Adhyaya 83
Purva BhagaThird QuarterAdhyaya 83169 Verses

Pañca-prakṛti-nirūpaṇa and Mantra-vidhi: Rādhā, Mahālakṣmī, Durgā, Sarasvatī, Sāvitrī; plus Sāvitrī-Pañjara

शौनकः सूतं दुर्लभं कुमारोपदिष्टं तान्त्रिकविधिं प्रकाशयितुं प्रशंसति। नारदः सहस्रयुग्मनामश्रवणानन्तरं सनत्कुमारं प्रणम्य शाक्ततन्त्रसारं, विशेषतः राधामाहात्म्यं तदुद्भवांश्च मन्त्रविधानं च पृच्छति। सनत्कुमारः गोलोकप्रधानां देवोत्पत्तिकथां वदति—कृष्णस्य प्रतिरूपा राधा, कृष्णस्य वामभागात् नारायणः, राधायाः वामभागात् महालक्ष्मीः, कृष्णराधयोः रोमकूपेभ्यः गोपगोप्यः, विष्णोः नित्याया मायारूपा दुर्गा, हरिनाभेः ब्रह्मा, कृष्णस्य द्विधाभावेन वामतः शिवः दक्षिणतः कृष्णः, सरस्वती चोत्पद्य वैकुण्ठं प्रेषिता। अनन्तरं पञ्चविधां राधां निरूप्य मन्त्र-ध्यान-आर्चनादिसाधनक्रमान्, मन्त्रलक्षणानि, यन्त्रावरणविन्यासान्, देवतागणान्, जपसंख्याः, होमद्रव्याणि, तथा राजजय, सन्तान, ग्रहपीडाशमन, आयुष्य, ऐश्वर्य, काव्यप्रभा इत्यादिसिद्ध्युपयोगान् राधा-महालक्ष्मी-दुर्गा-सरस्वती-सावित्रीणां विस्तरेण निर्दिशति। अन्ते दिग्बन्धनयुक्तं देह-लोकन्याससमन्वितं सावित्रीपञ्जरं, सावित्र्याः नामावलिं फलश्रुतिं च उपसंहरति।

Shlokas

Verse 1

श्रीशौनक उवाच । साधु सूत महाभागः जगदुद्धारकारकम् । महातंत्रविधानं नः कुमारोक्तं त्वयोदितम् ॥ १ ॥

श्रीशौनक उवाच । साधु सूत महाभागः जगदुद्धारकारकम् । महातंत्रविधानं नः कुमारोक्तं त्वयोदितम् ॥

Verse 2

अलभ्यमेतत्तंत्रेषु पुराणेष्वपि मानद । यदिहोदितमस्मभ्यं त्वयातिकरुणात्मना ॥ २ ॥

अलभ्यमेतत्तंत्रेषु पुराणेष्वपि मानद । यदिहोदितमस्मभ्यं त्वयातिकरुणात्मना ॥

Verse 3

नारदो भगवान्सूत लोकोद्धरणतत्परः । भूयः पप्रच्छ किं साधो कुमारं विदुषां वरम् ॥ ३ ॥

नारदो भगवान्सूत लोकोद्धरणतत्परः । भूयः पप्रच्छ किं साधो कुमारं विदुषां वरम् ॥

Verse 4

सूत उवाच । श्रुत्वा स नारदो विप्राः युग्मनामसहस्रकम् । सनत्कुमारमप्याह प्रणम्य ज्ञानिनां वरम् ॥ ४ ॥

सूत उवाच । विप्राः, युग्मनामसहस्रकं श्रुत्वा स नारदः । ज्ञानिनां वरं सनत्कुमारमपि प्रणम्य समभाषत ॥ ४ ॥

Verse 5

नारद उवाच । ब्रह्मंस्त्वया समाख्याता विधयस्तंत्रचोदिताः । तत्रापि कृष्णमंत्राणां वैभवं ह्युदितं महत् ॥ ५ ॥

नारद उवाच । ब्रह्मन्, त्वया तन्त्रचोदिताः विधयः समाख्याताः । तत्रापि कृष्णमन्त्राणां महद्वैभवमुदितं हि ॥ ५ ॥

Verse 6

या तत्र राधिकादेवी सर्वाद्या समुदाहृता । तस्या अंशावताराणां चरितं मंत्रपूर्वकम् ॥ ६ ॥

या तत्र राधिकादेवी सर्वाद्या समुदाहृता । तस्या अंशावताराणां चरितं मन्त्रपूर्वकं वाच्यम् ॥ ६ ॥

Verse 7

तंत्रोक्तं वद सर्वज्ञ त्वामहं शरणं गतः । शक्तेस्तंत्राण्यनेकानि शिवोक्तानि मुनीश्वर ॥ ७ ॥

तन्त्रोक्तं वद सर्वज्ञ त्वामहं शरणं गतः । शक्तेस्तन्त्राण्यनेकानि शिवोक्तानि मुनीश्वर ॥ ७ ॥

Verse 8

यानि तत्सारमुद्धृत्य साकल्येनाभिधेहि नः । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य नारदस्य महात्मनः ॥ ८ ॥

यानि तत्सारमुद्धृत्य साकल्येनाभिधेहि नः । तस्य महात्मनो नारदस्य वचनं श्रुत्वा ॥ ८ ॥

Verse 9

सनत्कुमारः प्रोवाच स्मृत्वा राधापदांबुजम् । सनत्कुमार उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि राधांशानां समुद्भवम् ॥ ९ ॥

सनत्कुमारः राधापदाम्बुजं स्मृत्वा प्रोवाच— “श्रृणु नारद, वक्ष्यामि राधांशानां समुद्भवम्।”

Verse 10

शक्तीनां परमाश्चर्यं मंत्रसाधनपूर्वकम् । या तु राधा मया प्रोक्ता कृष्णार्द्धांगसमुद्भवा ॥ १० ॥

शक्तीनां परमाश्चर्यं मन्त्रसाधनपूर्वकम्; या तु राधा मया प्रोक्ता कृष्णार्धाङ्गसमुद्भवा।

Verse 11

गोलोकवासिनी सा तु नित्या कृष्णसहायिनी । तेजोमंडलमध्यस्था दृश्यादृश्यस्वरूपिणी ॥ ११ ॥

गोलोकवासिनी सा तु नित्या कृष्णसहायिनी; तेजोमण्डलमध्यस्था दृश्यादृश्यस्वरूपिणी।

Verse 12

कदाचित्तु तया सार्द्धं स्थितस्य मुनिसत्तम । कृष्णस्य वामभागात्तु जातो नारायणः स्वयम् ॥ १२ ॥

कदाचित्तु तया सार्धं स्थितस्य मुनिसत्तम, कृष्णस्य वामभागात् जातो नारायणः स्वयम्।

Verse 13

राधिकायाश्च वामांगान्महालक्ष्मीर्बभूव ह । ततः कृष्णो महालक्ष्मीं दत्त्वा नारायणाय च ॥ १३ ॥

राधिकायाश्च वामाङ्गात् महालक्ष्मीर्बभूव ह; ततः कृष्णो महालक्ष्मीं दत्त्वा नारायणाय च।

Verse 14

वैकुंठे स्थापयामास शश्वत्पालनकर्मणि । अथ गोलोकनाथस्य लोम्नां विवरतो मुने ॥ १४ ॥

वैकुण्ठे तान् शाश्वतपालनकर्मणि स्थापयामास। अथ, मुने, गोलोकनाथस्य लोम्नां विवरतोऽभवत्॥१४॥

Verse 15

जातुश्चासंख्यगोपालास्तेजसा वयसा समाः । प्राणतुल्यप्रियाः सर्वे बभूवुः पार्षदा विभोः ॥ १५ ॥

जातुश्चासंख्यगोपालाः तेजसा वयसा समाः। प्राणतुल्यप्रियाः सर्वे बभूवुः पार्षदा विभोः॥१५॥

Verse 16

राधांगलोमकूपेभ्ये बभूवुर्गोपकन्यकाः । राधातुल्याः सर्वतश्च राधादास्यः प्रियंवदाः ॥ १६ ॥

राधाङ्गलोमकूपेभ्यो बभूवुर्गोपकन्यकाः। राधातुल्याः सर्वतश्च राधादास्यः प्रियंवदाः॥१६॥

Verse 17

एतस्मिन्नंतरे विप्र सहसा कृष्णदेहतः । आविर्बभूव सा दुर्गा विष्णुमाया सनातनी ॥ १७ ॥

एतस्मिन्नन्तरे विप्र सहसा कृष्णदेहतः। आविर्बभूव सा दुर्गा विष्णुमाया सनातनी॥१७॥

Verse 18

देवीनां बीजरूपां च मूलप्रकृतिरीश्वरी । परिपूर्णतमा तेजः स्वरूपा त्रिगुणात्मिका ॥ १८ ॥

देवीनां बीजरूपा सा मूलप्रकृतिरीश्वरी। परिपूर्णतमा तेजःस्वरूपा त्रिगुणात्मिका॥१८॥

Verse 19

सहस्रभुजसंयुक्ता नानाशस्त्रा त्रिलोचना । या तु संसारवृक्षस्य बीजरूपा सनातनी ॥ १९ ॥

