Nityā-paṭala-prakaraṇa (The Exposition of the Nityā-paṭala)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथातो विप्र नित्यानां प्रयोगादिसमन्वितम् । पटलं तेऽभिधास्यामि नित्याभ्यर्चनदीपकम् ॥ १ ॥

सनत्कुमार उवाच—अथातो विप्र नित्यानां प्रयोगादिसमन्वितं पटलं तेऽभिधास्यामि, यन्नित्याभ्यर्चनदीपकं भवति ॥

Verse 2

ललितायास्त्रिभिवर्णैः सकलार्थोऽभिधीयते । शेषेण देवीरूपेण तेन स्यादिदमीरितम् ॥ २ ॥

‘ललिता’ इति नाम त्रिभिर्वर्णैः समग्रार्थं प्रकाशयति; शेषभागो देवीस्वरूपतया गृहीतः, तेनैवेदं वचनमीरितम् ॥

Verse 3

अशेषतो जगत्कृत्स्नं हृल्लेखात्मकमुच्यते । तस्याश्चार्थस्तु कथितः सर्वतंत्रेषु गोपितः ॥ ३ ॥

अशेषतो जगत्कृत्स्नं हृल्लेखात्मकमिति प्रोच्यते; तस्याः परमार्थोऽपि कथितः सन् सर्वतन्त्रेषु निगूढ एव तिष्ठति ॥

Verse 4

व्योम्ना प्रकाशमानत्वं ग्रसमानत्वमग्निना । तयोर्विमर्श ईकारो बिंदुना तन्निफालनम् ॥ ४ ॥

व्योम्ना प्रकाशमानत्वं भवति, अग्निना ग्रसमानत्वम्। तयोर्विमर्शरूपः ईकारः, बिन्दुना तस्य निफालनं पूर्णता च॥

Verse 5

पिंडकर्तरि बीजाख्या मन्त्रा मालाभिधाः क्रमात् । एकार्णवन्तो द्व्यर्णाश्च त्रिदिङ्मुखार्णकाः ॥ ५ ॥

पिण्डकर्तृविधौ बीजाख्या मन्त्राः क्रमात् मालाभिधाः स्मृताः। ते एकार्णवन्तो द्व्यर्णाश्च त्रिदिङ्मुखार्णकास्त्रिधा॥

Verse 6

वृत्तिजार्णांल्लिखेदंकैर्व्यत्यस्तक्रमयोगतः । तैर्भेदयो जनं कुर्यात्संदर्भाणामशेषतः ॥ ६ ॥

वृत्तिजार्णान् अङ्कैर्लिखेत् व्यत्यस्तक्रमयोगतः। तैर्भेदयोजनं कुर्यात् सन्दर्भाणामशेषतः॥

Verse 7

देव्यात्मकं समुदयं विश्रांतिं च शिवात्मकम् । उभयात्मकमप्यात्मस्वरूपं तैश्च भावयेत् ॥ ७ ॥

देव्यात्मकं समुदयं भावयेत्, विश्रान्तिं च शिवात्मकाम्। उभयात्मकं च आत्मस्वरूपं तैश्चैव भावयेत्॥

Verse 8

कालेनान्यञ्च दुःखार्त्तिवासनानाशनो ध्रुवम् । पराहंतामयं सर्वस्वरूपं चात्मविग्रहम् ॥ ८ ॥

कालेनान्याश्च दुःखार्त्तिवासनाः नश्यन्ति ध्रुवम्। पराहन्तामयं सर्वस्वरूपं च आत्मविग्रहम्॥

Verse 9

सदात्मकं स्फुरताख्यमरोषोपाधिवर्जितम् । प्रकाशरूपमात्मत्वे वस्तु तद्भासते परम् ॥ ९ ॥

सदात्मकं स्फुरताख्यं निरन्तरप्रकाशमानं, रागक्रोधोपाधिवर्जितं, शुद्धप्रकाशरूपं परं वस्तु आत्मत्वेनैव भासते ॥

Verse 10

यत एवमतो लोके नास्त्यमंत्रं यदक्षरम् । यद्विद्येति समाख्यातं सर्वथा सर्वतः सदा ॥ १० ॥

यतोऽस्मात् लोके नास्ति यदक्षरं तद् अमन्त्रं; यद् ‘विद्या’ इति समाख्यातं तत् सर्वथा सर्वतः सदा मन्त्रशक्त्या व्याप्तम् ॥

Verse 11

वासरेषु तु तेष्वेवं सर्वापत्तारकं भवेत् । तद्विधानं च वक्ष्यामि सम्यगासवकल्पनम् ॥ ११ ॥

तेषु वासरेषु एवमेव कृतं सर्वापत्तारकं भवेत्। तस्य विधानं वक्ष्यामि—सम्यगासवकल्पनम् ॥

Verse 12

गौडी पैष्टी तथा माध्वीत्येवं तत्त्रिविधं स्मृतम् । गतुडमुष्णोदके क्षिप्त्वा समालोड्य विनिक्षिपेत् ॥ १२ ॥

गौडी पैष्टी तथा माध्वी—इति तत्त्रिविधं स्मृतम्। गटुडमुष्णोदके क्षिप्त्वा समालोड्य विनिक्षिपेत् ॥

Verse 13

घटे काचमये तस्मिन् धातकीसुमनोरजः । खात्वा भूमौ संध्ययोस्तु करैः संक्षोभ्य भूयसा ॥ १३ ॥

तस्मिन् काचमये घटे धातकीसुमनोरजः स्थापयेत्। संध्ययोर्द्वयोः भूमौ खात्वा करैः भूयसा संक्षोभयेत् ॥

Verse 14

मासमात्रे गते तस्मिन्निमग्ने रजसि द्रुतम् । संशोध्य पूजयेत्तेन गौडी सा गुडयोगतः ॥ १४ ॥

मासमात्रे गते तस्मिन् रजसि शीघ्रं निमग्ने सति । तत् त्वरया संशोध्य तेन पूजां कुर्यात्; गुडयोगतः सा गौडी नाम ॥

Verse 15

एवं मधुसमायोगान्माध्वी पैष्टीं श्रृणु प्रिय । अध्यर्द्धद्विगुणे तोये श्रपयेत्तंदुलं शनैः ॥ १५ ॥

एवं मधुसमायोगात् माध्वीं पैष्टीं शृणु प्रिय । अध्यर्द्धद्विगुणे तोये तण्डुलं शनैः श्रपयेत् ॥

Verse 16

दिनत्रयोषिते तस्मिन्धात्र्यंकुररजः क्षिपेत् । दिनमेकं धृते वाते निवाते स्थापयेत्ततः ॥ १६ ॥

दिनत्रयोषिते तस्मिन् धात्र्यङ्कुररजः क्षिपेत् । दिनमेकं धृते वाते निवाते स्थापयेत् ततः ॥

Verse 17

उदकैर्लिलितं पश्चाद्गलितं पैष्टिकं मधु । वृक्षजं फलजं चेति द्विविधं क्रियते मधु ॥ १७ ॥

उदकैर्लिलितं पश्चाद् गलितं पैष्टिकं मधु । वृक्षजं फलजं चेति द्विविधं क्रियते मधु ॥

Verse 18

तन्निर्माणं श्रृणुष्वाद्य यदास्वादान्मनोलयः । मृद्वीकांवाथ खर्जूरफलं पुष्पमथापि वा ॥ १८ ॥

तन्निर्माणं शृणुष्वाद्य यदास्वादान्मनोलयः । मृद्वीकां वा अथ खर्जूरफलं पुष्पमथापि वा ॥

Verse 19

मधूकस्यांभसि क्षिप्त्वा शतृमर्द्धावशेषितम् । प्राक्सृतासवलेशेन मिलितं दिवसद्वयात् ॥ १९ ॥

मधूकस्य पिष्टावशेषं जलमध्ये क्षिप्त्वा, पूर्वसिद्धासवस्य अल्पलेशेन सह संयोजयेत्; दिवसद्वयेन सम्यग् मिश्रितं भवति, आसवभावं प्राप्नोति॥

Verse 20

गालितं स्वादु पूजार्हं मनोलयकरं शुभम् । वार्क्षं तु नालिकेरं स्याद्धिंतालस्याथ तालतः ॥ २० ॥

गालितं रसादि स्वादु, पूजार्हं, शुभं, मनोलयकरं च भवति। वृक्षसम्भवं तु ‘नालिकेर’ इति कथ्यते; हिङ्तालात् तथा तालात् अपि लभ्यते॥

Verse 21

फलकांडात्स्नुतं दुग्धं नीतं सद्यो रसावहम् । नालिके रफलांतस्थसलिले शशिना युते ॥ २१ ॥

फलकाण्डात् स्रुतं दुग्धं सद्य एव रसावहं गृहीत्वा, नालिकायां स्थापयेत्; तत् शशिनायुक्ते फलेऽन्तःस्थसलिले निधापयेत्॥

Verse 22

अर्द्धपूगफलोत्थं तु रमं संक्षिप्य तापयेत् । आतपे सद्य एवैतदासवं देवताप्रियाम् ॥ २२ ॥

अर्द्धपूगफलोत्थं रसं संक्षिप्य मृदु तापयेत्। आतपे स्थापयन् एष आसवः सद्य एव सिद्धो भवति, देवताप्रियश्च॥

Verse 23

आसवैरेभिरुदितैरर्ध्यं देव्यै निवेदयेत् । देवैः कृत्वा ततः सद्यो दद्यात्तत्सिद्धये द्वयम् ॥ २३ ॥

एभिरुक्तैः आसवैः अर्घ्यं देव्यै निवेदयेत्। ततः देवैः सह विधिं कृत्वा, तस्य सिद्धये सद्य एव द्वयं दद्यात्॥

Verse 24

साधको नियताहारः समाधिस्थः पिबेत्सदा । न कदाचित्पिबोत्सिद्धो देव्यर्थमनिवेदितम् ॥ २४ ॥

साधको नियताहारः समाधिस्थः सदा पिबेत् । असिद्धस्तु कदाचिदपि देव्यर्थमनिवेदितं न पिबेत् ॥

Verse 25

पानं च तावत्कुर्वीत यावता स्यान्मनोलयः । ततः करोति चेत्सद्यः पातकी भवति ध्रुवम् ॥ २५ ॥

यावन्मनोलयः स्यात् तावत् पानं समाचरेत् । ततः परं चेत् करोति स पातकी ध्रुवं भवेत् ॥

