Shloka 136
धृतराष्ट्र–संजय संवादः: कर्ण–घटोत्कचयोर्निशायुद्धवर्णनम्
Dhṛtarāṣṭra–Sañjaya Dialogue: Description of the Night Engagement of Karṇa and Ghaṭotkaca
बह्नबद्धमकर्ण्य च चापलादपरीक्षितम् | 'सूतपुत्र! तेरी बुद्धि बहुत ओछी है। इसीलिये तू चपलतावश बिना जाँचे-बूझे बहुत-सी न सुननेयोग्य असम्बद्ध बातें बक जाया करता है
bahnabaddham akarṇya ca cāpalād aparīkṣitam |
सञ्जय उवाच—चापल्याद् अपरीक्षितं बह्वसम्बद्धमकर्ण्य, तद् वाक्यं श्रोतुम् अयोग्यमिति निन्दामास। स च तम् अवोचत्—“सूतपुत्र! तव बुद्धिरतिनिचा; तस्मात् त्वं अविचार्य चापल्येन बहून्यश्राव्याण्यसम्बद्धानि वाक्यानि प्रलपसि।”
संजय उवाच
Educational Q&A
Speech should be examined and purposeful; impulsive, incoherent talk is ethically blameworthy and unfit to be entertained, especially amid grave circumstances like war.
Sañjaya reports a reaction to someone’s rash, disconnected utterances—characterizing them as unexamined and improper—thereby highlighting a moment of rebuke and moral evaluation of speech.