सा सहस्रभुजसंयुक्ता नानाशस्त्रसमन्विता त्रिलोचना च; या तु संसारवृक्षस्य बीजरूपा सनातनी देवी॥

Verse 20

रत्नसिंहासनं तस्यै प्रददौ राधिकेश्वरः । एतस्मिन्नंतरे तत्र सस्त्रीकस्तु चतुर्मुखः ॥ २० ॥

रत्नसिंहासनं तस्यै प्रददौ राधिकेश्वरः; एतस्मिन्नन्तरे तत्र सस्त्रीकश्चतुर्मुखो ब्रह्मा समाययौ॥

Verse 21

ज्ञानिनां प्रवरः श्रीमान् पुमानोंकारमुच्चरन् । कमंडलुधरो जातस्तपस्वी नाभितो हरेः ॥ २१ ॥

ज्ञानिनां प्रवरः श्रीमान् स पुरुष ओंकारमुच्चरन्; कमण्डलुधरस्तपस्वी हरिनाभितो जातः॥

Verse 22

स तु संस्तूय सर्वेशं सावित्र्या भार्यया सह । निषसादासने रम्ये विभोस्तस्याज्ञया मुने ॥ २२ ॥

स तु सर्वेशं संस्तूय सावित्र्या भार्यया सह; विभोराज्ञया मुने रम्ये आसने निषसाद॥

Verse 23

अथ कृष्णो महाभाग द्विधारूपो बभूव ह । वामार्द्धांगो महादेवो दक्षार्द्धो गोपिकापतिः ॥ २३ ॥

अथ कृष्णो महाभाग द्विधारूपो बभूव ह; वामार्धाङ्गो महादेवो दक्षार्धो गोपिकापतिः॥

Verse 24

पंचवक्त्रस्त्रिनेत्रोऽसौ वामार्द्धागो मुनीश्वः । स्तुत्वा कृष्णं समाज्ञप्तो निषसाद हरेः पुरः ॥ २४ ॥

स पञ्चवक्त्रस्त्रिनेत्रो वामार्धाङ्गो मुनीश्वरः । कृष्णं स्तुत्वा तदाज्ञातो हरेः पुरः निषसाद ॥

Verse 25

अथ कृष्णश्चतुर्वक्त्रं प्राह सृष्टिं कुरु प्रभो । सत्यलोके स्थितो नित्यंगच्छ मांस्मर सर्वदा ॥ २५ ॥

अथ कृष्णश्चतुर्वक्त्रं प्राह—सृष्टिं कुरु प्रभो । सत्यलोके सदा स्थित्वा गच्छ, मां स्मर सर्वदा ॥

Verse 26

एवमुक्तस्तु हरिणा प्रणम्य जगदीश्वरम् । जगाम भार्यया साकं स तु सृष्टिं करोति वै ॥ २६ ॥

एवमुक्तस्तु हरिणा प्रणम्य जगदीश्वरम् । भार्यया सह निर्गत्य स सृष्टिं करोति वै ॥

Verse 27

पितास्माकं मुनिश्रेष्ठ मानसीं कल्पदैहिकीम् । ततः पश्चात्पंचवक्त्रं कृष्णं प्राह महामते ॥ २७ ॥

पितास्माकं मुनिश्रेष्ठ मानसीं कल्पदैहिकीम् । सृष्टिं पूर्वं ससर्जाथ ततः पञ्चवक्त्रं कृष्णं प्राह महामते ॥

Verse 28

दुर्गां गृहाण विश्वेश शिवलोके तपश्वर । यावत्सृष्टिस्तदंते तु लोकान्संहर सर्वतः ॥ २८ ॥

दुर्गां गृहाण विश्वेश शिवलोके तपश्वर । यावत्सृष्टिस्तदन्ते तु लोकान् संहर सर्वतः ॥

Verse 29

सोऽपि कृष्णं नमस्तृत्य शिवलोकं जगाम ह । ततः कालांतरे ब्रह्मन्कृष्णस्य परमात्मनः ॥ २९ ॥

सोऽपि कृष्णं नमस्कृत्य शिवलोकं जगाम ह । ततः कालान्तरे ब्रह्मन् कृष्णस्य परमात्मनः कथां प्रवक्ष्यामि ॥

Verse 30

वक्त्रात्सरस्वती जाता वीणापुस्तकधारिणी । तामादिदेश भगवान् वैकुंठं गच्छ मानदे ॥ ३० ॥

वक्त्रात् सरस्वती जाता वीणापुस्तकधारिणी । तामादिदेश भगवान्—वैकुण्ठं गच्छ मानदे ॥

Verse 31

लक्ष्मीसमीपे तिष्ठ त्वं चतुर्भुजसमाश्रया । सापि कृष्णं नमस्कृत्य गता नारायणांतिकम् ॥ ३१ ॥

लक्ष्मीसमीपे तिष्ठ त्वं चतुर्भुजसमाश्रया । सापि कृष्णं नमस्कृत्य गता नारायणान्तिकम् ॥

Verse 32

एवं पञ्चविधा जाता सा राधा सृष्टिकारणम् । आसां पूर्णस्वरूपाणां मंत्रध्यानार्चनादिकम् ॥ ३२ ॥

एवं पञ्चविधा जाता सा राधा सृष्टिकारणम् । आसां पूर्णस्वरूपाणां मन्त्रध्यानार्चनादिकं विधेयम् ॥

Verse 33

वदामि श्रृणु विप्रेद्रं लोकानां सिद्धिदायकम् । तारः क्रियायुक् प्रतिष्ठा प्रीत्याढ्या च ततः परम् ॥ ३३ ॥

वदामि शृणु विप्रेन्द्र लोकानां सिद्धिदायकम् । तारः क्रियायुत् प्रतिष्ठा प्रीत्याढ्या च ततः परम् ॥

Verse 34

ज्ञानामृता क्षुधायुक्ता वह्निजायांतकतो मनुः । सुतपास्तु ऋषिश्छन्दो गायत्री देवता मनोः ॥ ३४ ॥

“ज्ञानामृता…” इत्यादिमन्त्रस्य मनुः वह्निजायान्तकृतः; ऋषिः सुतपाः; छन्दो गायत्री; देवता मनः (मनसः) इति॥

Verse 35

राधिका प्रणवो बीजं स्वाहा शक्तिरुदाहृता । षडक्षरैः षडंगानि कुर्याद्विन्दुविभूषितैः ॥ ३५ ॥

राधिका इति मुख्यो मन्त्रः; प्रणवः (ॐ) बीजं प्रोक्तम्; “स्वाहा” शक्तिरुदाहृता। बिन्दुविभूषितैः षडक्षरैः षडङ्गन्यासं कुर्यात्॥

Verse 36

ततो ध्यायन्स्वहृदये राधिकां कृष्णभामिनीम् । श्वेतचंपकवर्णाभां कोटिचन्द्रसमप्रभाम् ॥ ३६ ॥

ततः स्वहृदये ध्यायन् राधिकां कृष्णभामिनीम्। श्वेतचम्पकवर्णाभां कोटिचन्द्रसमप्रभाम्॥

Verse 37

शरत्पार्वणचन्द्रास्यां नीलेंदीवरलोचनाम् । सुश्रोणीं सुनितंबां च पक्वबिंबाधरांबराम् ॥ ३७ ॥

शरत्पार्वणचन्द्रास्यां नीलेंदीवरलोचनाम्। सुश्रोणीं सुनितंबां च पक्वबिंबाधरांबराम्॥

Verse 38

मुक्ताकुंदाभदशनां वह्निशुद्धांशुकान्विताम् । रत्नकेयूरवलयहारकुण्डलशोभिताम् ॥ ३८ ॥

मुक्ताकुन्दाभदशनां वह्निशुद्धांशुकान्विताम्। रत्नकेयूरवलयहारकुण्डलशोभिताम्॥

Verse 39

गोपीभिः सुप्रियाभिश्च सेवितां श्वेतचामरैः । रासमंडलमध्यस्थां रत्नसिंहासनस्थिताम् ॥ ३९ ॥

गोपीभिः सुप्रियाभिश्च सेविता श्वेतचामरैः सम्यक् वीज्यमाना, रासमण्डलमध्यस्था रत्नसिंहासनस्थितेति ध्येयम्।

Verse 40

ध्यात्वा पुष्पांजलिं क्षिप्त्वा पूजयेदुपचारकैः । लक्षषट्कं जपेन्मंत्रं तद्दशांशं हुनेत्तिलैः ॥ ४० ॥

ध्यात्वा पुष्पाञ्जलिं क्षिप्त्वा, उपचारकैः पूजयेत्; मन्त्रं लक्षषट्कं जपेत्, तद्दशांशं तिलैः हुनेत्।

Verse 41

आज्याक्तैर्मातृकापीठे पूजा चावरणैः सह । षट्कोणेषु षडंगानि तद्बाह्येऽष्टदले यजेत् ॥ ४१ ॥

