The Description of the Worship of Rāma and Others (Rāmādi-pūjā-vidhāna)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ रामस्य मनवो वक्ष्यंते सिद्धिदायकाः । येषामाराधनान्मर्त्यास्तरंति भवसागरम् ॥ १ ॥

सनत्कुमार उवाच । अथ रामस्य मनवो वक्ष्यन्ते सिद्धिदायकाः । येषामाराधनान्मर्त्याः तरन्ति भवसागरम् ॥

Verse 2

सर्वेषु मंत्रवर्येषु श्रेष्ठं वैष्णवमुच्यते । गाणपत्येषु सौरेषु शाक्तशैवेष्वभीष्टदम् ॥ २ ॥

सर्वेषु मन्त्रवर्येषु श्रेष्ठं वैष्णवमुच्यते । गाणपत्येषु सौरेषु शाक्तशैवेष्वभीष्टदम् ॥

Verse 3

वैष्णवेष्वपि मंत्रेषु राममंत्राः फलाधिकाः । गाणपत्यादिमंत्रेभ्यः कोटिकोटिगुणाधिकाः ॥ ३ ॥

वैष्णवेष्वपि मन्त्रेषु राममन्त्राः फलाधिकाः । गाणपत्यादिमन्त्रेभ्यः कोटिकोटिगुणाधिकाः ॥

Verse 4

विष्णुशय्यास्थितो वह्निरिंदुभूषितमस्तकः । रामाय हृदयांतोऽयं महाघौधविनाशनः ॥ ४ ॥

विष्णुशय्यास्थितो वह्निरिन्दुभूषितमस्तकः । रामाय हृदयान्तोऽयं महाघौधविनाशनः ॥

Verse 5

सर्वेषु राममंत्रषु ह्यतिश्रेष्टः षडक्षरः । ब्रह्महत्यासहस्राणि ज्ञाताज्ञातकृतानि च ॥ ५ ॥

सर्वेषु राममन्त्रेषु ह्यतिश्रेष्ठः षडक्षरः । ब्रह्महत्यासहस्राणि ज्ञाताज्ञातकृतानि च ॥

Verse 6

स्वर्णस्तेय सुरापानगुरुतल्पायुतानि च । कोटिकोटिसहस्राणि ह्युपपापानि यानि वै ॥ ६ ॥

स्वर्णस्तेय-सुरापान-गुरुतल्पगमनादयः महापातकसहिताः, कोटिकोटिसहस्रशोऽसंख्येया उपपापाः सन्ति वै ॥

Verse 7

मंत्रस्योञ्चारणात्सद्यो लयं यांति न संशयः । ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्री छंदो रामश्च देवता ॥ ७ ॥

अस्य मन्त्रस्योच्चारणमात्रेणैव सद्यः सर्वविघ्ना लयं यान्ति, न संशयः। ब्रह्मा ऋषिः, गायत्री छन्दः, रामो देवता ॥

Verse 8

आद्यं बीजं च हृच्छक्तिर्विनियोगोऽखिलाप्तये । षड्दीर्घभाजा बीजेन षडंगानि समाचरेत् ॥ ८ ॥

आद्याक्षरं बीजं, हृच्छक्तिः; विनियोगोऽखिलसिद्ध्याप्तये। षड्दीर्घयुक्तेन तेन बीजेन षडङ्गकर्म सम्यगाचरेत् ॥

Verse 9

ब्रह्मरंध्रे भ्रुवोर्मध्ये हृन्नाभ्योर्गुह्यपादयोः । मंत्रवर्णान्क्रमान्न्यस्य केशवादीन्प्रविन्यसेत् ॥ ९ ॥

ब्रह्मरन्ध्रे, भ्रुवोर्मध्ये, हृदि, नाभौ, गुह्ये, पादयोश्च क्रमात् मन्त्रवर्णान् न्यस्य; ततः केशवादीनि नामानि सावधानं प्रविन्यसेत् ॥

Verse 10

पीठन्यासादिकं कृत्वा ध्यायेद्धृदि रघूत्तमम् । कालांभोधरकांतं च वीरासनसमास्थितम् ॥ १० ॥

पीठन्यासादिकं कृत्वा, हृदि रघूत्तमं ध्यायेत्—कालाम्भोधरकान्तं, वीरासनसमासीनं च ॥

Verse 11

ज्ञानमुद्रां दक्षहस्ते दधतं जानुनीतरम् । सरोरुहकरां सीतां विद्युदाभां च पार्श्वगाम् ॥ ११ ॥

दक्षहस्ते ज्ञानमुद्रां धारयन्तं, अपरहस्तं जानुनि न्यस्तम्; पार्श्वे च विद्युदाभां सरोरुहकरां सीतां स्थिताम्॥

Verse 12

पश्यंतीं रामवक्राब्जं विविधाकल्पभूषिताम् । ध्यात्वैवं प्रजपेद्वर्णलक्षं मंत्री दशांशतः ॥ १२ ॥

रामवक्राब्जं पश्यन्तीं, विविधाकल्पभूषिताम्; एवं ध्यात्वा मन्त्रजापी वर्णलक्षं जपेत्, दशांशं च विधितः॥

Verse 13

कमलैर्जुहुयाद्वह्नौ ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः । पूजयेद्वैष्णवे पीठे विमलादिसमन्विते ॥ १३ ॥

कमलैर्वह्नौ जुहुयात्, ततः ब्राह्मणान् भोजयेत्; अनन्तरं वैष्णवे पीठे विमलादिसमन्विते पूजनं कुर्यात्॥

Verse 14

मूर्तिं मूलेन संकल्प्य तस्यामावाह्य साधकः । सीतां वामे समासीनां तन्मन्त्रेण प्रपूजयेत् ॥ १४ ॥

मूलेन मन्त्रेण मूर्तिं संकल्प्य, तस्यामावाह्य साधकः; वामे समासीनां सीतां तेनैव मन्त्रेण सम्यक् प्रपूजयेत्॥

Verse 15

रमासीतापदं ङेंतं द्विठांतो जानकीमनुः । अग्रेः शार्ङ्गं च सम्पूज्य शरान्पार्श्वद्वयेऽर्चयेत् ॥ १५ ॥

रमासीतापदानि न्यस्य, द्विठान्त-जानकीमनुना; अग्रे शार्ङ्गं सम्पूज्य, पार्श्वद्वये शरानर्चयेत्॥

Verse 16

केशरेषु षडंगानि पत्रेष्वेतान्समर्चयेत् । हनुमंतं च सुग्रीवं भरतं सबिभीषणम् ॥ १६ ॥

केशरेषु षडङ्गानि सम्यगर्चयेत्; पत्रेषु च हनूमन्तं सुग्रीवं भरतं सबिभीषणं च यथाविधि पूजयेत् ॥

Verse 17

लक्ष्मणांगदशत्रुघ्नान् जांबवंतं क्रमात्पुनः । वाचयंतं हनूमंतग्रतो धृतपुस्तकम् ॥ १७ ॥

ततः क्रमात् पुनर्लक्ष्मणाङ्गदशत्रुघ्नान् जाम्बवन्तं च पश्येत्; हनूमत्पुरतः स्थितं श्रोतारं प्रति धृतपुस्तकः पाठयन्तं च ॥

Verse 18

यजेद्भरतशत्रुघ्नौ पार्श्वयोर्धृतचामरौ । धृतातपत्रं हस्ताभ्यां लक्ष्मणं पृष्टतोऽर्चयेत् ॥ १८ ॥

भरतशत्रुघ्नौ पार्श्वयोर्धृतचामरौ यजेत्; पृष्ठतो लक्ष्मणं हस्ताभ्यां धृतातपत्रं समर्चयेत् ॥

Verse 19

ततोऽष्टपत्रे सृष्टिं च जपंतं विजयं तथा । सुराष्ट्रं राष्ट्रपालं च अकोपं धर्मपालकम् ॥ १९ ॥

ततोऽष्टपत्रे सृष्टिविजयसुराष्ट्रराष्ट्रपालाकोपधर्मपालकान् नामानि जपेत् ॥

Verse 20

सुमंतं चेति सम्पूज्य लोके शानायुधैर्युतान् । एवं रामं समाराध्य जीवन्मुक्तः प्रजायते ॥ २० ॥

सुमन्तादीन् लोकशानायुधैर्युतान् सम्यक् सम्पूज्य; एवं रामं समाराध्य जीवन्मुक्तः प्रजायते ॥

Verse 21

चंदनाक्तैः प्रजुहुयाज्जातीपुष्पैः समाहितः । राजवश्याय कमलैर्धनधान्यादिसिद्धये ॥ २१ ॥

समाहितचित्तः चन्दनलिप्तैर्जातीपुष्पैः सम्यक् अग्नौ प्रजुहुयात्। कमलैर्होमं कृत्वा राजवश्यं तथा धनधान्यादिसिद्धिं लभते॥

Verse 22

लक्ष्मीकामः प्रजुहुयात्प्रसूनैर्विल्वसंभवैः । आज्याक्तैर्नीलकमलैर्वशयेदखिलं जगत् ॥ २२ ॥

लक्ष्मीकामः विल्वसंभवैः प्रसूनैः सम्यक् प्रजुहुयात्। आज्यलिप्तैर्नीलकमलैर्होमं कृत्वा अखिलं जगदपि वशयेत्॥

Verse 23

घृताक्तशतवर्वीभिर्दीर्घायुश्च निरामयः । रक्तोत्पलानां होमेन धनं प्राप्नोति वांछितम् ॥ २३ ॥

