Droṇānīka-praveśa: Arjuna’s respectful appeal to Droṇa and renewed advance toward Jayadratha (द्रोणानीकप्रवेशः)
गवां शतसहस्राणि शतमश्चशतानि च,वे सौ वर्षोतक प्रतिदिन प्रातःकाल उठकर एक लाख साठ हजार गौ, दस हजार अभ्व तथा एक लाख स्वर्णमुद्रा दान करते थे
gavāṁ śata-sahasrāṇi śatam aśca-śatāni ca | ve sau varṣotaka pratidina prātaḥkāla uṭhkara eka-lakṣa ṣaṣṭi-sahasra gauḥ daśa-sahasra aśvāḥ tathā eka-lakṣa svarṇa-mudrā dāna kurvanti sma ||
नारद उवाच—स व्रतचर्यायां प्रतिदिनं प्रातःकाले उत्थाय महादानानि ददौ—गवां शतसहस्राणि, अश्वानां च बहूनि शतानि, स्वर्णमुद्राणां च महद् भाण्डम्। एवं नित्यं नियतं शीघ्रं च कृतं दानं तस्य धर्मनिष्ठां दर्शयति; धनं न सञ्चयार्थं, किं तु धर्मेण विनियोगार्थं न्यस्तमिव मन्यते स्म।
नारद उवाच
The verse highlights dāna as a practical expression of dharma: disciplined, regular generosity—especially at the start of the day—signals self-control and a commitment to use wealth for righteous purposes rather than personal accumulation.
Nārada describes a person’s established routine of immense daily donations—cows, horses, and gold—emphasizing the scale and consistency of the giving as evidence of virtue and religious merit.