आज्याक्ते मातृकापीठे आवरणैः सह पूजा विधीयते। षट्कोणेषु षडङ्गानि संस्थाप्य यजेत्, तद्बाह्येऽष्टदलेऽपि पूजयेत्।

Verse 42

मालावतीं माधवीं च रत्नमालां सुशीलिकाम् । ततः शशिकलां पारिजातां पद्मावतीं तथा ॥ ४२ ॥

मालावतीं माधवीं च रत्नमालां सुशीलिकाम्; ततः शशिकलां पारिजातां पद्मावतीं तथा—इति नामानि।

Verse 43

सुंदरीं च क्रमात्प्राच्यां दिग्विदिक्षु ततो बहिः । इन्द्राद्यान्सायुधानिष्ट्वा विनियोगांस्तु साधयेत् ॥ ४३ ॥

सुन्दरीं च क्रमात् प्राच्यां, दिग्विदिक्षु ततो बहिः; इन्द्रादीन् सायुधान् इष्ट्वा, विनियोगान् तु साधयेत्।

Verse 44

राधा कृष्णप्रिया रासेश्वरी गोपीगणाधिपा । निर्गुणा कृष्णपूज्या च मूलप्रकृतिरीश्वरी ॥ ४४ ॥

राधा कृष्णप्रिया रासेश्वरी गोपीगणाधिपा । निर्गुणा कृष्णपूज्या च मूलप्रकृतिरीश्वरी ॥

Verse 45

सर्वेश्वरी सर्वपूज्या वैराजजननी तथा । पूर्वाद्याशासु रक्षंतु पांतु मां सर्वतः सदा ॥ ४५ ॥

सर्वेश्वरी सर्वपूज्या वैराजजननी तथा । पूर्वाद्याशासु रक्षंतु पांतु मां सर्वतः सदा ॥

Verse 46

त्वं देवि जगतां माता विष्णुमाया सनातनी । कृष्णमायादिदेवी च कृष्णप्राणाधिके शुभे ॥ ४६ ॥

त्वं देवि जगतां माता विष्णुमाया सनातनी । कृष्णमायादिदेवी च कृष्णप्राणाधिके शुभे ॥

Verse 47

कष्णभक्तिप्रदे राधे नमस्ते मंगलप्रदे । इति सम्प्रार्थ्य सर्वेशीं स्तुत्वा हृदि विसर्जयेत् ॥ ४७ ॥

कृष्णभक्तिप्रदे राधे नमस्ते मंगलप्रदे । इति सम्प्रार्थ्य सर्वेशीं स्तुत्वा हृदि विसर्जयेत् ॥

Verse 48

एवं यो भजते राधां सर्वाद्यां सर्वमंगलाम् । भुक्त्वेह भोगानखिलान्सोऽन्ते गोलोकमाप्नुयात् ॥ ४८ ॥

एवं यो भजते राधां सर्वाद्यां सर्वमंगलाम् । भुक्त्वेह भोगानखिलान्सोऽन्ते गोलोकमाप्नुयात् ॥

Verse 49

अथ तुभ्यं महालक्ष्म्या विधानं वच्मि नारद । यदाराधनतो भूयात्साधको भुक्तिमुक्तिमान् ॥ ४९ ॥

अथ तुभ्यं महालक्ष्म्याः पूजाविधानं वक्ष्यामि, नारद। यस्याः आराधनेन साधको भुक्तिं च मुक्तिं च प्राप्नोति॥

Verse 50

लक्ष्मीमायाकामवाणीपूर्वा कमलवासिनी । ङेंता वह्निप्रियांतोऽयं मंत्रकल्पद्रुमः परः ॥ ५० ॥

लक्ष्मी–माया–काम–वाणीबीजैः पूर्वं, कमलवासिनीपदसमन्वितं; ‘ङेंता’ ‘वह्निप्रिया’ इत्यन्तं परं मन्त्रकल्पद्रुमं प्रोच्यते॥

Verse 51

ऋषिर्नारायणश्चास्य छन्दो हि जगती तथा । देवता तु महालक्ष्मीर्द्विद्विवर्णैः षडंगकम् ॥ ५१ ॥

अस्य मन्त्रस्य ऋषिर्नारायणः, छन्दो जगती, देवता महालक्ष्मी। द्विद्विवर्णैः षडङ्गन्यासः कर्तव्यः॥

Verse 52

श्वेतचंपकवर्णाभां रत्नभूषणभूषिताम् । ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां भक्तानुग्रहकातराम् ॥ ५२ ॥

श्वेतचम्पकवर्णाभां रत्नभूषणविभूषिताम्। ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां भक्तानुग्रहकातराम्॥

Verse 53

बिभ्रतीं रत्नमालां च कोटिचंद्रसमप्रभाम् । ध्यात्वा जपेदर्कलक्षं पायसेन दशांशतः ॥ ५३ ॥

रत्नमालां बिभ्रतीं कोटिचन्द्रसमप्रभाम्। तां ध्यात्वा अर्कमन्त्रस्य लक्षजपं कुर्यात्, ततः पायसेन दशांशहोमं समाचरेत्॥

Verse 54

जुहुयादेधिते वह्नौ श्रीदृकाष्टैः समर्चयेत् । नवशक्तियुते पीठे ह्यंगैरावरणैः सह ॥ ५४ ॥

दीप्ते पावके जुहुयात्, ततः श्रीदृकाष्टकैः सम्यक् समर्चयेत्। नवशक्तियुते पीठेऽङ्गैः सहावरणैश्च पूजां समाचरेत्॥

Verse 55

विभूतिरुन्नतिः कांतिः सृष्टिः कीर्तिश्च सन्नतिः । व्याष्टिरुत्कृष्टिर्ऋद्धिश्च संप्रोक्ता नव शक्तयः ॥ ५५ ॥

विभूतिरुन्नतिः कान्तिः सृष्टिः कीर्तिश्च सन्नतिः। व्याष्टिरुत्कृष्टिरृद्धिश्च—नव शक्तय इति प्रकीर्तिताः॥

Verse 56

अत्रावाह्य च मूलेन मूर्तिं संकल्प्य साधकः । षट् कोणेषु षडंगानि दक्षिणे तु गजाननम् ॥ ५६ ॥

अत्र मूलेनावाह्य, मूर्तिं संकल्प्य साधकः। षट्कोणेषु षडङ्गानि न्यसेत्, दक्षिणे तु गजाननम्॥

Verse 57

वामे कुसुमधन्वानं वसुपत्रे ततो यजेत् । उमां श्रीं भारतीं दुर्गां धरणीं वेदमातरम् ॥ ५७ ॥

वामे कुसुमधन्वानं वसुपत्रे निवेश्य यजेत्। तत उमां श्रियं भारतीं दुर्गां धरणीं वेदमातरं च पूजयेत्॥

Verse 58

देवीमुषां च पूर्वादौ दिग्विदिक्षु क्रमेण हि । जह्नुसूर्यसुते पूज्ये पादप्रक्षालनोद्यते ॥ ५८ ॥

देवीमुषां च पूर्वादौ दिग्विदिक्षु क्रमेण हि। जह्नुसूर्यसुते पूज्ये पादप्रक्षालनं समाचरेत्॥

Verse 59

शंखपद्मनिधी पूज्यौ पार्श्वयोर्घृतचामरौ । धृतातपत्रं वरुणं पूजयेत्पश्चिमे ततः ॥ ५९ ॥

शङ्खपद्मनिधी पूज्यौ पार्श्वयोः सघृतचामरौ धारयन्तौ; ततः पश्चिमे वरुणं धृतातपत्रं राजच्छत्रधारिणं पूजयेत्।

Verse 60

संपूज्य राशीन्परितो यथास्थानं नवग्रहान् । चतुर्दन्तैरावतादीन् दिग्विदिक्षु ततोऽर्चयेत् ॥ ६० ॥

परितो राशीन् यथास्थानं नवग्रहांश्च सम्यक् संपूज्य, ततः दिग्विदिक्षु चतुर्दन्तैरावतादीन् गजान् अर्चयेत्।

Verse 61

तद्बहिर्लोकपालांश्च तदस्त्राणि च तद्बहिः । दूर्वाभिराज्यसिक्ताभिर्जुहुयादायुषे नरः ॥ ६१ ॥

तद्बहिः लोकपालान्, तद्बहिः पुनस्तदस्त्राणि च आवाह्य, दूर्वाभिः आज्यसिक्ताभिः नरः आयुषे जुहुयात्।

Verse 62

गुडूचीमाज्यसंसिक्तां जुहुयात्सप्तवासरम् । अषअटोत्तरसहस्रं यः स जीवेच्छरदां शतम् ॥ ६२ ॥

गुडूचीं आज्यसंसिक्तां सप्तवासरं जुहुयात्; अष्टोत्तर-सहस्रं यः करोति, स शरदां शतं जीवेत् इति कीर्त्यते।

Verse 63

हुत्वा तिलान्घृताभ्यक्तान्दीर्घमायुष्यमाप्नुयात् । आरभ्यार्कदिनं मंत्री दशाहं घृतसंप्लुतः ॥ ६३ ॥