Verse 26

देवतागुरुशिष्टान्यं पिबन्नासवमाशया । पातकी राजदंड्यश्च रिक्थोपासक एव ॥ २६ ॥

देवतागुरुशिष्टान्यं नामाश्रित्य आसवं पिबन् । पातकी स्यात् राजदण्ड्यः शिष्टोच्छिष्टोपासकः स्मृतः ॥

Verse 27

साध्यसाधकयोरेतत्काम्य एव समीरितम् । सिद्धस्य सर्वदा प्रोक्तं यतोऽसौ तन्मयो भवेत् ॥ २७ ॥

साध्यसाधकयोरेतत् काम्यं कर्म समीरितम् । सिद्धस्य तु सदा प्रोक्तं यतोऽसौ तन्मयो भवेत् ॥

Verse 28

पूजयेत्प्रोक्तरूपस्तु प्रोक्तरूपाश्च ताः क्रमात् । उपचारैरासवैश्च मत्स्यैर्मांसैस्तु संस्कृतैः ॥ २८ ॥

प्रोक्तरूपं समास्थाय ताः क्रमात् प्रोक्तरूपिकाः । उपचारैरासवैश्च मत्स्यमांसैश्च संस्कृतैः पूजयेत् ॥

Verse 29

अथ काम्यार्चनं वक्ष्ये प्रयोगांश्चापि नारद । येषामाचरणात्सिद्धिं साधको लभते ध्रुवम् ॥ २९ ॥

अथ काम्यार्चनं वक्ष्ये प्रयोगांश्चापि नारद । येषामाचरणात् साधको ध्रुवं सिद्धिं लभते ॥

Verse 30

चैत्रे दमनकैरर्चेत्पूर्णायां मदनोत्सवम् । वैशाखे मासि पूर्णायां पूजयेद्धेमपुष्पकैः ॥ ३० ॥

चैत्रे पूर्णिमायां दमनकैः अर्चेत् मदनोत्सवम् । वैशाखे पूर्णिमायां हेमपुष्पकैः पूजयेत् ॥

Verse 31

ज्यैष्ठ्यां फलैर्यजेंद्देवीं कदलीपनसाम्नजैः । आषाढ्यां चन्दनैरेलाजातीकंकोलकुंकुमैः ॥ ३१ ॥

ज्यैष्ठ्यां कदलीपनसादिफलैर्देवीं यजेत् । आषाढ्यां चन्दनैरेलाजातीकंकोलकुंकुमैः पूजयेत् ॥

Verse 32

श्रावण्यामागमोक्तेन विधिनार्चेत्पवित्रकैः । प्रौष्ठपद्यां गन्धपुष्पैर्यजेद्वा केतकीसुमैः ॥ ३२ ॥

श्रावण्यामागमोक्तविधिना पवित्रकैः अर्चेत् । प्रौष्ठपद्यां गन्धपुष्पैर्वा केतकीसुमैर्वा यजेत् ॥

Verse 33

आश्वायुज्यां कन्यकार्चा भूषावस्त्रधनादिभिः । कार्तिक्यां कुंकुमैश्चैव निशि दीपगणैरपि ॥ ३३ ॥

आश्वायुज्यां कन्यकार्चा भूषावस्त्रधनादिभिः । कार्तिक्यां कुंकुमैश्चैव निशि दीपगणैरपि ॥

Verse 34

सचंद्रैर्मार्गशीर्ष्यां तु नालिकेरैरपूपकैः । पौष्यां सशर्करगुडैर्गवां दुग्धैः समर्चयेत् ॥ ३४ ॥

मार्गशीर्षमासे चन्द्रसदृशैर्मोदकैर्नालिकेरैश्चापूपकैः सह देवतां सम्यगर्चयेत्। पौषमासे तु शर्करागुडसंयुक्तैर्गवां दुग्धैः सह समर्चयेत्॥

Verse 35

स्वर्णरौप्यैः पंकजैस्तु माघ्यां सौगन्धिकादिभिः । फाल्गुन्यां विविधैर्द्रव्यैः फलैः पुष्पैः सुगंधिभिः ॥ ३५ ॥

माघमासे स्वर्णरौप्यनिर्मितैः पंकजैः सौगन्धिकादिसुगन्धिपुष्पैश्च सह समर्चयेत्। फाल्गुन्यां तु विविधैर्द्रव्यैः सुगन्धिभिः फलैः पुष्पैश्च पूजयेत्॥

Verse 36

पर्वताग्रे यजेद्देवीं पलाशकुसुमैर्निशि । सिद्धद्रव्यैश्च सप्ताहात्खेचरीमेलनं भवेत् ॥ ३६ ॥

पर्वताग्रे निशि पलाशकुसुमैर्देवीं यजेत्। सिद्धद्रव्यैश्च सप्ताहात् खेचरीमेलनं भवेत्॥

Verse 37

अरण्ये वटमूले वा कुंजे वा धरणीभृताम् । कदम्बगजातिपुष्पाभ्यां सिद्धद्रव्यैः शिवां यजेत् ॥ ३७ ॥

अरण्ये वटमूले वा धरणीभृतां कुंजे वा कदम्बगजातिपुष्पाभ्यां सिद्धद्रव्यैः सह शिवां यजेत्॥

Verse 38

मासेन सिद्धा यक्षिण्यः प्रत्यक्षा वांछितप्रदाः । केतकीकुसुमैः सिद्धाश्चेटका वारिधेस्तटे ॥ ३८ ॥

मासेन यक्षिण्यः सिद्धाः प्रत्यक्षा वाञ्छितप्रदाः भवन्ति। केतकीकुसुमैः सिद्धाश्चेटका वारिधेस्तटे भवति॥

Verse 39

आज्ञामभीष्टां कुर्वन्ति रणे मायां महाद्भुताम् । वसूनि मालां भूषां च दद्युरस्येहयानिशम् ॥ ३९ ॥

आज्ञामभीष्टां ते सर्वे कुर्वन्ति; रणे च महाद्भुतां मायां प्रदर्शयन्ति। अत्र च दिवानिशं वसूनि मालां भूषणानि च तस्मै निरन्तरं ददति॥

Verse 40

पीठमृक्षद्रुमैः कृत्वा तत्र देवीं यजेन्निशि । शाल्मलैः कुसुमैः सिद्धद्रव्यैर्मासं तु निर्भयम् ॥ ४० ॥

पीठं नियतैः पवित्रवृक्षैः कृत्वा तत्र देवीं निशि यजेत्। शाल्मलीकुसुमैः सिद्धद्रव्यैश्च मासं निर्भयः भवति॥

Verse 41

श्यशानदेशे विप्रेंद्र सिद्ध्यंत्यस्य पिशाचकाः । अश्मपातप्रहाराद्यैर्जीयादाभिर्द्विषश्चिरम् ॥ ४१ ॥

श्मशानदेशे विप्रेन्द्र अस्य पिशाचकाः सिद्ध्यन्ति वश्यतां यान्ति। अश्मपातप्रहारादिभिः उपायैः शत्रवोऽस्य चिरं पीड्यन्ते॥

Verse 42

निर्जने विपिने रात्रौ मासमात्रं तु निर्भयः । यजेद्देवीं चक्रगतां सिद्धद्रव्यसमन्विताम् ॥ ४२ ॥

निर्जने विपिने रात्रौ मासमात्रं स निर्भयः। चक्रगताṃ देवीं सिद्धद्रव्यसमन्वितां यजेत्॥

Verse 43

मालतीजातपुन्नागकेतकीमरुभिः क्रमात् । तेन सिद्ध्यंति वेतालास्तानारुह्येच्छया चरेत् ॥ ४३ ॥

मालतीजातपुन्नागकेतकीमरुपुष्पैः क्रमात्। तेन वश्याः भवन्ति वेतालाः; तानारुह्य यथेच्छया विचरेत्॥

Verse 44

श्मशाने चंडिकागेहे निर्जने विपिनेऽपि वा । मध्यरात्रे यजेद्देवीं कृष्णवस्त्रविभूषणैः ॥ ४४ ॥

श्मशाने चण्डिकागेहे निर्जने विपिनेऽपि वा । मध्यरात्रे यजेद्देवीं कृष्णवस्त्रविभूषणैः ॥

Verse 45

कृष्णचक्रेऽतिकृष्णां तामतिक्रुद्धाशयो यजेत् । साध्य योनिं तदग्रे तु बलिं छिंदन्निवेदयेत् ॥ ४५ ॥

कृष्णचक्रेऽतिकृष्णां तामतिक्रुद्धाशयो यजेत् । साध्य योनिं तदग्रे तु बलिं छिंदन्निवेदयेत् ॥

Verse 46

सिद्धद्रव्यसमेतं तु मासात्तद्भाललोचनात् । जायन्ते भीषणाः कृत्यास्ताभ्यः सिद्धिं निवेदयेत् ॥ ४६ ॥

सिद्धद्रव्यसमेतं तु मासात्तद्भाललोचनात् । जायन्ते भीषणाः कृत्यास्ताभ्यः सिद्धिं निवेदयेत् ॥

Verse 47

विश्वसंहारसंतुष्टाः पुनरेत्य निजेच्छया । देव्या ललाटनेत्रे स्युः प्रार्थिते तु तिरोहिताः ॥ ४७ ॥

विश्वसंहारसंतुष्टाः पुनरेत्य निजेच्छया । देव्या ललाटनेत्रे स्युः प्रार्थिते तु तिरोहिताः ॥

Verse 48

रक्तभूषांबरालेपमालाभूषितविग्रहाः । उद्याने निर्जने देवीं चक्रे संचिंत्य पूजयेत् ॥ ४८ ॥

रक्तभूषांबरालेपमालाभूषितविग्रहाः । उद्याने निर्जने देवीं चक्रे संचिंत्य पूजयेत् ॥

Verse 49

कह्लारचंपकाशोकपाटलाशतपत्रकैः । सिद्धद्रव्यसमोपेतैर्मायाः सिद्ध्यंति मासतः ॥ ४९ ॥

कह्लारचम्पकाशोकपाटलाशतपत्रैः सिद्धद्रव्यसमन्वितैः । एतैर्मायाः कर्मसिद्धिं मासमात्रेण लभन्ते ॥

Verse 50

यासां प्रसादलाभेन कामरूपो भवेन्नरः । याभिर्विश्वजयी विश्वचारी विश्वविनोदवान् ॥ ५० ॥