घृताक्तशतावरीभिर्होमं कृत्वा दीर्घायुर्निरामयश्च भवति। रक्तोत्पलानां होमेन वाञ्छितं धनं प्राप्नोति॥

Verse 24

पालाशकुसुमैर्हुत्वा मेधावी जायते नरः । तज्जप्तांभः पिबेत्प्रातर्वत्सरात्कविराड् भवेत् ॥ २४ ॥

पालाशकुसुमैर्हुत्वा नरः मेधावी जायते। तज्जप्ताम्भः प्रातः पिबेत् चेत् वत्सरात् कविराड् भवेत्॥

Verse 25

तन्मंत्रितान्नं भुंजीतमहारोगप्रशांतये । रोगोक्तौषधहोमेन तद्रोगान्मुच्यते क्षणाम् ॥ २५ ॥

महारोगप्रशान्तये तन्मन्त्रितान्नं भुञ्जीत। रोगोक्तौषधहोमेन तद्रोगान्मुच्यते क्षणात्॥

Verse 26

नदीतीरे च गोष्ठे वा जपेल्लक्षं पयोब्रतः । पायसेनाज्ययुक्तेन हुत्वा विद्यानिधिर्भवेत् ॥ २६ ॥

नदीतीरे गोष्ठे वा पयोव्रतं समास्थाय मन्त्रं लक्षं जपेत्। पायसेनाज्ययुक्तेन हुत्वा स विद्यानिधिर्भवेत्॥

Verse 27

परिक्षीणाधिपत्यो यः शाकाहारो जलांतरे । जपेल्लक्षं च जुहुयाद्विल्वपुष्पैर्दशांशतः ॥ २७ ॥

परिक्षीणाधिपत्यः शाकाहारः सन् जलमध्ये स्थित्वा लक्षं जपेत्। ततः दशांशतः बिल्वपुष्पैर्जुहुयात्॥

Verse 28

तदैव पुनराप्नोति स्वाधिपत्यं न संशयः । उपोष्य गङ्गातीरांते स्थित्वा लक्षं जपेन्नरः ॥ २८ ॥

ततः स शीघ्रमेव स्वाधिपत्यं पुनराप्नोति न संशयः। उपोष्य गङ्गातीरान्ते स्थित्वा लक्षं जपेन्नरः॥

Verse 29

दशांशं कमलैर्हुत्वा विल्वोत्थैर्वा प्रसूनकैः । मधुरत्रयसंयुक्तैरादज्यश्रियमवाप्नुयात् ॥ २९ ॥

दशांशं कमलैर्हुत्वा बिल्वोत्थैर्वा प्रसूनकैः। मधुरत्रयसंयुक्तैरादज्यश्रियमवाप्नुयात्॥

Verse 30

मार्गमासे जले स्थित्वा कन्दमूलफलाशनः । लक्षं जप्त्वा दशांशेन पायसैर्जुहुयाद्वसौ ॥ ३० ॥

मार्गमासे जले स्थित्वा कन्दमूलफलाशनः। लक्षं जप्त्वा दशांशेन पायसैर्जुहुयाद्वसौ॥

Verse 31

श्रीरामचन्द्रसदृशः पुत्रः पौत्रोऽपि जायते । अन्येऽपि बहवः संति प्रयोगामन्त्रराजके ॥ ३१ ॥

मन्त्रराजकस्य सम्यक्प्रयोगेण श्रीरामचन्द्रसदृशः पुत्रः, पौत्रोऽपि च जायते; अन्येऽपि बहवः फलविशेषाः सिध्यन्ति।

Verse 32

किंतु प्रयोगकर्तॄणां परलोको न विद्यते । षट्कोणं वसुपत्रं च तद्बाह्यार्कदलं लिखेत् ॥ ३२ ॥

किन्तु केवलतन्त्रप्रयोगकर्तॄणां परलोको न विद्यते। षट्कोणं वसुपत्रं च तद्बाह्येऽर्कदलमण्डलं लिखेत्।

Verse 33

षट्कोणेषु षडर्णानि मन्त्रस्य विलिखेद् बुधः । अष्टपत्रे तथाष्टार्णांल्लिखेत्प्रणवगर्भितान् ॥ ३३ ॥

षट्कोणेषु मन्त्रस्य षडर्णानि बुधो विलिखेत्। अष्टपत्रे च प्रणवगर्भितान् मन्त्रस्याष्टार्णान् लिखेत्।

Verse 34

कामबीजं रविदले मध्ये मन्त्रावृताभिधाम् । सुदर्शनावृतं बाह्ये दिक्षु युग्मावृतं तथा ॥ ३४ ॥

रविदलमध्यं कामबीजं मन्त्रनामावृतं न्यसेत्। बाह्ये सुदर्शनावृतं, दिक्षु च युग्मावृतं तथा विन्यसेत्।

Verse 35

वज्रोल्लसद्भूमिगेहं कन्दर्पांकुशपाशकैः । भूम्या च विलसत्कोणं यन्त्रराजमिदं स्मृतम् ॥ ३५ ॥

वज्रप्रभाभूमिगेहं कन्दर्पाङ्कुशपाशचिह्नैः समलङ्कृतम्। भूमेः कोणाः स्फुटं विलसन्ति यस्मिन्, तदिदं यन्त्रराजमिति स्मृतम्।

Verse 36

भूर्जेऽष्टगन्धैः संलिख्य पूजयेदुक्तवर्त्मना । षट्कोणेषु दलार्काब्जान्यावेष्टवृत्तयुग्मतः ॥ ३६ ॥

भूर्जपत्रेऽष्टगन्धैः संलिख्य, पूर्वोक्तविधिना तस्य पूजनं कुर्यात्। षट्कोणेषु च दलयुक्तानि अर्काब्जानि लिखेत्, द्विवृत्तयुग्मेन परिवेष्टितानि॥

Verse 37

केशरेष्वष्टपत्रस्य स्वरद्वंद्वं लिखेद् बुधः । बहिस्तु मातृकां चैव मन्त्रं प्राणनिधयनम् ॥ ३७ ॥

अष्टपत्रपद्मस्य केशरेषु स्वरद्वन्द्वानि बुधो लिखेत्। बहिर्मातृकां च प्राणनिधयनमन्त्रं च सम्यक् विन्यसेत्॥

Verse 38

यन्त्रमेतच्छुभे घस्रे कण्ठे वा दक्षिणे भुजे । मूर्ध्नि वा धारयेन्मंत्री सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ३८ ॥

यन्त्रमेतत् शुभे दिने घस्रे कण्ठे वा दक्षिणे भुजे। मूर्ध्नि वा धारयेन्मन्त्री, सर्वपापैः प्रमुच्यते॥

Verse 39

सुदिने शुभनक्षत्रे सुदेशे शल्यवर्जिते । वश्याकर्षणविद्वेषद्रावणोच्चाटनादिकम् ॥ ३९ ॥

सुदिने शुभनक्षत्रे सुदेशे शल्यवर्जिते। वश्याकर्षणविद्वेषद्रावणोच्चाटनादिकं कुर्यात्॥

Verse 40

पुष्यद्वयं तथादित्यार्द्रामघासु यथाक्रमम् । दूर्वोत्था लेखनी वश्ये तथाकृष्टौ करंजजा ॥ ४० ॥

पुष्यद्वये तथादित्ये आर्द्रामघासु यथाक्रमम्। दूर्वोत्था लेखनी वश्ये, तथाकृष्टौ करंजजा॥

Verse 41

नरास्थिजा मारणे तु स्तंभने राजवृक्षजा । शांतिपुष्टष्ट्यायुषां सिद्धयै सर्वापच्छमनाय च ॥ ४१ ॥

नरास्थिजा तु मारणे कर्मणि प्रयुज्यते; राजवृक्षजं स्तम्भने। शान्ति-पुष्टि-आयुःसिद्ध्यर्थं सर्वापदां शमनाय च॥

Verse 42

विभ्रमोत्पादने चैव शिलायां विलिखेद् बुधः । खरचर्मणि विद्वेषे ध्वजे तूञ्चाटनाय च ॥ ४२ ॥

विभ्रमोत्पादने बुद्धः शिलायां विलिखेत्। खरचर्मणि विद्वेषे, ध्वजे तु उञ्चाटनाय च॥

Verse 43

शत्रूणां ज्वरसन्तापशोकमारणकर्मणि । पीतवस्रं लिखित्वा तु साधयेत्साधकोत्तमः ॥ ४३ ॥

शत्रूणां ज्वरसन्ताप-शोक-मारणकर्मणि। पीतवस्त्रे लिखित्वा तु साधयेत् साधकोत्तमः॥

Verse 44

वश्याकृष्टौ चाष्टगन्धैः सम्पूज्य च यथाविधि । चितांगारादिना चैव ताडनोच्चाटनादिकम् ॥ ४४ ॥

वश्याकृष्ट्योः अष्टगन्धैः सम्पूज्य यथाविधि। ततः चिताङ्गारादिना ताडनोच्चाटनादिकं कुर्यात्॥

Verse 45

विषार्कक्षीरयोगेन मारणं भवति ध्रुवम् । लिखित्वैवं यंत्रराजं गन्धपुष्पादिभिर्यजेत् ॥ ४५ ॥

विषार्कक्षीरयोगेन मारणं ध्रुवं भवति। एवं यन्त्रराजं लिखित्वा गन्धपुष्पादिभिर्यजेत्॥

