क॒दा च॒न स्त॒रीर॑सि॒ नेन्द्र॑ सश्चसि दा॒शुषे॑ । उ॒पोपेन्नु म॑घव॒न् भूय॒ इन्नु ते॒ दानं॑ दे॒वस्य॑ पृच्यते
kadā́ caná starī́r asi néndra saścasi dāśúṣe | upópen nu maghavan bhū́ya ín nu te dā́naṃ devásya pṛ́cyate
हे इन्द्र, त्वं कदाचन न स्तरीरसि; दाशुषे उपासकाय त्वं सश्चसि। हे मघवन्, उपोप एहि, भूयः एहि; इन्नु ते देवस्य दानं पुनः पुनः प्रच्यते।
कदा । चन । स्तरीर्-असि । न । इन्द्र । सश्चसि । दाशुषे । उप-उप । इत् । नु । मघवन् । भूयः । इत् । नु । ते । दानम् । देवस्य । पृच्यते ।