Shloka 2
द्रोणपर्व — अध्याय २७: सुशर्माह्वानम्, अर्जुनस्य प्रतिनिवर्तनम्, भगदत्तेन गजप्रहारः
रजो दृष्टवा समद्धभूतं श्रुव्वा च गजनि:स्वनम् । भगदत्ते विकुर्वाणे कौन्तेय: कृष्णमब्रवीत्,भगदत्तके विचित्र रूपसे युद्ध करते समय वहाँ धूल उड़ती देखकर और हाथीके चिग्घाड़नेका शब्द सुनकर कुन्तीनन्दन अर्जुनने श्रीकृष्णसे कहा--
rajo dṛṣṭvā samṛddha-bhūtaṃ śrutvā ca gaja-niḥsvanam | bhagadatte vikurvāṇe kaunteyaḥ kṛṣṇam abravīt ||
सञ्जय उवाच— रजः समुद्धूतं दृष्ट्वा गजानां निःस्वनं च श्रुत्वा, भगदत्ते विकुर्वाणे, कौन्तेयः कृष्णमब्रवीत्।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical need for clarity and right counsel in the chaos of war: when sensory overwhelm (dust, elephant-roars, spectacle) arises, the dharmic warrior turns to wise guidance rather than impulsive reaction.
Sañjaya describes the battlefield as Bhagadatta advances with elephants, raising heavy dust and loud trumpeting; witnessing this, Arjuna addresses Kṛṣṇa, preparing to respond to the immediate threat.