पौर्णमास्यां प्रभाते तु गंगायां विधिना तथा । स्नात्वोपवासं संकल्प्य कुर्य्याज्जागरणं निशि ॥ ३२ ॥
paurṇamāsyāṃ prabhāte tu gaṃgāyāṃ vidhinā tathā | snātvopavāsaṃ saṃkalpya kuryyājjāgaraṇaṃ niśi || 32 ||
पौर्णमास्यां प्रभाते गङ्गायां विधिवत् स्नात्वा, उपवाससंकल्पं कृत्वा, निशि जागरणं कुर्यात्।
Narada (teaching in a tirtha-mahatmya/vrata context; dialogue tradition with Sanatkumara lineage implied)
Vrata: Paurṇamāsī-vrata (full-moon observance; specific name not given)
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It prescribes a complete tirtha-vrata on Paurṇimā—ritual bathing in Gaṅgā, a deliberate saṅkalpa for fasting, and night-long wakefulness—framing pilgrimage as disciplined dharma rather than mere travel.
By emphasizing saṅkalpa (intent) and jagaraṇa (vigil), it points to sustained remembrance and self-restraint—practical supports for bhakti where the devotee stays awake in awareness and worship rather than indulgence.
Kalpa (ritual procedure) is implicit: performing snāna “vidhinā” with a formal saṅkalpa, and timing the observance to Paurṇimā (a calendrical marker aligned with Jyotiṣa-based vrata scheduling).