घृताभ्यक्तान् तिलान् हुत्वा दीर्घमायुष्यमाप्नुयात्; अर्कदिनमारभ्य मन्त्री दशाहं घृतसंप्लुतः स्यात्।

Verse 64

जुहुयादर्कसमिधः शरीरारोग्यसिद्धये । शालिभिर्जुह्वतो नित्यमष्टोत्तरसहस्रकम् ॥ ६४ ॥

शरीरारोग्यसिद्धये अर्कसमिधोऽग्नौ जुहुयात्। शालिभिर्होमं कुर्वन् नित्यं अष्टोत्तरसहस्रसंख्यया जुहुयात्॥

Verse 65

अचिरादेव महती लक्ष्मी संजायते ध्रुवम् । उषाजा जीनालिकेररजोभिर्गृतमिश्रितैः ॥ ६५ ॥

अचिरादेव महती लक्ष्मीः ध्रुवं संजायते। उषाकाले जीनालिकेररजोभिर्घृतमिश्रितैः (लेपनं) कुर्यात्॥

Verse 66

हुनेदष्टोत्तरशतं पायसाशी तु नित्यशः । मण्डलाज्जायते सोऽपि कुबेर इव मानवः ॥ ६६ ॥

अष्टोत्तरशतं नित्यं हुनेत्, पायसाशी च भवेत्। मण्डलात् स मानवोऽपि कुबेर इव समृद्धो जायते॥

Verse 67

हविषा गुडमिश्रेण होमतो ह्यन्नवान्भवेत् । जपापुष्पाणि जुहुयादष्टोत्तरसहस्रकम् ॥ ६७ ॥

गुडमिश्रेण हविषा होमात् अन्नवान् भवेत्। जपापुष्पाण्यपि अष्टोत्तरसहस्रसंख्यया जुहुयात्॥

Verse 68

तांबूलरससंमिश्रं तद्भस्मतिलकं चरेत् । चतुर्णामपि वर्णानां मोहनाय द्विजोत्तमः ॥ ६८ ॥

तांबूलरससंमिश्रं तद्भस्म तिलकं चरेत्। द्विजोत्तमः चतुर्णामपि वर्णानां मोहनाय (एतत्) कुर्यात्॥

Verse 69

एवं यो भजते लक्ष्मीं साधकेंद्रो मुनीश्वर । सम्पदस्तस्य जायंते महालक्ष्मीः प्रसीदति ॥ ६९ ॥

एवं यः साधकेन्द्रः मुनीश्वर, लक्ष्मीं एवं विधिना भजते, तस्य सम्पदः सम्यग् जायन्ते; महालक्ष्मी तस्मै प्रसीदति॥

Verse 70

देहांते वैष्णवं धाम लभते नात्र संशयः । या तु दुर्गा द्विजश्रेष्ठ शिवलोकं गता सती ॥ ७० ॥

देहान्ते वैष्णवं धाम लभते, नात्र संशयः। या तु दुर्गा इति पूजिता, हे द्विजश्रेष्ठ, सा सती शिवलोकं गता॥

Verse 71

सा शिवाज्ञामनुप्राप्य दिव्यलोकं विनिर्ममे । देवीलोकेति विख्यातं सर्वलोकविलक्षणम् ॥ ७१ ॥

सा शिवाज्ञामनुप्राप्य दिव्यलोकं विनिर्ममे। ‘देवीलोक’ इति विख्यातं सर्वलोकविलक्षणम्॥

Verse 72

तत्र स्थिता जगन्माता तपोनियममास्थिता । विविधान् स्वावतारान्हि त्रिकाले कुरुतेऽनिशम् ॥ ७२ ॥

तत्र स्थिता जगन्माता तपोनियममास्थिता। त्रिकालेऽनिशं विविधान् स्वावतारान् कुरुते हि॥

Verse 73

मायाधिका ह्लादिनीयुक् चन्द्राढ्या सर्गिणी पुनः । प्रतिष्ठा स्मृतिसंयुक्ता क्षुधया सहिता पुनः ॥ ७३ ॥

सा मायाधिका ह्लादिनीयुक्ता चन्द्राढ्या सर्गिणी पुनः। प्रतिष्ठा स्मृतिसंयुक्ता क्षुधया सहिता पुनः॥

Verse 74

ज्ञानामृता वह्निजायांतस्ताराद्यो मनुर्मतः । ऋषिः स्याद्वामदेवोऽस्य छंदो गायत्रमीरितम् ॥ ७४ ॥

अस्य मन्त्रस्य ज्ञानामृता वह्निजायान्त इति मन्त्रनाम्नी, तारा-द्यः मनुरिति च मन्यते। अस्य ऋषिर्वामदेवः, छन्दो गायत्रीति प्रकीर्तितम्॥

Verse 75

देवता जगतामादिर्दुर्गा दुर्गतिनाशिनी । ताराद्येकैकवर्णेन हृदयादित्रयं मतम् ॥ ७५ ॥

देवता जगदादिर्दुर्गा दुर्गतिनाशिनी। तारा-द्यैकैकवर्णेन हृदयादित्रयं मतम्॥

Verse 76

त्रिभिर्वर्मेक्षण द्वाभ्यां सर्वैरस्त्रमुदीरितम् । महामरकतप्रख्यां सहस्रभुजमंडिताम् ॥ ७६ ॥

त्रिभिर्मन्त्रैर्वर्मोच्चारः, द्वाभ्यां शस्त्रमुदीर्यते। सर्वैरेवास्त्रमाख्यातं महामरकतप्रभम्, सहस्रभुजभूषितम्॥

Verse 77

नानाशस्त्राणि दधतीं त्रिनेत्रां शशिशेखराम् । कंकणांगदहाराढ्यां क्वणन्नूपुरकान्विताम् ॥ ७७ ॥

नानाशस्त्रधरा सा त्रिनेत्रा शशिशेखरा। कंकणाङ्गदहाराढ्या क्वणन्नूपुरसंयुता॥

Verse 78

किरीटकुंडलधरां दुर्गां देवीं विचिंतयेत् ॥ ७८ ॥

किरीटकुण्डलधारां दुर्गां देवीं विचिन्तयेत्॥

Verse 79

वसुलक्षं जपेन्मंत्रं तिलैः समधुरैर्हुनेत । पयोंऽधसा वा सहस्रं नवपद्मात्मके यजेत् ॥ ७९ ॥

वसुलक्षं मन्त्रं जपेत्, मधुरसमन्वितैस्तिलैर्होमं कुर्यात्। अथवा पयः-दधिसहितैः सहस्राहुतिभिः नवपद्मात्मके विधौ यजेत्॥

Verse 80

प्रभा माया जया सूक्ष्मा विशुद्धानं दिनी पुनः । सुप्रभा विजया सर्वसिद्धिदा पीठशक्तयः ॥ ८० ॥

प्रभा माया जया सूक्ष्मा विशुद्धानन्दिनी पुनः। सुप्रभा विजया सर्वसिद्धिदा—एताः पीठशक्तयः॥

Verse 81

अद्भिर्ह्रस्वत्रयक्लीबरहितैः पूजयेदिमाः । प्रणवो वज्रनखदंष्ट्रायुधाय महापदात् ॥ ८१ ॥

अद्भिर्ह्रस्वत्रयवर्जितैः क्लीबरहितैश्च इमाः पूजयेत्। प्रणवः ‘ॐ’ वज्र-नख-दंष्ट्रायुधाय देवाय महापदात् विनियोज्यः॥

Verse 82

सिंहाय वर्मास्त्रं हृञ्च प्रोक्तः सिंहमनुर्मुने । दद्यादासनमेतेन मूर्तिं मूलेन कल्पयेत् ॥ ८२ ॥

सिंहाय वर्मास्त्रं ‘हृँ’ इति प्रोक्तं सिंहमनुर्मुने। एतेन आसनं दद्यात्, मूलेन मूर्तिं विधिवत् कल्पयेत्॥

Verse 83

अङ्गावृर्त्तिं पुराभ्यार्च्य शक्तीः पत्रेषु पूजयेत् । जया च विजया कीर्तिः प्रीतिः पश्चात्प्रभा पुनः ॥ ८३ ॥

अङ्गावृत्तिं पुरा अभ्यार्च्य, शक्तीः पत्रेषु पूजयेत्। जया च विजया कीर्तिः प्रीतिः, पश्चात् प्रभा पुनः॥

Verse 84

श्रद्धा मेधा श्रुतिश्चैवस्वनामाद्यक्षरादिकाः । पत्राग्रेष्वर्चयेदष्टावायुधानि यथाक्रमात् ॥ ८४ ॥

श्रद्धया मेधया श्रुत्या च स्वनामाद्याक्षरादारभ्य पत्राग्रेषु यथाक्रमं दिव्यान्यष्टायुधानि समर्चयेत् ॥

Verse 85

शंखचक्रगदाखङ्गपाशांकुशशरान्धनुः । लोकेश्वरांस्ततो बाह्ये तेषामस्त्राण्यनंतरम् ॥ ८५ ॥

