
मार्कण्डेयः भृगुक्षेत्रमध्ये नर्मदाया उत्तरतीरे स्थितं कपिलेश्वरं पापनाशनाय विशिष्टं तीर्थं निर्दिशति। स कपिलः वासुदेव-जगन्नाथस्यैव अंशावतार इति कथ्यते, तथा अधोलोकानां क्रमावरोहणेन महति सप्तमे पाताले यत्र प्राचीनः परमेश्वरः वसति तत्र देवता प्रतिष्ठिता इति वर्ण्यते। सागरपुत्राणां कपिलसन्निधौ सहसा विनाशं स्मृत्वा कपिलः शोकाकुलः सन् वैराग्यबुद्ध्या तादृशं बहुजनक्षयं “अनुचितम्” इति मन्यते, प्रायश्चित्तार्थं कपिलतीर्थं शरणं याचते। ततः स नर्मदातटे घोरं तपः कृत्वा अक्षयरुद्रं समर्चयन् परमं निर्वाणसदृशं पदं प्राप्नोति। अत्र स्नानपूजयोः सहस्रगोदानफलप्राप्तिः, ज्येष्ठशुक्लचतुर्दश्यां योग्यब्राह्मणाय दत्तं दानं अक्षयत्वं, निर्दिष्टतिथिषु उपवास-स्नानादिभिः सौन्दर्य-समृद्धि-कुलवृद्धयः बहुजन्मसु इति फलश्रुतिः। पौर्णमासी-अमावास्ययोः पितृतर्पणं द्वादशवर्षपर्यन्तं तृप्तिं ददाति स्वर्गगमनं च; दीपदानात् देहकान्तिः; तीर्थे मरणं च शिवधामप्राप्त्यै पुनरावृत्तिरहितमार्गप्रदं इति।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । उत्तरे नर्मदाकूले भृगुक्षेत्रस्य मध्यतः । कपिलेश्वरं तु विख्यातं विशेषात्पापनाशनम्
श्रीमार्कण्डेय उवाच—उत्तरे नर्मदाकूले भृगुक्षेत्रस्य मध्यतः। कपिलेश्वरं विख्यातं विशेषात्पापनाशनम्॥
Verse 2
योऽसौ सनातनो देवः पुराणे परिपठ्यते । वासुदेवो जगन्नाथः कपिलत्वमुपागतः
योऽसौ सनातनो देवः पुराणेषु परिपठ्यते। वासुदेवो जगन्नाथः कपिलत्वमुपागतः॥
Verse 3
पातालं सुतलं नाम तस्यैव नितलं ह्यधः । गभस्तिगं च तस्याधो ह्यन्धतामिस्रमेव च
पाताललोकः ‘सुतल’ इति ख्यातः; तस्याधो नितलं नित्यम्। ततोऽधः गभस्तिगं, तदप्यधः पुनरन्धतामिस्रमेव च॥
Verse 4
पातालं सप्तमं यच्च ह्यधस्तात्संस्थितं महत् । वसते तत्र वै देवः पुराणः परमेश्वरः
अधस्तात् सुदूरं स्थितं यत् सप्तमं महत् पातालम्। तत्रैव वसति देवः पुराणः परमेश्वरः॥
Verse 5
स ब्रह्मा स महादेवः स देवो गरुडध्वजः । पूज्यमानः सुरैः सिद्धैस्तिष्ठते ब्रह्मवादिभिः
स एव ब्रह्मा स महादेवः स देवो गरुडध्वजः। सुरैः सिद्धैश्च पूज्यमानः ब्रह्मवादिभिरत्र तिष्ठति॥
Verse 6
वसतस्तस्य राजेन्द्र कपिलस्य जगद्गुरोः । विनाशं चाग्रतः प्राप्ताः क्षणेन सगरात्मजाः
वसतः तस्य राजेन्द्र कपिलस्य जगद्गुरोः। अग्रतः क्षणमात्रेण सगरात्मजा विनाशमापुः॥
Verse 7
भस्मीभूतांस्तु तान्दृष्ट्वा कपिलो मुनिसत्तमः । जगाम परमं शोकं चिन्त्यमानोऽथ किल्बिषम्
तान् भस्मीभूतान् दृष्ट्वा कपिलो मुनिसत्तमः। परमं शोकमापन्नः किल्बिषं चिन्तयामास॥
Verse 8
सर्वसङ्गपरित्यागे चित्ते निर्विषयीकृते । अयुक्तं षष्टिसहस्राणां कर्तं मम विनाशनम्
