
सनकः नारदं दुर्लभं हरिपञ्चकव्रतम् उपदिशति—शुक्लैकादश्याः पूर्णिमान्तं पञ्चरात्रं विष्णोर्व्रतम्, यत् धर्मार्थकाममोक्षप्रदम्। मार्गशीर्षशुक्लपक्षे शौचपूर्वकं दन्तधावन-स्नानादि, देवपूजा, पञ्चमहायज्ञाः, एकभुक्तनियमः; एकादश्यां उपवासः, प्रातःप्रबोधनं, गृहे हरिपूजा, पञ्चामृताभिषेकः। गन्ध-पुष्प-धूप-दीप-नैवेद्य-ताम्बूलाद्युपचारैः पूजनं, प्रदक्षिणा, वासुदेव-जनार्दनाय ज्ञानप्रधाननमस्काराः; पञ्चरात्र-निराहारसंकल्पः, एकादश्यां जागरणं द्वादशी-चतुर्दश्योः पर्यन्तं च। पूर्णिमायां क्षीराभिषेकः, तिलहोमः, तिलदानं; षष्ठेऽहनि आश्रमकर्मानन्तरं पञ्चगव्यपानं, ब्राह्मणभोजनं, मधुघृतयुक्तपायस-फल-गन्धोदककलश-पञ्चरत्नयुक्तघटादिदानं, संवत्सरचक्रेणोद्यापनम्। अन्ते महत्पुण्यं मोक्षश्च, भक्त्या श्रवणमात्रेणापि विमुक्तिरिति।
Verse 1
सनक उवाच । अन्यद्व्रतं प्रवक्ष्यामि श्रृणु नारद तत्त्वतः । दुर्लभं सर्वलोकेषु विख्यातं हरिपञ्चकम् ॥ १ ॥
सनक उवाच । अन्यद्व्रतं प्रवक्ष्यामि शृणु नारद तत्त्वतः । दुर्लभं सर्वलोकेषु विख्यातं हरिपञ्चकम् ॥
Verse 2
नारीणां च नराणां च सर्वदुःखनिवारणम् । धर्मकामार्थमोक्षाणां निदानं मुनिसत्तम ॥ २ ॥
नारीणां च नराणां च सर्वदुःखनिवारणम् । धर्मकामार्थमोक्षाणां निदानं मुनिसत्तम ॥
Verse 3
सर्वाभीष्टप्रदं चैव सर्वव्रतफलप्रदम् । मार्गशीर्षे सिते पक्षे दशम्यां नियतेन्द्रियः ॥ ३ ॥
सर्वाभीष्टप्रदं चैव सर्वव्रतफलप्रदम् । मार्गशीर्षे सिते पक्षे दशम्यां नियतेन्द्रियः ॥
Verse 4
कुर्यात्स्नानादिकं कर्म दन्तधावनपूर्वकम । कृत्वा देवार्चनं सम्यक्तथा पञ्च महाध्वरान् ॥ ४ ॥
कुर्यात्स्नानादिकं कर्म दन्तधावनपूर्वकम् । कृत्वा देवार्चनं सम्यक्तथा पञ्च महाध्वरान् ॥
Verse 5
एकाशी च भवेत्तस्मिन् दिने नियममास्थिताः । ततः प्रातः समुत्थाय ह्येकादश्यां मुनीश्वरः ॥ ५ ॥
तस्मिन् दिने नियममास्थायैकाशनं कुर्युः। ततः प्रातः समुत्थाय एकादश्यां मुनीश्वरः विधिवत् व्रतमाचरेत्॥
Verse 6
स्नानं कृत्वा यथाचारं हरिं चैवार्चयेद्गृहे । स्नापयेद्देवदेवेशं पञ्चामृतविधानतः ॥ ६ ॥
यथाचारं स्नानं कृत्वा गृहे हरिं समर्चयेत्। पञ्चामृतविधानतः देवदेवेशं स्नापयेत्॥
Verse 7
अर्चयेत्परया भक्त्या गन्धपुष्पादिभिः क्रमात् । धूपैर्दीपैश्च नैवैद्यैस्ताम्बूलैश्च प्रदक्षिणैः ॥ ७ ॥
परया भक्त्या क्रमाद् गन्धपुष्पादिभिरर्चयेत्। धूपदीपनैवेद्यताम्बूलैः प्रदक्षिणैश्च॥
Verse 8
संपूज्य देवदेवेशमिमं मन्त्रमुदीरयेत् । नमस्ते ज्ञानरूपाय ज्ञानदाय नमोऽस्तुते ॥ ८ ॥
देवदेवेशं सम्यक् संपूज्य इमं मन्त्रमुदीरयेत्। ‘नमस्ते ज्ञानरूपाय ज्ञानदाय नमोऽस्तु ते’॥
Verse 9
नमस्ते सर्वरूपाय सर्वसिद्धिप्रदायिने । एवं प्रणम्य देवेशं वासुदेवं जनार्दनम् ॥ ९ ॥
नमस्ते सर्वरूपाय सर्वसिद्धिप्रदायिने। एवं प्रणम्य देवेशं वासुदेवं जनार्दनम्॥
Verse 10
वक्ष्यमाणेन मन्त्रेण ह्युपवासं समर्पयेत् । पञ्चरात्रं निराहारो ह्यद्यप्रभृति केशव ॥ १० ॥
वक्ष्यमाणेन मन्त्रेण उपवासव्रतं समर्पयेत्। “अद्यप्रभृति, हे केशव, पञ्चरात्रं निराहारो भविष्यामि” इति॥
Verse 11