शंखचक्रगदाखङ्गपाशाङ्कुशशरान्धनूंश्च; ततः बाह्ये लोकेश्वरान् स्थापयेत्, तेषामस्त्राण्यनन्तरं विन्यसेत् ॥

Verse 86

इत्थं जपादिभिर्मंत्री मंत्रे सिद्धे विधानवित् । कुर्यात्प्रयोगानमुना यथा स्वस्वमनीषितान् ॥ ८६ ॥

एवं जपादिभिः मन्त्रे सिद्धे, विधानवित् मन्त्रिणः स्वस्वमनीषितान् प्रयोगान् अनेन मन्त्रेण कुर्यात् ॥

Verse 87

प्रतिष्ठाप्य विधानेन कलशान्नवशोभनान् । रत्नहेमादिसंयुक्तान्घटेषु नवसु स्थितान् ॥ ८७ ॥

विधानेन प्रतिष्ठाप्य नवशोभनान् कलशान्, रत्नहेमादिसंयुक्तान्, नवसु घटेषु स्थितान् ॥

Verse 88

मध्यस्थे पूजयेद्देवीमितरेषु जयादिकाः । संपूज्य गन्धपुष्पाद्यैरभिषिंचेन्नराधिपम् ॥ ८८ ॥

मध्यस्थे देवीं पूजयेत्, इतरेषु जयादिकाः; गन्धपुष्पादिभिः सम्यक् संपूज्य, ततः नराधिपम् अभिषिञ्चेत् ॥

Verse 89

राजा विजयते शत्रून्योऽधिको विजयश्रियम् । प्राप्नोत्रोगो दीर्घायुः सर्वव्याधिविवर्जितः ॥ ८९ ॥

स राजा शत्रून् जयति, विजयश्रियं चात्यधिकाम् अवाप्नोति; निरामयो दीर्घायुः सर्वव्याधिविवर्जितो भवति॥

Verse 90

वन्ध्याभिषिक्ता विधिनालभते तनयं वरम् । मन्त्रेणानेन संजप्तमाज्यं क्षुद्रग्रहापहम् ॥ ९० ॥

वन्ध्या स्त्री विधिना अभिषिक्ता सती उत्तमं तनयं लभते; अनेन मन्त्रेण सम्यक् संजप्तम् आज्यं क्षुद्रग्रहजनितपीडाम् अपहन्ति॥

Verse 91

गर्भिणीनां विशेषेण जप्तं भस्मादिकं तथा । जृंभश्वासे तु कृष्णस्य प्रविष्टेराधिकामुखम् ॥ ९१ ॥

गर्भिणीनां विशेषेण मन्त्रजप्तं भस्मादिकं प्रयोज्यम्; जृम्भश्वासकाले तु मुखविवरे प्रवर्तयेत्, तदा कृष्णप्रवेशोऽधिक इति मन्यते॥

Verse 92

या तु देवी समुद्भूता वीणापुस्तकधारिणी । तस्या विधानं विप्रेंद्र श्रृणु लोकोपकारकम् ॥ ९२ ॥

या तु देवी समुद्भूता वीणापुस्तकधारिणी, तस्या विधानं हे विप्रेन्द्र शृणु, यल्लोकोपकारकम्॥

Verse 93

प्रणवो वाग्भवं माया श्रीः कामः शक्तिरीरिता । सरस्वती चतुर्थ्यंता स्वाहांतो द्वादशाक्षरः ॥ ९३ ॥

प्रणवो वाग्भवं माया श्रीः कामः शक्तिरिति च; ‘सरस्वत्यै’ इति चतुर्थ्यन्तं, स्वाहान्तं—एष द्वादशाक्षरो मन्त्रः॥

Verse 94

मनुर्नारायण ऋषिर्विराट् छन्दः समीरितम् । महासरस्वती चास्य देवता परिकीर्तिता ॥ ९४ ॥

अस्य मन्त्रस्य मनुर्नारायण ऋषिः, विराड् छन्दः समीरितम्; महासरस्वती चास्य देवता परिकीर्तिता।

Verse 95

वाग्भवेन षडंगानि कृत्वा वर्णान्न्यसेद् बुधः । ब्रह्मरंध्रे न्यसेत्तारं लज्जां भ्रूमध्यगां न्यसेत् ॥ ९५ ॥

वाग्भवबीजेन षडङ्गन्यासं कृत्वा बुधो वर्णान् देहे न्यसेत्। ब्रह्मरन्ध्रे तारां न्यसेत्, भ्रूमध्यगां लज्जां न्यसेत्।

Verse 96

मुखनासादिकर्णेषु गुदेषु श्रीमुखार्णकान् । ततो वाग्देवतां ध्यायेद्वीणापुस्तकधारिणीम् ॥ ९६ ॥

मुखे नासायां कर्णयोश्च गुदेषु च श्रीमुखार्णकान् न्यसेत्। ततः वीणापुस्तकधारिणीं वाग्देवतां ध्यायेत्।

Verse 97

कर्पूरकुंदधवलां पूर्णचंद्रोज्ज्वलाननाम् । हंसाधिरूढां भालेंदुदिव्यालंकारशोभिताम् ॥ ९७ ॥

कर्पूरकुन्दधवलां पूर्णचन्द्रोज्ज्वलाननाम्। हंसाधिरूढां भालेंदुदिव्यालंकारशोभिताम् ध्यायेत्।

Verse 98

जपेद्द्वादशलक्षाणि तत्सहस्रं सितांबुजैः । नागचंपकपुष्पैर्वा जुहुयात्साधकोत्तमः ॥ ९८ ॥

द्वादशलक्षाणि जपेत्, ततः सहस्रं सिताम्बुजैः। नागचम्पकपुष्पैर्वा साधकोत्तमो जुहुयात्।

Verse 99

मातृकोक्ते यजेत्पीठे वक्ष्यमाणक्रमेण ताम् । वर्णाब्जेनासनं दद्यान्मूर्तिं मूलेन कल्पयेत् ॥ ९९ ॥

मातृकोक्ते पीठे वक्ष्यमाणक्रमेण तां देवीम् यजेत्। वर्णाब्जेनासनं दद्यात्, मूलेन मन्त्रेण मूर्तिं कल्पयेत्॥

Verse 100

देव्या दक्षिणतः पूज्या संस्कृता वाङ्मयी शुभा । प्राकृता वामतः पूज्या वाङ्मयीसर्वसिद्धिदा ॥ १०० ॥

देव्याः दक्षिणतः संस्कृता वाङ्मयी शुभा पूज्या; वामतः प्राकृता वाङ्मयी पूज्या—या सर्वसिद्धिदा॥

Verse 101

पूर्वमंगानि षट्कोणे प्रज्ञाद्याः प्रयजेद्बहिः । प्रज्ञा मेधा श्रुतिः शक्तिः स्मृतिर्वागीश्वरी मतिः ॥ १०१ ॥

षट्कोणे पूर्वं अङ्गानि प्रयजेत्; बहिः प्रज्ञाद्याः पूजयेत्—प्रज्ञा मेधा श्रुतिः शक्तिः स्मृतिः वागीश्वरी मतिश्च॥

Verse 102

स्वस्तिश्चेति समाख्याता ब्रह्माद्यास्तदनंतरम् । लोकेशानर्चयेद्भूयस्तदस्त्राणि च तद्बहिः ॥ १०२ ॥

एतत् ‘स्वस्ति’ इति समाख्यातम्; तदनन्तरं ब्रह्मादीन् पूजयेत्। पुनः लोकेशान् अर्चयेत्, तद्बहिः तदस्त्राणि च॥

Verse 103

एवं संपूज्य वाग्देवीं साक्षाद्वाग्वल्लभो भवेत् । ब्रह्मचर्यरतः शुद्धः शुद्धदंतनखा दिकः ॥ १०३ ॥

एवं संपूज्य वाग्देवीं साक्षाद् वाग्वल्लभो भवेत्। ब्रह्मचर्यरतः शुद्धः, शुद्धदन्तनखादिकः॥

Verse 104

संस्मरन् सर्ववनिताः सततं देवताधिया । कवित्वं लभते धीमान् मासैर्द्वादशभिर्ध्रुवम् ॥ १०४ ॥

सर्ववनिताः शक्तीः सततं देवताधिया संस्मरन् धीमान् ध्रुवं द्वादशमासैः कवित्वं लभते ॥

Verse 105

पीत्वा तन्मंत्रितं तोयं सहस्रं प्रत्यहं मुने । महाकविर्भवेन्मंत्री वत्सरेण न संशयः ॥ १०५ ॥

मुने, तन्मन्त्रितं तोयं प्रत्यहं सहस्रं पीत्वा वत्सरेण न संशयः महाकविर्भवेत् मन्त्री च ॥

Verse 106

उरोमात्रोदके स्थित्वा ध्यायन्मार्तंडमंडले । स्थितां देवीं प्रतिदिनं त्रिसहस्रं जपेन्मनुम् ॥ १०६ ॥

