तरसा तारां रूपवान्रूपशालिनीम् । वार्यमाणोपि गीर्वाणैर्बहुदेवर्षिभिः पुनः

रूपवान् सः तरसा रूपशालिनीं तारां जहार; गीर्वाणैः बहुभिः देवर्षिभिश्च वार्यमाणोऽपि पुनः।

Verse 31

नायं कलानिधेर्दोषो द्विजराजस्य तस्य वै । हित्वा त्रिनेत्रं कामेन कस्य नो खडितं मनः

नायं कलानिधेः दोषः, तस्य द्विजराजस्य वै; कामेन त्रिनेत्रमपि हित्वा कस्य न खण्डितं मनः?

Verse 32

ध्वांतमेतदभितः प्रसारियत्तच्छमाय विधिनाविनिर्मितम् । दीपभास्करकरामहौषधं नाधिपत्य तमसस्तुकिंचन

ध्वान्तमेतदभितः प्रसार्यते; तच्छमाय विधिना विनिर्मितं दीपभास्करकरामहौषधं—तमसस्तु नाधिपत्यं किंचन।

Verse 33

आधिपत्यमदमोहितं हितं शंसितं स्पृशति नो हरेर्हितम् । दुर्जनविहिततीर्थमज्जनैः शुद्धधीरिव विरुद्धमानसम्

आधिपत्यमदमोहितं न हितं शंसितं स्पृशति; हरेर्हितमपि न गृह्णाति। दुर्जनविहिततीर्थमज्जनैः शुद्धधीरिव विरुद्धमानसं भवति।

Verse 34

धिग्धिगेतदधिकर्द्धि चेष्टितं चंक्रमेक्षणविलक्षितं यतः । वीक्षते क्षणमचारुचक्षुषा घातितेन विपदःपदेन च

धिग्धिगेतदतिवृद्धिसाधनं चञ्चलचेष्टितं च यत् । चंक्रमेक्षणविलक्षणं यतोऽचारुचक्षुषा क्षणवीक्षणं च विपदःपदे पदं च नरं निपातयति ॥

Verse 35

कः कामेन न निर्जितस्त्रिजगतां पुष्पायुधेनाप्यहो कः क्रोधस्यवशंगतो ननच को लोभेन संमोहितः । योषिल्लोचनभल्लभिन्नहृदयः को नाप्तवानापदं को राज्यश्रियमाप्यनांधपदवीं यातोपि सल्लोचनः

कः कामेन न निर्जितस्त्रिजगतां पुष्पायुधेनाप्यहो कः क्रोधस्य वशं गतः ननु च को लोभेन संमोहितः । योषिल्लोचनभल्लभिन्नहृदयः को नाप्तवानापदं को राज्यश्रियमाप्य नान्धपदवीं यातोऽपि सल्लोचनः ॥

Verse 36

आधिपत्यकमलातिचंचला प्राप्यतां च यदिहार्जितं किल । निश्चलं सदसदुच्चकैर्हितं कार्यमार्यचरितैः सदैव तत्

आधिपत्यं कमलस्थलक्ष्मीवच्चञ्चलं हि, यद्यपि यत्नतः प्राप्यतेऽत्र किल । तस्मात् सदसदुच्चनीचभेदेष्वपि निश्चलं हितकरं कार्यमार्यचरितं सदा सेवनीयम् ॥

Verse 37

न यदांगिरसे तारां स व्यसर्जयदुल्बणः । रुद्रोथ पार्ष्णिं जग्राह गृहीत्वाजगवं धनुः

यदा स उग्रः तारां नाङ्गिरसे प्रत्यदातुं व्यसर्जयत् । तदा रुद्रोऽजगवं धनुः गृहीत्वा तस्य पार्ष्णिं जग्राह ॥

Verse 38

तेन ब्रह्मशिरोनाम परमास्त्रं महात्मना । उत्सृष्टं देवदेवायतेन तन्नाशितं ततः

तेन महात्मना देवदेवाय परमास्त्रं ब्रह्मशिरोनामोत्सृष्टम् । ततस्तेनैव प्रभुणा तदस्त्रं नाशितं समभवत् ॥

Verse 39

तयोस्तद्युद्धमभवद्घोरं वै तारकामयम् । ततस्त्वकांड ब्रह्मांड भंगाद्भीतोभवद्विधिः

तयोः परस्परं युद्धं घोरं तारकामयं बभूव । ततः अकाण्डब्रह्माण्डभङ्गभीत्या विधिर्व्यथितोऽभवत्

Verse 40

निवार्य रुद्रं समरात्संवर्तानलवर्चसम् । ददावांगिरसे तारां स्वयमेव पितामहः

समरात् रुद्रं संवर्तानलवर्चसं निवार्य । पितामहः स्वयमेव तारामाङ्गिरसे ददौ

Verse 41

अथांतर्गर्भमालोक्य तारां प्राह बृहस्पतिः । मदीयायां न ते योनौ गर्भो धार्यः कथंचन

अथ तारामन्तर्गर्भमालोक्य बृहस्पतिरब्रवीत् । मदीयायां न ते योनौ गर्भो धार्यः कथञ्चन

