
अध्यायेऽस्मिन् नारदः ब्रह्माणं पृच्छति—मोहरकपुरे बान्धवभेदे जाते त्रैविद्याः पण्डिताः किं प्रकारेण प्रत्युत्तरं ददति इति। ब्रह्मा वर्णयति यथा शिष्टा ब्राह्मणसमुदायाः अग्निहोत्रयज्ञस्मार्तकर्माणि नित्यं कुर्वन्ति, शास्त्रयुक्त्या विचारं च स्थापयन्ति; तथा वाडवप्रमुखाः परम्परागतं धर्मं धर्मशास्त्राधारितं, स्थानाचारकुलाचारसमन्वितं च प्रतिपादयन्ति। ततः धर्मनियमसंहिता इव विधानं प्रवर्तते—रामसम्बद्धचिह्नमुद्रादीनां पूजनम्, सदाचारभङ्गे दण्डनियमाः, अधिकारनिर्णयः, सामाजिकनिग्रहः, अपराधिनां समुदायपरिहारश्च। षष्ठीदिनादिजन्मकर्मोपहाराः, वृत्तिभागवितरणं, कुलदेवताभ्यः नियतविभागदानं, तथा न्यायनिर्णये समता—पक्षपातभ्रष्टाचारलाभलोभानां निषेधः—इति सर्वं निरूप्यते। व्यासः कलियुगदोषान् (वेदानुष्ठानक्षयः, पक्षपातवृत्तिः) दर्शयन् अपि गोत्रप्रवरावतङ्कादिचिह्नैः स्वपरिचयस्य स्थैर्यं पुनरुद्घोषयति। अन्ते हनूमतः अदृश्यरक्षकरूपेण न्यायपालनं प्रतिपाद्यते—पक्षपातः, यथोचितसेवाविमुखता च हानिं जनयति, धर्माचरणं तु रक्ष्यते। फलश्रुतौ धर्मारण्यकथाश्रवणसम्मानयोः पावनत्वं, ऐश्वर्यप्रदत्वं, पुराणपाठस्य सत्कारः, दानविधानं च प्रशंस्यते।
Verse 1
नारद उवाच । ज्ञातिभेदे तु संजाते तस्मिन्मोहेरके पुरे । त्रैविद्यैः किं कृतं ब्रह्मंस्तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः
नारद उवाच—तस्मिन् मोहेरकपुरे ज्ञातिभेदे संजाते, त्रैविद्यैः किं कृतं ब्रह्मन्? तत् मम पृच्छतः आचक्ष्व।
Verse 2
ब्रह्मोवाच । स्वस्थाने वाडवाः सर्वे हर्षनिर्भरमानसाः । अग्निहोत्रपरा केऽपि केऽपि यज्ञपरायणाः
ब्रह्मोवाच—सर्वे वाडवाः स्वस्थान एव स्थिताः, हर्षनिर्भरमानसाः। केचित् अग्निहोत्रपराः, केचित् यज्ञपरायणाः।
Verse 3
केऽपि चाग्निसमाधानाः केऽपि स्मार्ता निरंतरम् । पुराणन्यायवेत्तारो वेदवेदांगवादिनः
केचित् चाग्निसमाधानाः, केचित् स्मार्ता निरन्तरम्। पुराणन्यायवेत्तारः, वेदवेदाङ्गवादिनः।
Verse 4
सुखेन स्वान्सदाचारान्कुर्वन्तो ब्रह्मवादिनः । एवं धर्मसमाचारान्कुर्वतां कुशलात्मनाम्
सुखेन स्वान् सदाचारान् कुर्वन्तो ब्रह्मवादिनः। एवं धर्मसमाचारान् कुर्वतां कुशलात्मनाम्…
Verse 5
स्थानाचारान्कुलाचारानधिदेव्याश्च भाषितान् । धर्मशास्त्रस्थितं सर्वं काजेशैरुदितं च यत्
स्थानाचारान् कुलाचारान् अधिदेव्याः च भाषितान् । धर्मशास्त्रस्थितं सर्वं काजेशैरुदितं च यत् ॥
Verse 6