उरोमात्रोदके स्थित्वा मार्तण्डमण्डले ध्यायन् तत्र स्थितां देवीं प्रतिदिनं त्रिसहस्रं मनुं जपेत् ॥

Verse 107

लभते मंडलात्सिद्धिं वाचामप्रतिमां भुवि । पालाशबिल्वकुसुमैर्जुहुयान्मधुरोक्षितैः ॥ १०७ ॥

मण्डलात् सिद्धिं लभते वाचामप्रतिमां भुवि; पालाशबिल्वकुसुमैर्मधुरोक्षितैर्जुहुयात् ॥

Verse 108

समिद्भिर्वा तदुत्थाभिर्यशः प्राप्नोति वाक्पतेः । राजवृक्षसमुद्भूतैः प्रसूनैर्मधुराप्लुतैः ॥ १०८ ॥

तदुत्थसमिद्भिर्वा यशः प्राप्नोति वाक्पतेः; राजवृक्षसमुद्भूतैः प्रसूनैर्मधुराप्लुतैः ॥

Verse 109

सत्समिद्भिश्च जुहुयात्कवित्वमतुलं लभेत् । अथ प्रवक्ष्ये विप्रेंद्र सावित्रीं ब्रह्मणः प्रियाम् ॥ १०९ ॥

सत्समिद्भिः सम्यगाहुतिं जुहुयात्, ततोऽतुलं कवित्वं लभेत्। अथ हे विप्रेन्द्र, ब्रह्मणः प्रियां सावित्रीं प्रवक्ष्यामि॥

Verse 110

यां समाराध्य ससृजे ब्रह्मा लोकांश्चराचरान् । लक्ष्मी माया कामपूर्वा सावित्री ङेसमन्विता ॥ ११० ॥

यां समाराध्य ब्रह्मा चराचरान् लोकान् ससर्ज। सा लक्ष्मीर्माया कामपूर्वा सावित्री च मन्त्रबीजसमन्विता॥

Verse 111

स्वाहांतो मनुराख्यातः सावित्र्या वसुवर्णवान् । ऋषिर्ब्रह्मास्य गायत्री छंदः प्रोक्तं च देवता ॥ १११ ॥

स्वाहान्तो मनुः प्रोक्तः सावित्र्याः वसुवर्णवान्। ऋषिर्ब्रह्मा, गायत्री छन्दः, देवता च सावित्री स्मृता॥

Verse 112

सावित्री सर्वदेवानां सावित्री परिकीर्तिता । हृदंतिकैर्ब्रह्म विष्णुरुद्रेश्वरसदाशिवैः ॥ ११२ ॥

सावित्री सर्वदेवानां सारभूता परिकीर्तिता। हृदन्तिकैर्ब्रह्मविष्णुरुद्रेश्वरसदाशिवैः स्तूयते॥

Verse 113

सर्वात्मना च ङेयुक्तैरंगानां कल्पनं मतम् । तप्तकांचनवर्णाभां ज्वलंतीं ब्रह्मतेजसा ॥ ११३ ॥

सर्वात्मना ज्ञेययुक्तैः सम्यगधीतैः अंगानां कल्पनं मतम्। तप्तकाञ्चनवर्णाभां ज्वलन्तीं ब्रह्मतेजसा॥

Verse 114

ग्रीष्ममध्याह्नमार्तंडसहस्रसमविग्रहाम् । ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां रत्नभूषणभूषिताम् ॥ ११४ ॥

ग्रीष्ममध्याह्नमार्तण्डसहस्रसमप्रभां, ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां रत्नभूषणभूषिताम्॥

Verse 115

बह्निशुद्धांशुकाधानां भक्तानुग्रहकातराम् । सुखदां मुक्तिदां चैव सर्वसंपत्प्रदां शिवाम् ॥ ११५ ॥

बह्नিশुद्धांशुकाधानां भक्तानुग्रहकातराम्। सुखदां मुक्तिदां चैव सर्वसंपत्प्रदां शिवाम्॥

Verse 116

वेदबीजस्वरूपां च ध्यायेद्वेदप्रसूं सतीम् । ध्यात्वैवं मण्डले विद्वान् त्रिकोणोज्ज्वलकर्णिके ॥ ११६ ॥

वेदबीजस्वरूपां च ध्यायेद्वेदप्रसूं सतीम्। ध्यात्वैवं मण्डले विद्वान् त्रिकोणोज्ज्वलकर्णिके॥

Verse 117

सौरे पीठे यजेद्देवीं दीप्तादिनवशक्तिभिः । मूलमंत्रेण क्लृप्तायां मूर्तौ देवीं प्रपूजयेत् ॥ ११७ ॥

सौरे पीठे यजेद्देवीं दीप्तादिनवशक्तिभिः। मूलमंत्रेण क्लृप्तायां मूर्तौ देवीं प्रपूजयेत्॥

Verse 118

कोणेषु त्रिषु संपूज्या ब्राहृयाद्याः शक्तयो बहिः । आदित्याद्यास्ततः पूज्या उषादिसहिताः क्रमात् ॥ ११८ ॥

कोणेषु त्रिषु संपूज्या ब्राह्म्याद्याः शक्तयो बहिः। आदित्याद्यास्ततः पूज्या उषादिसहिताः क्रमात्॥

Verse 119

ततः षडंगान्यभ्यर्च्य केसरेषु यथाविधि । प्रह्लादिनीं प्रभां पश्चान्नित्यां विश्वंभरां पुनः ॥ ११९ ॥

ततः कमलकेसरस्थेषु यथाविधि षडङ्गानि समभ्यर्च्य, अनन्तरं प्रह्लादिनीं प्रभां च, ततः पुनर्नित्यां विश्वंभरां च सम्यगर्चयेत्॥

Verse 120

विलासिनीप्रभावत्यौ जयां शांतां यजेत्पुनः । कांतिं दुर्गासरस्वत्यौ विद्यारूपां ततः परम् ॥ १२० ॥

पुनर्विलासिनीं प्रभावतीं च, तथा जयां शान्तां च यजेत्। ततः कान्तिं दुर्गां सरस्वतीं च, ततोऽपि परं विद्यारूपां देवीं समर्चयेत्॥

Verse 121

विशालसंज्ञितामीशां व्यापिनीं विमलां यजेत् । तमोपहारिणीं सूक्ष्मां विश्वयोनिं जयावहाम् ॥ १२१ ॥

विशालासंज्ञितामीशां व्यापिनीं विमलां च यजेत्। तमोपहारिणीं सूक्ष्मां विश्वयोनिं जयावहां च समर्चयेत्॥

Verse 122

पद्नालयां परां शोभां ब्रह्मरूपां ततोऽर्चयेत् । ब्राह्ययाद्याः शारणा बाह्ये पूजयेत्प्रोक्तलक्षणाः ॥ १२२ ॥

ततो पद्मालयां परां शोभां ब्रह्मरूपां समर्चयेत्। बाह्ये च ब्राह्ययाद्याः शारणा देव्यः प्रोक्तलक्षणाः यथाविधि पूजयेत्॥

Verse 123

ततोऽभ्यर्च्येद् ग्रहान्बाह्ये शक्राद्यानयुधैः सह । इत्थमावरणैर्देवीः दशभिः परिपूजयेत् ॥ १२३ ॥

ततो बाह्ये ग्रहान् शक्रादीन् आयुधैः सह समभ्यर्च्य, एवम् आवरणैर्दशभिः देवीं परिपूजयेत्॥

Verse 124

अष्टलक्षं जपेन्मंत्रं तत्सहस्रं हुनेत्तिलैः । सर्वपापुविनिर्मुक्तो दीर्घमायुः स विंदति ॥ १२४ ॥

अष्टलक्षं मन्त्रं जपेत्, ततः तिलैः सहस्रं होमं कुर्यात्। सर्वपापविनिर्मुक्तो दीर्घमायुः स लभते॥

Verse 125

अरुणाब्जैस्त्रिमध्वक्तैर्जुहुयादयुतं ततः । महालक्ष्मीर्भवेत्तस्य षण्मासान्नात्र संशयः ॥ १२५ ॥

ततः अरुणाब्जैः त्रिमध्वक्तैः अयुतं जुहुयात्। षण्मासान् अन्तरे तस्य महालक्ष्मीः प्रादुर्भवति, नात्र संशयः॥

Verse 126

ब्रह्मवृक्षप्रसूनैस्तु जुहुयाद्बाह्यतेजसे । बहुना किमिहोक्तेन यथावत्साधिता सती ॥ १२६ ॥

ब्रह्मवृक्षप्रसूनैस्तु बाह्यतेजसि जुहुयात्। बहुना किमिहोक्तेन—एवं यथावत् साधिता सती॥

Verse 127

साधकानामियं विद्या भवेत्कामदुधा मुने । अथ ते संप्रवक्ष्यामि रहस्यं परमाद्भुतम् ॥ १२७ ॥