यासां प्रसादलाभेन नरः कामरूपो भवेत् । याभिर्विश्वजयी विश्वचारी विश्वविनोदवान् ॥

Verse 51

षडाधाराब्जमध्ये तु चक्रं संछित्य पूजयेत् । चंद्रचंदनकस्तूरीमृगनाभिमहोदयैः ॥ ५१ ॥

षडाधाराब्जमध्ये तु चक्रं संस्थाप्य पूजयेत् । चन्द्रचन्दनकस्तूरीमृगनाभिमहोदयैः ॥

Verse 52

त्रिकालज्ञो भवेद्देवीं तेषु सम्यग्विचिंतयेत् । पूर्णप्रतीतौ भव्यानि विकलेऽभव्यमीरितम् ॥ ५२ ॥

त्रिकालज्ञो भवेद्देवि तेषु सम्यग्विचिन्तयेत् । पूर्णप्रतीतौ भव्यानि विकलेऽभव्यमीरितम् ॥

Verse 53

देवीं चक्रेण सहितां स्मरेद्भक्तियुतो नरः । विवेका विभवा विश्वा वितता च प्रकीर्तिता ॥ ५३ ॥

देवीं चक्रेण सहितां स्मरेद्भक्तियुतो नरः । विवेका विभवा विश्वा वितता च प्रकीर्तिता ॥

Verse 54

कामिनी खेचरी गर्वा पुराणा परमेश्वरी । गौरी शिवा ह्यमेया च विमला विजया परा ॥ ५४ ॥

सा कामिनी खेचरी गर्वा पुराणा परमेश्वरी । गौरी शिवा ह्यमेया च विमला विजया परा ॥

Verse 55

पवित्रा पीडनी विद्या विश्वेशी शिववल्लभा । अशेषरूपा स्वानंदांबुजाक्षी चाप्यनिंदिता ॥ ५५ ॥

पवित्रा पीडनी विद्या विश्वेशी शिववल्लभा । अशेषरूपा स्वानन्दाम्बुजाक्षी चाप्यनिन्दिता ॥

Verse 56

वरदा वाक्यदा वाणी विविधा वेदविग्रहा । विद्या वागीश्वरी सत्या संयता च सरस्वती ॥ ५६ ॥

वरदा वाक्यदा वाणी विविधा वेदविग्रहा । विद्या वागीश्वरी सत्या संयता च सरस्वती ॥

Verse 57

निर्मलानन्दरूपा च ह्यमृता मानदा तथा । पूषा चैव तथा तुष्टिः पुष्टिश्चापि रतिर्धृतिः ॥ ५७ ॥

निर्मलानन्दरूपा च ह्यमृता मानदा तथा । पूषा चैव तथा तुष्टिः पुष्टिश्चापि रतिर्धृतिः ॥

Verse 58

शाशिनी चंद्रिका कांतिर्ज्योत्स्ना श्रीः प्रीतिरंगदा । देवीनामानि चैतानि चुलुके सलिले स्मरन् ॥ ५८ ॥

शाशिनी चन्द्रिका कान्तिर्ज्योत्स्ना श्रीः प्रीतिरङ्गदा । देव्याः एतानि नामानि चुलुके सलिले स्मरन् ॥

Verse 59

मातृकासहितां विग्नां त्रिरावृत्त्यामृतात्मिकाम् । ताडीं सारस्वतीं जिह्वां दीपाकारां स्मरन्पिबेत् ॥ ५९ ॥

सारस्वतीं जिह्वां दीपाकारां ताडीं च स्मरन्, मातृकासहितां विघ्ननाशिनीं त्रिरावृत्त्या अमृतात्मिकां धारां पिबेत्।

Verse 60

अब्दाञ्चतुर्विधं तस्य पांडित्यं भुवि जायते । एवं नित्यमुषः काले यः कुर्याच्छुद्धमानसः ॥ ६० ॥

तस्य संवत्सरेणैव भुवि चतुर्विधं पाण्डित्यं जायते; यः शुद्धमानसः प्रातःकाले नित्यं एवं कुर्यात्।

Verse 61

स योगी ब्रह्मविज्ञानी शिवयोगी तथात्मवित् । अनुग्रहोक्तचक्रस्थां देवीं ताभिर्वृतास्मरेत् ॥ ६१ ॥

स साधकः स योगी ब्रह्मविज्ञानी शिवयोगी तथात्मवित्; अनुग्रहोक्तचक्रस्थां देवीं ताभिः परिवृतां स्मरेत्।

Verse 62

चंपकेंदीवरैर्मासादारोग्यमुपजायते । ज्वरभूतग्रहोन्मादशीतकाकामलाक्षिहृत् ॥ ६२ ॥

चम्पकेन्दीवरपुष्पैः मासादारोग्यमुपजायते; ज्वरभूतग्रहोन्मादशीतकाकामलाक्षिरोगान् हन्ति।

Verse 63

दंतकर्णज्वरशिरः शूलगुल्मादि कुक्षिजाः । व्रणप्रमेहच्छर्द्यर्शोग्रहण्यामत्रिदोषजाः ॥ ६३ ॥

दन्तकर्णज्वरशिरःशूलगुल्मादयः कुक्षिजा व्याधयः; व्रणप्रमेहच्छर्द्यर्शोग्रहण्यामादयश्च—एते सर्वे त्रिदोषप्रकोपजाः कथिताः।

Verse 64

सर्वे तथा शमं यांति पूजया परमेश्वरी । द्रव्यं चक्रस्य निर्माणे काश्मीरं समुदी रितम् ॥ ६४ ॥

हे परमेश्वरि, पूजयाऽनेन सर्वेऽपि तथा शमं यान्ति; चक्रनिर्माणार्थं द्रव्यं काश्मीरं (केसरम्) इति समुदीरितम्॥

Verse 65

सिंदूरं गैरिकं लाक्षा दरदं चंदनद्वयम् । बिलद्वारे लिखेत्त्र्यस्रं षोडशत्र्यस्रसंयुतम् ॥ ६५ ॥

सिन्दूरं गैरिकं लाक्षां दरदं चन्दनद्वयम्। बिलद्वारे त्र्यस्रं लिखेत् षोडश-त्र्यस्र-संयुतम्॥

Verse 66

दरदेनास्य मध्यस्थां पूजयेत्परमेश्वरीम् । ताभिस्तच्छक्तिभिः साकं सिद्धद्रव्यैः सुगंधिभिः ॥ ६६ ॥

दरदेनास्य मध्यस्थां परमेश्वरीं पूजयेत्। ताभिः तच्छक्तिभिः साकं सिद्धद्रव्यैः सुगन्धिभिः॥

Verse 67

कुसुमैर्मासमात्रेण नागकन्यासमन्वितम् । पातालादिषु लोकेषु रमयत्यनिशं चिरम् ॥ ६७ ॥

कुसुमैर्मासमात्रेण नागकन्यासमन्वितः। पातालादिषु लोकेषु रमयत्यनिशं चिरम्॥

Verse 68

यक्षराक्षसगंधर्वसिद्धविद्याधरांगनाः । पिशाचा गुह्यका वीराः किन्निरा भुजगास्तथा ॥ ६८ ॥

यक्षराक्षसगन्धर्वसिद्धविद्याधराङ्गनाः। पिशाचा गुह्यका वीराḥ किन्नरा भुजगास्तथा॥

Verse 69

सिद्ध्यंति पूजनात्तत्र तथा तत्प्रोक्तकालतः । किंशुकैर्भूषणावाप्तौ पाटलैर्गजसिद्धये ॥ ६९ ॥

तस्मिन् कर्मणि पूजनात् तथा तदुक्तकालेन च सिद्धयः सिध्यन्ति। किंशुकपुष्पैर्भूषणलाभः, पाटलपुष्पैर्गजसिद्धिर्भवति॥

Verse 70

रक्तोत्पलैरश्वसिद्धौ कुमुदैश्चरसिद्धये । उत्पलैरुष्ट्रसंसिद्ध्यै तगरैः पशुसिद्धये ॥ ७० ॥

रक्तोत्पलैः अश्वसिद्धिः, कुमुदैश्चर-सिद्धिः। उत्पलैः उष्ट्रसंसिद्धिः, तगरपुष्पैः पशुसिद्धिर्भवति॥

Verse 71

जंबीरैर्महिषावाप्त्यै लकुचैरजसिद्धये । दाडिमैर्निधिसंसिद्ध्यै मधुकैर्गानसिद्धये ॥ ७१ ॥

जम्बीरैर्महिषावाप्तिः, लकुचैः अजसिद्धिः। दाडिमैर्निधिसंसिद्धिः, मधूकैर्गानसिद्धिर्भवति॥

Verse 72

बकुलैरंगनासिद्ध्यै कह्लारैः पुत्रसिद्धये । शतपत्रैर्जयावाप्त्यै केतकैर्वाहनाप्तये ॥ ७२ ॥

बकुलैः अङ्गनासिद्धिः, कह्लारैः पुत्रसिद्धिः। शतपत्रैर्जयावाप्तिः, केतकैर् वाहनाप्तिर्भवति॥

Verse 73

सौरभाढ्यैः प्रसूनैस्तु नित्यं सौभाग्यसिद्धये । पूजयेन्मासमात्रं वा द्विगुणं त्रिगुणं तु वा ॥ ७३ ॥

सौरभाढ्यैः प्रसूनैस्तु नित्यं सौभाग्यसिद्धये पूजयेत्। मासमात्रं वा, द्विगुणं त्रिगुणं वा तथा कुर्यात्॥

Verse 74

यावत्फलावाप्तिकांक्षी शर्कराघृतपायसैः । सचक्रपरिवारां तां देवीं सलिलमध्यगाम् ॥ ७४ ॥

यावत् फलावाप्तिकाङ्क्षी स शर्कराघृतपायसैः समुपहृतैः, सलिलमध्यगाम् सचक्रपरिवारां तां देवीं समुपासीत।

Verse 75

तर्प्पयेत्कुसुमैः सार्ध्यैः सर्वोपद्रवशान्तये । घृतैः पूर्णायुषः सिद्ध्यै क्षौद्द्रैः सौभाग्यसिद्धये ॥ ७५ ॥

सर्वोपद्रवशान्तये सुमनसैः तर्पयेत्; पूर्णायुषः सिद्ध्यै घृतैः; सौभाग्यसिद्धये क्षौद्रैः तर्पणं समाचरेत्।

Verse 76

दुग्धैरारोग्यसंसिद्ध्यै त्रिभिरैश्वर्यसिद्धये । नालिकेरोदकैः प्रीत्यै हिमतोयैर्नृपाप्तये । सर्वार्थसिद्धय तौर्यैरभिषिंचेन्महेश्वरीम् ॥ ७६ ॥