परंपरागतं धर्म मूचुस्ते वाडवोत्तमाः
परम्परागतं धर्मं मूचुस्ते वाडवोत्तमाः ॥
Verse 7
ब्राह्मणा ऊचुः । उपास्ते यश्च लिखितं रक्तपादैस्तु वाडवाः । ज्ञातिश्रेष्ठः स विज्ञेयो वलिर्देयस्ततः परम्
ब्राह्मणा ऊचुः । उपास्ते यश्च लिखितं रक्तपादैस्तु वाडवाः । ज्ञातिश्रेष्ठः स विज्ञेयो वलिर्देयस्ततः परम् ॥
Verse 8
रक्तचंदनं प्रसाध्याथ प्रसिद्धं स्वकुलं तथा । कुंकुमारक्तपादैस्तैर्गंधपुष्पादिचर्चितैः
रक्तचन्दनं प्रसाध्याथ प्रसिद्धं स्वकुलं तथा । कुंकुमारक्तपादैस्तैर्गन्धपुष्पादिचर्चितैः ॥
Verse 9
संभूय लिखितं तच्च रक्तपादं तदुच्यते । रामस्य लेख्यं ते सर्वे पूजयंतु समाहिताः
सम्भूय लिखितं तच्च रक्तपादं तदुच्यते । रामस्य लेख्यं ते सर्वे पूजयन्तु समाहिताः ॥
Verse 10
रामस्य करमुद्रां च पूजयंतु द्विजाः सदा । येषां दोषाः सदाचारे व्यभिचारादयो यदि
रामस्य करमुद्रां च द्विजाः सर्वदा पूजयन्तु। येषां तु सदाचारविषये व्यभिचारादयो दोषाः सन्ति, ते शुद्ध्यर्थं नियमान् अवश्यं पालयेयुः।
Verse 11
तेषां दण्डो विधेयस्तु य उक्तो विधिवद्विजैः । चिह्नं न राममुद्राया यावद्दंडं ददाति न
तेषां तु दण्डो विधिवद् द्विजैः प्रोक्तो यथाविधि विधेयः। यावद् दण्डं न ददाति, तावद् राममुद्रायाश्चिह्नं न धारयेत्।
Verse 12
विना दण्डप्रदानेन मुद्राचिह्नं न धार्यते । मुद्राहस्ताश्च विज्ञेया वाडवा नृपसत्तम
दण्डप्रदानेन विना मुद्राचिह्नं न धार्यते। मुद्राहस्ताश्च वाडवा इति विज्ञेयाः, हे नृपसत्तम।
Verse 13
पुत्रे जाते पिता दद्द्याच्छ्रीमात्रे तु बलिं सदा । पलानि विंशतिः सर्प्पिर्गुडः पंचप लानि च
पुत्रे जाते पिता नित्यं श्रीमात्रे बलिं दद्यात्। सर्पिषः पलविंशतिं गुडस्य च पलपञ्चकम्।
Verse 14
कुंकुमादिभिरभ्यर्च्य जातमात्रः सुतस्तदा । षष्ठे च दिवसे राजन्षष्ठीं पूजयते सदा
कुङ्कुमादिभिरभ्यर्च्य जातमात्रे सुते तदा। षष्ठे दिवसे राजन् षष्ठीं नित्यं पूजयेत्।
Verse 15
दद्यात्तत्र बलिं साज्यं कुर्याद्धि बलिपंचकम् । पंचप्रस्थान्बलीन्दद्यात्सवस्त्राञ्छ्रीफलैर्युतान्
तत्र साज्यं बलिं दद्यात्, बलिपञ्चकं च विधिवत् कुर्यात्। पञ्चप्रस्थान् बलीन् दद्यात्, वस्त्रैः सह श्रीफलैः समन्वितान्॥
Verse 16
कुंकुमादिभिरभ्यर्च्य श्रीमात्रे भक्तिपूर्वकम् । वितशाठ्यं न कुर्वीत कुले संततिवृद्धये
कुङ्कुमादिभिरभ्यर्च्य श्रीमातरं भक्तिपूर्वकम्। व्ययेष्वर्पणे वा वितशाठ्यं न कुर्यात्, कुले सन्ततिवृद्धये॥
