Shloka 1
Adhyaya 64 — Kalavati (Vibhavari) Offers Herself and the Padmini Vidya to Svarocisha
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे स्वारोचिषे मन्वन्तरे त्रिषष्टितमोऽध्यायः । चतुःषष्टितमोऽध्यायः- ६४ ।
मार्कण्डेय उवाच एवं विमुक्तरोगा तु कन्यका तं मुदान्विता ।
स्वरोचिषमुवाचेदं शृणुष्व वचनं प्रभो ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe svārociṣe manvantare triṣaṣṭitamo ’dhyāyaḥ / catuḥṣaṣṭitamo ’dhyāyaḥ 64 / mārkaṇḍeya uvāca evaṃ vimuktarogā tu kanyakā taṃ mudānvitā / svarociṣam uvāca idaṃ śṛṇuṣva vacanaṃ prabho
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे स्वारोचिषमन्वन्तरे त्रिषष्टितमोऽध्यायः समाप्तः। अथ चतु:षष्टितमोऽध्याय आरभ्यते। मार्कण्डेय उवाच—ततः सा कन्या रोगविमुक्ता हृष्टा स्वारोचिषं प्रत्युवाच—भो भगवन्, मम वचनं शृणु।
FAQs
Joy after cure becomes the ground for gratitude and reciprocity; the healed person seeks to respond meaningfully to benefaction.
Manvantara: the colophon explicitly situates the narration within the Svārociṣa Manu cycle, a hallmark Purāṇic structuring device.
The shift of chapter indicates a shift of inner state—from affliction to agency—where the once-suffering character now initiates speech and offering.