दुग्धैः आरोग्यसंसिद्ध्यै, त्रिभिः (मधुघृतशर्करादिभिः) ऐश्वर्यसिद्धये, नालिकेरोदकैः प्रीत्यै, हिमतोयैः नृपाप्तये; सर्वार्थसिद्धये तौर्ययुक्तम् अभिषेकं कृत्वा महेश्वरीम् अभिषिञ्चेत्।

Verse 77

पूगोद्याने यजेद्देवीं सिद्धद्रव्यैर्दिवानिशम् । निवसंस्तत्र तत्पुष्पैर्जायते मन्मथोपमः ॥ ७७ ॥

पूगोद्याने देवीं सिद्धद्रव्यैः दिवानिशं यजेत्; तत्र निवसन् तदुद्यानपुष्पैः सेवमानो मन्मथोपमो भवति।

Verse 78

पूर्णासु नियत्तं देवीं कन्यकायां समर्चयन् । कृत्याः परेरिता मंत्रा विमुखांस्तान् ग्रसंति वै ॥ ७८ ॥

पूर्णासु (नियतकालेषु) नियतं देवीं कन्यकायां समर्चयन्, परेरिता कृत्यामन्त्राः विमुखान् तान् ग्रसन्ति वै।

Verse 79

लिंगत्रयमयीं देवीं चक्रस्थाभिश्च शक्तिभिः । पूजयन्निष्टमखिलं लभतेऽत्र परत्र च ॥ ७९ ॥

लिङ्गत्रयमयीं देवीं चक्रस्थाभिः शक्तिभिः सह । यो भक्त्या पूजयत्येनाम् इष्टं सर्वं लभेत् इह परत्र च ॥

Verse 80

शतमानकृतैः स्वर्णपुष्पैः सौरभ्यवासितैः । पूजयन्मासमात्रेण प्राग्जन्माद्यैर्विमुच्यते ॥ ८० ॥

शतमानकृतैः स्वर्णपुष्पैः सौरभ्यवासितैः । मासमात्रेण यो देवीं पूजयेत् स प्राग्जन्माद्यैः पापैर्विमुच्यते ॥

Verse 81

तथा रत्नैश्च नवभिर्मासं तु यदि पूजयेत् । विमुक्तसर्वपापौघैस्तां च पश्यति चक्षुषा ॥ ८१ ॥

तथा नवभिर्विविधै रत्नैर्मासं यदि पूजयेत् । स सर्वपापौघैर्विमुक्तः तां देवीं स्वचक्षुषा पश्यति ॥

Verse 82

अंशुकैरर्चयेद्देवीं मासमात्रं सुगंधिभिः । मुच्यते पापकृत्यादिदुःखौघैरितरैरपि ॥ ८२ ॥

सुगन्धिभिरंशुकैर्देवीं मासमात्रं यदार्चयेत् । स पापकृत्यादिदुःखौघैः अन्यैश्चापि विमुच्यते ॥

Verse 83

देवीरूपं स्वमात्मानं चक्रं शक्तीः समंततः । भावयन्विषयैः पुष्पैः पूजयंस्तन्मयो भवेत् ॥ ८३ ॥

देवीरूपं स्वमात्मानं चक्रं शक्तीः समन्ततः । विषयैः पुष्पैः पूजयन् भावयन् तन्मयो भवेत् ॥

Verse 84

षोडशानां तु नित्यानां प्रत्येक तिथयः क्रमात् । तत्तित्तिथौ तद्भजनं जपहोमादिकं चरेत् ॥ ८४ ॥

षोडशानां नित्यव्रतानां प्रत्येकस्य तिथयः क्रमशः निर्दिष्टाः। तत्तत्तिथौ तदर्चनं जपहोमादिकं च विधिवत् आचरेत्॥

Verse 85

घृतं च शर्करा दुग्धमपूपं कदलीपलम् । क्षौद्रं गुडं नालिकेरफलं लाजा तिलं दधि ॥ ८५ ॥

घृतं शर्करा दुग्धम् अपूपं कदलीफलम्। क्षौद्रं गुडं नालिकेरफलं लाजा तिलं दधि च॥

Verse 86

पृथुकं चणकं मुद्गपायसं च निवेदयेत् । कामेश्वर्यादिशक्तीनां सर्वासामपि चोदितम् ॥ ८६ ॥

पृथुकं चणकं मुद्गपायसं च निवेदयेत्। कामेश्वर्यादिशक्तीनां सर्वासामपि चोदितम्॥

Verse 87

आद्याया ललितायास्तु सर्वाण्येतानि सर्वदा । निवेदयेञ्च जुहुयाद्वह्नौ दद्यान्नृणामपि ॥ ८७ ॥

आद्याया ललितायास्तु सर्वाण्येतानि सर्वदा। निवेदयेत् जुहुयाद्वह्नौ दद्यात् नृणामपि॥

Verse 88

तत्तद्विद्याक्षरप्रोक्तमौषधं तत्प्रमाणतः । संपिष्य गुटिकीकृत्य ताभिः सर्वं च साधयेत् ॥ ८८ ॥

तत्तद्विद्याक्षरप्रोक्तमौषधं तत्प्रमाणतः। संपिष्य गुटिकीकृत्य ताभिः सर्वं च साधयेत्॥

Verse 89

रविवारेऽरुणांभोजैः कुमुदैः सोमवारके । भौमे रक्तोत्पलैः सौम्ये वारे तगरसंभवैः ॥ ८९ ॥

रविवारेऽरुणाम्भोजैः, सोमवारके कुमुदैः; भौमे रक्तोत्पलैः, सौम्यवारे तगरसम्भवैः पुष्पैः पूजनं कुर्यात्।

Verse 90

गुरुवारे सुकह्लारैः शुक्रवारे सितांबुजैः । नीलोत्पलैर्मंदवारे पूजयेदिष्टमादरात् ॥ ९० ॥

गुरुवारे सुकह्लारैः, शुक्रवारे सिताम्बुजैः; मन्दवारे नीलोत्पलैः इष्टदेवं आदरात् पूजयेत्।

Verse 91

निवेदयेत्क्रमात्तेषु रविवारादिषु क्रमात् । पायसं दुग्धकदलीनवनीतसिताघृतम् ॥ ९१ ॥

रविवारादिषु तेषु क्रमेण निवेदयेत्—पायसं, दुग्धं, कदलीफलम्, नवनीतं, सितां, शुद्धं घृतं च।

Verse 92

एवमिष्टं समाराध्य देवीं गंधादिभिर्यजेत् । ग्रहपीडां विजित्याशुसुखानि च समश्नुते ॥ ९२ ॥

एवं सम्यगिष्टदेवीं समाराध्य, गन्धान्नादिभिरपि यजेत्; ग्रहपीडां शीघ्रं विजित्य सुखानि च समश्नुते।

Verse 93

अर्धरात्रे तु साध्यां स्त्रीं स्मरन्मदनवह्निना । दह्यमानां हृतस्वांतां मस्तकस्थापितांजलिम् ॥ ९३ ॥

अर्धरात्रे तु साध्यां स्त्रीं स्मरन् मदनवह्निना दह्यते; सा अपि हृतस्वान्ता, मस्तके स्थापिताञ्जलिः, दह्यमानेव तिष्ठति।

Verse 94

विकीर्णकेशीमालोललोचनामरुणारुणाम् । वायुप्रेंखत्पताकास्थपदा पद्मकलेवराम् ॥ ९४ ॥

विकीर्णकेशीं चञ्चलालोललोचनां गाढारुणप्रभाम् । वायुवेगेन प्रेंखत्पताकास्थपदां पद्मकलेवरां स्मरेत् ॥

Verse 95

विवेकविधुरां मत्तां मानलज्जाभयातिगाम् । चिंतयन्नर्चयेञ्चक्रं मध्ये देवीं दिगंबराम् ॥ ९५ ॥

विवेकविधुरां मत्तां मानलज्जाभयातिगाम् । दिगंबरां देवीं ध्यायन् मध्ये संस्थाप्य चक्रं समर्चयेत् ॥

Verse 96

जपादाडिमबंधूककिंशुकाद्यैः समर्चयेत् । अन्यैः सुगंधिशेफालीकुसुमाद्यैः समर्चयेत् ॥ ९६ ॥

जपादाडिमबंधूककिंशुकाद्यैः कुसुमैः समर्चयेत् । तथा सुगन्धिशेफालीकुसुमाद्यैरपि समर्चयेत् ॥

Verse 97

त्रिसप्तरात्रादायाति प्रोक्तरूपा मदाकुला । यावच्छरीरपातः स्याच्छापो वानपगास्य सा ॥ ९७ ॥

त्रिसप्त रात्र्यन्ते सा प्रोक्तरूपा मदाकुला पुनरायाति । यावच्छरीरपातः स्यात् तावदस्याः शापोऽनपगः ॥

Verse 98

पद्मैरक्तैस्त्रिमध्वक्तैर्होमाल्लक्ष्मीमवाप्नुयात् । तथैव कैरवै रक्तैरंगनाः स्ववशं नयेत् ॥ ९८ ॥

त्रिमध्वक्तैः रक्तपद्मैर्होमात् लक्ष्मीमवाप्नुयात् । तथैव रक्तकैरवैः स्त्रियः स्ववशं नयेत् ॥

Verse 99

समानरूपवत्सायाः शुक्लाया गोः पयःप्लुतैः । मल्लिकामालतीजातीशतपत्रैर्हुतैर्भवेत् ॥ ९९ ॥

समानवर्णवत्सायाः शुक्लगवां पयसा सिक्तैः मल्लिकामालतीजातीशतपत्रपुष्पैः पावके हुतं कुर्यात्।

Verse 100

कीर्तिविद्याधनारोग्यसौभाग्यवित्तपादिकम् । आरग्वधप्रसूनैस्तु क्षौद्राक्तैर्हवनाद्भवेत् ॥ १०० ॥

क्षौद्रलेपितैरारग्वधप्रसूनैः पावके हवनात् कीर्तिविद्याधनारोग्यसौभाग्यवित्तसमृद्धिदं फलम् आप्नोति।

Verse 101

स्वर्णादिस्तं भनं शत्रोर्नृपादीनां क्रुधोऽपि च । आज्याक्तैः करवीरोत्थैः प्रसूनैररुणैर्हुतैः ॥ १०१ ॥

आज्यलेपितैः करवीरोद्भवैः अरुणपुष्पैः पावके हुतैः शत्रोः प्रहारं निवारयेत्, नृपादीनां क्रोधं च शमयेत्।