Verse 17
तद्धि चार्पयता द्रव्यं वृद्धौ यद्ध्रीणितं पुनः । जन्मनो नंतरं कार्यं जातकर्म यथाविधि
वृद्धौ पुनरुपार्जितं यद्द्रव्यं, तदेव हि समर्पयेत्, न निगृह्णीयात्। जन्मानन्तरं च जातकर्म विधिवत् कार्यम्॥
Verse 18
विप्रानुकीर्तिता याश्च वृत्तिः सापि विभज्यते । प्रथमा लभ्यमाना च वृत्तिर्वै यावती पुनः
विप्रैः प्रकीर्तिता या वृत्तिः, सापि विभाग्या। प्रथमा तु यथा लभ्यते, यावती वा, सा वृत्तिर्गृह्यताम्॥
Verse 19
तस्या वृत्तेरर्द्धभागो गोत्रदेव्यै तु कल्प्यताम् । द्विगुणं वणिजा चैव पुत्रं जाते भवेदिति
तस्या वृत्तेरर्धभागो गोत्रदेव्यै कल्प्यताम्। वणिजा तु द्विगुणं दानं विधीयते, पुत्रजन्म शुभं भवेदिति॥
Verse 20
मांडलीयाश्च ये शूद्रास्तेषामर्ककरं त्विदम् । अडालजानां त्रिगुणं गोभुजानां चतुर्गुणम्
माण्डलीयाख्येषु शूद्रेषु अयं करः ‘अर्ककर’ इति विधीयते। अडालजेषु तु त्रिगुणः, गोभुजेषु च चतुर्गुणः स्मृतः॥
Verse 21
इत्येतत्कथितं सर्वमन्यच्च शूद्रजातिषु । यस्य दोषस्तु हत्यायाः समुद्भूतो विधेर्वशात्
इत्येतत् सर्वं शूद्रजातिषु अन्यच्च यथावत् कथितम्। अधुना यस्य विधेर्वशात् हत्यादोषः समुद्भूतः, तस्य विषयः प्रवक्ष्यते॥
Verse 22
दण्डस्तु विधिवत्तस्य कर्त्तव्यो वेदशास्त्रिभिः । अन्यायो न्यायवादी स्यान्निर्द्दोषे दोषदायकः
तस्य दण्डः विधिवत् वेदशास्त्रविद्भिः कर्तव्य एव। अन्यथा न्यायवादित्वं नाम अन्यायः स्यात्—निर्दोषे दोषारोपणात्॥
Verse 23
पंक्तिभेदस्य कर्ता च गोसहस्रवधः स्मृतः । वृत्तिभागविभजनं तथा न्यायविचारणम् । श्रीरामदूतकस्याग्रे कर्त्तव्यमिति निश्चयः
पङ्क्तिभेदं करोति यः स गोसहस्रवधसमो स्मृतः। वृत्तिभागविभागश्च न्यायविचारणमेव च—श्रीरामदूतकस्याग्रे कर्तव्यमिति निश्चयः॥
Verse 24
तस्य पूजां प्रकुर्वीत तदा कालेऽथवा सदा । तैलेन लेपयेत्तस्य देहे वै विघ्नशांतये
तस्य पूजां प्रकुर्वीत यथाकालं अथवा सदा। तैलेन च तस्य देहं लेपयेत् विघ्नशान्तये॥
Verse 25
धूपं दीपं फलं दद्यात्पुष्पैर्नानाविधैः किल । पूजितो हनुमानेव ददाति तस्य वांछितम्
धूपं दीपं फलं च दद्यात् नानाविधैः पुष्पैः सह। एवं पूजितो हनुमानेव भक्तस्य वाञ्छितं ददाति॥
Verse 26
प्रतिपुत्रं तु तस्याग्रे कुर्यान्नान्यत्र कुत्रचित् । श्रीमाताबकुलस्वामिभागधेयं तु पूर्वतः
प्रतिपुत्रं तु तस्याग्रे एव कुर्यात्, नान्यत्र कुत्रचित्। पूर्वतः श्रीमाताबकुलस्वामिभागधेयं विन्यसेत्॥