त्वदाज्ञया जगत्स्वामिन्ममाभीष्टप्रदो भव । एवं समाप्य देवस्य उपवासं जितेन्द्रियः ॥ ११ ॥
त्वदाज्ञया, जगत्स्वामिन्, ममाभीष्टप्रदो भव। एवं देवस्योपवासं समाप्य जितेन्द्रियः॥
Verse 12
रात्रौ जागरणं कुर्यादेकादश्यामथो द्विज । द्वादश्यां च त्रयोदश्यां चतुर्दश्यां जितेन्द्रियः ॥ १२ ॥
एकादश्यां रात्रौ जागरणं कुर्यात्, द्विज। तथा द्वादश्यां त्रयोदश्यां चतुर्दश्यां च जितेन्द्रियः॥
Verse 13
पौर्णमास्यां च कर्त्तव्यमेवं विष्ण्वर्चनं मुने । एकादश्यां पौर्णमास्यां कर्त्तव्यं जागरं तथा ॥ १३ ॥
एवं पौर्णमास्यां अपि विष्ण्वर्चनं कर्त्तव्यम्, मुने। एकादश्यां पौर्णमास्यां च जागरं कर्त्तव्यं तथा॥
Verse 14
पञ्चामृतादिपूजा तु सामान्या दिनपञ्चसु । क्षीरेण स्नापयेद्विष्णुं पौर्णमास्यां तु शक्तितः । तिलहोमश्च कर्त्तव्यस्तिलदानं तथैव च ॥ १४ ॥
पञ्चामृतादिपूजा तु दिनपञ्चसु सामान्या। पौर्णमास्यां तु शक्तितः क्षीरेण विष्णुं स्नापयेत्। तिलहोमः कर्त्तव्यः तिलदानं तथैव च॥
Verse 15
ततः षष्टे दिने प्राप्ते निर्वत्यं स्वाश्रमक्रियाम् । संप्राश्य पञ्चगव्यं च पूजयेद्विधिवद्धरिम् ॥ १५ ॥
ततः षष्ठे दिने प्राप्ते स्वाश्रमविहितां क्रियां सम्यगनुष्ठाय, पञ्चगव्यं संप्राश्य, विधिवद्धरिं पूजयेत्॥
Verse 16
ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाद्विभवे सत्यवारितम् । ततः स्वबन्धुभिः सार्द्धं स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः ॥ १६ ॥
पश्चात् विभवे सति सत्यवाक् ब्राह्मणान् भोजयेत्; ततः स्वबन्धुभिः सार्धं वाग्यतः स्वयं भुञ्जीत॥
Verse 17
एवं पौषादिमासेषु कार्त्तिकान्तेषु नारद । शुक्लपक्षे व्रतं कुर्यात्पूर्वोक्तविधिना नरः ॥ १७ ॥
एवं पौषादिमासेषु कार्त्तिकान्तेषु, नारद, शुक्लपक्षे नरः पूर्वोक्तविधिना व्रतं कुर्यात्॥
Verse 18
एवं संवत्सरं कार्यं व्रतं पापप्रणाशनम् । पुनः प्राप्ते मार्गशीर्षे कुर्यादुद्यापनं व्रती ॥ १८ ॥
एवं संवत्सरं व्रतं पापप्रणाशनं कार्यम्; पुनः प्राप्ते मार्गशीर्षे व्रती उद्यापनं कुर्यात्॥
Verse 19
एकादश्यां निराहारो भवेत्पूर्वमिव द्विज । द्वादश्यां पञ्चगव्यं च प्राशयेत्सुसमाहितः ॥ १९ ॥
एकादश्यां निराहारः स्यात् पूर्ववत्, द्विज; द्वादश्यां सुसमाहितः पञ्चगव्यं च प्राशयेत्॥
Verse 20
गन्धपुष्पादिभिः सम्यग्देवदेवं जनार्दनम् । अभ्यर्च्योपायनं दद्याद्ब्राह्यणाय जितेन्द्रियः ॥ २० ॥
गन्धपुष्पादिभिः सम्यक् देवदेवं जनार्दनम् अभ्यर्च्य, जितेन्द्रियः सन् ब्राह्मणायोपायनं श्रद्धया दद्यात्।
Verse 21
पायसं मधुसंमिश्रं घृतयुक्तं फलान्वितम् । सुगन्धजलसंयुक्तं पूर्णकुम्भं सदक्षिणम् ॥ २१ ॥
मधुसंमिश्रं घृतयुक्तं फलान्वितं पायसं, सुगन्धजलसंयुक्तं पूर्णकुम्भं च, सदक्षिणं समर्पयेत्।
Verse 22
वस्त्रेणाच्छादितं कुम्भं पञ्चरत्नसमन्वितम् । दद्यादध्यात्मविदुषे ब्राह्मणाय मुनीश्वर ॥ २२ ॥
वस्त्रेणाच्छादितं पञ्चरत्नसमन्वितं कुम्भं, अध्यात्मविदुषे ब्राह्मणाय दद्यात्, मुनीश्वर।
Verse 23
सर्वात्मन् सर्वभूतेश सर्वव्यापिन्सनातन । परमान्नप्रदानेन सुप्रीतो भव माधव ॥ २३ ॥
