Shloka 50
धृष्टद्युम्न: शिखण्डी च पाण्डुपाज्चालसृञ्जया: । पूजयन्ति सम कौन्तेयं निहते सूतनन्दने
sañjaya uvāca | dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca pāṇḍupāñcālasṛñjayāḥ | pūjayanti sma kaunteyaṃ nihate sūtanandane rājendra |
सञ्जय उवाच—धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च पाण्डवाः पाञ्चालसृञ्जयाः। पूजयन्ति स्म कौन्तेयं निहते सूतनन्दने॥ कर्णे हते तदा सर्वे कौन्तेयमर्चयामासुः; युद्धस्य धर्ममये वायुमण्डले तेषां स्तुतिः निर्णायकवीर्यस्य मान्यतां, तथा दारुणकर्तव्यस्य सिद्धिं च प्रकाशयामास॥
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in a dharma-framed war, communal recognition follows decisive action: allies publicly honor the warrior who accomplishes a difficult duty. It also hints at the ethical tension of celebrating victory that is inseparable from death and loss.
After Karṇa has been killed, leading Pāṇḍava-aligned fighters—Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍī, and the Pāṇḍava–Pāñcāla–Sṛñjaya troops—praise and honor Arjuna. Sañjaya reports this to King Dhṛtarāṣṭra.