सर्वसङ्गपरित्यागे चित्ते निर्विषयीकृते, षष्टिसहस्राणां विनाशस्य कर्तृत्वं मम युक्तं न भवति।
Verse 9
कृतस्य करणं नास्ति तस्मात्पापविनाशनम् । गत्वा तु कापिलं तीर्थं मोचयाम्यघमात्मनः
कृतस्य करणं नास्ति; तस्मात् पापविनाशार्थं कापिलं तीर्थं गत्वा स्वात्मनः अघं मोचयामि।
Verse 10
पातालं तु ततो मुक्त्वा कपिलो मुनिसत्तमः । तपश्चचार सुमहन्नर्मदातटमास्थितः
ततः पातालं मुक्त्वा मुनिसत्तमः कपिलः नर्मदातटमास्थितः सुमहत्तपश्चचार।
Verse 11
व्रतोपवासैर्विविधैः स्नानदानजपादिकैः । परं निर्वाणमापन्नः पूजयन्रुद्रमव्ययम्
व्रतोपवासैर्विविधैः स्नानदानजपादिभिः, अव्ययं रुद्रं पूजयन् स परं निर्वाणमापन्नः।
Verse 12
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । गोसहस्रफलं तस्य लभते नात्र संशयः
तत्र तीर्थे यः स्नात्वा परमेश्वरं पूजयेत्, स गोसहस्रफलं पुण्यं लभते—नात्र संशयः।
Verse 13
ज्येष्ठमासे तु सम्प्राप्ते शुक्लपक्षे चतुर्दशी । तत्र स्नात्वा विधानेन भक्त्या दानं प्रयच्छति
ज्येष्ठमासे समुपस्थिते शुक्लपक्षस्य चतुर्दश्यां तत्र विधिवत् स्नात्वा भक्त्या दानं समर्पयेत्।
Verse 14
पात्रभूताय विप्राय स्वल्पं वा यदि वा बहु । अक्षयं तत्फलं प्रोक्तं शिवेन परमेष्ठिना
पात्रभूताय विप्राय स्वल्पं वा बहु वा दत्तं तत्फलम् अक्षयम् इति परमेष्ठिना शिवेन प्रोक्तम्।
Verse 15
अङ्गारकदिने प्राप्ते चतुर्थ्यां नवमीषु च । स्नानं करोति पुरुषो भक्त्योपोष्य वराङ्गना
अङ्गारकदिने प्राप्ते चतुर्थ्यां नवम्यां च वराङ्गने, पुरुषो भक्त्या उपोष्य तत्र स्नानं करोति।
Verse 16
रूपमैश्वर्यमतुलं सौभाग्यं संततिं पराम् । लभते सप्तजन्मानि नित्यं नित्यं पुनः पुनः
रूपम् ऐश्वर्यम् अतुलं सौभाग्यं सन्ततिं पराम्। लभते सप्तजन्मानि नित्यं नित्यं पुनः पुनः॥
Verse 17
पौर्णमास्याममावास्यां स्नात्वा पिण्डं प्रयच्छति । तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्ता यान्ति सुरालयम्
पौर्णमास्याम् अमावास्यां स्नात्वा पिण्डं प्रयच्छति। तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्ता यान्ति सुरालयम्॥
Verse 18
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या दद्याद्दीपं सुशोभनम् । जायते तस्य राजेन्द्र महादीप्तिः शारीरजा
तत्र तीर्थे यो भक्त्या सुशोभनं दीपं ददाति, तस्य राजेन्द्र शारीरजा महादीप्तिः प्रादुर्भवति।
Verse 19
तत्र तीर्थे मृतानां तु जन्तूनां सर्वदा किल । अनिवर्तिका भवेत्तेषां गतिस्तु शिवमन्दिरात्
तत्र तीर्थे मृतानां जन्तूनां गतिः किल अनिवर्तिका भवति; शिवमन्दिरात् परं तेषां न पुनरावृत्तिः।
Verse 175
अध्याय
अध्यायः। (इति अध्याय-चिह्नम्)