Verse 102

रक्तांबराणि वनिता भूपामात्यवशं तथा । भूषावाहनवाणिज्यसिद्धयश्चास्य वांछिताः ॥ १०२ ॥

अस्य रक्ताम्बरप्राप्तिर्वनितालाभो भूपामात्यवशीकरणं च; भूषावाहनवाणिज्येषु च वाञ्छिताः सिद्धयः प्रादुर्भवन्ति।

Verse 103

लवणैः सर्षर्पैरैरितरैर्वाथ होमतः । सतैलाक्तैर्निशामध्ये त्वानयेद्वांछितां वधूम् ॥ १०३ ॥

लवणैः सर्षपैश्चान्यैश्च द्रव्यैः सतैललेपितैः होमात्, निशामध्ये वाञ्छितां वधूं स्ववशं नयेत्।

Verse 104

तैलाक्तैर्जुहुयात्कृष्णदरपुष्पैर्निशातरे । मासादरातेस्तस्यार्तिर्ज्वरेण भवति ध्रुवम् ॥ १०४ ॥

तैलाक्तैर्निशातरा-पुष्पैः कृष्णदरैश्च जुहुयात्। मासादरात् तस्य शत्रोः आर्तिः ज्वरेण ध्रुवं भवति॥१०४॥

Verse 105

आरुष्करैर्धृताभ्यक्तैस्तद्बीजैर्निशि होमतः । शत्रोर्द्दाहव्रणानि स्युर्दुःसाध्यानि चिकित्सकैः ॥ १०५ ॥

आरुष्करबीजैर्घृताभ्यक्तैर्निशि होमं समाचरेत्। शत्रोर्दाहव्रणाः स्युः, चिकित्सकैर्दुःसाध्याः॥१०५॥

Verse 106

तथा तत्तैलसंसिक्तैर्बीजैरंकोलकैरपि । मरिचैः सर्षपाज्याक्तौनशि होमानुसारतः ॥ १०६ ॥

तथा तत्तैलसंसिक्तैर्बीजैरंकोलकैरपि। मरिचैः सर्षपैश्चाज्ययुक्तैर्निशि होमानुसारतः॥१०६॥

Verse 107

वांछितां वनितां कामज्वरार्तामानयेद्द्रुतम् । शालिभिश्चाज्यसंसिक्तैर्होमाच्छालीनवाप्नुयात् ॥ १०७ ॥

वाञ्छितां वनितां कामज्वरार्तामानयेद्द्रुतम्। शालिभिश्चाज्यसंसिक्तैर्होमाच्छालीनवाप्नुयात्॥१०७॥

Verse 108

मुद्गैर्मुद्गं घृतैराज्यं सिद्धैरित्थं हुतैर्भवेत् । साध्यर्क्षवृक्षसंभूतां पिष्टपादरजःकृताम् ॥ १०८ ॥

मुद्गैर्मुद्गं घृतैराज्यं सिद्धैरित्थं हुतैर्भवेत्। साध्यर्क्षवृक्षसंभूतां पिष्टपादरजःकृताम्॥१०८॥

Verse 109

राजीमरीचिलोणोत्थां पुत्तलीं जुहुयान्निशि । प्रपदाभ्यां च जंघाभ्यां जानुभ्यामुरुयुग्मतः ॥ १०९ ॥

रात्रौ राजीमरीचिलोणोत्थ-रजःसम्भूतां पुत्तलिकां वह्नौ जुहुयात्। तत् प्रपदयोः जङ्घयोः जान्वोः च उरुद्वयस्य च शान्त्यर्थम्॥

Verse 110

नाभेरधस्ताद्धृदयाद्भिन्नेनाकण्ठस्तथा । शिरसा च सुतीक्ष्णेन च्छित्वा शस्त्रेण वै क्रमात् ॥ ११० ॥

शस्त्रेण तीक्ष्णेन क्रमात् नाभेरधस्तात् छित्त्वा, ततः हृदयदेशे, ततः कण्ठपर्यन्तं भिन्नं कुर्यात्। अनन्तरं सुतीक्ष्णेन शस्त्रेण शिरोऽपि छिन्द्यात्॥

Verse 111

एवं द्वादशधा होमान्नरनारीनराधिपाः । वश्या भवंति सप्ताडाज्ज्वरार्त्तीश्चास्य वांछया ॥ १११ ॥

एवं द्वादशधा होमकर्मणा नराः नार्यः नृपाश्च सप्ताहात् वश्याः भवन्ति। ज्वरार्ताश्चास्य वाञ्छया तथा फलन्ति॥

Verse 112

पिष्टेन गुडयुक्तेन मरिचैर्जीरकैर्युताम् । कृत्वा पुत्तलिकां साध्यनामयुक्तामथो हृदि ॥ ११२ ॥

पिष्टेन गुडयुक्तेन मरिचजीरकसंयुतेन पुत्तलिकां कृत्वा, साध्यनामाङ्कितां तां हृदि स्थापयेत्॥

Verse 113

सनामहोमसंपातघृतेपाच्यतां पुनः । स्पृशन्निजकराग्रेण सहस्रं प्रजपेन्मनुम् ॥ ११३ ॥

ततः सनामहोमसंपात-घृतेन पुनः पाचयेत्। स्वकराङ्गुल्यग्रैः स्पृशन् मन्त्रं सहस्रवारं जपेत्॥

Verse 114

अभ्यर्च्य तद् घृताभ्यक्तं भक्षयेत्तद्धिया जपन् । नरनारीनृपास्तस्य वश्याः स्युर्मरणावधिं ॥ ११४ ॥

तद् द्रव्यं सम्यगभ्यर्च्य घृताभ्यक्तं तद्धिया मन्त्रं जपन् भक्षयेत्। तस्य प्रभावात् नरनारीनृपाश्च मरणावधि वश्याः स्युः॥

Verse 115

शक्तयष्टगंधं संपिष्य कन्यया शिशिरे जले । तेन वै तिलकं भाले धारयन्वशयेज्जगत् ॥ ११५ ॥

कन्यया शिशिरे जले शक्तयष्टगन्धं संपिष्य, तेन भाले तिलकं धारयेत्। तद्-तिलकधारणेन जगदपि वश्यं भवतीति कथ्यते॥

Verse 116

शालितंदुलमादाय प्रस्थं भांडे नवे क्षिपेत् । समानवर्णेवत्साया रक्ताया गोः पयस्तथा ॥ ११६ ॥

शालितण्डुलं प्रस्थमादाय नवे भाण्डे निक्षिपेत्। तथा समानवर्णवत्साया रक्ताया गोः पयः सम्यक् प्रक्षिपेत्॥

Verse 117

द्विगुणं तत्र निक्षिप्य श्रपयेत्संस्कृतेऽनले । घृतेन सिक्तं सिक्थं तु कृत्वा तत्ससितं करे ॥ ११७ ॥

तत्र द्विगुणं द्रव्यं निक्षिप्य संस्कृतेऽनले श्रपयेत्। ततः घृतेन सिक्तं सिक्थं कृत्वा, तत् ससितं करे गृह्णीयात्॥

Verse 118

विधाय विद्यामष्टोर्द्धूशतं जप्त्वा हुनेत्ततः । एवं होमो महालक्ष्मीमावहेत्प्रतिपत्कृतः ॥ ११८ ॥

विधिं सम्यगनुष्ठाय, विद्यां अष्टोत्तरशतं जप्त्वा ततः होमं जुहुयात्। एवं प्रतिपदि कृतो होमो महालक्ष्मीमावहति॥

Verse 119

शुक्रवारेष्वपि तथा वर्षान्नृपसमो भवेत् । पंचम्यां तु विशेषेण प्राग्वद्धोमं समाचरेत् ॥ ११९ ॥

शुक्रवारेष्वपि एवं व्रतमाचरन् संवत्सरपर्यन्तं नृपसमो भवति। पञ्चम्यां तु विशेषतः पूर्वोक्तविधिना यथावत् होमं समाचरेत्॥

Verse 120

तस्यां तिथौ त्रिमध्वक्तैर्मल्लिकाद्यैः सितैर्हुनेत् । अन्नाज्याभ्यां च नियतं हुत्वान्नाढ्यो भवेन्नरः ॥ १२० ॥

तस्यां तिथौ त्रिमध्वक्तैर्मल्लिकाद्यैः सितपुष्पैश्च हुतं कुर्यात्। अन्नाज्याभ्यां च नित्यं हुत्वा नरः समृद्धो भवति॥

Verse 121

यद्यद्धि वांछितं वस्तु तत्तत्सर्वं तु सर्वदा । घृतहोमादवाप्नोति तथैव तिलतंदुलैः ॥ १२१ ॥

यद्यदिष्टं वाञ्छितं वस्तु तत्सर्वं सर्वदा घृतहोमादवाप्नोति; तथा तिलतण्डुलहोमादपि फलमाप्नोति॥

Verse 122

अरुणैः पंकजैर्होमं कुर्वंस्त्रिमधुराप्लुतैः । मंडलाल्लभते लक्ष्मीं महतीं श्लाध्यविग्रहाम् ॥ १२२ ॥

अरुणैः पङ्कजैस्त्रिमधुराप्लुतैः होमं कुर्वन् तस्मान्मण्डलात् महतीं लक्ष्मीं श्लाघ्यविग्रहां लभते॥

Verse 123

कह्लारैः क्षौद्रसंसिक्तैः पूर्णाद्यं तद्दिनावधि । जुहुयान्नित्यशो भक्त्या सहस्रं विकचैः शुभैः ॥ १२३ ॥

क्षौद्रसंसिक्तैर्विकचैः शुभैः कह्लारैः पूर्णाद्यं तद्दिनावधि। भक्त्या नित्यशः सहस्रं जुहुयात्॥

Verse 124

स तु कीर्तिं धनं पुत्रान्प्राप्नुयान्नात्र संशयः । चंपकैः क्षौद्रसंसिक्तैः सहस्रहवनाद्ध्रुवम् ॥ १२४ ॥

स तु कीर्तिं धनं पुत्रान् प्राप्नुयाद् नात्र संशयः। चम्पकैः क्षौद्रसंसिक्तैः सहस्रहवनाद् ध्रुवम्॥

Verse 125

लभते स्वर्णनिष्काणां शतं मासेन नारद । पाटलैर्घृतसंसिक्तैस्त्रिसहस्रं हुतैस्तथा ॥ १२५ ॥