Verse 46

त्रिलोहवेष्टितं कृत्वा धारयेत्साधकोत्तमः । बीजं रामाय ठद्वंद्वं मन्त्रोऽयं रसवर्णकः ॥ ४६ ॥

त्रिधातुभिः संवेष्ट्य साधकोत्तमो धारयेत्। बीजं ‘रामाय’ इति, ‘ठ’द्वन्द्वं च विधीयते; अयं मन्त्रो रसवर्णकः॥

Verse 47

महासुदर्शनमनुः कथ्यते सिद्धिदायकः । सुदर्शनमहाशब्दाच्चक्रराजेश्वरेति च ॥ ४७ ॥

‘महासुदर्शन’ इति मन्त्रोऽयं सिद्धिदायकः प्रकीर्तितः। ‘सुदर्शन’महाशब्दात् ‘चक्रराजेश्वर’ इति चाभिधीयते॥

Verse 48

दुष्टांतकदुष्टभयानकदुष्टभयंकरम् । छिंधिद्वयं भिंधियुग्मं विदारययुगं ततः ॥ ४८ ॥

दुष्टान्तक! दुष्टभयानक! दुष्टभयंकर! ततः ‘छिन्धि छिन्धि’, ‘भिन्धि भिन्धि’, ‘विदारय विदारय’ इति जपेत्॥

Verse 49

परमन्त्रान् ग्रसद्वंद्वं भक्षयद्वितयं ततः । त्रासयद्वितयं वर्मास्त्राग्निजायांतिमो मनुः ॥ ४९ ॥

परमन्त्रान् ग्रस ग्रस इति द्वन्द्वं, ततः भक्षय भक्षय इति द्वितयम्। वर्मास्त्राग्निजोऽन्तिमो मनुः त्रासय त्रासय इति द्वितयेन त्रासयति॥

Verse 50

अष्टषष्ट्यक्षरः प्रोक्तो यंत्रसंवेष्टने त्वयम् । तारो हृद्भगवान् ङेंतो ङेंतो हि रघुनन्दनः ॥ ५० ॥

अष्टषष्ट्यक्षरो मन्त्रो यन्त्रसंवेष्टने प्रोक्तः। तारः हृदि भगवान्; ‘ङेंतो ङेंतो’ इति हि रघुनन्दनः॥

Verse 51

रक्षोघ्नविशदायांते मधुरादिप्रसन्न च । वरदानायामितांते नुतेजसेपदमीरयेत् ॥ ५१ ॥

“रक्षोघ्न” इत्यादि-खण्डस्य “विशदायान्ते” इति पर्यन्ते, तथा “मधुरादि” इति प्रसन्न-खण्डस्य अन्ते, एवं “वरदानाय” इत्यादेः “अमितान्ते” इति पर्यन्ते—तत्र “तेजसे” इति पदं उच्चारयेत् ॥

Verse 52

बालायांते तु रामाय विष्णवे हृदयांतिमः । सप्तचत्वारिंशदर्णो मालामन्त्रोऽयमीरितः ॥ ५२ ॥

अन्ते “बाला” बीजं न्यस्य, “रामाय विष्णवे” इति हृदयान्तिमेन समाप्यते; एषः सप्तचत्वारिंशदर्णः मालामन्त्र इति घोषितः ॥

Verse 53

विश्वामित्रो मुनिश्चास्य गायत्री छंद ईरितम् । श्रीरामो देवता बीजं ध्रुवः शक्तिश्च ठद्वयम् ॥ ५३ ॥

अस्य मन्त्रस्य ऋषिः विश्वामित्रो मुनिः प्रोक्तः, छन्दो गायत्री इति स्मृतम्। देवता श्रीरामः; बीजं “बीज” इति, शक्तिर्ध्रुवः; तथा “ठ”द्वयं लक्षणं निर्दिष्टम् ॥

Verse 54

षड्दीर्घस्वरयुग्मायाबीजेनांगानि कल्पयेत् । ध्यानपूजादिकं सर्वमस्य पूर्ववदाचरेत् ॥ ५४ ॥

“षड्दीर्घस्वरयुग्मा” इति बीजेन अङ्गन्यासं कल्पयेत्; अस्य ध्यानपूजादिकं सर्वं पूर्ववद् एव समाचरेत् ॥

Verse 55

अयमाराधितो मन्त्रः सर्वान्कामान्प्रयच्छति । स्वकामसत्यवाग्लक्ष्मीताराढ्यः पञ्चवर्णकः ॥ ५५ ॥

अयम् आराधितो मन्त्रः सर्वान् कामान् प्रयच्छति। स्वकाम-सत्यवाक्-लक्ष्मी-ताराढ्यः पञ्चवर्णकः सिद्धिदः ॥

Verse 56

षडक्षरः षड्विधः स्याञ्चतुर्वर्गफलप्रदः । ब्रह्मा संमोहनः शक्तिर्दक्षिणामूर्तिसंज्ञकः ॥ ५६ ॥

षडक्षरो मन्त्रः षड्विधः प्रोक्तश्चतुर्वर्गफलप्रदः। तस्य रूपाणि ब्रह्मा संमोहनः शक्तिर्दक्षिणामूर्तिसंज्ञकश्च॥

Verse 57

अगस्त्यः श्रीशिवः प्रोक्तास्ते तेषां मुनयः क्रमात् । अथवा कामबीजादेर्विश्वामित्रो मुनिः स्मृतः ॥ ५७ ॥

अगस्त्यः श्रीशिवश्च प्रोक्तौ तेषां क्रमतो मुनयः। अथवा कामबीजादेर्विश्वामित्रो मुनिः स्मृतः॥

Verse 58

छन्दः प्रोक्तं च गायत्री श्रीरामो देवता पुनः । बीजशक्तिराधमांत्यं मन्त्रार्णैः स्यात्षडंगकम् ॥ ५८ ॥

छन्दो गायत्री प्रोक्तं देवता श्रीराम एव च। बीजशक्ती आद्यान्ताक्षरौ मन्त्रार्णैः षडङ्गकं भवेत्॥

Verse 59

बीजैः षड्दीर्घयुक्तैर्वा मंत्रार्णान्पूर्ववन्न्यसेत् । ध्यायेत्कल्पतरोर्मूले सुवर्णमयमण्डपे ॥ ५९ ॥

बीजैः षड्दीर्घयुक्तैर्वा मन्त्रार्णान् पूर्ववन्न्यसेत्। ध्यायेत्कल्पतरोर्मूले सुवर्णमयमण्डपे॥

Verse 60

पुष्पकाख्यविमानांतः सिंहासनपरिच्छदे । पद्मे वसुदलेदेवमिंद्रनीलसमप्रभम् ॥ ६० ॥

पुष्पकाख्यविमानान्तः सिंहासनपरिच्छदे। अष्टदले पद्मे देवं इन्द्रनीलसमप्रभं ध्यायेत्॥

Verse 61

वीरासनसमासीनं ज्ञानमुद्रोपशोभितम् । वामोरुन्यस्ततद्धस्तसीतालक्ष्मणसेवितम् ॥ ६१ ॥

वीरासनसमासीनं ज्ञानमुद्राविभूषितम् । वामोरुन्यस्तहस्तं तं सीतालक्ष्मणसेवितम् ॥

Verse 62

रत्नाकल्पं विभुंध्यात्वा वर्णलक्षं जपेन्मनुम् । यद्वा स्मारादिमन्त्राणां जयाभं च हरिं स्मरेत् ॥ ६२ ॥

रत्नाकल्पं विभुं ध्यात्वा वर्णलक्षं जपेन्मनुम् । अथवा स्मारमन्त्राद्यैर्जयाभं हरिं स्मरेत् ॥

Verse 63

येजनं काम्यकर्माणि सर्वं कुर्यात्षडर्णवत् । रामश्च चन्द्रभ द्रांतो ङेनमोंतो ध्रुवादिकः ॥ ६३ ॥

यजनं काम्यकर्माणि सर्वं कुर्यात् षडर्णवत् । ‘राम’ इत्यादिरूपाणि चन्द्रभान्त-ङेनमोन्त-ध्रुवादिकानि योजयेत् ॥

Verse 64

मन्त्रावष्टाक्षरौ ह्येतौ तारांत्यौ चेन्नवाक्षरौ । एतेषां यजनं सर्वं कुर्यान्मंत्री षडर्णवत् ॥ ६४ ॥

मन्त्रावष्टाक्षरौ ह्येतौ तारान्तौ चेन्नवाक्षरौ । एतेषां यजनं सर्वं कुर्यान्मन्त्री षडर्णवत् ॥

Verse 65

जानकीवल्लभो ङेंतो द्विठांतः कवचादिकः । दशार्णोऽयं महामन्त्रो विशिष्टोऽस्य मुनिः स्वराट् ॥ ६५ ॥

‘जानकीवल्लभ’ इत्यादिर्ङेन्तो द्विठान्तः कवचादिके । दशार्णोऽयं महामन्त्रो मुनिरस्य विशिष्टः स्वराट् ॥

Verse 66

छन्दश्च देवता सीता पतिर्बीजं तथादिमम् । स्वाहा शक्तिश्च कामेन कुर्यादंगानि षट् क्रमात् ॥ ६६ ॥

छन्दः सीता देवता; सीतापति रामो बीजं तथादिमं मन्त्रोक्तम्। “स्वाहा” शक्तिरुच्यते; फलाभिलाषी क्रमशः षडङ्गन्यासं कुर्यात्॥

Verse 67

शिरोललाटभ्रूमध्यतालुकण्ठेषु हृद्यपि । नाभ्यंघ्रिजानुपादेषु दशार्णान्विन्यसेन्मनोः ॥ ६७ ॥

