Adhyaya 132

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र उत्तरे नर्मदातटे । सर्वपापहरं तीर्थं वाराहं नाम नामतः

श्रीमार्कण्डेय उवाच—ततो गच्छेत् तु राजेन्द्र उत्तरे नर्मदातटे। सर्वपापहरं तीर्थं वाराहं नाम नामतः॥

Verse 2

तत्र देवो जगद्धाता वाराहं रूपमास्थितः । स्थितो लोकहितार्थाय संसारार्णवतारकः

तत्र देवो जगद्धाता वाराहं रूपमास्थितः। स्थितो लोकहितार्थाय संसारार्णवतारकः॥

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्धरणीधरम् । गन्धमाल्यविशेषैश्च जयशब्दादिमङ्गलैः

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्धरणीधरम्। गन्धमाल्यविशेषैश्च जयशब्दादिमङ्गलैः॥

Verse 4

उपवासपरो भूत्वा द्वादश्यां नृपसत्तम । वृषलाः पापकर्माणस्तथैवान्धपिशाचिनः

उपवासपरो भूत्वा द्वादश्यां नृपसत्तम। वृषलाः पापकर्माणस्तथैवान्धपिशाचिनः॥

Verse 5

आलापाद्गात्रसंपर्कान्निःश्वासात्सहभोजनात् । पापं संक्रमते यस्मात्तस्मात्तान् परिवर्जयेत्

आलापेन गात्रसंस्पर्शेण निःश्वाससहवासेन सहभोजनतश्च पापं संक्रमति; तस्मात् तादृशान् जनान् परिहरेत्।

Verse 6

ब्राह्मणान् पूजयेद्भक्त्या यथाशक्त्या यथाविधि । रात्रौ जागरणं कार्यं कथायां तत्र भारत

ब्राह्मणान् भक्त्या यथाशक्ति यथाविधि पूजयेत्; रात्रौ तत्र कथाश्रवणपरः जागरणं कुर्यात्, हे भारत।

Verse 7

प्रभाते विमले स्नात्वा तत्र तीर्थे जगद्गुरुम् । ये पश्यन्ति जितक्रोधास्ते मुक्ताः सर्वपातकैः

प्रभाते विमले तस्मिन् तीर्थे स्नात्वा, जितक्रोधाः ये तत्र जगद्गुरुं पश्यन्ति, ते सर्वपातकैः प्रमुच्यन्ते।

Verse 8

यथा तु दृष्ट्वा भुजगाः सुपर्णं नश्यन्ति मुक्त्वा विषमुग्रतेजः । नश्यन्ति पापानि तथैव शीघ्रं दृष्ट्वा मुखं शूकररूपिणस्तु

यथा भुजगाः सुपर्णं दृष्ट्वा विषमुग्रतेजः परित्यज्य नश्यन्ति, तथा शूकररूपिणो भगवतो मुखं दृष्ट्वा पापानि शीघ्रं विनश्यन्ति।

Verse 9

नभोगतं नश्यति चान्धकारं दृष्ट्वा रविं देववरं तथैव । नश्यन्ति पापानि सुदुस्तराणि दृष्ट्वा मुखं पार्थ धराधरस्य

यथा नभसि रविं देववरं दृष्ट्वा अन्धकारो नश्यति, तथा पार्थ, धराधरस्य मुखं दृष्ट्वा सुदुस्तराण्यपि पापानि विनश्यन्ति।

Verse 10

किं तस्य बहुभिर्मन्त्रैर्भक्तिर्यस्य जनार्दने । नमो नारायणायेति मन्त्रः सर्वार्थसाधकः

किं तस्य बहुभिर्मन्त्रैः, यस्य जनार्दने भक्तिः। “नमो नारायणाय” इति मन्त्रः सर्वार्थसाधकः॥

Verse 11

एकोऽपि कृष्णस्य कृतः प्रणामो दशाश्वमेधावभृथेन तुल्यः । दशाश्वमेधी पुनरेति जन्म कृष्णप्रणामी न पुनर्भवाय

एकोऽपि कृष्णस्य कृतः प्रणामो दशाश्वमेधावभृथेन तुल्यः। दशाश्वमेधी पुनरेति जन्म, कृष्णप्रणामी न पुनर्भवाय॥

Verse 12

ध्यायमाना महात्मानो रूपं नारायणं हरेः । ये त्यजन्ति स्वकं देहं तत्र तीर्थे जितेन्द्रियाः

ध्यायमाना महात्मानो रूपं नारायणं हरेः। ये त्यजन्ति स्वकं देहं तत्र तीर्थे जितेन्द्रियाः॥

Verse 13

ते गच्छन्त्यमलं स्थानं यत्सुरैरपि दुर्लभम् । क्षराक्षरविनिर्मुक्तं तद्विष्णोः परमं पदम्

ते गच्छन्त्यमलं स्थानं यत्सुरैरपि दुर्लभम्। क्षराक्षरविनिर्मुक्तं तद्विष्णोः परमं पदम्॥

Verse 132

अध्याय

अध्यायः—इति ग्रन्थेऽध्यायशीर्षकसूचनम्।