लभते स्वर्णनिष्काणां शतं मासेन नारद। पाटलैर्घृतसंसिक्तैस् त्रिसहस्रं हुतैस् तथा॥

Verse 126

दर्शादिमासाल्लभते चित्राणि वसनानि च । कर्पूरचंदनाद्यानि सुगन्धानि तु मासतः ॥ १२६ ॥

दर्शादिमासाल् लभते चित्राणि वसनानि च। कर्पूरचन्दनाद्यानि सुगन्धानि तु मासतः॥

Verse 127

वस्तूनि लभते हृद्यैरन्यैर्भोगोपयोगिभिः । शालिभिः क्षीरसिक्ताभिः सप्तमीषु शतं हुतम् ॥ १२७ ॥

वस्तूनि लभते हृद्यैर् अन्यैर् भोगोपयोगिभिः। शालिभिः क्षीरसिक्ताभिः सप्तमीषु शतं हुतम्॥

Verse 128

तेन शालिसमृद्धिः स्याज्मासैः षड्रभिरसंशयम् । तिलैर्हुतैस्तु दिवसैर्वर्षादारोग्यमाप्नुयात् ॥ १२८ ॥

तेन शालिसमृद्धिः स्याज् मासैः षड्भिर् असंशयम्। तिलैर्हुतैस् तु दिवसैर् वर्षाद् आरोग्यम् आप्नुयात्॥

Verse 129

स्वजन्मर्क्षत्रिषु तथा दूर्वाभिर्ज्जुहुयान्नरः । निरातंको महाभोगः शतं वर्षाणि जीवति ॥ १२९ ॥

स्वजन्मसम्बद्धेषु त्रिषु नक्षत्रेषु तथा दूर्वाभिः सह नरः जुहुयात्। स निरातङ्को महाभोगी भूत्वा शतं वर्षाणि जीवति॥

Verse 130

गुडूचीतिलदूर्वाभिस्त्रिषु जन्मसु वा हुनेत् । तेनायुःश्रीयशोभोगपुण्यनिध्यादिमान्भवेत् ॥ १३० ॥

गुडूची-तिल-दूर्वाभिः त्रिषु जन्मसु वा हुतं चेत्। तेन आयुः-श्री-यशो-भोग-पुण्यनिध्यादिमान् भवेत्॥

Verse 131

घृतपायसदुग्धैस्तु हुतैस्तेषु त्रिषु क्रमात् । आयुरारोग्यविभवैर्नृपामात्यो भवेत्तथा ॥ १३१ ॥

घृत-पायस-दुग्धैस्तु तेषु त्रिषु क्रमात् हुतैः। आयुरारोग्यविभवैः सहितो नृपामात्यो भवेत्॥

Verse 132

सप्तम्यां कदलीहोमात्सौभाग्यं लभतेऽन्वहम् । दूर्वात्रिकैस्तु प्रादेशमानैस्त्रिस्वादुसंयुतैः ॥ १३२ ॥

सप्तम्यां कदलीहोमात् सौभाग्यं लभतेऽन्वहम्। दूर्वात्रिकैस्तु प्रादेशमानैस्त्रिस्वादुसंयुतैः॥

Verse 133

जुहुयाद्दिनशो घोरे सन्निपातज्वरे तथा । तद्दिनेषु जपेद्विद्यां नित्यशः सलिलं स्पृशन् ॥ १३३ ॥

घोरे सन्निपातज्वरे दिनशो जुहुयात्। तद्दिनेषु सलिलं स्पृशन् नित्यशः विद्यां जपेत्॥

Verse 134

सहस्रवारं तत्तोयैः स्नानं पानं समाचरेत् । पाकाद्यमपि तैरव कुर्याद्रोगविमुक्तये ॥ १३४ ॥

तत्तोयैः सहस्रवारं स्नानं पानं च विधिवत् समाचरेत्। तैरेव पाकादिकं कुर्याद् रोगविमुक्तये॥

Verse 135

साध्यर्क्षवृक्षसंचूर्णं त्र्यूषणं सर्षपं तिलम् । पिष्टं च साध्यपादोत्थरजसा च समन्वितम् ॥ १३५ ॥

साध्यर्क्षवृक्षसंचूर्णं त्र्यूषणं सर्षपं तिलम्। एतानि पिष्टानि साध्यपादोत्थरजसा समन्वितानि लेपं कुर्यात्॥

Verse 136

कृत्वा पुत्तलिकां सम्यग्धृदये नामसंयुताम् । प्राग्वच्छित्वायसैस्तीक्ष्णैः शस्त्रैः पुत्तलिकां हुनेत् ॥ १३६ ॥

पुत्तलिकां सम्यक् कृत्वा हृदये नामसंयुताम्। प्राग्वद् आयसैस्तीक्ष्णैः शस्त्रैश्छित्त्वा पुत्तलिकां हुनेत्॥

Verse 137

एवं दिनैः सप्तभिस्तु साध्यो वश्यो भवेद्दृढम् । तथाविधां पुत्तलिकां कुंडमध्ये निखन्य च ॥ १३७ ॥

एवं सप्तदिनैस्तु साध्यो वश्यो भवेद्दृढम्। तथाविधां पुत्तलिकां कुंडमध्ये निखन्य च॥

Verse 138

उपर्यग्निं निधायाथ विद्यया दिनशो हुनेत् । त्रिसहस्रं त्रियमायां सर्षपैस्तद्रसाप्लुतैः ॥ १३८ ॥

उपर्यग्निं निधायाथ विद्यया दिनशो हुनेत्। त्रिसहस्रं त्रियमायां सर्षपैस्तद्रसाप्लुतैः॥

Verse 139

शतयोजनदूरादप्यानयेद्वनितां बलात् । वशयेद्वनितां होंमात्कौशिकैर्मधुमिश्रितैः ॥ १३९ ॥

शतयोजनदूरादपि बलाद् वनिताम् आनयेत्। मधुमिश्रितैः कौशिकैः होमात् वनितां वशं नयेत्॥

Verse 140

नालिकेरफलोपे तैर्गुडैर्लक्ष्मीमवाप्नुयात् । तथाज्यसिक्तैः कह्लारैः क्षीराक्तैररुणोत्पलैः ॥ १४० ॥

नालिकेरफलोपेतैर्गुडैर्लक्ष्मीमवाप्नुयात्। तथाज्यसिक्तैः कह्लारैः क्षीराक्तैररुणोत्पलैः॥

Verse 141

त्रिमध्वक्तैश्चंपर्कश्च प्रसूनैर्बकुलोद्भवैः । मधूकजैः प्रसूनैश्च हुतैः कन्यामवाप्नुयात् ॥ १४१ ॥

त्रिमध्वक्तैश्चम्पकैश्च प्रसूनैर्बकुलोद्भवैः। मधूकजैः प्रसूनैश्च हुतैः कन्यामवाप्नुयात्॥

Verse 142

पुन्नागजैर्हुतैर्वस्त्राण्याज्यैरिष्टमवाप्नुयात् । माहिषैर्महिषीराजैरजान् गव्यैश्च गास्तथा ॥ १४२ ॥

पुन्नागजैर्हुतैर्वस्त्राण्याज्यैरिष्टमवाप्नुयात्। माहिषैर्महिषीराजैरजान् गव्यैश्च गास्तथा॥

Verse 143

अवाप्नोति हुतैराज्यैः रत्नै रत्नं च साधकः । शालिपिष्टमयीं कृत्वा पुत्तलीं ससितां ततः ॥ १४३ ॥

अवाप्नोति हुतैराज्यैः साधकः राज्यसमृद्धिम्। रत्नै रत्नं च लभते; शालिपिष्टमयीं श्वेतां पुत्तलीं कृत्वा ततः॥

Verse 144

हृद्देशन्यस्तनामार्णां पचेत्तैलाज्ययोर्निशि । तन्मनाश्च दिवारात्रौ विद्याजप्तां तु भक्षयेत् ॥ १४४ ॥

हृद्देशे नामाक्षराणि न्यस्य, रात्रौ तैलाज्ययोः पचेत्। तन्मनाः सन् दिवारात्रौ विद्याजपसंस्कृतं तद् भक्षयेत्॥

Verse 145

सप्तरात्रप्रयोगेण नरो नारी नृपोऽपि वा । दासवद्वशमायाति चित्तप्राणादि चार्पयेत् ॥ १४५ ॥

सप्तरात्रप्रयोगेण नरो नारी नृपोऽपि वा। दासवद्वशमायाति; चित्तप्राणादि चार्पयेत्॥

Verse 146

हयारिपुष्पैररुणैः सितैर्वा जुहुयात्तथा । त्रिसप्तरात्रान्महतीमवाप्नोति श्रियन्नरः ॥ १४६ ॥

हयारिपुष्पैररुणैः सितैर्वा जुहुयात्तथा। त्रिसप्तरात्रान्नरो महतीं श्रियमवाप्नुयात्॥

Verse 147

छागमांसैस्त्रिमध्वक्तैर्होमात्स्वर्णमवाप्नुयात् । क्षीराक्तैः सस्यसंपन्नां भुवमाप्नोति मंडलात् ॥ १४७ ॥

छागमांसैस्त्रिमध्वक्तैर्होमात्स्वर्णमवाप्नुयात्। क्षीराक्तैः सस्यसंपन्नां भुवमाप्नोति मण्डलात्॥

Verse 148

पद्माक्षैर्हवनाल्लक्ष्मीमवाप्नोति त्रिभिर्दिनैः । बिल्वैर्दशांशं जुहुयान्मंत्राद्यैः साधने जपे ॥ १४८ ॥

पद्माक्षैर्हवनाल्लक्ष्मीमवाप्नोति त्रिभिर्दिनैः। बिल्वैर्दशांशं जुहुयान्मन्त्राद्यैः साधने जपे॥

Verse 149

एवं संसिद्धमंत्रस्तु मंत्रितैश्चुलुकोदकैः । फणिदष्टमृतानां तु मुखे संताड्य जीवयेत् ॥ १४९ ॥

एवं संसिद्धमंत्रस्तु मंत्रितैश्चुलुकोदकैः । फणिदष्टमृतानां तु मुखे संताड्य जीवयेत् ॥ १४९ ॥

Verse 150

तत्कर्णयोर्जपन्विद्यां यष्ट्या वा जपसिद्धया । संताड्यशीर्षं सहसा मृतमुत्थापयेदिति ॥ १५० ॥

तत्कर्णयोर्जपन्विद्यां यष्ट्या वा जपसिद्धया । संताड्यशीर्षं सहसा मृतमुत्थापयेदिति ॥ १५० ॥