शिरसि ललाटे भ्रूमध्ये तालौ कण्ठे हृदि च। नाभौ पादयोर्जान्वोः जङ्घयोश्च मनसा दशार्णान् विन्यसेत्॥

Verse 68

अयोध्यानगरे रत्नचित्रसौवर्णमण्डपे । मंदारपुष्पैराबद्धविताने तोरणान्विते ॥ ६८ ॥

अयोध्यानगरे रत्नचित्रसौवर्णमण्डपे। मन्दारपुष्पैराबद्धविताने तोरणान्विते॥

Verse 69

सिंहासनसमासीन पुष्पकोपरि राघवम् । रक्षोभिर्हरिभिर्देवैः सुविमानगतैः शुभैः ॥ ६९ ॥

पुष्पकोपरि सिंहासनसमासीनं राघवम्। रक्षोभिर्हरिभिर्देवैः सुविमानगतैः शुभैः परिवृतम्॥

Verse 70

संस्तूयमानं मुनिभिः प्रह्वैश्च परिसेवितम् । सीतालंकृतवामांगं लक्ष्मणेनोपशोभितम् ॥ ७० ॥

मुनिभिः संस्तूयमानं प्रह्वैः परिसेवितम्। सीतालंकृतवामाङ्गं लक्ष्मणेनोपशोभितम्॥

Verse 71

श्यामं प्रसन्नवदनं सर्वाभरणभूषितम् । एवं ध्यात्वा जपेन्मंत्री वर्णलक्षं समाहितः ॥ ७१ ॥

श्यामं प्रसन्नवदनं सर्वाभरणविभूषितं प्रभुं एवं ध्यात्वा, समाहितचित्तो मन्त्रजापको वर्णलक्षं मन्त्रं जपेत्॥

Verse 72

दशांशः कमलैर्होमो यजनं च षडर्णवत् । रामो ङेंन्तो धनुष्पाणिर्ङैतोंऽते वह्निसुंदरी ॥ ७२ ॥

दशांशं दद्यात्; कमलैर्होमं कुर्यात्; षडर्णवद् यजनं च विधायेत्। ‘राम’ इति ङकाराद्यं, ‘धनुष्पाणि’ इति च; अन्ते ‘वह्निसुन्दरी’रूपं निर्दिशेत्॥

Verse 73

दशाक्षरोऽयं मंत्रोऽस्य मुनिर्ब्रह्मा विराट् पुनः । छन्दस्तु देवता प्रोक्तो रामो राक्षसमर्दनः ॥ ७३ ॥

अयं दशाक्षरो मन्त्रः। अस्य मुनिर्ब्रह्मा; छन्दो विराट्; देवता तु रामो राक्षसमर्दन इति प्रोक्ता॥

Verse 74

आद्यं बीजं द्विठः शक्तिबींजेनांगानि कल्पयेत् । वर्णन्यासं तथा ध्यानं पुरश्चर्यार्चनादिकमन् ॥ ७४ ॥

आद्यबीजेन द्विधा-विन्यासेन शक्तिबीजेनाङ्गानि कल्पयेत्। ततः वर्णन्यासं ध्यानं च, पुरश्चर्यार्चनादिकं च आचरेत्॥

Verse 75

दशाक्षरोक्तवत्कुर्याच्चापबाणधरं स्मरेत् । तारो नमो भगवते रामान्ते चंद्रभद्रकौ ॥ ७५ ॥

दशाक्षरोक्तविधिना कुर्यात्; चापबाणधरं भगवन्तं स्मरेत्। मन्त्रः—ॐ, नमो भगवते; रामान्ते चन्द्रभद्रकौ योजयेत्॥

Verse 76

ङेंतावर्काक्षरौ मंत्रौ ऋषिध्यानादि पूर्ववत् । श्रीपूर्वं जयपूर्वं च तद्द्विधा रामनाम च ॥ ७६ ॥

‘ङेंता’ तथा ‘वर्क’ इति द्वौ मन्त्राक्षरौ; ऋषिध्यानादि पूर्ववत्। ‘श्री’पूर्वं ‘जय’पूर्वं च कर्तव्यौ; एवं द्विविधं ‘राम’नामापि प्रयोज्यम्॥

Verse 77

त्रयोदशाक्षरो मंत्रो मुनिर्ब्रह्मा विराट् स्मृतम् । छन्दस्तु देवता प्रोक्तो रामः पापौघनाशनः ॥ ७७ ॥

अयं त्रयोदशाक्षरो मन्त्रः; ऋषिर्ब्रह्मा, छन्दो विराट् स्मृतम्। देवता रामः प्रोक्तः, पापौघनाशनः॥

Verse 78

षडंगानि प्रकुर्वीत द्विरावृत्त्या पदत्रयैः । ध्यानार्चनादिकं सव ह्यस्य कुर्याद्दशार्णवत् ॥ ७८ ॥

पदत्रयस्य द्विरावृत्त्या षडङ्गानि प्रकुर्वीत। अस्य ध्यानार्चनादिकं सर्वं दशार्णवत् विधिना कुर्यात्॥

Verse 79

तारो नमो भगवते रामायांते महापदम् । पुरुषाय हृदंतोऽयं मनुरष्टादशाक्षरः ॥ ७९ ॥

तारः (ॐ) ततः ‘नमो भगवते’ इति, अन्ते ‘रामाय’ इति—एष महापदः। ‘पुरुषाय’ इति युक्तो हृदि संस्थाप्य, अयं मन्त्रोऽष्टादशाक्षरः॥

Verse 80

विश्वामित्रो मुनिश्छदो धृती रामोऽस्य देवता । तारो बीजं नमः शक्तिश्चंद्राक्ष्यब्ध्यग्निषड्भुजैः ॥ ८० ॥

अस्य मन्त्रस्य ऋषिर्विश्वामित्रः; छन्दो ‘मुनि’; धृतिः शक्तिः; देवता रामः। तारो बीजं, ‘नमः’ शक्तिः; चन्द्र–अक्षि–अब्दि–अग्नि–षड्भुज-सङ्ख्याभिर्न्यासः॥

Verse 81

वर्णैमंत्रोत्थितैः कुर्यात्षडंगानि समाहितः । निश्शाणभेरीपटहशंखतुर्यादिनिःस्वनैः ॥ ८१ ॥

समाहितचित्तः मन्त्रजन्यैर्वर्णैः षडङ्गानि कुर्यात्। निश्शाणभेरीपटहशङ्खतूर्यादीनां निनादैः सह॥

Verse 82

प्रवृत्तनृत्ये परितो जयमंगलभाषिते । चंदनागरुकस्तूरीकर्पूरादिसुवासिते ॥ ८२ ॥

परितः प्रवृत्तनृत्ये जयमङ्गलघोषे च। चन्दनागरुकस्तूरीकर्पूरादिसुवासिते॥

Verse 83

नानाकुसुमसौरभ्यवाहिगंधवहान्विते । देवगंधर्वनारीभिर्गायन्तीभिरलकृते ॥ ८३ ॥

नानाकुसुमसौरभ्यवाहिगन्धवहान्विते। देवगन्धर्वनारीभिर्गायन्तीभिरलङ्कृते॥

Verse 84

सिंहासने समासीनं पुष्पकोपरि राघवम् । सौमित्रिसीतासहितं जटामुकुटशोभितम् ॥ ८४ ॥

सिंहासने समासीनं पुष्पकोपरि राघवम्। सौमित्रिसीतासहितं जटामुकुटशोभितम्॥

Verse 85

चापबाणधरं श्यामं ससुग्रीवविभीषणम् । हत्वा रावणमायांतं कृतत्रैलोक्यरक्षणम् ॥ ८५ ॥

चापबाणधरं श्यामं ससुग्रीवविभीषणम्। हत्वा रावणमायान्तं कृतत्रैलोक्यरक्षणम्॥

Verse 86

एवं ध्यात्वा जपेद्वर्णं लक्षं मत्री दशांशतः । घृताक्तैः पायसैर्हुत्वा यजनं पूर्ववञ्चरेत् ॥ ८६ ॥

एवं ध्यात्वा मन्त्रसाधकः वर्णं लक्षं जपेत्; तस्य दशांशतः घृताक्तपायसैः हुत्वा, पूर्वोक्तविधिना यजनं समाचरेत्॥

Verse 87

प्रणवो हृदयं सीतापतये तदनंतरम् । रामाय हनयुग्मांते वर्मास्त्राग्निप्रियांतिमः ॥ ८७ ॥

प्रणवो हृदये न्यस्यः; ततः सीतापतये समर्प्य, अनन्तरं रामाय; ह-नयुग्मान्ते अग्निप्रियाय वर्मास्त्रविन्यासः कार्यः॥

Verse 88

एकोनविंशद्वर्णोऽयं मंत्रः सर्वार्थसाधकः । विश्वामित्रो मुनिश्चास्यानुष्टुप्छन्द उदाहृतम् ॥ ८८ ॥

एकोनविंशद्वर्णोऽयं मन्त्रः सर्वार्थसाधकः। अस्य ऋषिर्विश्वामित्रो मुनिः, छन्दोऽनुष्टुप् इति कीर्तितम्॥

Verse 89

देवता रामभद्रो जं बीजं शक्तिर्नम इति । मंत्रोत्थितैः क्रमाद्वर्णैस्ततो ध्यायेञ्च पूर्ववत् ॥ ८९ ॥