Verse 27
पश्चात्प्रतिग्रहं विप्रैः कर्त्तव्यमिति निश्चितम् । समागमेषु विप्राणां न्यायान्यायविनिर्णये
पश्चात् विप्रैः प्रतिग्रहः कर्तव्य इति निश्चितम्। विप्राणां समागमेषु न्यायान्यायविनिर्णये॥
Verse 28
निर्णयं हृदये धृत्वा तत्रस्थं श्रावयेद्द्विजान् । केवलं धर्मबुद्ध्या च पक्षपातं विवर्जयेत्
निर्णयं हृदये धृत्वा तत्रस्थान् द्विजान् श्रावयेत्। केवलं धर्मबुद्ध्या च पक्षपातं विवर्जयेत्॥
Verse 29
सर्वेषां संमतं कार्यं तद्ध्यविकृतमेव च । आकारितस्ततो विप्रः सभायां भयमेति चेत्
सर्वेषां संमतं कार्यं तद्ध्यविकृतमेव च। आकारितस्ततो विप्रः सभायां भयमेति चेत्॥
Verse 30
न तस्य वाक्यं श्रोतव्यं निर्णीतार्थनिवारणे । यस्य वर्जस्तु क्रियते मिलित्वा सर्व वाडवैः
निर्णीतार्थनिवारणे तस्य वाक्यं न श्रोतव्यम्—यस्य सर्वैर्वाडवैः समागत्य वर्जनं कृतम्।
Verse 31
खानपानादिकं सर्वं कार्यं तेन विवर्जयेत् । तस्य कन्या न दातव्या तत्संसर्गी च तादृशः
खानपानादिकं सर्वं तेन सह विवर्जयेत्; तस्मै कन्या न दातव्या, तत्संसर्गिणेऽपि तादृशाय।
Verse 32
ततो दंडं प्रकुर्वीत सर्वैरेव द्विजोत्तमैः । भोजनं कन्यकादानमिति दाशरथेर्मतम्
ततो दण्डं प्रकुर्वीत सर्वैरेव द्विजोत्तमैः; भोजनं कन्यकादानमिति दाशरथेर्मतम्।
Verse 33
यत्किंचित्कुरुते पापं लब्धुं स्थलमथापि वा । शुष्कार्द्रं वसते चान्ने तस्मादन्नं परि त्यजेत्
यः कश्चित् पापं कुर्यात् पदस्थललाभार्थमपि, शुष्कार्द्रान्नेन च वसेत्—तस्मादन्नं परित्यजेत्।
Verse 34
कुर्वंस्तत्पापभागी स्यात्तस्य दंडो यथाविधि । न्यायं न पश्यते यस्तु शक्तौ सत्यां सदा यतः
तत्समर्थनकर्ता तस्य पापभागी स्यात्, तस्यापि दण्डो यथाविधि; शक्तौ सत्यां यो न्यायं न पश्यति स नित्यं निन्द्यः।
Verse 35
पापभागी स विज्ञेय इति सत्यं न संशयः । उत्कोचं यस्तु गृह्णाति पापिनां दुष्टकर्मिणाम् । सकलं च भवेत्तस्य पापं नैवात्र सशयः
पापभागी स विज्ञेयः—इति सत्यं न संशयः। यस्तु पापिनां दुष्टकर्मिणाम् उत्कोचं गृह्णाति, तस्य सकलं पापं भवति—नैवात्र संशयः॥
Verse 36
तस्यान्नं गृह्यते नैव कन्यापि न कदाचन । हितमाचरते यस्तु पुत्राणामपि वै नरः
तस्यान्नं नैव गृह्येत, कन्यापि न कदाचन (तस्मै दीयेत)। यस्तु नरः पुत्राणामपि हितमाचरति, स एतद्विधानं पालयेत्॥
Verse 37
स एतान्नियमान्सर्वान्पालयेन्नात्र संशयः । एवं पत्रं लिखित्वा तु वाडवास्ते प्रह र्षिताः