Verse 151

कृत्वा योनिं कुंडमध्ये तत्राग्नौ विधिवद्ध्रुनेत् । तिलसर्षपगोधूमशालिधान्ययवैर्हुनेत् ॥ १५१ ॥

कृत्वा योनिं कुंडमध्ये तत्राग्नौ विधिवद्ध्रुनेत् । तिलसर्षपगोधूमशालिधान्ययवैर्हुनेत् ॥ १५१ ॥

Verse 152

त्रिमध्वक्तैरेकशो वा समेतैर्वा समृद्धये । बकुलैश्चंपकैरब्जैः कह्लारैररुणोत्पलैः ॥ १५२ ॥

त्रिमध्वक्तैरेकशो वा समेतैर्वा समृद्धये । बकुलैश्चंपकैरब्जैः कह्लारैररुणोत्पलैः ॥ १५२ ॥

Verse 153

कैरवैर्मल्लिकाकुंदमधूकैरिंदिराप्तये । अशोकैः पाटलैर्विल्वैर्जातीविकंकतैः सितैः ॥ १५३ ॥

कैरवैर्मल्लिकाकुंदमधूकैरिंदिराप्तये । अशोकैः पाटलैर्विल्वैर्जातीविकंकतैः सितैः ॥ १५३ ॥

Verse 154

नवनीलोत्पलैरश्वरिपुजैः कर्णिकारजैः । होमाल्लक्ष्मीं च सौभाग्यं निधिमायुर्यशो लभेत् ॥ १५४ ॥

नवनीलोत्पलैः, अश्वरिपूज्यैः कर्णिकारजैश्च पुष्पैः कृतहোমात् लक्ष्मीः सौभाग्यं निधिः आयुः यशश्च लभ्यते ॥

Verse 155

दूर्वां गुडूचीमश्वत्थं वटमारग्वधं तथा । सितार्कप्लक्षजं हुत्वा चिरान्मुच्येत रोगतः ॥ १५५ ॥

दूर्वां गुडूचीम् अश्वत्थं वटं मारग्वधं तथा । सितार्कं प्लक्षजं च हुत्वा चिरात् रोगतः मुच्यते ॥

Verse 156

इक्षुजंबूनालिकेरमोचागुडसितायुतैः । अचलां लभते लक्ष्मीं भोक्ता च भवति ध्रुवम् ॥ १५६ ॥

इक्षु-जम्बू-नालिकेर-मोच-गुड-सितायुतैः हुत्वा अचलां लक्ष्मीं लभते, ध्रुवं च भोगी भवति ॥

Verse 157

सर्षपाज्यैर्हुते मृत्युः काष्ठाग्नौ वैरिमृत्यवे । चतुरंगुलजैर्होमाञ्चतुरंगबले रिपोः ॥ १५७ ॥

सर्षपाज्यैः काष्ठाग्नौ हुते वैरिणो मृत्युः सिध्यति। चतुरङ्गुलमितैर्होमैः रिपोश्चतुरङ्गबलं नश्यति ॥

Verse 158

सप्ताहाद्रोगदुःखार्तिर्भवत्येव न संशयः । नित्यं नित्यार्चनं कुर्यात्तथा होमं घृतेन वै ॥ १५८ ॥

सप्ताहात् रोगदुःखार्तिः भवत्येव, न संशयः। तस्मान्नित्यं नित्यार्चनं कुर्यात्, घृतेन च होमं नित्यं कुर्यात् ॥

Verse 159

विद्याभिमंत्रितं तोयं पिबेत्प्रातस्तदाप्तये । चंदनोशीरकर्पूरकस्तूरीरोचनान्वितैः ॥ १५९ ॥

तदाप्तये प्रातः विद्याभिमन्त्रितं तोयं पिबेत्। चन्दनोशीरकर्पूरकस्तूरीरोचनायुतं जलं भवेत्॥

Verse 160

काश्मीरकालागुरुभिर्मृगस्वेदमयैरपि । पूजयेच्च शिवामेतैर्गंधैः सर्वार्थसिद्धये ॥ १६० ॥

काश्मीरकालागुरुभिर्मृगस्वेदमयैरपि गन्धैः। एतैर्गन्धैः शिवां पूजयेत् सर्वार्थसिद्धये॥

Verse 161

सर्वाभिरपि नित्याभिः प्रातर्मातृकया समम् । त्रिजप्ताभिः पिबेत्तोयं तथा वाक्सिद्वये शिवम् ॥ १६१ ॥

प्रातर्मातृकया समं सर्वाभिर्नित्याभिरपि त्रिजप्ताभिः। तोयं पिबेत् तथा वाक्सिद्धिद्वये शिवं स्थापयेत्॥

Verse 162

विदध्यात्साधनं प्राग्वद्वर्णलक्षं पयोव्रतः । त्रिस्वादुसिक्तैररुणैरंबुजैर्हवनं चरेत् ॥ १६२ ॥

प्राग्वद्वर्णलक्षं साधनं विदध्यात् पयोव्रतः। त्रिस्वादुसिक्तैररुणैरम्बुजैर्हवनं चरेत्॥

Verse 163

जपतर्पणहोमार्चासेकसिद्धमनुर्नरः । कुर्यादुक्तान्प्रयोगांश्च न चेत्तन्मनुदेवताः ॥ १६३ ॥

जपतर्पणहोमार्चासेकसिद्धमनुर्नरः। कुर्यादुक्तान्प्रयोगांश्च न चेत्तन्मनुदेवताः॥

Verse 164

प्राणांस्तस्य ग्रसंत्येव कुपितास्तत्क्षणान्मुने । अनया विद्यया लोके यदसाध्यं न तत्क्वचित् ॥ १६४ ॥

कुपिताः ते तत्क्षणादेव तस्य प्राणान् ग्रसन्ति, मुने। अनया विद्यया लोके यदसाध्यं न तत् क्वचित्॥

Verse 165

अरण्यवटमूले च पर्वताग्रगुहासु च । उद्यानमध्यकांतारे मातृपादपमूलतः ॥ १६५ ॥

अरण्यवटमूले च पर्वताग्रगुहासु च। उद्यानमध्यकान्तारे मातृपादपमूलतः॥

Verse 166

सिंधुतीरे वने चैता यक्षिणीः साधयेन्नरः । कमलैः कैरवै रक्तैः सितैः सौगंधिकोत्पलैः ॥ १६६ ॥

सिन्धुतीरे वने चैता यक्षिणीः साधयेन्नरः। कमलैः कैरवै रक्तैः सितैः सौगन्धिकोत्पलैः॥

Verse 167

सुगंधिशिफालिकया त्रिमध्वक्तैर्यथाविधि । होमात्सप्तसु वारेषु तन्मंडलत एव वै ॥ १६७ ॥

सुगन्धिशिफालिकया त्रिमध्वक्तैर्घृतान्वितैः यथाविधि। होमात् सप्तसु वारेषु तन्मण्डलत एव वै फलमुदेति॥

Verse 168

विजयं समवाप्रोति समरे द्वंद्वयुद्धके । मल्लयुद्धे शस्त्रयुद्धे वादे द्यूतह्नयेऽपि च ॥ १६८ ॥

समरे द्वन्द्वयुद्धके मल्लयुद्धे शस्त्रयुद्धे वादे द्यूताह्वयेऽपि च। स विजयम् समवाप्नोति॥

Verse 169

व्यवहारेषु सर्वत्र जयमाप्नोति निश्चितम् । चतुरंगुलजैः पुप्पैर्होमात्संस्तंभयेदरीन् ॥ १६९ ॥

व्यवहारेषु सर्वत्र निश्चयेन जयमाप्नुयात्। चतुरङ्गुलमितैः पुष्पैर्होमं कृत्वा शत्रून् स्तम्भयेत्॥

Verse 170

तथैव कर्णिकारोत्थैः पुन्नागोत्थैर्नमेरुजैः । चंपकैः केतकै राजवृक्षजैर्माधवोद्भवैः ॥ १७० ॥

तथैव कर्णिकारोत्थैः पुन्नागोत्थैर्नमेरुजैः। चम्पकैः केतकैश्चैव राजवृक्षजमाधवैः॥

Verse 171

प्राग्वद्दारेषु जुहुयात्क्रमात्पुष्पैस्तु सप्तभिः । प्रोक्तेषु स्तंभनं शत्रोर्भंगो वा भवति ध्रुवम् ॥ १७१ ॥

प्राग्वद् द्वारेषु क्रमशो जुहुयात् पुष्पसप्तकैः। एतेषु विधिवत्कृते शत्रोः स्तम्भनभङ्गयोः ध्रुवम्॥

Verse 172

शत्रोर्नक्षत्रवृक्षाग्नौ तत्समिद्धिस्तु होमतः । सर्षपाज्यप्लुताभिस्ते प्रणमंत्येव पादयोः ॥ १७२ ॥

शत्रोर्नक्षत्रवृक्षाग्नौ तत्समिद्ध्या हुताशने। सर्षपाज्यप्लुतैर्होमैः ते पादयोः प्रणमन्ति हि॥

Verse 173

मृत्युकाष्ठानले मृत्युपत्रपुष्पफलैरपि । समिद्भिर्जुहुयात्सम्यग्वारे शार्चनपूर्वकम् ॥ १७३ ॥

मृत्युकाष्ठानले सम्यक् मृत्युपत्रफलपुष्पकैः। समिद्भिश्च जुहुयाद् वारे शार्चनपूर्वकम्॥

Verse 174

अरातेश्चतुरंगं तु बलं रोगार्द्दितं भवेत् । तेनास्य विजयो भूयान्निधनेनापि वा पुनः ॥ १७४ ॥

यदि शत्रोश्चतुरङ्गं बलं रोगार्दितं भवेत्, तदा तेनैव क्षयेण वा शत्रोर्निधनेनापि पुनः अस्य विजयः भूयान् भवति ॥

Verse 175

अर्कवारेऽर्कजैरिध्मैः समिद्धेऽग्नौ तदुद्भवैः । पत्रैः पुष्पैः फलैः काण्डैर्मूलैश्चापि हुनेत्क्रमात् ॥ १७५ ॥

अर्कवारे अर्कजैरिध्मैः समिद्धेऽग्नौ, तदुद्भवैः पत्रैः पुष्पैः फलैः काण्डैर्मूलैश्च क्रमात् आहुतिं जुहुयात् ॥

Verse 176

सवर्णारुणवत्साया घृतसिक्तैस्तु मण्डलात् । अरातिदिङ्मुखो भूत्वा कुंडे त्र्यस्रे विधानतः ॥ १७६ ॥

