Adhyaya 8
Purva BhagaAdhyaya 829 Verses

Adhyaya 8

Tāmasa Sarga, the Androgynous Division of Brahmā, and the Lineages of Dharma and Adharma

पूर्वाध्यायसृष्टिवृत्तान्तानन्तरं कूर्मः कथयति—ब्रह्मणा नूतनसृष्टाः प्रजाः न प्रवर्धन्ते, ततो ब्रह्मा विषण्णोऽभवत्; तस्य बुद्धिः निर्णायिका प्रादुर्भूता। स तमसः शासनतत्त्वं पश्यति यत् रजःसत्त्वे आवृणोति; पश्चात् सत्त्वयुक्तं रजः तमो निरस्य युगलं प्रादुरभवत्, जननध्रुवता च जाताः। अधर्महिंसयोः उदये ब्रह्मा कृष्णमूर्तिं त्यक्त्वा तेजोमयं रूपं धारयन् नरनारीरूपेण विभज्य विराजं/विराटं शतरूपां च ससर्ज। ततः स्वायम्भुवमन्वन्तरवंशः—मनुः शतरूपा च, तयोः प्रियव्रतोत्तानपादौ, विवाहैः दक्षरुच्यादिभिः सृष्टिविस्तारः। दक्षकन्याः निर्दिश्यन्ते; धर्मस्य विवाहात् गुणदेवताः तेषां हितसन्ततिश्च जायते; अधर्मवंशात् तु हिंसा, अनृतं, भयं, नरकः, मृत्युः, व्याधिः, शोकश्च—दुःखलक्षणा ऊर्ध्वरेतसः प्रजाः। एषा तामसी सृष्टिरिति नाम्ना निर्दिश्यते, या धर्मनियमनार्थं प्रवर्तते, ततः जगत्सामाजिकव्यवस्थायाः प्रवाहाय ग्रन्थः प्रवर्तते।

All Adhyayas

Shlokas

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे सप्तमो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच एवं भूतानि सृष्टानि स्थावराणि चराणि च / यदा चास्य प्रजाः सृष्टा न व्यवर्धन्त धीमतः

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे सप्तमोऽध्यायः। श्रीकूर्म उवाच—एवं भूतानि सृष्टानि स्थावराणि चराणि च; यदा चास्य प्रजाः सृष्टाः न व्यवर्धन्त धीमतः।

Verse 2

तमोमात्रावृतो ब्रह्मा तदाशोचत दुः खितः / ततः स विदधे बुद्धिमर्थनिश्चयगामिनीम्

तमोमात्रावृतो ब्रह्मा तदाशोचद् दुःखितः। ततः स विदधे बुद्धिमर्थनिश्चयगामिनीम्॥

Verse 3

अथात्मनि समद्राक्षीत् तमोमात्रां नियामिकाम् / रजः सत्त्वं च संवृत्य वर्तमानां स्वधर्मतः

अथात्मनि समद्राक्षीत् तमोमात्रां नियामिकाम्। रजः सत्त्वं च संवृत्य वर्तमानां स्वधर्मतः॥

Verse 4

तमस्तद् व्यनुदत् पश्चात् रजः सत्त्वेन संयुतः / तत् तमः प्रतिनुन्नं वै मिथुनं समजायत

तमस्तद् व्यनुदत् पश्चात् रजः सत्त्वेन संयुतः। तत् तमः प्रतिनुन्नं वै मिथुनं समजायत॥

Verse 5

अधर्माचरणो विप्रा हिंसा चाशुभलक्षणा / स्वां तनुं स ततो ब्रह्मा तामपोहत भास्वराम्

अधर्माचारो विप्राः हिंसा चाशुभलक्षणा यदा समुत्थिता । तदा ब्रह्मा स्वतन्वां तमसीं मूर्तिं त्यक्त्वा भास्वरं रूपमादधे ॥

Verse 6

द्विधाकरोत् पुनर्देहमर्धेन पुरुषो ऽभवत् / अर्धेन नारी पुरुषो विराजमसृजत् प्रभुः

पुनश्च प्रभुः स्वदेहं द्विधा चकार । अर्धेन पुरुषोऽभवत्, अर्धेन नारी; स च विराजं ससर्ज ॥

Verse 7

नारीं च शतरूपाख्यां योगिनीं ससृजे शुभाम् / सा दिवं पृथिवीं चैव महम्ना व्याप्य संस्थिता

शतरूपाख्यां नारीं योगिनीं शुभां ससृजे च । सा महिम्ना दिवं पृथिवीं च व्याप्य सर्वत्र संस्थिता ॥

