Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 1
श्रीगणेशाय नमः । तर्तुं संहृतिवारिधिं त्रिजगतां नौर्नाम यस्य प्रभोर्येनेदं सकलं विभाति सततं जातं स्थितं संसृतम् । यश्चैतन्यघनप्रमाण विधुरो वेदांतवेद्यो विभुस्तं वन्दे सहजप्रकाशममलं श्रीरामचन्द्रं परम् । दाराः पुत्रा धनं वा परिजनसहितो बंधुवर्गः प्रियो वा माता भ्राता पिता वा श्वशुरकुलजना भृत्यऐश्वर्य्यवित्ते । विद्या रूपं विमलभवनं यौवनं यौवतं वा सर्वे व्यर्थं मरणसमये धर्म एकः सहायः । नैमिषे निमिषक्षेत्रे ऋषयः शौनकादयः । सत्रं स्वर्गाय लोकाय सहस्रसममासत
śrīgaṇeśāya namaḥ | tartuṃ saṃhṛtivāridhiṃ trijagatāṃ naurnāma yasya prabhoryenedaṃ sakalaṃ vibhāti satataṃ jātaṃ sthitaṃ saṃsṛtam | yaścaitanyaghanapramāṇa vidhuro vedāṃtavedyo vibhustaṃ vande sahajaprakāśamamalaṃ śrīrāmacandraṃ param | dārāḥ putrā dhanaṃ vā parijanasahito baṃdhuvargaḥ priyo vā mātā bhrātā pitā vā śvaśurakulajanā bhṛtyaaiśvaryyavitte | vidyā rūpaṃ vimalabhavanaṃ yauvanaṃ yauvataṃ vā sarve vyarthaṃ maraṇasamaye dharma ekaḥ sahāyaḥ | naimiṣe nimiṣakṣetre ṛṣayaḥ śaunakādayaḥ | satraṃ svargāya lokāya sahasrasamamāsata
श्रीगणेशाय नमः। त्रिजगतां संहृतिवारिधिं तर्तुं नौर्नाम यः प्रभुः, येन सकलं जगत् सततं जातं स्थितं संसृतं विभाति। वेदान्तवेद्यं विभुं चैतन्यघनं प्रमाणविधुरं सहजप्रकाशममलं परं श्रीरामचन्द्रं वन्दे। दाराः पुत्रा धनं वा परिजनसहितो बन्धुवर्गः प्रियो वा माता भ्राता पिता वा श्वशुरकुलजना भृत्यैश्वर्यवित्ते। विद्या रूपं विमलभवनं यौवनं यौवतं वा—सर्वे व्यर्थं मरणसमये; धर्म एकः सहायः। नैमिषे निमिषक्षेत्रे ऋषयः शौनकादयः स्वर्गाय लोकाय च सहस्रसममासत् सत्रं समासते।
Narrator (opening benediction; then narrative voice setting Naimiṣāraṇya scene)
Tirtha: Naimiṣāraṇya (Nimiṣa-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and the Naimiṣa sages
Scene: Opening benediction: Gaṇeśa invoked; then a luminous vision of Śrī Rāmacandra as the boat across cosmic dissolution; followed by a sober tableau of mortality where possessions fade, leaving Dharma; finally, Naimiṣa forest with sages in a vast thousand-year satra.
FAQs
All worldly supports fail at death; Dharma alone accompanies and protects the soul—therefore one should live dhārmically.
Naimiṣāraṇya (Naimiṣe), also called Nimiṣa-kṣetra, is presented as the sacred setting where sages perform a long satra.
A satra (extended sacrificial session) performed by sages for the welfare of the world and attainment of heaven is mentioned.