स एतान् नियमान् सर्वान् पालयेत्—नात्र संशयः। एवं पत्रं लिखित्वा तु वाडवास्ते प्रहर्षिताः॥
Verse 38
प्राप्ते कलियुगे घोरे यथा पापं न कुर्वते । इति ज्ञात्वा तु सर्वे ते न्यायधर्मं प्रचक्रिरे
प्राप्ते घोरे कलियुगे यथा पापं न कुर्वते—इति ज्ञात्वा सर्वे ते न्यायधर्मं प्रचक्रिरे॥
Verse 39
व्यास उवाच । कलौ प्राप्ते द्विजाः सर्वे स्थानभ्रष्टा यतस्ततः । पक्षमुत्कलं ग्रहीष्यंति तथा स्युः पक्षपातिनः
व्यास उवाच—कलौ प्राप्ते द्विजाः सर्वे यतस्ततः स्थानभ्रष्टाः। पक्षमुत्कलं ग्रहीष्यन्ति, तथा स्युः पक्षपातिनः॥
Verse 40
भोक्ष्यंते म्लेच्छकग्रामान्कोलाविध्वंसिभिः किल । वेदभ्रष्टाश्च ते विप्रा भविष्यंति कलौ युगे
कलियुगे खलु कोलविध्वंसिनो म्लेच्छकग्रामान् भोक्ष्यन्ते; ते च विप्रा वेदभ्रष्टा भविष्यन्ति तमसि युगे।
Verse 42
यस्मिन्गोत्रे समुत्पन्ना वाडवा ये महाबलाः
यस्मिन् गोत्रे समुत्पन्ना ये वाडवा महाबलाः?
Verse 43
व्यास उवाच ज्ञायते गोत्रसंज्ञाऽथ केचिच्चैव पराक्रमैः । यस्ययस्य च यत्कर्म तस्य तस्यावटंककः
व्यास उवाच—गोत्रसंज्ञा ज्ञायते; केचित् पराक्रमैरेव प्रसिद्धाः। यस्य यस्य यत्कर्म, तस्य तस्यैव अवटंककः।
Verse 44
अवटंकैर्हि ज्ञायंते नान्यथा ज्ञायते क्वचित् । गोत्रैश्च प्रवरैश्चैव अवटंकैर्नृपात्मज
अवटंककैर्हि ज्ञायन्ते, नान्यथा क्वचिदपि। गोत्रैश्च प्रवरैश्चैव अवटंककैः, नृपात्मज।
Verse 47
व्यास उवाच । ज्ञायंते यत्रयत्रस्था माध्यंदिनीया महाबलाः । कौथमीं च समाश्रित्य केचिद्विप्रा गुणान्विताः
व्यास उवाच—यत्र यत्र स्थिता माध्यंदिनीयाः महाबलाः, तत्र तत्र ज्ञायन्ते। कौथुमीं समाश्रित्य केचिद्विप्रा गुणान्विताश्च सन्ति।
Verse 48
ऋगथर्वणजा शाखा नष्टा सा च महामते । एवं वै वर्तमानास्ते वाडवा धर्मसंभवाः
ऋगथर्वणयोर्जाता शाखा सा नष्टा महामते। एवं वै वर्तमानास्ते वाडवा धर्मसम्भवाः॥
Verse 49
धर्मारण्ये महाभागाः पुत्रपौत्रान्विताऽभवन् । शूद्राः सर्वे महाभागाः पुत्रपौत्र समावृताः
धर्मारण्ये महाभागाः पुत्रपौत्रान्विताऽभवन्। शूद्राः सर्वे महाभागाः पुत्रपौत्रसमावृताः॥
Verse 50
धर्मारण्ये महातीर्थे सर्वे ते द्विजसेवकाः । अभवन्रामभक्ताश्च रामाज्ञां पालयंति च
धर्मारण्ये महातीर्थे सर्वे ते द्विजसेवकाः। अभवन् रामभक्ताश्च रामाज्ञां पालयन्ति च॥
Verse 51
आज्ञामत्याऽदरेणेह हनूमंतश्च वीर्यवान् । पालयेत्सोऽपि चेदानीं सुप्राप्ते वै कलौ युगे