साधकानामियं विद्या कामदुघा भवेत्, मुने। अथ ते संप्रवक्ष्यामि रहस्यं परमाद्भुतम्॥

Verse 128

सावित्रीपंजरं नाम सर्वरक्षाकरं नृणाम् । व्योमकेशार्लकासक्तां सुकिरीटविराजिताम् ॥ १२८ ॥

सावित्रीपंजरं नाम सर्वरक्षाकरं नृणाम्। व्योमकेशार्लकासक्तां सुकिरीटविराजिताम्॥

Verse 129

मेघभ्रुकुटिलाक्रांतां विधिविष्णुशिवाननाम् । गुरुभार्गवकर्णांतां सोमसूर्याग्निलोचनाम् ॥ १२९ ॥

मेघभ्रूकुटिलरेखाभिरावृतललाटां, विधिविष्णुशिवतुल्यवदनां, गुरुभार्गवाभ्यां कर्णाभरणां, सोमसूर्याग्निरूपलोचनां तां दिव्यां मूर्तिं ध्यायामि।

Verse 130

इडापिंगलिकासूक्ष्मावायुनासापुटान्विताम् । संध्याद्विजोष्ठपुटितां लसद्वागुपजिह्विकाम् ॥ १३० ॥

इडापिङ्गलिकासूक्ष्मवायुसंचारयुक्तां नासापुटद्वयान्वितां; संध्यास्थानेषु व्यक्तां, द्विजोष्ठदन्तपुटितां, जिह्वया सह लसद्वाग्शक्तिसमन्वितां वाणीं ध्यायामि।

Verse 131

संध्यासूर्यमणिग्रीवां मरुद्बाहुसमन्वितान् । पर्जन्यदृदयासक्तां वस्वाख्यप्रतिमंडलाम् ॥ १३१ ॥

संध्यासूर्यमणिग्रीवां मरुद्बाहुसमन्वितां, पर्जन्ये हृदयासक्तां, वसुविख्यातप्रतिमण्डलपरिवृतां तां देवीम् अहं ध्यायामि।

Verse 132

आकाशोदरविभ्रांतां नाभ्यवांतरवीथिकाम् । प्रजापत्याख्यजघनां कटींद्राणीसमाश्रिताम् ॥ १३२ ॥

आकाशोदरविभ्रान्तां नाभ्यन्तरवीथिकागामिनीम्; प्रजापत्याख्यजघनां, इन्द्राणीसंश्रितकटिं तां ध्यायामि।

Verse 133

ऊर्वोर्मलयमेरुभ्यां शोभमानां सरिद्वराम् । सुजानुजहुकुशिकां वैश्वदेवाख्यसंज्ञिकाम् ॥ १३३ ॥

ऊर्वोर्मलयमेरुमध्यवर्तिनीं शोभमानां सरिद्वरां, सुजानुजहुकुशिकेति प्रसिद्धां, वैश्वदेवाख्यसंज्ञिकां तां नदीं वर्णयामास।

Verse 134

पादांघ्रिनखलोमाख्यभूनागद्रुमलक्षिताम् । ग्रहराश्यर्क्षयोगादिमूर्तावयवसंज्ञिकाम् ॥ १३४ ॥

स तां विश्वरूपां वर्णयामास—यस्याः पादौ पृथिवी, गुल्फौ पर्वताः, नखाः भूनागाः, लोमानि द्रुमाः इति लक्षिताः; तथा ग्रह-राशि-नक्षत्र-योगादि-तन्त्रसंज्ञाभिः तस्याः मूर्तेरवयवाः संज्ञिताः ॥

Verse 135

तिथिमासर्तुपक्षाख्यैः संकेतनिमिषात्मिकाम् । मायाकल्पितवैचित्र्यसंध्याख्यच्छदनावृताम् ॥ १३५ ॥

सा तिथिमासऋतुपक्षादि-संकेतैः संज्ञिता, निमिषात्मिका च; मायाकल्पितवैचित्र्ययुक्तया ‘संध्या’ इति ख्याता-च्छदनावृतैव भवति ॥

Verse 136

ज्वलत्कालानलप्रख्यों तडित्कीटिसमप्रभाम् । कोटिसूर्यप्रतीकाशां शशिकोटिसुशीतलाम् ॥ १३६ ॥

सा ज्वलत्कालानलप्रख्या, तडित्कीटिसमप्रभा; कोटिसूर्यप्रतीकाशा, शशिकोटिसुशीतला इति कथ्यते ॥

Verse 137

सुधामंडलमध्यस्थां सांद्रानंदामृतात्मिकाम् । वागतीतां मनोऽगर्म्या वरदां वेदमातरम् ॥ १३७ ॥

सुधामण्डलमध्यस्थाṃ सान्द्रानन्दामृतात्मिकाम् । वागतीतां मनोऽगम्यां वरदां वेदमातरम् । नमामि ॥

Verse 138

चराचरमयीं नित्यां ब्रह्माक्षरसमन्विताम् । ध्यात्वा स्वात्माविभेदेन सावित्रीपंजरं न्यसेत् ॥ १३८ ॥

सावित्रीं चराचरमयीं नित्यां ब्रह्माक्षरसमन्विताम् । स्वात्माविभेदेन ध्यात्वा सावित्रीपंजरन्यासं कुर्यात् ॥

Verse 139

पञ्चरस्य ऋषिः सोऽहं छंन्दो विकृतिरुच्यते । देवता च परो हंसः परब्रह्मादिदेवता ॥ १३९ ॥

अस्य पञ्चरस्य मन्त्रस्य ऋषिरहमेव; छन्दो विकृतिरिति कथ्यते। देवता च परो हंसः—परब्रह्म, आदिदेवता॥

Verse 140

धर्मार्थकाममोक्षाप्त्यै विनियोग उदाहृतः । षडंगदेवतामन्त्रैरंगन्यासं समाचरेत् ॥ १४० ॥

धर्मार्थकाममोक्षप्राप्त्यर्थं विनियोगः प्रोक्तः। ततः षडङ्गदेवतामन्त्रैः अङ्गन्यासं समाचरेत्॥

Verse 141

त्रिधामूलेन मेधावी व्यापकं हि समाचरेत् । पूर्वोक्तां देवातां ध्यायेत्साकारां गुणसंयुताम् ॥ १४१ ॥

त्रिधामूलेन मेधावी व्यापकं कर्म समाचरेत्। पूर्वोक्तां देवतां ध्यायेत् साकारां गुणसंयुताम्॥

Verse 142

त्रिपदा हरिजा पूर्वमुखी ब्रह्मास्त्रसंज्ञिका । चतुर्विशतितत्त्वाढ्या पातु प्राचीं दिशं मम ॥ १४२ ॥

त्रिपदा हरिजा पूर्वमुखी ब्रह्मास्त्रसंज्ञिका। चतुर्विंशतितत्त्वाढ्या पातु प्राचीं दिशं मम॥

Verse 143

चतुष्पदा ब्रह्मदंडा ब्रह्माणी दक्षिणानना । षड्विंशतत्त्वसंयुक्ता पातु मे दक्षिणां दिशम् ॥ १४३ ॥

चतुष्पदा ब्रह्मदण्डा ब्रह्माणी दक्षिणानना। षड्विंशतत्त्वसंयुक्ता पातु मे दक्षिणां दिशम्॥

Verse 144

प्रत्यङ्मुखी पञ्चपदी पञ्चाशत्तत्त्वरूपिणी । पातु प्रतीचीमनिशं मम ब्रह्मशिरोंकिता ॥ १४४ ॥

प्रत्यङ्मुखी पञ्चपदी पञ्चाशत्तत्त्वरूपिणी । पातु प्रतीचीमनिशं मम ब्रह्मशिरोंकिता ॥

Verse 145

सौम्यास्या ब्रह्मतुर्याढ्या साथर्वांगिरसात्मिका । उदीचीं षट्पदा पातु षष्टितत्त्वकलात्मिका ॥ १४५ ॥

सौम्यास्या ब्रह्मतुर्याढ्या साथर्वांगिरसात्मिका । उदीचीं षट्पदा पातु षष्टितत्त्वकलात्मिका ॥

Verse 146

पञ्चाशद्वर्णरचिता नवपादा शताक्षरी । व्योमा संपातु मे वोर्द्ध्वशिरो वेदांतसंस्थिता ॥ १४६ ॥

पञ्चाशद्वर्णरचिता नवपादा शताक्षरी । व्योमा संपातु मे वोर्द्ध्वशिरो वेदांतसंस्थिता ॥

Verse 147

विद्युन्निभा ब्रह्मसन्ध्या मृगारूढा चतुर्भुजा । चापेषुचर्मासिधरा पातु मे पावकीं दिशम् ॥ १४७ ॥

विद्युन्निभा ब्रह्मसन्ध्या मृगारूढा चतुर्भुजा । चापेषुचर्मासिधरा पातु मे पावकीं दिशम् ॥

Verse 148

ब्रह्मी कुमारी गायत्री रक्तांगी हंसवाहिनी । बिभ्रत्कमंडलुं चाक्षं स्रुवस्रुवौ पातु नैर्ऋतिम् ॥ १४८ ॥

