ये चान्ये नरके जातास्तत्र योन्यंतरं गताः । प्रयांत्याप्यायनं वत्स सम्यक्छ्राद्धक्रियावताम्
ye cānye narake jātāstatra yonyaṃtaraṃ gatāḥ | prayāṃtyāpyāyanaṃ vatsa samyakchrāddhakriyāvatām
ये चान्ये नरके जाताः तत्र योन्यन्तरं गताः, सम्यक्छ्राद्धक्रियावतां श्राद्धेन, वत्स, तेऽपि आप्यायनं प्रयान्ति।
Unspecified (teacher addressing a listener as vatsa)
Śrāddha, done correctly, can transmit support to beings suffering in painful states, expressing Purāṇic compassion and intergenerational duty.
Dharmāraṇya is the sanctified context where śrāddha is taught as especially consequential.
Perform śrāddha ‘samyak’—properly according to rule—to confer āpyāyana (nourishment/relief) to departed beings.