आज्ञामत्याऽदरेणेह हनूमान् वीर्यवानपि। पालयेत् सोऽपि चेदानीं सुप्राप्ते कलियुगे॥
Verse 52
अदृष्टरूपी हनुमांस्तत्र भ्रमति नित्यशः । त्रैविद्या वाडवा यत्र चातुर्विद्यास्तथैव च
अदृष्टरोपी हनूमान् तत्र भ्रमति नित्यशः। त्रैविद्या वाडवा यत्र चातुर्विद्यास्तथैव च॥
Verse 53
सभायामुपविष्टा येऽन्यायात्पापं प्रकुर्वते । जयो हि न्यायकर्तॄणामजयोऽन्यायकारिणाम्
सभायामुपविष्टा येऽन्यायेन पापं कुर्वन्ति; न्यायकारिणां हि जयः, अन्यायकारिणाम् अजय एव।
Verse 54
सापराधे यस्तु पुत्रे ताते भ्रातरि चापि वा । पक्षपातं प्रकुर्वीत तस्य कुप्यति वायुजः
सापराधे पुत्रे ताते भ्रातरि वा यः पक्षपातं करोति, तस्मै वायुजः (हनुमान्) कुप्यति।
Verse 55
कुपितो हनुमानेष धननाशं करोति वै । पुत्रनाशं करोत्येव धामनाशं तथैव च
कुपितो हनुमानेष धननाशं करोति वै; पुत्रनाशं करोत्येव, धामनाशं तथैव च।
Verse 56
सेवार्थं निर्मितः शूद्रो न विप्रान्परिषेवते । वृत्तिं वा न ददात्येव हनुमांस्तस्य कुप्यति
सेवार्थं निर्मितः शूद्रो यो विप्रान् न परिषेवते, वृत्तिं वा न ददाति; तस्मै हनुमान् कुप्यति।
Verse 57
अर्थनाशं पुत्रनाशं स्थाननाशं महा भयम् । कुरुते वायुपुत्रो हि रामवाक्यमनुस्मरन्
अर्थनाशं पुत्रनाशं स्थाननाशं महाभयम्; वायुपुत्रः करोति हि रामवाक्यमनुस्मरन्।
Verse 58
यत्र कुत्र स्थिता विप्राः शूद्रा वा नृपसत्तम । न निर्द्धना भवेयुस्ते प्रसादाद्राघवस्य च
यत्र कुत्र स्थिताः विप्राः शूद्रा वा नृपसत्तम । राघवस्य प्रसादेन ते न कदाचन निर्द्धनाः स्युः ॥
Verse 59
यो मूढश्चाप्यधर्मात्मा पापपाषंडमाश्रितः । निजान्विप्रान्परित्यज्य परज्ञातींश्च मन्यते
यो मूढोऽधर्मात्मा पापपाषण्डमाश्रितः । निजान् विप्रान् परित्यज्य परज्ञातींश्च मन्यते ॥
Verse 60
तस्य पूर्वकृतं पुण्यं भस्मीभवति नान्यथा । अन्येषां दीयते दानं स्वल्पं वा यदि वा बहु
तस्य पूर्वकृतं पुण्यं भस्मीभवति नान्यथा । स्वल्पं वा बहु वा दानमन्येषां दीयते ध्रुवम् ॥
Verse 61
यथा भवति वै पूर्वं ब्रह्मविष्णुशिवैः कृतम् । तस्य देवा न गृह्णंति हृव्यं कव्यं च पूर्वजाः
यथा पुरा ब्रह्मविष्णुशिवैः कृतं व्यवस्थितम् । तस्य देवा न गृह्णन्ति हव्यं कव्यं च पूर्वजाः ॥
Verse 62
वंचयित्वा निजान्विप्रानन्येभ्यः प्रददेत्तु यः । तस्य जन्मार्जितं पुण्यं भस्मीभवति तत्क्षणात्
वञ्चयित्वा निजान् विप्रान् अन्येभ्यः प्रददाति यः । तस्य जन्मार्जितं पुण्यं भस्मीभवति तत्क्षणात् ॥