Verse 42

इषीकास्तंबमासाद्य गर्भं सा चोत्ससर्ज ह । जातमात्रः स भगवान्देवानामाक्षिपद्वपुः

इषीकास्तम्बमासाद्य गर्भं सा चोत्ससर्ज ह । जातमात्रः स भगवान् देवानामाक्षिपद्वपुः

Verse 43

ततः संशयमापन्नास्तारामूचुः सुरोत्तमाः । सत्यं बूहि सुतः कस्य सोमस्याथ बृहस्पतेः

ततः संशयमापन्नाः सुरोत्तमास्तारामूचुः । सत्यं ब्रूहि सुतः कस्य सोमस्याथ बृहस्पतेः

Verse 44

पृच्छमाना यदा देवै र्नाह ताराऽतिसत्रपा । तदा सा शप्तुमारब्धा कुमारेणातितेजसा

देवैः पृच्छ्यमाना यदा तारा अतिसत्रपा न किञ्चिद् अब्रवीत् । तदा अतितेजसा कुमारेण सा शप्तुं प्रवृत्ता ॥

Verse 45

तं निवार्य तदा ब्रह्मा तारां पप्रच्छ संशयम् । प्रोवाच प्रांजलिः सा तं सोमस्येति पितामहम्

तं निवार्य तदा ब्रह्मा तारां संशयनिवारणार्थं पप्रच्छ । सा प्राञ्जलिः पितामहं तम् उवाच—“सोमस्य” इति ॥

Verse 46

तदा स मूर्ध्न्युपाघ्राय राजा गर्भं प्रजापतिः । बुध इत्यकरोन्नाम तस्य बालस्य धीमतः

तदा प्रजापतिराजः शिशोर्मूर्ध्नि उपाघ्राय तस्य धीमतः बालस्य ‘बुधः’ इति नाम अकरोत् ॥

Verse 47

ततश्च सर्वदेवेभ्यस्तेजोरूपबलाधिकः । बुधः सोमं समापृच्छय तपसे कृतनिश्चयः

ततः सर्वदेवेभ्यः तेजोरूपबलाधिकः बुधः तपसे कृतनिश्चयः सोमं समापृच्छत् ॥

Verse 48

जगाम काशीं निर्वाणराशिं विश्वेशपालिताम् । तत्र लिगं प्रतिष्ठाप्य स स्वनाम्ना बुधेश्वरम्

स काशीं निर्वाणराशिं विश्वेशपालिताम् अगच्छत् । तत्र लिङ्गं प्रतिष्ठाप्य स्वनाम्ना ‘बुधेश्वरम्’ इति चकार ॥

Verse 49

तपश्चचार चात्युग्रमुग्रं संशीलयन्हृदि । वर्षाणामयुतं बालो बालेंदुतिलकं शिवम्

स बालो बालेंदुतिलकं शिवं हृदि संशीलयन् अत्यूग्रं तपश्चचार; वर्षाणामयुतं सम्यक् निरन्तरं तपोऽकरोत्।

Verse 50

ततो विश्वपतिः श्रीमान्विश्वेशो विश्वभावनः । बुधेश्वरान्महालिंगादाविरासीन्महोदयः

ततः श्रीमान् विश्वपतिः विश्वेशो विश्वभावनः; बुधेश्वरस्य महालिङ्गाद् महोदयः महतेजसा आविरासीत्।

Verse 51

उवाच च प्रसन्नात्मा ज्योतीरूपो महेश्वरः । वरं ब्रूहि महाबुद्धे बुधान्य विबुधोत्तमः

प्रसन्नात्मा ज्योतीरूपो महेश्वर उवाच—“वरं ब्रूहि महाबुद्धे बुध, विबुधोत्तम।”

Verse 52

तवानेनाति तपसा लिंगसंशीलनेन च । प्रसन्नोस्मि महासौम्य नादेयं त्वयि विद्यते

“तवानेनातितपसा लिङ्गसंशीलनेन च प्रसन्नोऽस्मि महासौम्य; नादेयं त्वयि विद्यते।”

Verse 53

इति श्रुत्वा वचः सोथ मेघगंभीर निःस्वनम् । अवग्रहपरिम्लान सस्यसंजीवनोपमम्

इति श्रुत्वा तद्वचः सः मेघगम्भीरनिःस्वनम् अशृणोत्; अवग्रहपरिम्लानसस्यसंजीवनोपमम्।

Verse 54

उन्मील्यलोचने यावत्पुरः पश्यति बालकः । तावल्लिंगे ददर्शाथ त्र्यंबकं शशिशेखरम्

उन्मील्य लोचने यावत् पुरः पश्यति बालकः । तावल्लिङ्गे ददर्शाथ त्र्यम्बकं शशिशेखरम् ॥

Verse 55

बुध उवाच । नमः पूतात्मने तुभ्यं ज्योतीरूप नमोस्तु ते । विश्वरूप नमस्तुभ्यं रूपातीताय ते नमः