देवता रामभद्रः; जं बीजं; शक्तिर्नम इति कीर्तिता। मन्त्रोत्थितान् वर्णान् क्रमाद् विन्यस्य, ततः पूर्ववत् ध्यायेत्॥

Verse 90

पूजनं काम्यकर्मादि सर्वमस्य षडर्णवत् । तारः स्वबीजं कमला रामभद्रेति संपठेत् ॥ ९० ॥

अस्य पूजनं काम्यकर्मादि सर्वं षडर्णवत् कार्यम्। ‘तारः स्वबीजं कमला रामभद्रे’ इति संपठेत्॥

Verse 91

महेष्वासपदांते तु रघुवीर नृपोत्तम । दशास्यांतकशब्दांते मां रक्ष देहि संपठेत् ॥ ९१ ॥

महेष्वासपदस्यान्ते तथा दशास्यान्तकशब्दान्ते च— “रघुवीर नृपोत्तम, मां रक्ष; शरणं देहि” इति संपठेत्।

Verse 92

परमांते मे श्रियं स्यान्मंत्रो बाणगुणाक्षरः । बीजैर्वियुक्तो द्वात्रिंशदर्णोऽयं फलदायकः ॥ ९२ ॥

“परमां मे श्रियं स्यात्” इति मन्त्रः बाणगुणाक्षरसंख्यानुसारः; बीजैर्वियुक्तोऽयं द्वात्रिंशदर्णो मन्त्रः फलदायकः स्मृतः।

Verse 93

विश्वामित्रो मुनिश्चास्यानुष्टुप्छंद उदाहृतम् । देवता रामभद्रोऽत्र बीजं स्वं शक्तिरिंदिरा ॥ ९३ ॥

अस्य मन्त्रस्य ऋषिर्विश्वामित्रो मुनिः, छन्दोऽनुष्टुप् इति कीर्तितम्। देवता रामभद्रोऽत्र; बीजं स्वनामैव, शक्तिरिन्दिरा।

Verse 94

बीजत्रयाद्यैः कुर्वीत पदैः सर्वेण मंत्रवित् । पंचांगानि च विन्यस्य मंत्रवर्णान्क्रमान्न्यसेत् ॥ ९४ ॥

बीजत्रयादिपदैः सर्वेण विधिना मन्त्रवित् कर्म कुर्यात्। प्रथमं पञ्चाङ्गानि विन्यस्य, ततः मन्त्रवर्णान् क्रमान्न्यसेत्।

Verse 95

मूर्ध्नि भाले दृशोः श्रोत्रे गंडयुग्मे सनासिके । आस्ये दोःसंधियुगले स्तनहृन्नाभिषु क्रमात् ॥ ९५ ॥

मूर्ध्नि भाले दृशोः श्रोत्रे गण्डयुग्मे सनासिके। आस्ये दोःसन्धियुगले स्तनहृन्नाभिषु क्रमात् न्यसेत्।

Verse 96

कटौ मेढ्रे पायुपादसंधिष्वर्णान्न्यसेन्मनोः । ध्यानार्चनादिकं चास्य पूर्ववत्समुपाचरेत् ॥ ९६ ॥

कटौ मेढ्रे पायौ पादसन्धिषु च मन्त्रवर्णान् मनसा न्यसेत्। ततः पूर्वोक्तविधिना तस्मै ध्यानार्चनादिकं सम्यगुपाचरेत्॥

Verse 97

लक्षत्रयं पुरश्चर्यां पायसैर्हवनं मतम् । ध्यात्वा रामं पीतवर्णं जपेल्लक्षं समाहितः ॥ ९७ ॥

पुरश्चर्यायां लक्षत्रयं जपः प्रोक्तः, पायसैर्हवनं मतम्। पीतवर्णं रामं ध्यात्वा समाहितचित्तो लक्षं जपेत्॥

Verse 98

दशांशं कमलैर्हुत्वा धनैर्धनपतिर्भवेत् । तारो माया रमाद्वंद्वं दाशरथाय हृञ्च वै ॥ ९८ ॥

दशांशं कमलैर्हुत्वा तथा धनैश्च यथाविधि। धनपतिर्भवेत् साधुः; ‘तारो माया रमाद्वन्द्वं’ दाशरथाय ‘हृञ्च’ योजयेत्॥

Verse 99

एकादशाक्षरो मंत्रो मुन्याद्यर्चास्य पूर्ववत् । त्रैलोक्यांते तु नाथाय हृदंतो वसुवर्णवान् ॥ ९९ ॥

एकादशाक्षरो मन्त्रोऽयं; मुन्याद्यर्चा च पूर्ववत्। त्रैलोक्यान्तेऽपि नाथो हृदयान्तर्वर्ती वसुवर्णप्रभः स्थितः॥

Verse 100

अस्यापि पूर्ववत्सर्वं न्यासध्यानार्चनादिकम् । आंजनेयपदांते तु गुरवे हृदयांतिमः ॥ १०० ॥

अस्यापि पूर्ववत्सर्वं न्यासध्यानार्चनादिकम्। ‘आञ्जनेय’पदान्ते तु हृदयबीजान्तिमं योज्यं गुरवे समर्पयेत्॥

Verse 101

मंत्रो नवाक्षरोऽस्यापि यजनं पूर्ववन्मतम् । ङेतं रामपद पश्चाद्धृदयं पंचवणवत् ॥ १०१ ॥

अस्यापि मन्त्रः नवाक्षरः; यजनं पूर्ववद् एव मतम्। ‘राम’पदं स्थापयित्वा पश्चात् पञ्चवर्णवद् हृदयबीजं योजयेत्॥

Verse 102

मुनिध्यानार्चनं चास्य प्रोक्तं सर्वं षडर्णवत् । रामांते चंद्रभद्रौ च ङेंतौ पावकवल्लभा ॥ १०२ ॥

अस्य मुनिध्यानार्चनं सर्वं षडर्णवद् प्रोक्तम्। अन्ते ‘रामा’; तथा ‘चन्द्रभद्रा’ च ‘ङेंतौ’ च, ‘पावकवल्लभा’ च॥

Verse 103

मंत्रो द्वौ च समाख्यातौ मुन्याद्यर्चादि पूर्ववत् । वह्निः शेषान्वितश्चैव चंद्रभूषितमस्तकः ॥ १०३ ॥

एवं मन्त्रौ द्वौ समाख्यातौ; मुन्याद्यर्चादि पूर्ववत् कार्यम्। ध्येयः वह्निः शेषान्वितः, चन्द्रभूषितमस्तकः॥

Verse 104

एकाक्षरो रघुपतेर्मंत्रः कल्पद्रुमोऽपरः । ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्री छंदो रामोऽस्य देवता ॥ १०४ ॥

रघुपतेः एकाक्षरो मन्त्रः, अपरः कल्पद्रुम इव। अस्य मन्त्रस्य ब्रह्मा मुनिः, गायत्री छन्दः, रामो देवता॥

Verse 105

षड्दीर्घाढ्येन मंत्रेण षडंगानि समाचरेत् । सरयूतीरमंदारवेदिकापंकजासने ॥ १०५ ॥

षड्दीर्घाढ्येन मन्त्रेण षडङ्गानि समाचरेत्। सरयूतीरे मन्दारवेदिकायां पङ्कजासने॥

Verse 106

श्यामं वीरासनासीनं ज्ञानमुद्रोपशोभितम् । वामोरुन्यस्तं तद्धस्तं सीतालक्ष्मणसंयुतम् ॥ १०६ ॥

श्यामवर्णं वीरासनासीनं ज्ञानमुद्राविभूषितम् । वामोरुन्यस्तहस्तं तं सीतालक्ष्मणसंयुतम् ॥

Verse 107

अवेक्षणाणमात्मानं मन्मथामिततेजसम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं केवलं मोक्षकांक्षया ॥ १०७ ॥

अवेक्षणविषयातीतमात्मानं मन्मथातिततेजसम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं केवलं मोक्षकाङ्क्षया ॥

Verse 108

चिंतयेत्परमात्मानमृतुलक्षं जपेन्मनुम् । सर्व्वं षडर्णवञ्चास्य होमनित्यार्चनादिकम् ॥ १०८ ॥

चिन्तयेत्परमात्मानं ऋतुलक्षं जपेन्मनुम् । षडक्षरादिकं सर्वं होमनित्यार्चनादिकम् ॥

Verse 109

वह्निः शेषासनो भांतः केवलो द्व्यक्षरो मनुः । एकाक्षरोक्त वत्सर्वं मुनिध्यानार्चनादिकम् ॥ १०९ ॥

वह्निः शेषासनः भान्तः केवलो द्व्यक्षरो मनुः । एकाक्षरेण सर्वं तु मुनिध्यानार्चनादिकम् ॥

Verse 110

तारमानारमानंगचास्त्रबीजैर्द्विवर्णकः । त्र्यक्षरो मंत्रराजः स्यात्षड्विधः सकलेष्टदः ॥ ११० ॥

तारमानारमानङ्गचास्त्रबीजैर्द्विवर्णकः । त्र्यक्षरो मन्त्रराजः स्यात् षड्विधः सकलेष्टदः ॥

Verse 111

व्द्यक्षरश्चंद्रभद्रांतो द्विविधश्चतुरक्षरः । एकार्णोक्तवदेतेषां मुनिध्यानार्चनादिकम् ॥ १११ ॥

द्व्यक्षरं चन्द्रभद्रान्तं मन्त्रं प्रोक्तं, चतुरक्षरं च द्विविधम्। एतेषां मुनिध्यानार्चनादिकं एकार्णोक्तवद् एव विधेयम्॥