Verse 8

योगैश्वर्यबलोपेता ज्ञानविज्ञानसंयुता / यो ऽभवत् पुरुषात् पुत्रो विराडव्यक्तजन्मनः

योगैश्वर्यबलोपेतो ज्ञानविज्ञानसंयुतः । पुरुषात् पुत्रोऽभवत् विराडव्यक्तजन्मनः ॥

Verse 9

स्वायंभुवो मनुर्देवः सो ऽभवत् पुरुषो मुनिः / सा देवी शतरूपाख्या तपः कृत्वा सुदुश्चरम्

स्वायम्भुवो मनुर्देवः पुरुषो मुनिरभवत् । सा देवी शतरूपाख्या तपः कृत्वा सुदुश्चरम् ॥

Verse 10

भर्तारं ब्रह्मणः पुत्रं मनुमेवानुपद्यत / तस्माच्च शतरूपा सा पुत्रद्वयमसूयत

शतरूपा ब्रह्मणः पुत्रं मनुमेव पतिं कृत्वा तमनुपद्यत; तस्माच्च सा शतरूपा पुत्रद्वयमजनयत्।

Verse 11

प्रियव्रतोत्तानपादौ कन्याद्वयमनुत्तमम् / तयोः प्रसूतिं दक्षाय मनुः कन्यां ददौ पुनः

प्रियव्रतोत्तानपादयोः कन्याद्वयमनुत्तमं बभूव; तयोः प्रसूतिं मनुः पुनर्दक्षाय कन्यां ददौ।

Verse 12

प्रजापतिरथाकूतिं मानसो जगृहे रुचिः / आकूत्यां मिथुनं जज्ञे मानसस्य रुचेः शुभम् / यज्ञश्च दक्षिणा चैव याभ्यां संवर्धितं जगत्

अथ मानसो प्रजापति रुचिराकूतिं जगृहे; आकूत्यां मानसस्य रुचेः शुभं मिथुनं जज्ञे—यज्ञश्च दक्षिणा च—याभ्यां जगत् संवर्धितम्।

Verse 13

यज्ञस्य दक्षिणायां तु पुत्रा द्वादश जज्ञिरे / यामा इति समाक्यता देवाः स्वायंभुवे ऽन्तरे

यज्ञस्य दक्षिणायां तु द्वादश पुत्रा जज्ञिरे; ते स्वायम्भुवेऽन्तरे ‘यामा’ इति देवाः समाख्याताः।

Verse 14

प्रसूत्यां च तथा दक्षश्चतस्त्रो विंशतिं तथा / ससर्ज कन्या नामानि तासां सम्यम् निबोधत

प्रसूत्यां च तथा दक्षश्चतस्रो विंशतिं कन्याः ससर्ज; तासां नामानि सम्यगनुक्रमेण निबोधत।

Verse 15

श्रद्धा लक्ष्मीर्धृतिस्तुष्टिः पुष्टिर्मेधा क्रिया तथा / बुद्धिर्लज्जावपुः शान्तिः सिद्धिः कीर्तिस्त्रयोदशी

श्रद्धा लक्ष्मीर्धृतिस्तुष्टिः पुष्टिर्मेधा क्रिया तथा । बुद्धिर्लज्जा वपुः शान्तिः सिद्धिः कीर्तिस्त्रयोदशी ॥

Verse 16

पत्न्यर्थं प्रतिजग्राह धर्मो दाक्षायणीः शुभाः / ताभ्यः शिष्टा यवीयस्य एकादश सुलोचनाः

पत्न्यर्थं प्रतिजग्राह धर्मो दाक्षायणीः शुभाः । ताभ्यः शिष्टा यवीयस्य एकादश सुलोचनाः ॥

Verse 17

ख्यातिः सत्यथ संभूतिः स्मृतिः प्रीतिः क्षमा तथा / संततिश्चानसूया च ऊर्जा स्वाहा स्वधा तथा

ख्यातिः सत्यथ संभूतिः स्मृतिः प्रीतिः क्षमा तथा । संततिश्चानसूया च ऊर्जा स्वाहा स्वधा तथा ॥

Verse 18

भृगुर्भवो मरीचिश्च तथा चैवाङ्गिरा मुनिः / पुलस्त्यः पुलहश्चैव क्रतुः परमधर्मवित्

भृगुर्भवो मरीचिश्च तथैवाङ्गिरा मुनिः । पुलस्त्यः पुलहश्चैव क्रतुः परमधर्मवित् ॥

Verse 19

अत्रिर्वसिष्ठो वह्निश्च पितरश्च यथाक्रमम् / ख्यात्याद्या जगृहुः कन्या मुनयो मुनिसत्तमाः