बुध उवाच । नमः पूतात्मने तुभ्यं ज्योतीरूप नमोऽस्तु ते । विश्वरूप नमस्तुभ्यं रूपातीताय ते नमः ॥

Verse 56

नमः सर्वार्ति नाशाय प्रणतानां शिवात्मने । सर्वज्ञाय नमस्तुभ्यं सर्वकर्त्रे नमोस्तु ते

नमः सर्वार्तिनाशाय प्रणतानां शिवात्मने । सर्वज्ञाय नमस्तुभ्यं सर्वकर्त्रे नमोऽस्तु ते ॥

Verse 57

कृपालवे नमस्तुभ्यं भक्तिगम्याय ते नमः । फलदात्रे च तपसां तपोरूपाय ते नमः

कृपालवे नमस्तुभ्यं भक्तिगम्याय ते नमः । फलदात्रे च तपसां तपोरूपाय ते नमः ॥

Verse 58

शंभो शिवशिवाकांत शांतश्री कंठशूलभृत् । शशिशेखरशर्वेश शंकरेश्वर धूर्जटे

शम्भो शिवशिवाकान्त शान्तश्री कण्ठशूलभृत् । शशिशेखर सर्वेश शङ्करेश्वर धूर्जटे ॥

Verse 59

पिनाकपाणे गिरिश शितिकंठ सदाशिव । महादेव नमस्तुभ्यं देवदेव नमोस्तु ते

पिनाकपाणे गिरिश शितिकण्ठ सदाशिव । महादेव नमस्तुभ्यं देवदेव नमोऽस्तु ते ॥

Verse 60

स्तुतिकर्तुं न जानामि स्तुतिप्रिय महेश्वर । तव पादांबुजद्वंद्वे निर्द्वंद्वा भक्तिरस्तु मे

स्तुतिकर्तुं न जानामि स्तुतिप्रिय महेश्वर । तव पादाम्बुजद्वन्द्वे निर्द्वन्द्वा भक्तिरस्तु मे ॥

Verse 61

अयमेव वरो नाथ प्रसन्नोसि यदीश्वर । नान्यं वरं वृणे त्वत्तः करुणामृतवारिधे

अयमेव वरो नाथ प्रसन्नोऽसि यदीश्वर । नान्यं वरं वृणे त्वत्तः करुणामृतवारिधे ॥

Verse 62

ततः प्राह महेशानस्तत्स्तुत्या परितोषितः । रौहिणेय महाभाग सौम्यसौम्यवचोनिधे

ततः प्राह महेशानस्तत्स्तुत्या परितोषितः । रौहिणेय महाभाग सौम्य सौम्यवचोनिधे ॥

Verse 63

नक्षत्रलोकादुपरि तव लोको भविष्यति । मध्ये सर्वग्रहाणां च सपर्यां लप्स्यसे पराम्

नक्षत्रलोकादुपरि तव लोको भविष्यति । मध्ये सर्वग्रहाणां च सपर्यां लप्स्यसे पराम् ॥

Verse 64

त्वयेदं स्थापितं लिंगं सर्वेषां बुद्धिदायकम् । दुर्बुद्धिहरणं सौम्य त्वल्लोकवसतिप्रदम्

त्वयैवेदं स्थापितं लिङ्गं सर्वेषां बुद्धिप्रदम्। दुर्बुद्धिहरणं सौम्य त्वल्लोकनिवासप्रदम्॥

Verse 65

इत्युक्त्वा भगवाञ्छंभुस्तत्रैवांतरधीयत । बुधः स्वर्लोकमगमद्देवदेवप्रसादतः

इत्युक्त्वा भगवान् शम्भुस्तत्रैवान्तरधीयत। बुधः स्वर्लोकमगमद्देवदेवप्रसादतः॥

Verse 66

गणावूचतुः । काश्यां बुधेश्वरसमर्चनलब्धबुद्धिः संसारसिंधुमधिगम्य नरो ह्यगाधम् । मज्जेन्न सज्जनविलोचन चंद्रकांतिः कांताननस्त्वधिवसेच्च बुधेऽत्र लोके

गणावूचतुः—काश्यां बुधेश्वरसमर्चनलब्धबुद्धिर्नरोऽगाधं संसारसिन्धुं न मज्जेत्। सज्जनविलोचनचन्द्रकान्तिः कान्ताननः स बुधलोकमत्राधिवसेत्॥

Verse 67

चंद्रेश्वरात्पूर्वभागे दृष्ट्वा लिंगं बुधेश्वरम् । न बुद्ध्या हीयते जंतुरंतकालेपि जातुचित्

चन्द्रेश्वरात् पूर्वभागे दृष्ट्वा लिङ्गं बुधेश्वरम्। न बुद्ध्या हीयते जन्तुरन्तकालेऽपि जातुचित्॥

Verse 68

गणौ यावत्कथामित्थं चक्राते बुधलोकगाम् । तावद्विमानं संप्राप्तं शुक्रलोकमनुत्तमम्

गणौ यावत्कथामित्थं चक्राते बुधलोकगाम्। तावद्विमानं सम्प्राप्तं शुक्रलोकमनुत्तमम्॥