Verse 112

तारो रामश्चतुर्थ्यंतो वर्मास्त्रं वह्निवल्लभा । अष्टार्णोऽयं महामंत्रो मुन्याद्यर्चा षडर्णवत् ॥ ११२ ॥

तारः (ॐ) ततः ‘राम’ चतुर्थ्यन्तः, वर्मास्त्रं च ‘वह्निवल्लभा’ इति च। अयमष्टार्णो महामन्त्रः; मुन्याद्यर्चा षडर्णवत् विधेयाः॥

Verse 113

तारो मया हृदंते स्याद्रामाय प्रणवांतिमः । शिवोमाराममंत्रोऽयमष्टार्णः सर्वसिद्धिदः ॥ ११३ ॥

तारो मया हृदन्ते न्यस्येत; अन्तिमं पदं ‘रामाय’ इति प्रणवान्तिमम्। अयमष्टार्णः शिवोमाराममन्त्रः सर्वसिद्धिप्रदः॥

Verse 114

ऋषिः सदाशिवः प्रोक्तो गायत्री छंद ईरितम् । शिवोमारामचंद्रोऽत्र देवता परिकीर्तितः ॥ ११४ ॥

ऋषिः सदाशिवः प्रोक्तः; गायत्री छन्द इति कीर्तितम्। देवता चात्र शिवोमारामचन्द्रः परिकीर्तितः॥

Verse 115

षड्वीर्ययामाय यातु ध्रुवपंचार्णयुक्तया । षडंगानि विधायाथ ध्यायेद्धृदि सुरार्चितम् ॥ ११५ ॥

षड्वीर्याय नम इति मन्त्रेण, ध्रुवपञ्चार्णयुक्तया सह प्रवर्तेत। ततः षडङ्गानि विधाय, सुरार्चितं देवं हृदि ध्यायेत्॥

Verse 116

रामं त्रिनेत्रं सोमार्द्धधारिणं शूलिनं वरम् । भस्मोद्धूलितसर्वांगं कपर्द्दिनमुपास्महे ॥ ११६ ॥

रामरूपेण रममाणं त्रिनेत्रं सोमार्धधारिणं शूलिनं वरम् । भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गं कपर्दिनं महेश्वरमुपास्महे ॥

Verse 117

रामाभिरामं सौंदर्यसीमां सोमावतंसिनीम् । पाशांकुशधनुर्बाणधरां ध्यायेत्रिलोचनाम् ॥ ११७ ॥

रामाभिरामां सौन्दर्यसीमां सोमावतंसिनीम् । पाशाङ्कुशधनुर्बाणधरां त्रिलोचनां ध्यायेत् ॥

Verse 118

एवं ध्यात्वा जपेद्वर्णलक्षं त्रिमधुरान्वितैः । बिल्पपत्रैः फलैः पुष्पैस्तिलैर्वा पंकजैर्हुनेत् ॥ ११८ ॥

एवं ध्यात्वा जपेद्वर्णलक्षं त्रिमधुरान्वितैः । बिल्वपत्रैः फलैः पुष्पैस्तिलैर्वा पङ्कजैर्हुनेत् ॥

Verse 119

स्वयमायांति निधयः सिद्धयश्च सुरेप्सिताः । तारो माया च भरताग्रजराममनोभवः ॥ ११९ ॥

स्वयमेवायान्ति निधयः सिद्धयश्च सुरेप्सिताः । तथा तारा माया च मनोभवो भरताग्रजरामश्च ॥

Verse 120

वह्निजायाद्वादशार्णो मंत्रः कल्पद्रुमोऽपरः । अंगिराश्च मुनिश्छंदो गायत्री देवता पुनः ॥ १२० ॥

“वह्निजाया”द्वादशार्णो मन्त्रः कल्पद्रुमोऽपरः । ऋषिरङ्गिरा छन्दो गायत्री देवता पुनर्गायत्री ॥

Verse 121

श्रीरामो भुवनाबीजं स्वाहाशक्तिः समीरितः । चंद्रैकमुनिभूनेत्रैर्मंत्रार्णैरंगकल्पनम् ॥ १२१ ॥

‘श्रीरामः’ भुवनानां बीजं प्रोक्तः, ‘स्वाहा’ तस्य शक्तिरिति समीरिता। चन्द्र–एक–मुनि–भू–नेत्र-संकेतितैर्मन्त्रार्णैः अङ्गकल्पना (न्यासः) कर्तव्या॥

Verse 122

ध्यानपूजादिकं चास्च सर्वं कुर्यात्षडर्णवत् । प्रणवो हृदयं सीतापते रामश्च ङेंतिमः ॥ १२२ ॥

अस्य मन्त्रस्य ध्यानपूजादिकं सर्वं षडर्णवत् एव कुर्यात्। प्रणवः हृदयं; ‘सीतापते राम’ इति अन्त्यभागः (समापनम्)॥

Verse 123

हनद्वयांते वर्मास्त्रं मंत्रः षोडशवर्णवान् । अगस्त्योऽस्य मुनिश्छंदो बृहती देवता पुनः ॥ १२३ ॥

‘हन’ इति द्वयाक्षरान्ते वर्मास्त्रं भवति; मन्त्रः षोडशवर्णवान्। अस्य ऋषिरगस्त्यः, छन्दो बृहती, देवता पुनरेव (पूर्वोक्ता)॥

Verse 124

श्रीरामोऽहं तथा बीजं रां शक्तिः समुदीरिता । रामाब्धिवह्निवेदाक्षिवर्णैः पंचांगकल्पना ॥ १२४ ॥

‘श्रीरामोऽहम्’ इति; बीजं ‘रां’ तथा शक्तिः समुदीरिता। ‘राम–अब्दि–वह्नि–वेदाक्षि’ संकेतितवर्णैः पञ्चाङ्गकल्पना विधेया॥

Verse 125

ध्यानपूजादिकं सर्वमस्य कुर्यात्षडर्णवत् । तारो हृञ्चैव ब्रह्मण्यसेव्याय पदमीरयेत् ॥ १२५ ॥

अस्य ध्यानपूजादिकं सर्वं षडर्णवत् कुर्यात्। ततः तारं (ॐ) ‘ह्रीं’ च सह उच्चार्य, ‘ब्रह्मण्यसेव्याय’ इति पदं वदेत्॥

Verse 126

रामायाकुंठशब्दांतं तेजसे च समीरयेत् । उत्तमश्लोकधुर्याय स्वं भृगुः कामिकान्वितः ॥ १२६ ॥

“रामाया” इत्यारभ्य “अकुण्ठ”शब्दान्तं मन्त्रं तेजोवृद्ध्यर्थं च समीरयेत्। एवं कामिकान्वितो भृगुः उत्तमश्लोकधुर्याय विष्णवे स्वं स्तवं समर्पयामास॥

Verse 127

दंडार्पितां प्रिये मंत्रो रामरामाक्षरो मतः । ऋषिः शुक्रस्तथानुष्टुप्छंदो रामोऽस्य देवता ॥ १२७ ॥

प्रिये, दण्डार्पितो मन्त्रः “राम राम” इति द्व्यक्षरः मतः। अस्य ऋषिः शुक्रः, छन्दोऽनुष्टुप्, देवता राम एव॥

Verse 128

पादैः सर्वेण पंचांगं कुर्याच्छेषं षडर्णवत् । लक्षं जपो दशांशेन जुहुयात्पायसैः सुधीः ॥ १२८ ॥

सर्वपादैः सह मन्त्रेण पञ्चाङ्गं कर्म कुर्यात्; शेषं षडर्णवत् मन्त्रमिव विन्यसेत्। लक्षं जपं कृत्वा तस्य दशांशेन पायसैः सुधीर्होमं जुहुयात्॥

Verse 129

सिद्धमंत्रस्य भुक्तिः स्यान्मुक्तिः पातकनाशनम् । आदौ दाशरथायांते विद्महे पदमुच्चरेत् ॥ १२९ ॥

सिद्धमन्त्रस्य भुक्तिर्भवति, मुक्तिश्च, पातकनाशनं च। आदौ “दाशरथाय” इति, अन्ते “विद्महे” इति पदं उच्चरेत्॥

Verse 130

ततः सीतावल्लभाय धीमहीति समुच्चरेत् । तन्नो रामः प्रोचो वर्णो दयादिति च संवदेत् ॥ १३० ॥

ततः “सीतावल्लभाय धीमहि” इति समुच्चरेत्। अनन्तरं “तन्नो रामः प्रोचो वर्णो दयात्” इति च वदेत्॥

Verse 131

एषोक्तारा मगायत्री सर्वाभीष्टफलप्रदा । पद्मासीतापदं ङेतं ठद्वयांतः षडक्षरः ॥ १३१ ॥

एषा मगा-गायत्रीह प्रोक्ता सर्वाभीष्टफलप्रदा। पद्मासीतापदाख्येयं षडक्षरा द्व्यन्तवर्णिका॥

Verse 132

वाल्मीकिश्च मुनिश्छंदो गायत्री देवता पुनः । सीता भगवती प्रोक्ता श्रीं बीजं वह्निसुन्दरी ॥ १३२ ॥

वाल्मीकिर्मुनिरुद्दिष्टश्छन्दो गायत्र्युदाहृतम्। देवता भगवती सीता बीजं श्रीं वह्निसुन्दरी॥

Verse 133

शक्तिः षड्दीर्घयुक्तेन बीजेनांगानि कल्पयेत् । ततो ध्यायन्महादेवीं सीतां त्रैलोक्यपूजिताम् ॥ १३३ ॥