सवर्णारुणवत्साया घृतसिक्ते मण्डले, अरातिदिङ्मुखो भूत्वा, विधानतः त्र्यस्रे कुण्डे कर्म समाचरेत् ॥

Verse 177

पलायते वा रोगार्तः प्रणमेद्वा भयान्वितः । पलाशेध्मानले तस्य पंचांगैस्तद्घृताप्लुतैः ॥ १७७ ॥

रोगार्तः पलायते वा भयान्वितः प्रणमेद्वा, तथापि तस्य पलाशेध्मानले घृताप्लुतैः पञ्चाङ्गैः आहुतिं जुहुयात् ॥

Verse 178

होमेन सोमवारे च भवेत्प्राग्वन्न संशयः । खादिरेध्मानले तस्य पंचांगैस्तद्घृताप्लुतैः ॥ १७८ ॥

सोमवारे होमेन प्राग्वत् फलप्राप्तिर्भवति न संशयः; खादिरेध्मानले तस्य घृताप्लुतैः पञ्चाङ्गैः आहुतिं जुहुयात् ॥

Verse 179

वारे भौमस्य हवनात्तदाप्नोति सुनिश्चितम् । अपामार्गस्य सौम्येऽह्नि पिप्पलस्य गुरोर्दिने ॥ १७९ ॥

वारे भौमस्य हवनं कृत्वा निश्चयेनोक्तं फलं प्राप्नोति। सौम्येऽह्नि अपामार्गसमिद्भिः, गुरोर्दिने पिप्पलसमिद्भिश्च हुत्वा स्वस्वफलमवाप्नुयात्॥

Verse 180

उदुंबरस्य भृगुजे शम्या मांदेऽह्नि गोघृतैः । शुभ्रपीतसितश्यामवर्णाद्याः पूर्ववत्तथा ॥ १८० ॥

भृगुजेऽह्नि उदुंबरसमिधा-शम्यया हवनं कुर्यात्; मांदेऽह्नि गोघृतैश्च। शुभ्रपीतसितश्यामवर्णादयः पूर्वोक्तवद् एव ज्ञेयाः॥

Verse 181

तत्फलं समवाप्नोति तत्समिद्दीपितेऽनले । प्रतिपत्तिथिमारभ्य पंचम्यंतं क्रमेण वै ॥ १८१ ॥

तैः समिद्भिर्यदा वह्निः दीप्तः स्यात् तदा तदेव फलं समवाप्नोति। प्रतिपत्तितिथिमारभ्य पंचम्यन्तं तिथिक्रमः कार्यः॥

Verse 182

शालीचणकमुद्गैश्च यवमाषैश्च होमतः । माहिषाज्यप्लुतैस्ताभिस्तिथिभिः समवाप्नुयात् ॥ १८२ ॥

शालीचणकमुद्गयवमाषैः होमं कृत्वा, तास्वाहुतिषु माहिषाज्यप्लुतासु, ताभिस्तिथिभिः संबद्धं फलं समवाप्नुयात्॥

Verse 183

षष्ठ्यादिसप्तम्यंतं तु चाजाभवघृतैस्तथा । प्रागुक्तैर्निस्तुषैर्होमात्प्रागुक्तफलमाप्नुयात् ॥ १८३ ॥

षष्ठ्यादिसप्तम्यन्तं तु अजाभवघृतैः तथा प्रागुक्तैर्निस्तुषैर्धान्यैः होमं कृत्वा, प्रागुक्तमेव फलं प्राप्नुयात्॥

Verse 184

तद्वर्द्धं पंचके त्वेतैः समस्तैश्च तिलद्वयैः । सितान्नैः पायसैः सिक्तैराविकैस्तु घृतैस्तथा ॥ १८४ ॥

पञ्चके तु तदर्धवृद्धिं कुर्यात्—एतैः सर्वैः सह तिलद्वयैः, सितान्नैः, पायसैः, पायससिक्तैः पदार्थैः, तथा आविकघृतैश्च समन्वितैः।

Verse 185

हवनात्तदवाप्नोति यदादौ फलमीरितम् । एवं नक्षत्रवृक्षोत्थवह्नौ तैस्तैर्मधुप्लुतैः ॥ १८५ ॥

हवनात् तदवाप्नोति यदादौ फलमीरितम्। एवं नक्षत्रवृक्षोत्थे वह्नौ तैस्तैर्मधुप्लुतैः हविर्भिः क्षिप्तैः फलानि सिध्यन्ति।

Verse 186

हवनादपि तत्प्राप्तिर्भवत्येव न संशयः । विद्यां संसाध्य पूर्वं तु पस्चादुक्तानशेषतः ॥ १८६ ॥

हवनादपि तत्प्राप्तिर्भवत्येव न संशयः। विद्यां तु पूर्वं संसाध्य, पश्चादुक्तान् विधीनशेषतः आचरेत्।

Verse 187

प्रयोगान्साधयेद्धीमान् मंगलायाः प्रसादतः । संपूज्य देवतां विप्रकुमारीं कन्यकां तु वा ॥ १८७ ॥

धीमान् मङ्गलायाः प्रसादतः प्रयोगान् साधयेत्। देवतां संपूज्य, विप्रकुमारीं कन्यकां वा यथाविधि सम्मानयेत्।

Verse 188

सशुभावयवां मुग्धां स्नातां धौतांबरां शुभाम् । तथाविधं कुमारं वा संस्थाप्यभ्यर्च्य विद्यया ॥ १८८ ॥

सशुभावयवां मुग्धां स्नातां धौताम्बरां शुभाम्। तथाविधं कुमारं वा संस्थाप्य, विद्यया अभ्यर्चयेत्।

Verse 189

स्पृष्टशीर्षो जपेद्विद्यां शतवारं तथार्चयेत् । प्रसूनैररुणैः शुभ्रैः सौरभाढ्यैरथापि वा ॥ १८९ ॥

शिरसा स्पृष्ट्वा श्रद्धया, विद्यां शतवारं जपेत्; तथा च अर्चनं कुर्यात्—अरुणैः शुभ्रैः वा, सौरभसमृद्धैः प्रसूनैः।

Verse 190

दद्याद्गुग्गुलधूपं च यावत्कर्मावसानकम् । ततो देव्या समाविष्टे तस्मिन्संपूज्य भक्तितः ॥ १९० ॥

गुग्गुलुधूपं च दद्यात् यावत्कर्मावसानम्; ततः तस्मिन् देव्या समाविष्टायां, तां भक्त्या सम्यक् संपূजयेत्।

Verse 191

ततस्तामुपचारैस्तैः प्रागुक्तैर्विद्यया व्रती । प्रजपंस्तां ततः पृच्छेदभीष्टं कथयेच्च सा ॥ १९१ ॥

ततः प्रागुक्तैः उपचारैः विध्यनुसारतः व्रती तां प्रजपन्; अनन्तरं अभीष्टं पृच्छेत्, सा च तत् कथयेत्।

Verse 192

भूतं भवद्भविष्यं च यदन्यन्मनसि स्थितम् । जन्मांतराण्यतीतानि सर्वं सा पूजिता वदेत् ॥ १९२ ॥

भूतं भवत् भविष्यं च, यदन्यन्मनसि स्थितम्; अतीतानि जन्मान्तराणि च—सा पूजिता सर्वं वदेत्।

Verse 193

ततस्तां प्राग्वदभ्यर्च्य स्वात्मन्युद्वास्य तां जपेत् । सहस्रवारं स्थिरधीः पूर्णात्मा विचरेत्सुखी ॥ १९३ ॥

ततः प्राग्वत् तामभ्यर्च्य, स्वात्मनि तामुद्वास्य जपेत्; सहस्रवारं स्थिरधीः—पूर्णात्मा सुखी विचरेत्।

Verse 194

मधुरत्रयसंसिक्तैररुणैरंबजैः श्रियम् । प्राप्नोति मंडलं होमात्सितैश्च महद्यशः ॥ १९४ ॥

मधुरत्रयसंयुक्तैररुणैरम्बुजैर्होमं कृत्वा श्रीं समश्नुते। सिताम्बुजैश्च हुत्वा महद्यशः प्राप्नोति॥

Verse 195

क्षौद्राक्तैरुप्तलै रक्तैर्हवनात्प्रोक्तकालतः । सुवर्णं समवाप्नोति निधिं वा वसुधां तु वा ॥ १९५ ॥

क्षौद्राक्तैरुत्पलै रक्‍तैः प्रोक्तकाले हवनं कृत्वा सुवर्णं प्राप्नोति, निधिं वा वसुधां वा॥

Verse 196

क्षीराक्तैः कैरवैर्होमात्प्रोक्तं काममवाप्नुयात् । धान्यानि विविधान्याशु सुभगः स भवेन्नरः ॥ १९६ ॥

क्षीराक्तैः कैरवैर्होमात् प्रोक्तं काममवाप्नुयात्। विविधधान्यान्याशु लभते, स नरः सुभगो भवेत्॥

Verse 197

आज्याक्तैरुत्पलैर्होमाद्वांछितं समवाप्नुयात् । तदक्तैरपि कह्लारैर्हवनाद्राजवल्लभः ॥ १९७ ॥

आज्याक्तैरुत्पलैर्होमाद्वाञ्छितं समवाप्नुयात्। तदक्तैः कह्लारैर्हवनाद्राजवल्लभो भवेत्॥

Verse 198

पलाशपुष्पैस्त्रिस्वादुयुक्तैस्तत्कालहोमतः । चतुर्विधं तु पांडित्यं भवत्येव न संशयः ॥ १९८ ॥

पलाशपुष्पैस्त्रिस्वादुयुक्तैस्तत्कालहोमतः। चतुर्विधं पाण्डित्यं भवत्येव न संशयः॥

Verse 199

लाजैस्त्रिमधुरोपेतैस्तत्कालहवनेन वै । कन्यकां लभते पत्नीं समस्तगुणसंयुताम् ॥ १९९ ॥

लाजैस्त्रिमधुरोपेतैस्तत्कालहवनेन वै । कन्यकां लभते पत्नीं समस्तगुणसंयुताम् ॥

Verse 200

नालिकेरफलक्षोदं ससितं सगुडं तु वा । क्षौद्राक्षं जुहुयात्तद्वदयत्नाद्धनदोपमः ॥ २०० ॥

नालिकेरफलक्षोदं ससितं सगुडं तु वा । क्षौद्राक्षं जुहुयात्तद्वदयत्नाद्धनदोपमः ॥