Verse 63
ब्रह्मविष्णुशिवैश्चैव पूजिता ये द्विजोत्तमाः ते । षां ये विमुखाः शूद्रा रौरवे निवसंति ते
ब्रह्मविष्णुशिवैश्चैव पूजिता ये द्विजोत्तमाः; तेषां ये विमुखाः शूद्रा रौरवे निवसन्ति ते।
Verse 64
यो लौल्याच्च कुलाचारं गोत्राचारं प्रलोपयेत् । स्वाचारं यो न कुर्वीत कदाचिद्वै विमोहितः
यो लौल्याच्च कुलाचारं गोत्राचारं प्रलोपयेत्; स्वाचारं यो न कुर्वीत कदाचिद्वै विमोहितः।
Verse 65
सर्वनाशो भवेत्तस्य भस्मीभवति तत्क्षणात् । तस्मात्सर्वः कुलाचारः स्थानाचारस्तथैव च
सर्वनाशो भवेत्तस्य भस्मीभवति तत्क्षणात्; तस्मात्सर्वः कुलाचारः स्थानाचारस्तथैव च।
Verse 66
गोत्राचारः पालनीयो यथावित्तानुसारतः । एवं ते कथितं राजन्धर्मारण्यं पुरातनम्
गोत्राचारः पालनीयो यथावित्तानुसारतः; एवं ते कथितं राजन् धर्मारण्यं पुरातनम्।
Verse 67
स्थापितं देवदेवैश्च ब्रह्मविष्णुशिवादिभिः । धर्मारण्यं कृतयुगे त्रेतायां सत्यमंदिरम् । द्वापरे वेदभवनं कालौ मोहेरकं स्मृतम्
स्थापितं देवदेवैश्च ब्रह्मविष्णुशिवादिभिः। धर्मारण्यं कृतयुगे त्रेतायां सत्यमन्दिरम्। द्वापरे वेदभवनं कलौ मोहेरकं स्मृतम्॥
Verse 68
ब्रह्मोवाच । य इदं शृणुयात्पुत्र श्रद्धया परया युतः । धर्मारण्यस्य माहात्म्यं सर्वकिल्बिषनाशनम्
ब्रह्मोवाच—वत्स, यः परया श्रद्धया युतः सन् इदं धर्मारण्यस्य सर्वकिल्बिषनाशनं माहात्म्यं शृणुयात्, स पवित्रतामवाप्नोति।
Verse 69
मनोवाक्कायजनितं पातकं त्रिविधं च यत् । तत्सर्वं नाशमायाति श्रवणात्कीर्तनात्सुकृत्
मनसा वाचा कायेन च जनितं यत् त्रिविधं पातकं, तत्सर्वं श्रवणात् कीर्तनाच्च नाशमायाति, पुण्यत्वं च प्राप्नोति।
Verse 70
धन्यं यशस्यमायुष्यं सुखसंतानदायकम् । माहात्म्यं शृणुयाद्वत्स सर्वसौख्याप्तये नरः
धन्यं यशस्यं आयुष्यं सुखसन्तानदायकं चैतन्माहात्म्यं; वत्स, सर्वसौख्याप्तये नरः शृणुयात्।
Verse 71
सर्वतीर्थेषु यत्पुण्यं सर्वक्षेत्रेषु यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति धर्मारण्यस्य सेवनात्
सर्वतीर्थेषु यत् पुण्यं सर्वक्षेत्रेषु यत् फलम्, तत्सर्वं फलम् धर्मारण्यस्य सेवनात् समवाप्नोति।
Verse 72
नारद उवाच । धर्मारण्यस्य माहात्म्यं यच्छ्रुतं त्वन्मुखांबुजात् । धर्मवाप्यां यत्र धर्म्मस्तपस्तेपे सुदुष्कुरम्
नारद उवाच—तव मुखाम्बुजात् श्रुतं धर्मारण्यस्य माहात्म्यं; यत्र धर्मवाप्यां धर्मः सुदुष्करं तपस्तेपे।