षड्दीर्घसमन्वितेन बीजेन शक्त्यङ्गानि विन्यसेत्। ततः सीतां महादेवीं त्रैलोक्यपूजितां ध्यायेत्॥

Verse 134

तप्तहाटकवर्णाभां पद्मयुग्मं करद्वये । सद्रत्नभूषणस्फूर्जद्दिव्यदेहां शुभात्मिकाम् ॥ १३४ ॥

तप्तहाटकसङ्काशां करद्वयपद्मधारिणीम्। सद्रत्नभूषणोज्ज्वलां दिव्यदेहां शुभात्मिकाम्॥

Verse 135

नानावस्त्रां शशिमुखीं पद्माक्षीं मुदितांतराम् । पश्यंतीं राघवं पुण्यं शय्यार्ध्यां षड्गुणेश्वरीम् ॥ १३५ ॥

नानावस्त्रसमावीतां शशिमुखीं पद्मलोचनाम्। मुदितान्तःकरणां पुण्यं राघवं पश्यतीं तथा। शय्यार्हां षड्गुणैश्वर्ययुक्तां षड्गुणेश्वरीम्॥

Verse 136

एवं ध्यात्वा जपेद्वर्णलक्षं मंत्री दशांशतः । जुहुयात्कमलैः फुल्लैः पीठे पूर्वोदिते यजेत् ॥ १३६ ॥

एवं ध्यात्वा मन्त्रविद् वर्णलक्षं जपेत्; ततः तस्य दशांशतः फुल्लकमलैः जुहुयात्, पूर्वोक्ते पीठे यजनं कुर्यात् ॥

Verse 137

मूर्तिं संकल्प्य मूलेन तस्यामावाह्य जानकीम् । संपूज्य दक्षिणे राममभ्यर्च्याग्रेऽनिलात्मजम् ॥ १३७ ॥

मूलेन मन्त्रेण मूर्तिं संकल्प्य तस्याम् जानकीम् आवाह्य; तां सम्यक् संपूज्य, दक्षिणे रामं, अग्रे च अनिलात्मजं भक्त्या अभ्यर्चयेत् ॥

Verse 138

पृष्टे लक्ष्मणमभ्यर्च्य षट्कोणेष्वंगपूजनम् । पत्रेषु मंत्रिमुख्यंश्च बाह्ये लोकेश्वरान्पुनः ॥ १३८ ॥

पृष्ठे लक्ष्मणं समभ्यर्च्य, षट्कोणेषु अङ्गपूजनं कुर्यात्; पत्रेषु मन्त्रिमुख्यान्, बाह्ये पुनः लोकेश्वरान् पूजयेत् ॥

Verse 139

वज्राद्यानपि संपूज्य सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् । जातीपुष्पैश्चन्दनाक्तै राजवश्याय होमयेत् ॥ १३९ ॥

वज्रादीन् अपि सम्यक् संपूज्य, सर्वसिद्धीश्वरः भवेत्; राजवश्याय चन्दनलिप्तैः जातीपुष्पैः होमं कुर्यात् ॥

Verse 140

कमलैर्धनधान्याप्तिर्नीलाब्जैर्वशयन् जगत् । बिल्वपत्रैः श्रियः प्राप्त्यै दूर्वाभीरोराशांतये ॥ १४० ॥

कमलैः धनधान्याप्तिः, नीलाब्जैः जगद्वशीकरणम्; बिल्वपत्रैः श्रियः प्राप्तिः, दूर्वाभीरुभिः आशाशान्तिः ॥

Verse 141

किं बहूक्तुन सौभाग्यं पुत्रान्पौत्रान्परं सुखम् । धनं धान्यं च मोक्षं च सीताराधनतो लभेत् ॥ १४१ ॥

किं बहूक्तेन? सीताराधनतः सौभाग्यं पुत्रपौत्रसमृद्धिं परं सुखं धनधान्यसम्पत्तिं च, अपि च मोक्षं लभेत् ॥

Verse 142

शक्रः सेंदुर्लक्ष्मणाय हृदयं सप्तवर्णवान् । अगस्त्योऽस्य मुनिश्छंदो गायत्री देवता पुनः ॥ १४२ ॥

लक्ष्मणहृदयमन्त्रस्य ऋषिः शक्रः; सिन्दूरलक्षितः सप्तवर्णवान्। अस्य मन्त्रस्य पुनरगस्त्य ऋषिः, छन्दो गायत्री, देवता च तदेव दिव्यं तेजः ॥

Verse 143

लक्ष्मणाख्यो महावीरश्चाढ्यं हृद्वीजशक्तिके । षड्दीर्घाढ्येन बीजेन षडंगानि समाचरेत् ॥ १४३ ॥

लक्ष्मणाख्यो महावीरः हृद्बीजशक्तिसमन्वितः; षड्दीर्घसमृद्धेन बीजेन षडङ्गानि समाचरेत् ॥

Verse 144

द्विभुजं स्वर्णरुचुरतनुं पद्मनिभेक्षणम् । धनुर्बाणकरं रामसेवासंसक्तमानसम् ॥ १४४ ॥

द्विभुजं स्वर्णरुचिरतनुं पद्मनिभेक्षणम्। धनुर्बाणकरं रामसेवासंसक्तमानसम् ॥

Verse 145

ध्यात्वैवं प्रजपेद्वर्णलक्षं मंत्री दशांशतः । मध्वाक्तैः पायसैर्हुत्वा रामपीठे प्रपूजयेत ॥ १४५ ॥

एवं ध्यात्वा वर्णलक्षं मन्त्रं जपेत्; तस्य दशांशतः मध्वाक्तपायसैर्हुत्वा, रामपीठे विधिवत् प्रपूजयेत् ॥

Verse 146

रामवद्यजनं चास्य सर्वसिद्धिप्रदो ह्ययम् । साकल्यं रामपूजाया यदीच्छेन्नियतं नरः ॥ १४६ ॥

रामवद्यजनं चास्य सर्वसिद्धिप्रदो ह्ययम् । साकल्यं रामपूजाया यदीच्छेन्नियतं नरः ॥

Verse 147

तेन यत्नेन कर्त्तव्यं लक्ष्मणार्चनमादरात् । श्रीरामचंद्रभेदास्तु बहवः संति सिद्धिदाः ॥ १४७ ॥

तेन यत्नेन कर्त्तव्यं लक्ष्मणार्चनमादरात् । श्रीरामचंद्रभेदास्तु बहवः संति सिद्धिदाः ॥

Verse 148

तत्साधकैः सदा कार्यं लक्ष्मणाराधनं शुभम् । अष्टोत्तरसहस्रं वा शतं वा सुसमाहितैः ॥ १४८ ॥

तत्साधकैः सदा कार्यं लक्ष्मणाराधनं शुभम् । अष्टोत्तरसहस्रं वा शतं वा सुसमाहितैः ॥

Verse 149

लक्ष्मणस्य मनुर्जप्यो मुमुक्षुभिरतंद्रितैः । अजप्त्वा लक्ष्मणमनुं राममंत्रान् जपंति ये ॥ १४९ ॥

लक्ष्मणस्य मनुर्जप्यो मुमुक्षुभिरतंद्रितैः । अजप्त्वा लक्ष्मणमनुं राममंत्रान् जपंति ये ॥

Verse 150

न तेषां जायते सिद्धिर्हानिरेव पदे पदे । यो जपेल्लक्ष्मणमनुं नित्यमेकांतमास्थितः ॥ १५० ॥

न तेषां जायते सिद्धिर्हानिरेव पदे पदे । यो जपेल्लक्ष्मणमनुं नित्यमेकांतमास्थितः ॥

Verse 151

मुच्यते सर्वपापेभ्यः सर्वान्कामानवाप्नुयात् । जयप्रधानो मंत्रोऽयं राज्यप्राप्त्यैकसाधनम् ॥ १५१ ॥

सर्वपापेभ्यः प्रमुच्यते, सर्वान् कामान् अवाप्नुयात्। जयप्रधानोऽयं मन्त्रः राज्यप्राप्त्यैकसाधनम्॥

Verse 152

नष्टराज्याप्तये मंत्रं जपेल्लक्षं समाहितः । सोऽचिरान्नष्टराज्यं स्वं प्राप्नोत्येव न संशयः ॥ १५२ ॥

नष्टराज्याप्तये मन्त्रं समाहितः लक्षं जपेत्। सोऽचिरान्नष्टराज्यं स्वं प्राप्नोत्येव न संशयः॥

Verse 153

ध्यायन्राममयोध्यायामभिषिक्त मनन्यधीः । पञ्चायुतं मनुं जप्त्वा नष्टराज्यमवाप्नुयात् ॥ १५३ ॥

अयोध्यायामभिषिक्तं रामं ध्यायन् मनन्यधीः। पञ्चायुतं मनुं जप्त्वा नष्टराज्यमवाप्नुयात्॥

Verse 154

नागपाशविनिर्मुक्तं ध्यात्वा लक्ष्मणमादरात् । अयुतं प्रजपेन्मंत्रं निगडान्मुच्यते ध्रुवम् ॥ १५४ ॥

नागपाशविनिर्मुक्तं लक्ष्मणं सादरं ध्यात्वा। अयुतं मन्त्रं प्रजपेत् निगडान्मुच्यते ध्रुवम्॥

Verse 155

वातात्मजेनानीताभिरोषधीभिर्गतव्यथम् । ध्यात्वा लक्षं जपन्मंत्रमल्पमृत्युं जयेद्धुवम् ॥ १५५ ॥

