Mantra 97
अ॒स्येदिन्द्रो॑ वावृधे॒ वृष्ण्य॒ᳪ शवो॒ मदे॑ सु॒तस्य॒ विष्ण॑वि । अ॒द्या तम॑स्य महि॒मान॑मा॒यवोऽनु॑ ष्टुवन्ति पू॒र्वथा॑ । इ॒मा उ॑ त्वा यस्या॒यम॒यᳪ स॒हस्र॑मू॒र्ध्व ऊ॒ षु ण॑:
asyéd índro vāvṛdhe vṛ́ṣṇyaṃ śávo máde sutásya víṣṇavi | adyā́ tám asya mahimā́nam āyávo'nu ṣṭuvanti pū́rvathā | imā́ u tvā yasyāyám ayáṃ sahásram ūrdhvá ū ṣú naḥ
हे विष्णो, अस्य सुतसोमस्य मदेऽनेनैव इन्द्रो वावृधे—तस्य वृष्ण्यं शवं। अद्यायवः पूर्वथानु तस्य महिमानं स्तुवन्ति। इमा उ त्वैव स्तुतयः—यस्यायं चायं च बलं अस्माकं कृते सहस्रमूर्ध्वम् ऊर्ध्वं समुत्पतति।
अ॒स्य । इत् । इन्द्रः॑ । वावृधे । वृष्ण्य॑म् । शवः॑ । मदे॑ । सु॒तस्य॑ । विष्ण॑वि । अ॒द्य । तम॑स्य । महि॒मान॑म् । आ॒यवः॑ । अनु॑ । ष्टुवन्ति । पू॒र्वथा॑ । इ॒माः । उ॒ । त्वा॒ । यस्य॑ । अ॒यम् । अ॒यम् । स॒हस्र॑म् । ऊ॒र्ध्वः । ऊ॒ । सु । नः ।