अत्रिर्वसिष्ठो वह्निश्च पितरश्च यथाक्रमम् । ख्यात्याद्या जगृहुः कन्या मुनयो मुनिसत्तमाः ॥

Verse 20

श्रद्धाया आत्मजः कामो दर्पो लक्ष्मीसुतः स्मृतः / धृत्यास्तु नियमः पुत्रस्तुष्ट्याः संतोष उच्यते

श्रद्धायाः काम आत्मजः, दर्पो लक्ष्मीसुतः स्मृतः। धृत्याः नियमः पुत्रः, तुष्ट्याः सन्तोष उच्यते॥

Verse 21

पुष्ट्या लाभः सुतश्चापि मेधापुत्रः श्रुतस्तथा / क्रियायाश्चाभवत् पुत्रो दण्डः समय एव च

पुष्ट्या लाभः सुतो जातः, मेधायाः श्रुत एव च। क्रियायाः पुत्रौ दण्डश्च समयश्चाभवत्॥

Verse 22

बुद्ध्या बोधः सुतस्तद्वदप्रमादो व्यजायत / लज्जाया विनयः पुत्रो वपुषो व्यवसायकः

बुद्ध्या बोधः सुतो जातो, तथैवाप्रमादकः। लज्जाया विनयः पुत्रो, वपुषो व्यवसायकः॥

Verse 23

क्षेमः शान्तिसुतश्चापि सुखं सिद्धिरजायत / यशः कीर्तिसुतस्तद्वदित्येते धर्मसूनवः

शान्तेः क्षेमः सुतो जातः, सुखं सिद्धिरजायत। कीर्त्याः यशः सुतस्तद्वद्—इत्येते धर्मसूनवः॥

Verse 24

कामस्य हर्षः पुत्रो ऽभूद् देवानन्दो व्यजायत / इत्येष वै सुखोदर्कः सर्गो धर्मस्य कीर्तितः

कामस्य हर्षः पुत्रोऽभूत्, ततो देवानन्दो व्यजायत। इत्येष सुखोदर्कः सर्गो धर्मस्य कीर्तितः॥

Verse 25

जज्ञे हिंसा त्वधर्माद् वै निकृतिं चानृतं सुतम् / निकृत्यनृतयोर्जज्ञे भयं नरक एव च

अधर्मादेव हि हिंसा जज्ञे, तस्य सुतौ निकृतिरनृतं च। निकृत्यनृतयोः पुनर्जज्ञे भयं नरक एव च॥

Verse 26

माया च वेदना चैव मिथुनं त्विदमेतयोः / भयाज्जज्ञे ऽथ वै माया मृत्युं भूतापहारिणम्

माया च वेदना चैव मिथुनं समभूत् तयोः। भयात् तु माया जज्ञे मृत्युम् भूतापहारिणम्॥

Verse 27

वेदना च सुतं चापि दुः खं जज्ञे ऽथ रौरवात् / मृत्योर्व्याधिजराशोकतृष्णाक्रोधाश्च जज्ञिरे

वेदनाऽपि सुतं दुःखं जज्ञे रौरवसम्भवात्। मृत्योर्व्याधिजराशोकतृष्णाक्रोधाश्च जज्ञिरे॥

Verse 28

दुः खोत्तराः स्मृता ह्येते सर्वे चाधर्मलक्षणाः / नैषां भार्यास्ति पुत्रो वा सर्वे ते ह्यूर्ध्वरेतसः

दुःखोत्तराः स्मृता ह्येते सर्वे चाधर्मलक्षणाः। नैषां भार्या न पुत्रो वा सर्वे ते ह्यूर्ध्वरेतसः॥

Verse 29

इत्येष तामसः सर्गो जज्ञे धर्मनियामकः / संक्षेपेण मया प्रोक्ता विसृष्टिर्मुनिपुङ्गवा

इत्येष तामसः सर्गो जज्ञे धर्मनियामकः। संक्षेपेण मया प्रोक्ता विसृष्टिर्मुनिपुङ्गव॥

← Adhyaya 7Adhyaya 9

Frequently Asked Questions

It links the impasse to the dominance of tamas and resolves it through the arising of buddhi and the action of rajas conjoined with sattva, which repels tamas and produces mithuna (paired polarity), enabling propagation.

It functions as a moral-cosmological counterline: Adharma generates violence, deceit, falsehood, fear, hell, and death—mapping how suffering arises and thereby reinforcing dharma as the stabilizing principle of cosmic and social order.

Svāyambhuva Manu and Śatarūpā anchor the human-cosmic genealogy; their line connects to Priyavrata and Uttānapāda, and extends through marital alliances involving Dakṣa, Ruci, Ākūti, Yajña, and Dakṣiṇā.