Verse 73
तस्य क्षेत्रस्य महिमा मया त्वत्तोऽवधारितः । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि धर्मारण्यदिदृक्षया
तव मुखात् तस्य पुण्यक्षेत्रस्य महिमा मया सम्यगवधारितः। स्वस्ति तेऽस्तु; अहं धर्मारण्यं द्रष्टुमिच्छन् इदानीं गमिष्यामि॥
Verse 74
तत्र वाक्यजलौघेन पावितोऽहं चतुर्मुख
तत्र, हे चतुर्मुख, तव वाक्यजलौघेन अहं पावितोऽस्मि॥
Verse 75
व्यास उवाच । इदमाख्यानकं सर्वं कथितं पांडुनंदन । यच्छ्रुत्वा गोसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः
व्यास उवाच— हे पाण्डुनन्दन, इदं सर्वम् आख्यानकं मया कथितम्। यः शृणोति, स गोसहस्रदानतुल्यं फलं प्राप्नोति॥
Verse 76
अपुत्रो लभते पुत्रान्निर्द्धनो धनवान्भवेत् । रोगी रोगात्प्रमुच्येत बद्धो मुच्येत बंधनात्
अपुत्रः पुत्रान् लभते, निर्धनः धनवान् भवेत्। रोगी रोगात् प्रमुच्येत, बद्धो मुच्येत बन्धनात्॥
Verse 77
विद्यार्थी लभते विद्यामुत्तमां कर्मसाधनाम् । तीर्थयात्राफलं तस्य कोटिकन्याफलं लभेत्
विद्यार्थी उत्तमां विद्याम् लभते कर्मसाधनाम्। तीर्थयात्राफलं तस्य, कोटिकन्याफलं लभेत्॥
Verse 78
यः श्रृणोति नरो भक्त्या नारी वाथ नरोत्तम । निरयं नैव पश्यंति एकोत्तरशतैः सह
यः कश्चिन्नरो वा नारी वा भक्त्या शृणोति, स न नरकं कदाचन पश्यति—एकोत्तरशतजनैः सह।
Verse 79
शुभे देशे निवेश्याथ क्षौमवस्त्रादिभिस्तथा । पुराणपुस्तकं राजन्प्रयतः शिष्टसंमतः
शुभे देशे पुराणपुस्तकं निवेश्य, क्षौमवस्त्रादिभिरलंकृत्य, राजन्, प्रयतः शिष्टसंमताचारः स्यात्।
Verse 80
अर्चयेच्च यथा न्यायं गंधमाल्यैः पृथक्पृथक् । समाप्तौ नृप ग्रंथस्य वाचकस्यानुपूजनम्
गन्धमाल्यैः पृथक्पृथग् यथान्यायमर्चयेत्; ग्रन्थसमाप्तौ, नृप, वाचकस्याप्यनुपूजनं कुर्यात्।
Verse 81
दानादिभिर्यथान्यायं संपूर्णफलहेतवे । मुद्रिकां कुंडले चैव ब्रह्मसूत्रं हिरण्मयम्
संपूर्णफलहेतवे दानादीनि यथान्यायं दद्यात्—मुद्रिकां कुण्डले चैव हिरण्मयं ब्रह्मसूत्रं तथा।
Verse 82
वस्त्राणि च विचित्राणि गंधमाल्यानुलेपनैः । देववत्पूजनं कृत्वा गां च दद्यात्पयस्विनीम्
विचित्रवस्त्राणि गन्धमाल्यानुलेपनैः सह दत्त्वा, देववत्पूजनं कृत्वा, पयस्विनीं गां च दद्यात्।
Verse 83
एवं विधानतः श्रुत्वा धर्मारण्यकथानकम् । धर्मारण्यनिवासस्य फलमाप्नोत्यसंशयम्
एवं विधानतः श्रुत्वा धर्मारण्यकथानकम् । धर्मारण्यनिवासस्य फलं नूनमवाप्नुयादसंशयम् ॥