वातात्मजेनानीताभिरोषधीभिर्गतव्यथः। ध्यात्वा लक्षं जपन्मन्त्रम् अल्पमृत्युं जयेद्ध्रुवम्॥

Verse 156

घातयंतं मेघनादं ध्यात्वा लक्षं जपेन्मनुम् । दुर्जयं वापि वेगेन जयेद्रिपुकुलं महत् ॥ १५६ ॥

मेघनादघातकं ध्यात्वा मनुं लक्षं जपेत्। दुर्जयं वापि वेगेन जयेद्रिपुकुलं महत्॥

Verse 157

ध्यात्वा शूर्पणखानासाछेदनोद्युक्तमानसम् । सहस्रं प्रजपेन्मंत्रं पुरुहूतादिकान् जयेत् ॥ १५७ ॥

ध्यात्वा शूर्पणखानासाछेदनोद्युक्तमानसम्। सहस्रं प्रजपेन्मन्त्रं पुरुहूतादिकान् जयेत्॥

Verse 158

रामपादाब्जसेवार्थं कृतोद्योगमथो स्मरन् । प्रजपल्लँक्षमेकांते महारोगात्प्रमुच्यते ॥ १५८ ॥

रामपादाब्जसेवार्थं कृतोद्योगमथो स्मरन्। प्रजपल्लक्षमेकाान्ते महारोगात्प्रमुच्यते॥

Verse 159

त्रिमासं विजिताहारो नित्यं सप्तसहस्रकम् । अष्टोत्तरशतैः पुष्पैर्निश्छेद्रैः शातपत्रकैः ॥ १५९ ॥

त्रिमासं विजिताहारो नित्यं सप्तसहस्रकम्। अष्टोत्तरशतैः पुष्पैर्निश्छिद्रैः शातपत्रकैः॥

Verse 160

पूजयित्वा विधानेन पायसं च सशर्करम् । निवेद्य प्रजपेन्मंत्रं कुष्टरोगात्प्रनुच्यते ॥ १६० ॥

पूजयित्वा विधानेन पायसं च सशर्करम्। निवेद्य प्रजपेन्मन्त्रं कुष्टरोगात्प्रमुच्यते॥

Verse 161

विजने विजिताहारः षण्मासं विधिनामुना । क्षयरोगात्प्रमुच्येत सत्यं सत्यं न संशयः ॥ १६१ ॥

विजने निवसन् जिताहारः, अनेन विधिना षण्मासान् यः समाचरेत्। स क्षयरोगात् प्रमुच्येत—सत्यं सत्यं, न संशयः॥

Verse 162

अभिमंत्र्य जलं प्रातर्मंत्रेण त्रिः समाहितः । त्रिसंध्यं वा पिबेन्नित्यं मुच्यते सर्वरोगतः ॥ १६२ ॥

प्रातः समाहितचित्तः मन्त्रेण त्रिः जलम् अभिमन्त्र्य, त्रिसन्ध्यं वा नित्यं पिबेत्। एवं कृत्वा स सर्वरोगेभ्यः प्रमुच्यते॥

Verse 163

दारिद्र्यं च पराभूतं जायते धनदोपमः । विषादिदोषसंस्पर्शो न भवेत्तु कदाचन ॥ १६३ ॥

दारिद्र्यं पराभवश्च नश्येत्, धनदोपमः समृद्धिमान् भवेत्। विषादादिदोषसंस्पर्शोऽपि कदाचन न भवेत्॥

Verse 164

मनुना मंत्रितैस्तोयैः प्रत्येहं क्षालयेन्मुखम् । मुखनेत्रादिसंभूताञ्जयेद्द्व्रोगांश्च दारुणान् ॥ १६४ ॥

मन्त्रितैस्तोयैः प्रत्यहं मुखं क्षालयेत्। एवं मुखनेत्रादिसंभूतान् दारुणान् रोगान् अपि जयेत्॥

Verse 165

पीत्वाभिमंत्रितं त्वंभः कुक्षिरोगान् जयेद्ध्रुवम् । लक्ष्मणप्रतिमां कृत्वा दद्याद्भक्त्या विधानतः ॥ १६५ ॥

अभिमन्त्रितं त्वम्भः पीत्वा कुक्षिरोगान् ध्रुवं जयेत्। लक्ष्मणप्रतिमां कृत्वा भक्त्या विधानतः दद्यात्॥

Verse 166

स सर्वेभ्योऽथ रोगेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः । कन्यार्थी विमलापाणिग्रहणासक्तमानसः ॥ १६६ ॥

स सर्वेभ्योऽपि रोगेभ्यः निःसन्देहं विमुच्यते। कन्यार्थी सन् शुद्धकन्याया विमलपाणिग्रहणे मनः समासज्यते॥

Verse 167

ध्यायन् लक्षं जपेन्मंत्री अब्जैर्हुत्वा दशांशतः । ईप्सितां लभते कन्यां शीग्रमेव न संशयः ॥ १६७ ॥

देवतां मन्त्रं च ध्यायन् मन्त्री लक्षं जपेत्। तस्य दशांशतुल्यैः अब्जैर्हुत्वा इप्सितां कन्यां शीघ्रं लभते न संशयः॥

Verse 168

दीक्षितं जुंभणास्त्राणां मंत्रेषु नियतव्रतम् । ध्यात्वा च विधिवन्नित्यं जपेन्मासत्रयं मनुम् ॥ १६८ ॥

जुंभणास्त्राणां मन्त्रेषु विधिदीक्षितः नियतव्रतः। विधिवद्ध्यायन् नित्यं मासत्रयं मनुं जपेत्॥

Verse 169

पूजापुरःसरं सप्तसहस्रं विजितेंद्रियः । सर्वासामपि विद्यानां तत्त्वज्ञो जायते नरः ॥ १६९ ॥

पूजापुरःसरं सप्तसहस्रं कृत्वा जितेन्द्रियः। सर्वविद्यातत्त्वज्ञो नरः जायते॥

Verse 170

विश्वामित्रक्रतुवरे कृताद्भुतपराक्रमम् । ध्यायँल्लक्षं जपेन्मंत्रं मुच्यते महतो भयात् ॥ १७० ॥

विश्वामित्रक्रतुवरस्य अद्भुतपराक्रमं ध्यायन्। मन्त्रं लक्षं जपेत्, तेन महतो भयात् मुच्यते॥

Verse 171

कृतनित्यक्रियः शुद्धस्त्रिकालं प्रजपेन्मनुम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो याति विष्णोः परं पदम् ॥ १७१ ॥

कृतनित्यकर्मा शुद्धः त्रिकालं मनुं जपेत्। सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णोः परमं पदं याति॥

Verse 172

दीक्षितो विधिवन्मंत्री गुणैर्विगतकल्मषः । स्वाचारनियतो दांतो गृहस्थो विजितेंद्रियः ॥ १७२ ॥

दीक्षितो विधिवन्मन्त्री गुणैः शुद्धो विगतकल्मषः। स्वाचारनियतो दान्तो गृहस्थो जितेन्द्रियः॥

Verse 173

ऐहिकाननपेक्ष्यैव निष्कामो योऽर्चयेद्विभुम् । स सर्वान्पुण्यपापौधान्दग्ध्वा निर्मलमानसः ॥ १७३ ॥

ऐहिकफलमनपेक्ष्य निष्कामो यो विभुमर्चयेत्। स पुण्यपापौघान् दग्ध्वा निर्मलमानसो भवेत्॥

Verse 174

पुनरावृत्तिरहितः शाश्वतं पदमश्वतं पदमश्नुते । सकामो वांछितान् लब्ध्वा भुक्त्वा भोगान् मनोगतान् ॥ १७४ ॥

पुनरावृत्तिरहितः शाश्वतं पदमश्नुते। सकामो वाञ्छितान् लब्ध्वा भुक्त्वा भोगान् मनोगतान्॥

Verse 175

जातिरमरश्चिरं भूत्वा याति विष्णोः परं पदम् । निद्राचन्द्रान्विता पश्चाद्भरताय हृदंतिमः ॥ १७५ ॥

चिरं अमरभावं प्राप्य जीवो विष्णोः परं पदं याति। ततः परं निद्राचन्द्रान्वितो भरतस्य हृदयान्तिमः आधारो भवति॥

Verse 176

सप्ताक्षरो मनुश्चास्य मुन्याद्यर्चादि पूर्ववत् । बकः सेंदुश्च शत्रुध्नपरं ङेतं हृदंतिमः ॥ १७६ ॥

अस्य देवतामन्त्रस्य सप्ताक्षरो मन्त्रो भवति। अस्य मुन्याद्यर्चादिक्रमः पूर्वोक्तविधिना कार्यः। अत्र बकः सेन्दुश्च संकेता; शत्रुध्नपरः प्रयोगः; अन्ते हृदयान्तो विनियोगः॥ १७६ ॥

Verse 177

सप्ताक्षरोऽयं शत्रुध्नमंत्रः सर्वेष्टसिद्धिदः ॥ १७७ ॥

अयं सप्ताक्षरः शत्रुध्नमन्त्रः सर्वेष्टसिद्धिदः॥ १७७ ॥

Verse 178

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बुहदुपाख्याने सनत्कुमारविभागे तृतीयपादे रामाद्युपासनावर्णनं नाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७३ ॥

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने सनत्कुमारविभागे तृतीयपादे ‘रामाद्युपासनावर्णनम्’ नाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः समाप्तः॥ ७३ ॥