ब्रह्मी कुमारी गायत्री रक्तांगी हंसवाहिनी । बिभ्रत्कमंडलुं चाक्षं स्रुवस्रुवौ पातु नैर्ऋतिम् ॥

Verse 149

शुक्लवर्णा च सावित्री युवती वृषवाहना । कपालशूलकाक्षस्रग्धारिणी पातु वायवीम् ॥ १४९ ॥

शुक्लवर्णा युवती वृषवाहना सावित्री, कपाल-शूल-रुद्राक्षस्रग्धारिणी, वायवीदिशि मां पातु॥

Verse 150

श्यामा सरस्वती वृद्धा वैष्णवी गरुडासना । शंखचक्राभयकरा पातु शैवीं दिशं मम ॥ १५० ॥

श्यामा सरस्वती वृद्धा वैष्णवी गरुडासना, शंखचक्राभयकरा, मम शैवीं दिशं पातु॥

Verse 151

चतुर्भुजा देवमाता गौरांगी सिंहवाहना । वराभयखङ्गचर्मभुजा पात्वधरां दिशम् ॥ १५१ ॥

चतुर्भुजा देवमाता गौराङ्गी सिंहवाहना, वराभय-खङ्ग-चर्मभुजा, अधरां दिशं पातु॥

Verse 152

तत्तत्पार्श्वे स्थिताः स्वस्ववाहनायुधभूषणाः । स्वस्वदिक्षुस्थिताः पातुं ग्रहशक्त्यंगसंयुताः ॥ १५२ ॥

तत्तत्पार्श्वे स्थिताः स्वस्ववाहनायुधभूषणाः, स्वस्वदिक्षु स्थिताः पातुं ग्रहशक्त्यङ्गसंयुताः॥

Verse 153

मंत्राधिदेवतारूपा मुद्राधिष्ठातृदेवताः । व्यापकत्वेन पांत्वस्मानापादतलमस्तकम् ॥ १५३ ॥

मन्त्राधिदेवतारूपा मुद्राधिष्ठातृदेवताः, व्यापकत्वेन अस्मान् पान्तु, आपादतलमस्तकम्॥

Verse 154

इदं ते कथितं सत्यं सावित्रीपंजरं मया । संध्ययोः प्रत्यहं भक्त्या जपकाले विशेषतः ॥ १५४ ॥

इदं ते मया सत्यं सावित्रीपञ्जरं कथितम्। संध्ययोः प्रत्यहं भक्त्या जपकाले विशेषतः पठनीयम्॥१५४॥

Verse 155

पठनीयं प्रयत्नेन भुक्तिं मुक्तिं समिच्छता । भूतिदा भुवना वाणी महावसुमती मही ॥ १५५ ॥

भुक्तिं मुक्तिं च समिच्छता प्रयत्नेन पठनीयम्। भूतिदा भुवनाधारा वाणी, महावसुमती मही॥१५५॥

Verse 156

हिरण्यजननी नन्दा सविसर्गा तपस्विनी । यशस्विनी सती सत्या वेदविच्चिन्मयी शुभा ॥ १५६ ॥

हिरण्यजननी नन्दा सविसर्गा तपस्विनी। यशस्विनी सती सत्या वेदवित् चिन्मयी शुभा॥१५६॥

Verse 157

विश्वा तुर्या वरेण्या च निसृणी यमुना भुवा । मोदा देवी वरिष्ठा च धीश्च शांतिर्मती मही ॥ १५७ ॥

विश्वा तुर्या वरेण्या च निसृणी यमुना भुवा। मोदा देवी वरिष्ठा च धीश्च शान्तिर्मती मही॥१५७॥

Verse 158

धिषणा योगिनी युक्ता नदी प्रज्ञाप्रचोदनी । दया च यामिनी पद्मा रोहिणी रमणी जया ॥ १५८ ॥

धिषणा योगिनी युक्ता नदी प्रज्ञाप्रचोदनी। दया च यामिनी पद्मा रोहिणी रमणी जया॥१५८॥

Verse 159

सेनामुखी साममयी बगला दोषवार्जिता । माया प्रज्ञा परा दोग्ध्री मानिनी पोषिणी क्रिया ॥ १५९ ॥

सा सेनामुखी साममयी बगलाख्या दोषवर्जिता । माया प्रज्ञा परा दोग्ध्री मानिनी पोषिणी क्रिया ॥

Verse 160

ज्योत्स्ना तीर्थमयी रम्या सौम्यामृतमया तथा । ब्राह्मी हैमी भुजंगी च वशिनी सुंदरी वनी ॥ १६० ॥

सा ज्योत्स्ना तीर्थमयी रम्या सौम्यामृतमयी तथा । ब्राह्मी हैमी भुजंगी च वशिनी सुन्दरी वनी ॥

Verse 161

ॐकारहसिनी सर्वा सुधा सा षड्गुणावती । माया स्वधा रमा तन्वी रिपुघ्नी रक्षणणी सती ॥ १६१ ॥

सा ॐकारहसिनी सर्वा सुधा षड्गुणावती । माया स्वधा रमा तन्वी रिपुघ्नी रक्षणणी सती ॥

Verse 162

हैमी तारा विधुगतिर्विषघ्नी च वरानना । अमरा तीर्थदा दीक्षा दुर्धर्षा रोगहारिणी ॥ १६२ ॥

हैमी तारा विधुगतिर्विषघ्नी च वरानना । अमरा तीर्थदा दीक्षा दुर्धर्षा रोगहारिणी ॥

Verse 163

नानापापनृशंसघ्नी षट्पदी वज्रिणी रणी । योगिनी वमला सत्या अबला बलदा जया ॥ १६३ ॥

सा नानापापनृशंसघ्नी षट्पदी वज्रिणी रणी । योगिनी विमला सत्या अबला बलदा जया ॥

Verse 164

गोमती जाह्नवी रजावी तपनी जातवेदसा । अचिरा वृष्टिदा ज्ञेया ऋततंत्रा ऋतात्मिका ॥ १६४ ॥

गोमती जाह्नवी रजावी तपनी जातवेदसा तथा अचिरा वृष्टिदा—एताः पुण्यसरितो ज्ञेयाः। ऋततन्त्राऽपि ऋतात्मिका च, ऋतेन नियताः स्वभावतो ऋतस्वरूपिण्यः॥

Verse 165

सर्वकामदुधा सौम्या भवाहंकारवर्जिता । द्विपदा या चतुष्पदा त्रिपदा या च षट्पदा ॥ १६५ ॥

सर्वकामदुधा सौम्या भवाहंकारवर्जिता। द्विपदा चतुष्पदा चैव त्रिपदा षट्पदा तथा॥

Verse 166

अष्टापदी नवपदी सहस्राक्षाक्षरात्मिका । अष्टोत्तरशतं नाम्नां सावित्र्या यः पठेन्नरः ॥ १६६ ॥

अष्टापदी नवपदी सहस्राक्षरात्मिका। सावित्र्याः नाम्नामष्टोत्तरशतं यः पठेन्नरः॥

Verse 167

स चिरायुः सुखी पुत्री विजयी विनयी भवेत् । एतत्ते कथितं विप्र पंचप्रकृतिलक्षणम् ॥ १६७ ॥

स चिरायुः सुखी पुत्री विजयी विनयी भवेत्। एतत्ते कथितं विप्र पञ्चप्रकृतिलक्षणम्॥

Verse 168

मंत्राराधनपूर्वं च विश्वकामप्रपूरणम् ॥ १६८ ॥

मन्त्राराधनपूर्वं च विश्वकामप्रपूरणम्॥

Verse 169

इति श्रीबृहन्नारदीय पुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे पञ्चप्रकृतिमन्त्रादिनिरूपणं नाम त्र्यशीतितमोऽध्यायः ॥ ८३ ॥

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणस्य पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे पञ्चप्रकृतिमन्त्रादिनिरूपणं नाम त्र्यशीतितमोऽध्यायः समाप्तः ॥ ८३ ॥

Frequently Asked Questions

The chapter uses a Tantric-Purāṇic theology where the Supreme Goddess is both transcendent (nirguṇa in essence) and the causal root of manifestation (mūla-prakṛti as the source of guṇa-based creation). This allows devotion to Rādhā as the highest reality while still explaining how differentiated powers (Lakṣmī, Durgā, Sarasvatī, Sāvitrī) operate within cosmology and ritual practice.

Its method is Tantric: it specifies mantra-ṛṣi/chandas/devatā, bīja–śakti, ṣaḍaṅga-nyāsa, yantra triangles/lotuses, āvaraṇa worship, and japa–homa counts. Its purpose is Purāṇic: it frames these rites inside a sacred lineage narrative (Nārada–Sanatkumāra), ties results to dharma and loka-saṅgraha, and culminates in Vaiṣṇava destinations (Goloka/Vaikuṇṭha) rather than mere worldly siddhis.

It is prescribed as a daily protective recitation at the two sandhyās, especially during japa, employing nyāsa and directional guardianship (dik-bandhana) so the practitioner seeks both bhoga and mokṣa with an all-around kavaca grounded in a cosmological visualization of Sāvitrī.