हे सर्वात्मन् सर्वभूतेश सर्वव्यापिन् सनातन! परमान्नप्रदानेन, माधव, अतिशयेन सुप्रीतो भव।
Verse 24
अनेन पायसं दत्त्वा ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः । शक्तितो बन्धुभिः सार्द्धं स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः ॥ २४ ॥
अनेन पायसं दत्त्वा ततः ब्राह्मणान् भोजयेत्। पश्चात् शक्तितो बन्धुभिः सार्धं स्वयं भुञ्जीत, वाग्यतः।
Verse 25
व्रतमेतत्तु यः कुर्याद्धरिपञ्चकसंज्ञितम् । न तस्य पुनरावृत्तिर्ब्रह्यलोकात्कदाचन ॥ २५ ॥
यो हि हरिपञ्चकसंज्ञितं व्रतमेतत् कुर्यात्, तस्य ब्रह्मलोकात् कदाचन पुनरावृत्तिर्न भवति ॥
Verse 26
व्रतमेतत्प्रकर्त्तव्यमिच्छद्भिर्मोक्षमुत्तम् । समस्तपापकान्तारदावानलसमं द्विज ॥ २६ ॥
उत्तममोक्षेच्छुभिर्द्विज व्रतमेतत् प्रकर्तव्यम्; समस्तपापकान्तारदावानलसमं हि तत् ॥
Verse 27
गवां कोटिसहस्त्राणि दत्त्वा यत्फलमाप्नुयात् । तत्फलं लभ्यते पुम्भिरेतस्मादुपवासतः ॥ २७ ॥
गवां कोटिसहस्राणि दत्त्वा यत् फलमाप्नुयात्, तत्फलमेव पुमान् एतस्मादुपवासतः लभते ॥
Verse 28
यस्त्वेतच्छृणुयाद्भक्त्या नारायणपरायणः । स मुच्यते महाघोरैः तापकानां च कोटिभिः ॥ २८ ॥
य एतच्छृणुयाद्भक्त्या नारायणपरायणः, स महाघोरैस्तापकानां कोटिभिश्च मुच्यते ॥
Verse 29
इति श्रीबृहन्नांरदीयपुराणं पूर्वभागे प्रथमपादे व्रताख्याने मार्गशीर्षशुल्कैकादशीमासभ्य पौर्णिमापर्यन्तं पञ्चरात्रिव्रतं नामैकविंशोऽध्यायः ॥ २१ ॥
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे व्रताख्याने मार्गशीर्षशुक्लैकादश्याः आरभ्य पौर्णिमापर्यन्तं पञ्चरात्रिव्रतनामैकविंशोऽध्यायः समाप्तः ॥
It is presented as a high-yield vrata-kalpa that integrates discipline (fasting and vigil), standardized Viṣṇu pūjā (pañcāmṛta abhiṣeka and upacāras), and dharmic social exchange (feeding brāhmaṇas, dāna, dakṣiṇā), culminating in mokṣa-dharma promises—non-return from Brahmaloka and the burning of sins like a forest fire.
Purity and restraint, Viṣṇu worship at home, pañcāmṛta bathing of the deity (standard across the days), offerings (flowers, incense, lamp, naivedya, tāmbūla), pradakṣiṇā, mantra-based salutations, and night-long vigil—plus special Pūrṇimā additions like milk abhiṣeka, tila-homa, and tila-dāna.
After observing the vow for a full year, the votary repeats the fasting and worship cycle when Mārgaśīrṣa returns, then completes udyāpana with brāhmaṇa-feeding and offerings such as pāyasa mixed with honey and ghee with fruits, a fragrant-water kalaśa with dakṣiṇā, and a cloth-covered water-pot endowed with five gems to a spiritually learned brāhmaṇa.
It explicitly claims the vow as a source of dharma, kāma, artha, and mokṣa, framing devotional worship and ascetic restraint as a single integrated pathway that yields worldly well-being while orienting the practitioner toward liberation.